ఏవమస్త్వితి తాం రాజా ప్రత్యువాచావిచారయన్। అపి చ త్వాం హి నేష్యామి నగరం స్వం శుచిస్మితే
'అలా జరుగనీ' అని రాజు ఆమెకు సందేహించకుండా చెప్పాడు. కానీ, పవిత్రమైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా! నిన్ను నా నగరానికి తీసుకెళ్ళను.
యథా త్వమర్హా సుశ్రోణి మన్యసే తద్బ్రవీమి తే। ఏవముక్త్వా స రాజర్షిస్తామనిన్దితగామినీమ్
నీవు ఎంత అర్హురాలివో, అందుకు తగినట్టు నేనూ నీతో మాట్లాడుతున్నాను, సుందర నితంబాలవాడా! ఇలా చెప్పి, రాజర్షి ఆమెను, అపవాదం లేని నడవడికలవారిని, ఉద్దేశించాడు.
పురోహితం సమాహూయ వచనం యుక్తమబ్రవీత్। రాజపుత్ర్యా యదుక్తం వై న వృథా కర్తుముత్సహే
పురోహితుడిని పిలిపించి, రాజు తగిన మాటలు అన్నాడు: 'రాజకుమార్తె చెప్పింది నేను విస్మరించలేను.'
క్రియాహీనో హి న భవేన్మమ పుత్రో మహాద్యుతిః। తథా కురుష్వ శాస్త్రోక్తం వివాహం మా చిరంకురు
నా కుమారుడు కర్మలేని వాడవద్దు. కాబట్టి, శాస్త్రంలో చెప్పిన విధంగా వివాహాన్ని త్వరగా జరుపు.
ఏవముక్తో నృపతినా ద్విజః పరమయన్త్రితః। శోభనం రాజరాజేతి విధినా కృతవాన్ద్విజః
రాజు ఇలా అడిగినప్పుడు, ఆ ద్విజుడు ఎంతో ఒత్తిడిలో ఉన్నా, రాజరిక మంగళకార్యాన్ని విధిగా, అందంగా నిర్వహించాడు.
శాసనాద్విప్రముఖ్యస్య కృతకౌతుకమఙ్గలః।' జగ్రాహ విధివత్పాణావువాస చ తయా సహ
బ్రాహ్మణులలో ప్రముఖుడు ఆజ్ఞతో, శుభకార్యాలు, ఉత్సవాలు పూర్తయ్యాక, ఆ యువతిని సంప్రదాయంగా పాణిప్రదానం చేసి, ఆమెతో కలిసి నివసించాడు.
విశ్వాస్య చైనాం స ప్రాయాదబ్రవీచ్చ పునః పునః। ప్రేషయిష్యే తవార్థాయ వాహినీం చతురఙ్గిణీమ్
ఆమెను నమ్మి, వెళ్లిపోతూ, "నీ కోసం నేను నాలుగు విభాగాల సైన్యాన్ని పంపిస్తాను" అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాడు.
త్రైవిద్యవృద్ధైః సహితాం నానారాజజనైః సహ। శిబికాసహస్రైః సహితా వయమాయాన్తి బాన్ధవాః
త్రివేదాలు తెలిసిన వృద్ధులు, ఇతర రాజులవారు, వేల శిబికలు, బంధువులతో కలిసి మేము వస్తాము.
మూకాశ్చైవ కిరాతాశ్చ కుబ్జా వామనకైః సహ। సహితాః కఞ్చుకివరైర్వాహినీ సూతమాగధైః
మూగవారు, కిరాతులు, వంకరవారు, చిన్నకాయవారు, మంచి వస్త్రాలు ధరించినవారు, రథసారథులు, గాయకులతో కూడిన సైన్యం కూడా వస్తుంది.
శఙ్ఖదున్దుభినిర్ఘోషైర్వనం చ సముపైష్యతి। తథా త్వామానయిష్యామి నగరం స్వం శుచిస్మితే
శంఖాలు, డుండుభుల ధ్వనులతో ఆ ఊరేగింపు అరణ్యంలోకి చేరుతుంది. అలా, శుచిస్మితే, నిన్ను నా నగరానికి తీసుకెళ్తాను.
అన్యథా త్వాం న నేష్యామి స్వనివేశమసత్కృతామ్। సర్వమఙ్గలసత్కారైః సుభ్రు సత్యం కరోమి తే
ఇలా కాకపోతే, నిన్ను గౌరవంగా నా ఇంటికి తీసుకెళ్లను. అందమైన కనుబొమ్మలవాడా, అన్ని మంగళకార్యాలతో నిన్ను ఆహ్వానిస్తానని నిజంగా మాటిస్తున్నాను.
ఏవముక్త్వా స రాజర్షిస్తామనిన్దితగామినీమ్। పరిష్వజ్య చ బాహుభ్యాం స్మితపూర్వముదైక్షత
ఇలా చెప్పి, ఆ రాజర్షి అపవాదం లేని ఆమెను తన చేతులతో ఆలింగనం చేసి, చిరునవ్వుతో చూశాడు.
ప్రదక్షిణీకృతాం దేవీం పునస్తాం పరిషస్వజే। శకున్తలా సా సుముఖీ పపాత నృపపాదయోః
ఆ దేవిని ప్రదక్షిణగా చేసి, మళ్లీ ఆమెను ఆలింగనం చేశాడు. సుందర ముఖవంతురాలైన శకుంతల రాజు పాదాల వద్ద పడిపోయింది.
తాం దేవీం పునరుత్థాప్య మా శుచేతి పునః పునః। శపేయం సుకృతేనైవ ప్రాపయిష్యే నృపాత్మజే
ఆమెను మళ్లీ లేపి, "బాధపడకూ" అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాడు. రాజకుమార్తే, నా పుణ్యంతో నిన్ను తీసుకెళ్తానని ప్రమాణం చేస్తున్నాను.
ఇతి తస్యాః ప్రతిశ్రుత్య స నృపో జనమేజయ। మనసా చిన్తయన్ప్రాయాత్కాశ్యపం ప్రతి పార్థివ
ఆమెకు ఇలా హామీ ఇచ్చి, జనమేజయుడు మనసులో ఆలోచిస్తూ, కశ్యపుని దగ్గరకు బయలుదేరాడు.
భగవాంస్తపసా యుక్తః శ్రుత్వా కిం ను కరిష్యతి। తం న ప్రసాద్యాగతోఽహం ప్రసీదేతి ద్విజోత్తమమ్। ఏవం సంచిన్తయన్నేవ ప్రవివేశ స్వకం పురమ్
తపస్సులో లీనమైన భగవంతుడు విని ఏమి చేస్తాడో అని ఆలోచించాడు. "ఆయనను సంతుష్టిపరచకుండా వచ్చాను, ఆ మహాబ్రాహ్మణుడు సంతోషిస్తాడా?" అని ఆలోచిస్తూ తన నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.
తతో ముహూర్తే యాతే తు కణ్వోఽప్యాశ్రమమాగమత్। శకున్తలా చ పితరం హ్రియా నోపజగామ తమ్
కొంతసేపటికి కన్వుడు కూడా ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. శకుంతల తన తండ్రిని లజ్జతో దగ్గరకు రాలేదు.
శఙ్కితేవ చ విప్రర్షిముపచక్రామ సా శనైః। తతోఽస్య భారం జగ్రాహ ఆసనం చాప్యకల్పయత్
కాస్త భయంతో, ఆమె మెల్లగా ఆ మునిని దగ్గరికి వెళ్లి, అతని భారాన్ని తీసుకుని, ఆసనం సిద్ధం చేసింది.
ప్రాక్షాలయచ్చ సా పాదౌ కాశ్యపస్య మహాత్మనః। న చైనం లజ్జయాఽశక్నోదక్షిభ్యామభివీక్షితుమ్
ఆమె మహాత్ముడైన కశ్యపుని పాదాలను కడిగి, లజ్జతో అతని ముఖాన్ని కన్నులతో చూడలేకపోయింది.
శకున్తలా చ సవ్రీడా తమృషిం నాభ్యభాషత। తస్మాత్స్వధర్మాత్స్ఖలితా భీతా సా భరతర్షభ
శకుంతల లజ్జతో ఆ మునిని మాటాడలేదు. భయంతో, భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, తాను తన కర్తవ్యాన్ని తప్పిందని అనుకుంది.
అభవద్దోషదర్శిత్వాద్బ్రహ్మచారిణ్యయన్త్రితా। స తదా వ్రీడితాం దృష్ట్వా ఋషిస్తాం ప్రత్యభాషత
తనలో తప్పు చూచి, బ్రహ్మచర్య నియమంతో కట్టుబడి, ఆమె లజ్జతో నిలిచింది. అప్పుడు ఆ ముని ఆమెను చూసి మాట్లాడాడు.
సవ్రీడైవ చ దీర్ఘాయుః పురేవ భవితా న చ। వృత్తం కథయ రమ్భోరు మా త్రాసం చ ప్రకల్పయ
లజ్జతో ఉన్నా, నువ్వు మునుపటిలాగే దీర్ఘాయుష్మతిగా ఉంటావు. రంభూరూ, ఏం జరిగిందో చెప్పు, భయపడవద్దు.
తతః ప్రక్షాల్య పాదౌ సా విశ్రాన్తం పునరబ్రవీత్। నిధాయ కామం తస్యర్షేః కన్దాని చ ఫలాని చ
తర్వాత ఆమె ఆయన పాదాలు కడిగి, విశ్రాంతిగా ఉన్న ఋషికి, ఆయనకు ఇష్టమైనట్లు కందులు, పండ్లు ముందుంచి మళ్లీ మాట్లాడింది.
తతః సంవాహ్య పాదౌ సా విశ్రాన్తం వేదిమధ్యమా। శకున్తలా పౌరవాణాం దుష్యన్తం జగ్ముషీ పతిమ్
ఆమె ఆయన పాదాలు మర్దన చేసి, విశ్రాంతిగా ఉన్న ఋషిని వదిలి, పౌరవ వంశానికి చెందిన దుశ్యంతుడికి భార్యగా మారబోయే శకుంతల దేవీ అక్కడి నుంచి వెళ్లింది.
తతః కృచ్ఛ్రాదతిశుభా సవ్రీడా శ్రమతీ తదా। సగద్గదమువాచేదం కాశ్యపం సా శుచిస్మితా
తర్వాత అలసటతో కూడిన, ఎంతో అందమైన, సిగ్గుతో చిరునవ్వుతో ఉన్న ఆమె, మాటలు తడబడుతూ కశ్యప మహర్షిని ఇలా అడిగింది.
రాజా తాతాజగామేహ దుష్యన్త ఇలిలాత్మజః। మయా పతిర్వృతో యోఽసౌ దైవయోగాదిహాగతః
తండ్రీ, ఇలిలునందనుడైన రాజు దుశ్యంతుడు ఇక్కడికి వచ్చాడు. దేవతల సంకల్పంతో నేను భర్తగా ఎంచుకున్నవాడు ఇక్కడకు వచ్చాడు.
తస్య తాత ప్రసీద త్వం భర్తా మే సుమహాయశాః। అతః సర్వం తు యద్వృత్తం దివ్యజ్ఞానేన పశ్యసి
కాబట్టి తండ్రీ, దయచేసి అనుగ్రహించండి. నా భర్తకు గొప్ప పేరు ఉంది. మీరు మీ దివ్యదృష్టితో జరిగినదంతా చూస్తున్నారు.
చక్షుషా స తు దివ్యేన సర్వం విజ్ఞాయ కాశ్యపః
అప్పుడు కశ్యపుడు తన దివ్యదృష్టితో అన్నీ తెలుసుకున్నాడు.
తతో ధర్మిష్ఠతాం మత్వా ధర్మే చాస్ఖలితం మనః। ఉవాచ భగవాన్ప్రీతస్తద్వృత్తం సుమహాతపాః
ఆమె ధర్మబద్ధతను, ధర్మం మీద ఆమె మనస్సు ఎంత స్థిరంగా ఉందో గ్రహించి, గొప్ప తపస్సు కలిగిన, పుణ్యశీలుడైన మహర్షి ఆనందంతో జరిగినదాన్ని వివరించాడు.
ఏవమేతన్మయా జ్ఞాతం దృష్టం దివ్యేన చక్షుషా। త్వయాఽద్య రాజాన్వయయా మామనాదృత్య యత్కృతమ్
ఇది నిజమే, నేను నా దివ్యదృష్టితో అన్నీ చూశాను, తెలుసుకున్నాను. నువ్వు నేడు రాజవంశాన్ని కాపాడేందుకు నన్ను పట్టించుకోకుండా చేసినదంతా నాకు తెలుసు.