ఆగతాహం మహాబాహో త్వాముద్దిశ్య మహామతే। `అభినన్దస్వ మాం రాజన్సదా ప్రియహితే రతామ్
మహాబాహువా! నీకోసం నేను ఇక్కడికి వచ్చాను, మహామతుడవైన రాజా! నేను ఎప్పుడూ నీకు ఇష్టంగా, మేలుగా ఉండే వాడిని, నన్ను సంతోషంగా స్వీకరించు.
ప్రతిపాదయ మాం రాజన్ధర్మాదీంశ్చర ధర్మతః । త్వం హి మే మనసా ధ్యాతస్త్వయా చాప్యుపమన్త్రితా
రాజా! నన్ను అంగీకరించు, భర్తగా నీవు చేయవలసిన ధర్మాలను న్యాయంగా నెరవేర్చు. ఎందుకంటే, నా మనసులో నిన్నే నేను కోరుకున్నాను, నీవు కూడా నన్ను ఆహ్వానించావు.
తామబ్రవీత్సాల్వపతిః స్మయన్నివ విశాంపతే। త్వయాఽన్యపూర్వయా నాహం భార్యార్థీ వరవర్ణిని
సాల్వపతి స్వల్పంగా నవ్వుతూ, 'నీకు ముందు ఇంకొకరుండగా, నేను భార్యగా నిన్ను కోరను, సుందరివని!' అని అన్నాడు.
గచ్ఛ భద్రే పునస్తత్ర సకాశం భీష్మకస్య వై। నాహమిచ్ఛామి భీష్మేణ గృహీతాం త్వాం ప్రసహ్య వై
మంచిదీ! మళ్లీ భీష్ముని దగ్గరకు వెళ్ళు. భీష్ముడు బలవంతంగా నిన్ను తీసుకెళ్లినందుకు, నేను నిన్ను అంగీకరించను.
త్వం హి భీష్మేణ నిర్జిత్య నీతా ప్రీతిమతీ తదా। పరామృశ్య మహాయుద్ధే నిర్జిత్య పృథివీపతీన్
ఎందుకంటే, భీష్ముడు మహాయుద్ధంలో రాజులను ఓడించి, ప్రేమతో నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకువచ్చాడు.
నాహం త్వయ్యన్యపూర్వాయాం భార్యార్థీ వరవర్ణిని । కథమస్మద్విధో రాజా పరపూర్వాం ప్రవేశయేత్
ముందుగా ఇంకొకరికి చెందినవారిని భార్యగా నేను కోరను, సుందరివని! మా వంటి రాజు, మరొకరికి చెందినవారిని ఎలా అంగీకరిస్తాడు?
నారీం విదితవిజ్ఞానః పరేషాం ధర్మమాదిశన్। యథేష్టం గమ్యతాం భద్రే మా త్వాం కాలోఽత్యగాదయమ్
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన జ్ఞాని, ఇతరులకు చెందినవారిని అంగీకరించడు. కావున, నీకు నచ్చిన చోటికి వెళ్ళు, మంచిదీ! ఈ సమయం నీకు వృథా కాకూడదు.
అమ్బా తమబ్రవీద్రాజన్ననఙ్గశరపీడితా। నైవం వద మహీపాల నైతదేవం కథంచన
అంబ, ప్రేమబాణాలతో బాధపడుతూ, 'రాజా! ఇలా చెప్పవద్దు. ఇది ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నిజం కాదు' అని అన్నది.
నాస్మి ప్రీతిమతీ నీతా భీష్మేణామిత్రకర్శన । బలాన్నీతాస్మి రుదతీ విద్రావ్య పృథివీపతీన్
భీష్ముడు ప్రేమతో నన్ను తీసుకుపోలేదు, శత్రువులకు భయంకరుడా. భూమిపై రాజులను ఓడించి, నేను ఏడుస్తూ ఉండగా బలవంతంగా నన్ను తీసుకెళ్లాడు.
భజస్వ మాం సాల్వపతే భక్తాం బాలామనాగసమ్ । భక్తానాం హి పరిత్యాగో న ధర్మేషు ప్రశస్యతే
సాల్వరాజా, నేను నిన్ను భక్తితో, అమాయకంగా, తప్పు లేని వాడిని. భక్తులను వదిలిపెట్టడం ధర్మంలో ప్రశంసించబడదు.
సాహమామన్త్ర్య గాఙ్గేయం సమరేష్వనివర్తినమ్ । అనుజ్ఞాతా చ తేనైవ తతోఽహం భృశమాగతా
యుద్ధంలో వెనక్కి తగలని గంగా కుమారుడిని నేను అడిగి, అతని అనుమతితోనే, నేను చాలా బాధతో ఇక్కడికి వచ్చాను.
న స భీష్మో మహాబాహుర్మామిచ్ఛతి విశాంపతే । భ్రాతృహేతోః సమారమ్భో భీష్మస్యేతి శ్రుతం మయా
మహాబాహువైన భీష్ముడు నన్ను కోరడం లేదు, రాజా. భీష్ముడు తన తమ్ముడి కోసం మాత్రమే ఈ కార్యాన్ని చేపట్టాడని నేను విన్నాను.
భగిన్యౌ మమ యే నీతే అమ్బికామ్బాలికే నృప। ప్రాదాద్విచిత్రవీర్యాయ గాఙ్గేయో హి యవీయసే
రాజా, నా అక్కలు అంబిక, అంబాలికలను గంగా కుమారుడు తీసుకెళ్లి, చిన్నవాడైన విచిత్రవీర్యునికి ఇచ్చాడు.
యథా సాల్వపతే నాన్యం వరం యామి కథంచన। త్వామృతే పురుషవ్యాఘ్ర తథా మూర్ధానమాలభే
సాల్వరాజా, నేను నిన్ను తప్ప మరెవ్వరిని కూడా వరించను. నిన్ను తప్ప మరెవ్వరిని నేను కోరను, నరశార్దూలా, నీకోసమే నా తల వంచుతాను.
న చాన్యపూర్వా రాజేన్ద్ర త్వామహం సముపస్థితా। సత్యం బ్రవీమి సాల్వైతత్సత్యేనాత్మానమాలభే
రాజేంద్రా, నేను ఇంకెవరినీ ఆశ్రయించకుండా నిన్ను దగ్గరికి వచ్చాను. ఇది నిజం, సాల్వా, ఈ నిజంతోనే నా ప్రాణాన్ని నీకు అర్పిస్తున్నాను.
భజస్వ మాం విశాలాక్ష స్వయం కన్యాముపస్థితామ్। అనన్యపూర్వాం రాజేన్ద్ర త్వత్ప్రసాదాభికాఙ్క్షిణీమ్
విశాలనేత్రుడా, నేను స్వచ్ఛందంగా, కన్యగా నీ వద్దకు వచ్చాను. రాజా, నేను ఇంకెవరినీ ఆశ్రయించలేదు, నీ అనుగ్రహం కోరుకుంటున్నాను.
తామేవం భాషమాణాం తు సాల్వః కాశిపతేః సుతామ్। అత్యజద్భరతశ్రేష్ఠ జీర్ణాం త్వచమివోరగః
ఆమె ఇలా మాట్లాడుతుండగా, సాల్వుడు, కాశిరాజు కుమార్తెను, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, పాము పాత చర్మాన్ని వదిలిపెట్టినట్లుగా వదిలిపెట్టాడు.
ఏవం బహువిధైర్వాక్యైర్యాచ్యమానస్తయా నృపః । నాశ్రద్దధత్సాల్వపతిః కన్యాయాం భరతర్షభ
ఆమె ఎన్నో విధాలుగా వేడుకున్నా, రాజు, భరతవంశశ్రేష్ఠుడా, సాల్వరాజు ఆ కన్యలో నమ్మకం పెట్టుకోలేదు.
తతః సా మన్యునాఽఽవిష్టా జ్యేష్ఠా కాశిపతేః సుతా। అబ్రవీత్సాశ్రునయనా బాష్పవిప్లుతయా గిరా
అప్పుడా పెద్దదైన కాశిరాజు కుమార్తె కోపంతో, కన్నీళ్లు కళ్లలో తడిసి, గొంతు బిగుసుకుని ఇలా చెప్పింది.
త్వయా త్యక్తా గమిష్యామి యత్ర తత్ర విశాంపతే। తత్ర మే గతయః సన్తు సన్తః సత్యం యథా ధ్రువమ్
రాజా, నువ్వు నన్ను వదిలిపెట్టావు, నేను ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోతాను. నా మార్గాలు సజ్జనుల మధ్య ఉండాలి, నిజం ఎప్పటికీ నిలిచినట్లుగా.
ఏవం తాం భాషమాణాం తు కన్యాం సాల్వపతిస్తదా। పరితత్యాజ కౌరవ్య కరుణం పరిదేవతీమ్
ఆమె ఇలా చెప్పుతుండగా, కౌరవా, సాల్వరాజు ఆ బాధతో విలపిస్తున్న కన్యను పూర్తిగా వదిలిపెట్టాడు.
గచ్ఛ గచ్ఛేతి తాం సాల్వః పునః పునరభాషత। బిభేమి భీష్మాత్సుశ్రోణి త్వం చ భీష్మపరిగ్రహః
సాల్వుడు ఆమెను మళ్లీ మళ్లీ 'వెళ్ళు, వెళ్ళు' అని చెప్పాడు. సుందరినీ, నాకు భీష్ముని భయం, నువ్వు భీష్ముని స్వంతమైనవాడివి.
ఏవముక్తా తు సా తేన సాల్వేనాదీర్ఘదర్శినా । నిశ్చక్రామ పురాద్దీనా రుదతీ కురరీ యథా
దూరదృష్టి లేని సాల్వుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆమె దుఃఖంతో ఏడుస్తూ, పక్షి లాంటి అరుపుతో నగరాన్ని విడిచిపోయింది.
నిష్క్రామన్తీ తు నగరాచ్చిన్తయామాస దుఃఖితా । పృథివ్యాం నాస్తి యువతిర్విషమస్థతరా మయా
ఆమె నగరాన్ని విడిచిపోతూ, దుఃఖంతో ఇలా ఆలోచించింది: భూమిపై నన్ను మించిన కష్టాల్లో ఉన్న యువతి మరొకరు లేరు.
బన్ధుర్భిర్విప్రహీణాస్మి సాల్వేన చ నిరాకృతా । న చ శక్యం పునర్గన్తుం మయా వారణసాహ్వయమ్
నేను బంధువులను కోల్పోయాను, సాల్వుడు నన్ను తిరస్కరించాడు. మళ్లీ వారణాసికి వెళ్లడం నాకు సాధ్యం కాదు.
అనుజ్ఞాతా తు భీష్మేణ సాల్వముద్దిశ్య కారణమ్। కిం ను గర్హామ్యథాత్మానమథ భీష్మం దురాసదమ్
భీష్ముడు కారణంగా సాల్వుని దగ్గరకు వెళ్లమని అనుమతిచ్చాడు. ఇప్పుడు నేను నన్నే తప్పాలా, లేక చేరుకోలేని భీష్ముని తప్పాలా?
అథవా పితరం మూఢం యో మేఽకార్షీత్స్వయంవరమ్ । మయాఽయం స్వకృతో దోషో యాఽహం భీష్మరథాత్తదా
లేదా, నా మూర్ఖుడైన తండ్రే నాకు స్వయంవరం ఏర్పాటుచేశాడేమో. అప్పుడు భీష్ముని రథం మీద నుంచీ నేను మాట్లాడినందుకు, ఈ తప్పు నాదే.
ప్రవృత్తే దారుణే యుద్ధే సాల్వార్థం నాపతం పురా। తస్యేయం ఫలనిర్వృత్తిర్యదాపన్నాఽస్మి మూఢవత్
సాల్వుని కోసం ఆ భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైనప్పుడు నేను పడిపోలేదు. ఇప్పుడు మూర్ఖురాలిలా ఈ దుస్థితికి చేరడం, అప్పటి ఫలితమే.
ధిగ్భీష్మం ధిక్క మే మన్దం పితరం మూఢచేతసమ్ । యేనాహం వీర్యశుల్కేన పణ్యస్త్రీవ ప్రచోదితా
భీష్మునికి, నా మూర్ఖుడైన తండ్రికి నింద! వాళ్ల వల్లనే నేను వీర్యశुल्कంగా, ఒక వస్తువులాంటి స్త్రీగా బలవంతంగా పోటీకి దించబడ్డాను.
ధిఙ్మాం ధిక్సాల్వరాజానం ధిగ్ధాతారమథాపి వా । యేషాం దుర్నీతభావేన ప్రాప్తాస్మ్యాపదముత్తమామ్
నాకే నింద! సాల్వుని రాజుకీ నింద! నా తండ్రికైనా, సృష్టికర్తకైనా నింద! వీళ్ల అందరి దుర్వినియోగం వల్లనే నేను ఈ గొప్ప కష్టానికి లోనయ్యాను.