తత్ర త్వం నిహతో రామ మయా శరశతార్దితః । ప్రాప్స్యసే నిర్జితాఁల్లోకాఞ్శస్త్రపూతో మహారణే
అక్కడ, రామా, నా చేతిలో శరశతాలతో గాయపడి పడిపోతావు. అప్పుడు యుద్ధంలో గెలిచి, ఆయుధాలతో పవిత్రమైన లోకాలను పొందుతావు.
స గచ్ఛ వినివర్తస్వ కురుక్షోత్రం రణప్రియ । తత్రైష్యామి మహాబాహో యుద్ధాయ త్వాంతపోధన
కావున, రణప్రియుడా, తిరిగి కురుక్షేత్రానికి వెళ్ళు. అక్కడ, మహాబాహువంతుడా తపోధనా, నీతో యుద్ధం చేయడానికి నేను వస్తాను.
అపి యత్ర త్వయా రామ కృతం శౌచం పురా పితుః । తత్రాహమపి హత్వా త్వాం శౌచం కర్తాస్మి భార్గవ
రామా, నీవు పూర్వం నీ తండ్రికి శౌచకర్మ చేసిన చోట, భార్గవా, నిన్ను చంపిన తర్వాత నేను కూడా అక్కడ శౌచకర్మను నిర్వర్తిస్తాను.
తత్ర రామ సమాగచ్ఛ త్వరితం యుద్ధదుర్మద । వ్యపనేష్యామి తే దర్పం పౌరాణం బ్రాహ్మణబ్రువ
రామా, యుద్ధ మదంలో త్వరగా అక్కడికి రా. బ్రాహ్మణుడిగా చెప్పుకునే నీ పాత గర్వాన్ని నేను తొలగిస్తాను.
యచ్చాపి కత్థసే రామ బహుశః పరివత్సరే । నిర్జితాః క్షత్రియా లోకే మయైకేనేతి తచ్ఛ్రుణు
రామా, నువ్వు ఎన్నో సంవత్సరాలుగా, లోకంలోని క్షత్రియులను ఒంటరిగా జయించానని గొప్పగా చెప్పుకుంటున్నావు. దాని వాస్తవాన్ని విను.
న తదా జాతవాన్భీష్మః క్షత్రియో వాపి మద్విధః । పఞ్చాఞ్చాతాని తేజాంసి తృణేషు జ్వలితం త్వయా
అప్పుడు భీష్ముడు లేదా నాతో సమానమైన క్షత్రియుడు జన్మించలేదు. నీవు వెలిగించిన ఐదు అగ్నులు పొడి గడ్డి మీద మాత్రమే దహించాయి.
యస్తే యుద్ధమయం దర్పం కామం చ వ్యపనాశయేత్। సోఽహం జాతో మహాబాహో భీష్మః పరపురంజయః। వ్యపనేష్యామి తే దర్పం యుద్ధే రామ న సంశయః
బలవంతుడైన రామా, నేను భీష్ముడిని, శత్రు నగరాలను జయించినవాడిని. నీ యుద్ధ గర్వాన్ని, పోరాట కోరికను తొలగించేందుకు నేను పుట్టాను. యుద్ధంలో నీ గర్వాన్ని నేను నశింపజేస్తాను, రామా, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
తతో మామబ్రవీద్రామః ప్రహసన్నివ భారత। దిష్ట్యా భీష్మ మయా సార్ధం యోద్ధుమిచ్ఛసి సంగరే
అప్పుడు రాముడు నవ్వుతూ నన్ను ఇలా అన్నాడు: 'భీష్మా! నా తోడు యుద్ధం చేయాలని నీవు కోరినందుకు అదృష్టం నీదే.'
అయం గచ్ఛామి కౌరవ్య కురుక్షేత్రం త్వయా సహ। భాషితం తే కరిష్యామి తత్రాగచ్ఛ పరంతప
కౌరవ వంశజా, ఇప్పుడు నేను నీతో కలిసి కురుక్షేత్రానికి వెళ్తున్నాను. నీవు చెప్పినట్లే నేను చేస్తాను. శత్రువులను భయపెట్టువాడా, నీవు అక్కడికి రా.
తత్ర త్వాం నిహతం మాతా మయా శరశతాచితమ్ । జాహ్నవీ పశ్యతాం భీష్మ గృధ్రకఙ్కబలాశనమ్
అక్కడ భీష్మా, నిన్ను నేను శరాల వర్షంతో కప్పి చంపినప్పుడు, నీ తల్లి గంగా నదీ తీరాన నిలబడి, నిన్ను గద్దలు, కాకులు తినేలా చూస్తుంది.
కృపణం త్వామభిప్రేక్ష్య సిద్ధచారణసేవితా । మయా వినిహతం దేవీ రోదతామద్య పార్థివ
సిద్ధులు, చారణులు సేవించే చోట నిన్ను నేను చంపిన దుఃఖ దశను చూసి, దేవతలాంటిది అయిన నీ తల్లి ఈ రోజు కన్నీరు కారుస్తుంది, ఓ రాజా.
అతదర్హా మహాభాగా భగీరథసుతాఽనఘా । యా త్వామజీజనన్మన్దం యుద్ధకాముకమాతురమ్
భగీరథుని కుమార్తె అయిన పవిత్రమైన గంగా, ఇలాంటి దుఃఖానికి అర్హురాలు కాదు. యుద్ధంలో మునిగిపోయిన, మాంద్యమైన మనసున్న నిన్ను కనుగొన్నందుకు ఆమె విచారిస్తుంది.
ఏహి గచ్ఛ మయా భీష్మ యుద్ధకాముక దుర్మద । గృహాణ సర్వం కౌరవ్య రథాది భరతర్షభ
రా, పో, భీష్మా! యుద్ధాన్ని కోరుతూ, గర్వంతో ఉన్నవాడా. కావురవ వంశీయుడా, రథాలు మొదలైన అన్నిటినీ తీసుకో, భరత వంశ శ్రేష్ఠుడా.
ఇతి బ్రువాణం తమహం రామం పరపురంజయమక్ । ప్రణమ్యక శిరసా రామమేవమస్త్విత్యథాబ్రవమ్
అలా మాట్లాడుతున్న శత్రు నగరాలను జయించే రాముని నేను తలవంచి నమస్కరించి, 'అలా జరుగనీ' అని సమాధానమిచ్చాను.
ఏవముక్త్వా యయౌ రామః కురుక్షేత్రం యుయుత్సయా । ప్రవిశ్య నగరం చాహం సత్యవత్యై న్యవేదయమ్
అలా చెప్పి, రాముడు యుద్ధానికి ఉత్సాహంగా కురుక్షేత్రానికి వెళ్లిపోయాడు. నేను నగరంలోకి ప్రవేశించి, సత్యవతికి ఈ విషయం తెలియజేశాను.
తతః కృతస్వస్త్యయనో మాత్రా చ ప్రతినన్దితః। ద్విజాతీన్వాచ్య పుణ్యాహం స్వస్తి చైవ మహాద్యుతే
తరువాత, మంగళకార్యాలు చేసి, తల్లిదండ్రుల ఆశీర్వాదం పొంది, ద్విజులకు పుణ్యదినాలు, మంగళకరమైన మాటలు పలకమని చెప్పాను, మహాతేజస్వీ.
రథమాస్థాయ రుచిరం రాజతం పాణ్డురైర్హయైః। సూపస్కరం స్వధిష్ఠానం వైయాఘ్రపరివారణమ్
చక్కగా అలంకరించబడిన వెండి రథాన్ని, తెల్లగుర్రాలతో లాగించబడుతూ, అన్ని అవసరమైన వస్తువులతో, పులి చిహ్నాలు ఉన్న రక్షకులతో చుట్టుముట్టబడి ఎక్కాను.
ఉపపన్నం మహాశస్త్రైః సర్వోపకరణాన్వితమ్ । తత్కులీనేన వీరేణ హయశాస్త్రవిదా రణే
అందులో గొప్ప ఆయుధాలు, అన్ని ఉపకరణాలు ఉండగా, యుద్ధంలో గుర్రాల నైపుణ్యం కలిగిన, మంచి వంశానికి చెందిన యోధుడు ఆ రథాన్ని నడిపాడు.
యత్తం సూతేన శిష్టేన బహుశో దృష్టకర్మణా । దంశితః పాణ్డురేణాహం కవచేన వపుష్మతా
అనుభవం కలిగిన, నైపుణ్యంతో కూడిన సారథి నన్ను రథంలో తగినట్టు చూసుకుంటూ, నేను మెరిసే తెల్ల కవచాన్ని ధరించాను.
పాణ్డురం కార్ముకం గృహ్య ప్రాయాం భరతసత్తమ । పాణ్డురేణాతపత్రేణ ధ్రియమాణేన మూర్ధని
తెల్ల ధనుస్సును పట్టుకుని, నా తలపై తెల్ల గొడుగు పట్టించుకుని, భరత వంశ శ్రేష్ఠుడా, నేను ప్రయాణం ప్రారంభించాను.
పాణ్డురైశ్చాపి వ్యజనైర్వీజ్యమానో నరాధిప । శుక్లవాసాః సితోష్ణీషః సర్వశుక్లవిభూషణః
రాజా, తెల్ల వస్త్రాలు, తెల్ల తలపాగా, తెల్ల అలంకారాలు ధరించి, తెల్ల విచ్చెల్లతో పీల్చబడుతూ ఉన్నాను.
స్తూయమానో జయాశీర్భిర్నిష్క్రమ్య గజసాహ్వయాత్। కురుక్షేత్రం రణక్షేత్రముపాయాం భరతర్షభ
విజయ ఆశీస్సులతో స్తుతించబడుతూ, ఏనుగు ద్వారంనుంచి బయలుదేరి, భరత వంశ శ్రేష్ఠుడా, యుద్ధభూమి అయిన కురుక్షేత్రానికి చేరుకున్నాను.
తే హయాశ్చోదితాస్తేన సూతేన పరమాహవే । అవహన్మాం భృశం రాజన్మనోమారుతరంహసః
ఆ గొప్ప పోరాటంలో సారథి ప్రేరేపించిన ఆ గుర్రాలు, రాజా, మనస్సు, గాలిలా వేగంగా నన్ను తీసుకెళ్లాయి.
గత్వాఽహం తత్కురుక్షేత్రం స చ రామః ప్రతాపవాన్ । యుద్ధాయ సహసా రాజన్పరాక్రాన్తౌ పరస్పరమ్
కురుక్షేత్రానికి చేరుకుని, నేను, పరాక్రమశాలి అయిన రాముడు ఇద్దరం పరస్పరం గొప్ప ధైర్యంతో యుద్ధానికి ముందుకు సాగాము, రాజా.
తతః సదర్శనేఽతిష్ఠం రామస్యాతితపస్వినః । ప్రగృహ్య శఙ్ఖప్రవరంక తతః ప్రాధమముత్తమమ్
ఆతర్వాత, నేను అతిశయమైన తపస్సు కలిగిన రాముని ఎదుట నిలబడి, అగ్రగణ్యమైన శంఖాన్ని పట్టుకుని, దానిని ఊదాను. ఆ శబ్దం ఎంతో గొప్పదిగా, మధురంగా వినిపించింది.
తతస్తత్ర ద్విజా రాజంస్తాపసాశ్చ వనౌకసః। అపశ్యన్త రణం దివ్యం దేవాః సేన్ద్రగణాస్తదా
అప్పుడే, రాజా, అక్కడ ఉన్న ద్విజులు, అరణ్యంలో నివసించే తపస్వులు, దేవతలు, ఇంద్రునితో కూడిన వారి సమూహం అందరూ ఆ దివ్యమైన యుద్ధాన్ని చూశారు.
తతో దివ్యాని మాల్యాని ప్రాదురాసంస్తతస్తతః। వాదిత్రాణి చ దివ్యాని మేఘవృన్దాని చైవ హ
ఆ తరువాత, అన్ని వైపుల నుంచి దివ్యమైన హారాలు, ఆకాశ వాయిద్యాలు, మేఘాల గుంపులు ప్రత్యక్షమయ్యాయి.
తతస్తే తాపసాః సర్వే భార్గవస్యానుయాయినః । ప్రేక్షకాః సమపద్యన్త పరివార్య రణాజిరమ్
భార్గవుని అనుసరించే అన్ని తపస్వులు యుద్ధభూమిని చుట్టుముట్టి, ప్రేక్షకులుగా అక్కడ చేరారు.
తతో మామబ్రవీద్దేవీ సర్వభూతహితైషిణీ । మాతా స్వరూపిణీ రాజన్కిమిదం తే చికీర్షితమ్
అప్పుడు, సమస్త భూతాల మేలుకోరికతో ఉన్న నా తల్లి, దేవత, నన్ను ఇలా అడిగింది: 'రాజా! నీవు చేయదలచింది ఏమిటి?'
గత్వాఽహం జామదగ్న్యం తు ప్రయాచిష్యే కురూద్వహ । భూష్మేణ సహ మా యోత్సీః శిష్యేణేతి పునః పునః
'నేను జామదగ్న్యుని వద్దకు వెళ్లి, భీష్ముడు అతని శిష్యుడు కాబట్టి, వారిద్దరూ యుద్ధం చేయవద్దని మళ్లీ మళ్లీ వేడుకుంటాను, కురువంశశిరోమణీ!'