సాహమామన్త్ర్య గాఙ్గేయం సమరేష్వనివర్తినమ్ । అనుజ్ఞాతా చ తేనైవ తతోఽహం భృశమాగతా
యుద్ధంలో వెనక్కి తగలని గంగా కుమారుడిని నేను అడిగి, అతని అనుమతితోనే, నేను చాలా బాధతో ఇక్కడికి వచ్చాను.
న స భీష్మో మహాబాహుర్మామిచ్ఛతి విశాంపతే । భ్రాతృహేతోః సమారమ్భో భీష్మస్యేతి శ్రుతం మయా
మహాబాహువైన భీష్ముడు నన్ను కోరడం లేదు, రాజా. భీష్ముడు తన తమ్ముడి కోసం మాత్రమే ఈ కార్యాన్ని చేపట్టాడని నేను విన్నాను.
భగిన్యౌ మమ యే నీతే అమ్బికామ్బాలికే నృప। ప్రాదాద్విచిత్రవీర్యాయ గాఙ్గేయో హి యవీయసే
రాజా, నా అక్కలు అంబిక, అంబాలికలను గంగా కుమారుడు తీసుకెళ్లి, చిన్నవాడైన విచిత్రవీర్యునికి ఇచ్చాడు.
యథా సాల్వపతే నాన్యం వరం యామి కథంచన। త్వామృతే పురుషవ్యాఘ్ర తథా మూర్ధానమాలభే
సాల్వరాజా, నేను నిన్ను తప్ప మరెవ్వరిని కూడా వరించను. నిన్ను తప్ప మరెవ్వరిని నేను కోరను, నరశార్దూలా, నీకోసమే నా తల వంచుతాను.
న చాన్యపూర్వా రాజేన్ద్ర త్వామహం సముపస్థితా। సత్యం బ్రవీమి సాల్వైతత్సత్యేనాత్మానమాలభే
రాజేంద్రా, నేను ఇంకెవరినీ ఆశ్రయించకుండా నిన్ను దగ్గరికి వచ్చాను. ఇది నిజం, సాల్వా, ఈ నిజంతోనే నా ప్రాణాన్ని నీకు అర్పిస్తున్నాను.
భజస్వ మాం విశాలాక్ష స్వయం కన్యాముపస్థితామ్। అనన్యపూర్వాం రాజేన్ద్ర త్వత్ప్రసాదాభికాఙ్క్షిణీమ్
విశాలనేత్రుడా, నేను స్వచ్ఛందంగా, కన్యగా నీ వద్దకు వచ్చాను. రాజా, నేను ఇంకెవరినీ ఆశ్రయించలేదు, నీ అనుగ్రహం కోరుకుంటున్నాను.
తామేవం భాషమాణాం తు సాల్వః కాశిపతేః సుతామ్। అత్యజద్భరతశ్రేష్ఠ జీర్ణాం త్వచమివోరగః
ఆమె ఇలా మాట్లాడుతుండగా, సాల్వుడు, కాశిరాజు కుమార్తెను, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, పాము పాత చర్మాన్ని వదిలిపెట్టినట్లుగా వదిలిపెట్టాడు.
ఏవం బహువిధైర్వాక్యైర్యాచ్యమానస్తయా నృపః । నాశ్రద్దధత్సాల్వపతిః కన్యాయాం భరతర్షభ
ఆమె ఎన్నో విధాలుగా వేడుకున్నా, రాజు, భరతవంశశ్రేష్ఠుడా, సాల్వరాజు ఆ కన్యలో నమ్మకం పెట్టుకోలేదు.
తతః సా మన్యునాఽఽవిష్టా జ్యేష్ఠా కాశిపతేః సుతా। అబ్రవీత్సాశ్రునయనా బాష్పవిప్లుతయా గిరా
అప్పుడా పెద్దదైన కాశిరాజు కుమార్తె కోపంతో, కన్నీళ్లు కళ్లలో తడిసి, గొంతు బిగుసుకుని ఇలా చెప్పింది.
త్వయా త్యక్తా గమిష్యామి యత్ర తత్ర విశాంపతే। తత్ర మే గతయః సన్తు సన్తః సత్యం యథా ధ్రువమ్
రాజా, నువ్వు నన్ను వదిలిపెట్టావు, నేను ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోతాను. నా మార్గాలు సజ్జనుల మధ్య ఉండాలి, నిజం ఎప్పటికీ నిలిచినట్లుగా.
ఏవం తాం భాషమాణాం తు కన్యాం సాల్వపతిస్తదా। పరితత్యాజ కౌరవ్య కరుణం పరిదేవతీమ్
ఆమె ఇలా చెప్పుతుండగా, కౌరవా, సాల్వరాజు ఆ బాధతో విలపిస్తున్న కన్యను పూర్తిగా వదిలిపెట్టాడు.
గచ్ఛ గచ్ఛేతి తాం సాల్వః పునః పునరభాషత। బిభేమి భీష్మాత్సుశ్రోణి త్వం చ భీష్మపరిగ్రహః
సాల్వుడు ఆమెను మళ్లీ మళ్లీ 'వెళ్ళు, వెళ్ళు' అని చెప్పాడు. సుందరినీ, నాకు భీష్ముని భయం, నువ్వు భీష్ముని స్వంతమైనవాడివి.
ఏవముక్తా తు సా తేన సాల్వేనాదీర్ఘదర్శినా । నిశ్చక్రామ పురాద్దీనా రుదతీ కురరీ యథా
దూరదృష్టి లేని సాల్వుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆమె దుఃఖంతో ఏడుస్తూ, పక్షి లాంటి అరుపుతో నగరాన్ని విడిచిపోయింది.
నిష్క్రామన్తీ తు నగరాచ్చిన్తయామాస దుఃఖితా । పృథివ్యాం నాస్తి యువతిర్విషమస్థతరా మయా
ఆమె నగరాన్ని విడిచిపోతూ, దుఃఖంతో ఇలా ఆలోచించింది: భూమిపై నన్ను మించిన కష్టాల్లో ఉన్న యువతి మరొకరు లేరు.
బన్ధుర్భిర్విప్రహీణాస్మి సాల్వేన చ నిరాకృతా । న చ శక్యం పునర్గన్తుం మయా వారణసాహ్వయమ్
నేను బంధువులను కోల్పోయాను, సాల్వుడు నన్ను తిరస్కరించాడు. మళ్లీ వారణాసికి వెళ్లడం నాకు సాధ్యం కాదు.
అనుజ్ఞాతా తు భీష్మేణ సాల్వముద్దిశ్య కారణమ్। కిం ను గర్హామ్యథాత్మానమథ భీష్మం దురాసదమ్
భీష్ముడు కారణంగా సాల్వుని దగ్గరకు వెళ్లమని అనుమతిచ్చాడు. ఇప్పుడు నేను నన్నే తప్పాలా, లేక చేరుకోలేని భీష్ముని తప్పాలా?
అథవా పితరం మూఢం యో మేఽకార్షీత్స్వయంవరమ్ । మయాఽయం స్వకృతో దోషో యాఽహం భీష్మరథాత్తదా
లేదా, నా మూర్ఖుడైన తండ్రే నాకు స్వయంవరం ఏర్పాటుచేశాడేమో. అప్పుడు భీష్ముని రథం మీద నుంచీ నేను మాట్లాడినందుకు, ఈ తప్పు నాదే.
ప్రవృత్తే దారుణే యుద్ధే సాల్వార్థం నాపతం పురా। తస్యేయం ఫలనిర్వృత్తిర్యదాపన్నాఽస్మి మూఢవత్
సాల్వుని కోసం ఆ భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైనప్పుడు నేను పడిపోలేదు. ఇప్పుడు మూర్ఖురాలిలా ఈ దుస్థితికి చేరడం, అప్పటి ఫలితమే.
ధిగ్భీష్మం ధిక్క మే మన్దం పితరం మూఢచేతసమ్ । యేనాహం వీర్యశుల్కేన పణ్యస్త్రీవ ప్రచోదితా
భీష్మునికి, నా మూర్ఖుడైన తండ్రికి నింద! వాళ్ల వల్లనే నేను వీర్యశुल्कంగా, ఒక వస్తువులాంటి స్త్రీగా బలవంతంగా పోటీకి దించబడ్డాను.
ధిఙ్మాం ధిక్సాల్వరాజానం ధిగ్ధాతారమథాపి వా । యేషాం దుర్నీతభావేన ప్రాప్తాస్మ్యాపదముత్తమామ్
నాకే నింద! సాల్వుని రాజుకీ నింద! నా తండ్రికైనా, సృష్టికర్తకైనా నింద! వీళ్ల అందరి దుర్వినియోగం వల్లనే నేను ఈ గొప్ప కష్టానికి లోనయ్యాను.
సర్వథా భాగధేయాని స్వాని ప్రాప్నోతి మానవః । అనయస్యాస్య తు ముఖం భీష్మః శాన్తనవో మమ
ఏ మనిషికైనా తనకు లభించాల్సిన విధిని తప్ప మరొకటి దక్కదు. అయినా, నా ఈ దురదృష్టానికి మూలకారణం శాంతనువు కుమారుడు భీష్ముడే.
సా భీష్మే ప్రతికర్తవ్యమహం పశ్యామి సాంప్రతమ్ । తపసా వా యుధా వాపి దుఃఖహేతుః స మే మతః
కాబట్టి, ఇప్పుడు భీష్మునికి ఎదురు నిలబడాలని నేను నిర్ణయించుకున్నాను. తపస్సుతోనా, యుద్ధంతోనా అయినా, నా బాధలకు కారణం అతడేనని నాకు అనిపిస్తోంది.
కో ను భీష్మం యుధా జేతుముత్సహేత మహీపతిః । ఏవం సా పరినిశ్చిత్య జగామ నగరాద్బహిః
భీష్ముని యుద్ధంలో ఓడించగల రాజు ఎవడు? ఇలా నిర్ణయించుకుని, ఆమె పట్టణాన్ని విడిచి బయలుదేరింది.
ఆశ్రమం పుణ్యశీలానాం తాపసానాం మహాత్మనామ్ । తతస్తామవసద్రాత్రిం తాపసైః పరివారితా
ఆ virtuous ascetics, great-souled sages hermitage కు వెళ్లింది. అక్కడ ఆ తపస్వుల మధ్య రాత్రి గడిపింది.
ఆచఖ్యౌ చ యథావృత్తం సర్వమాత్మని భారత । విస్తరేణ మహాబాహో నిఖిలేన శుచిస్మితా । హరణం చ విసర్గం చ సాల్వేన చ విసర్జనమ్
భారతా! ఆమె జరిగినదంతా, తన అపహరణ, విడిచిపెట్టడం, సాల్వుని తిరస్కారం — ఇవన్నీ తపస్వులకు స్పష్టంగా, హృదయపూర్వకంగా వివరంగా చెప్పింది.
తతస్తత్ర మహానాసీద్బ్రాహ్మణః సంశితవ్రతః । శైఖావత్యస్తపోబృద్ధః శాస్త్రే చారణ్యకే గురుః
అక్కడ ఒక గొప్ప బ్రాహ్మణుడు ఉన్నాడు. అతడు శైఖావత్యులలో తపస్సులో ప్రావీణ్యమున్నవాడు, ఆరణ్యక శాస్త్రంలో గురువు.
ఆర్తా తామాహ స మునిః శైఖావత్యో మహాతపాః । నిఃశ్వసన్తీం సతీం బాలాం దుఃఖశోకపరాయణామ్
ఆమె బాధతో ఊపిరాడక, దుఃఖంలో మునిగిపోయి ఉన్నప్పుడు, ఆ మహాతపస్సు గల శైఖావత్యుడు ముని ఆమెతో మాట్లాడాడు.
ఏవం గతే తు కిం భద్రే శక్యం కర్తుం తపస్విభిః । ఆశ్రమస్థైర్మహాభాగే తపోయుక్తైర్మహాత్మభిః
ఈ పరిస్థితిలో, ఓ సుభగే! ఆశ్రమంలో నివసించే తపస్వులు, మహాత్ములు నీకు ఏమి చేయగలరు?
సా త్వేనమబ్రవీద్రాజన్క్రియతాం మదనుగ్రహః । ప్రావ్రాజ్యమహమిచ్ఛామి తపస్తప్స్యామి దుశ్చరమ్
ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది: "మీరందరూ నాకు దయచూపండి. నేను సంసారం విడిచి, కఠినమైన తపస్సు చేయాలనుకుంటున్నాను."
మయైవ యాని కర్మాణి పూర్వదేహే తు మూఢయా। కృతాని నూనం పాపాని తేషామేతత్ఫలం ధ్రువమ్
"మునుపటి జన్మలో నేను మూర్ఖత్వంతో చేసిన పాపకర్మలే ఇప్పుడు నాకు ఈ ఫలితాన్ని ఇచ్చాయని నిశ్చయంగా అనిపిస్తోంది."