సత్యవత్యాస్త్వనుమతే వివాహే సముపస్థితే। ఉవాచ వాక్యం సవ్రీడా జ్యేష్ఠా కాశిపతేః సుతా
సత్యవతీ అంగీకారంతో పెళ్లి ఏర్పాటయ్యే సమయంలో, కాశిరాజు పెద్ద కుమార్తె సిగ్గుతో ఇలా మాటలాడింది.
భీష్మ త్వమసి ధర్మజ్ఞః సర్వశాస్త్రవిశారదః । శ్రుత్వా చ వచనం ధర్మ్యం మహ్యం కర్తుమిహార్హసి
భీష్మా! నీవు ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడవు, అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడవు. నా న్యాయమైన మాటలు విని, వాటికి తగినట్లు నీవు ప్రవర్తించాలి.
మయా సాల్వపత్తిః పూర్వం మనసాఽభివృతో వరః। తేన చాస్మి వృతా పూర్వం రహస్యవిదితే పితుః
మునుపే నా మనసులో నేను సాల్వపతిని వరంగా ఎన్నుకున్నాను. అతడూ నన్ను, నాన్నగారికి తెలియకుండా, రహస్యంగా ముందే ఎన్నుకున్నాడు.
కథం మామన్యకామాం త్వం రాజధర్మమతీత్య వై । వాసయేథా గృహే భీష్మ కౌరవః సన్విశేషతః
భీష్మా! నీవు కౌరవుడిగా, రాజధర్మాన్ని అతిక్రమించి, నా ఇష్టానికి విరుద్ధంగా నన్ను ఇంట్లో ఉంచడం ఎలా సాధ్యం?
ఏతద్బుద్ధ్యా వినిశ్చిత్య మనసా భరతర్షభ । యత్క్షమం తే మహాబాహో తదిహారబ్ధుమర్హసి
భరతవంశశిఖామణీ! ఈ విషయాన్ని బాగా ఆలోచించి, నీకు తగినది ఏదో అదే చేయాలి మహాబాహువా!
స మాం ప్రతీక్షతే వ్యక్తం సాల్వరాజో విశాంపతే । తస్మాన్మాం త్వం కురుశ్రేష్ఠ సమనుజ్ఞాతుమర్హసి
సాల్వరాజు నన్ను నిరీక్షిస్తూ ఉన్నాడు. అందుకే, కురువంశములో ఉత్తముడవైన నీవు నాకు అనుమతి ఇవ్వాలి.
కృపాం కురు మహాబాహో మయి ధర్మభృతాం వర। త్వం హి సత్యవ్రతో వీర పృథివ్యామితి నః శ్రుతమ్
ధర్మాన్ని పాటించే మహాబాహువా! నాపై దయ చూపు. నీవు సత్యవ్రతుడిగా భూమిపై ప్రసిద్ధుడవని మేము విన్నాము, వీరా!
తతోఽహం సమనుజ్ఞాప్య కాలీం గన్ధవతీం తదా। మన్త్రిణశ్చర్త్విజశ్చైవ తథైవ చ పురోహితాన్। సమనుజ్ఞామిషం కన్యామమ్బాం జ్యేష్ఠాం నరాధిప
ఆ తర్వాత నేను కాలీ, గంధవతీ, మంత్రులు, ఋత్వికులు, పురోహితులు అందరి అనుమతి తీసుకుని, అంబ అనే పెద్ద కుమార్తెకు అనుమతి ఇచ్చాను, ఓ రాజా!
అనుజ్ఞాతా యయౌ సా తు కన్యా సాల్వపతేః పురమ్। వృద్ధైర్ద్విజాతిభిర్గుప్తా ధాత్ర్యా చానుగతా తదా
అనుమతి లభించిన ఆ యువతి, వృద్ధ బ్రాహ్మణులు కాపాడుతూ, దాయాడు వెంట ఉండగా, సాల్వపతికి చెందిన పట్టణానికి వెళ్లింది.
అతీత్య చ తమధ్వానమాసమాద నరాధిపమ । సా తమాసాద్య రాజానం సాల్వం వచనమబ్రవీత్
ఆమె ఆ మార్గాన్ని దాటి, సాల్వరాజును చేరుకుని, అతని సమీపానికి వెళ్లి ఇలా చెప్పింది.
ఆగతాహం మహాబాహో త్వాముద్దిశ్య మహామతే। `అభినన్దస్వ మాం రాజన్సదా ప్రియహితే రతామ్
మహాబాహువా! నీకోసం నేను ఇక్కడికి వచ్చాను, మహామతుడవైన రాజా! నేను ఎప్పుడూ నీకు ఇష్టంగా, మేలుగా ఉండే వాడిని, నన్ను సంతోషంగా స్వీకరించు.
ప్రతిపాదయ మాం రాజన్ధర్మాదీంశ్చర ధర్మతః । త్వం హి మే మనసా ధ్యాతస్త్వయా చాప్యుపమన్త్రితా
రాజా! నన్ను అంగీకరించు, భర్తగా నీవు చేయవలసిన ధర్మాలను న్యాయంగా నెరవేర్చు. ఎందుకంటే, నా మనసులో నిన్నే నేను కోరుకున్నాను, నీవు కూడా నన్ను ఆహ్వానించావు.
తామబ్రవీత్సాల్వపతిః స్మయన్నివ విశాంపతే। త్వయాఽన్యపూర్వయా నాహం భార్యార్థీ వరవర్ణిని
సాల్వపతి స్వల్పంగా నవ్వుతూ, 'నీకు ముందు ఇంకొకరుండగా, నేను భార్యగా నిన్ను కోరను, సుందరివని!' అని అన్నాడు.
గచ్ఛ భద్రే పునస్తత్ర సకాశం భీష్మకస్య వై। నాహమిచ్ఛామి భీష్మేణ గృహీతాం త్వాం ప్రసహ్య వై
మంచిదీ! మళ్లీ భీష్ముని దగ్గరకు వెళ్ళు. భీష్ముడు బలవంతంగా నిన్ను తీసుకెళ్లినందుకు, నేను నిన్ను అంగీకరించను.
త్వం హి భీష్మేణ నిర్జిత్య నీతా ప్రీతిమతీ తదా। పరామృశ్య మహాయుద్ధే నిర్జిత్య పృథివీపతీన్
ఎందుకంటే, భీష్ముడు మహాయుద్ధంలో రాజులను ఓడించి, ప్రేమతో నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకువచ్చాడు.
నాహం త్వయ్యన్యపూర్వాయాం భార్యార్థీ వరవర్ణిని । కథమస్మద్విధో రాజా పరపూర్వాం ప్రవేశయేత్
ముందుగా ఇంకొకరికి చెందినవారిని భార్యగా నేను కోరను, సుందరివని! మా వంటి రాజు, మరొకరికి చెందినవారిని ఎలా అంగీకరిస్తాడు?
నారీం విదితవిజ్ఞానః పరేషాం ధర్మమాదిశన్। యథేష్టం గమ్యతాం భద్రే మా త్వాం కాలోఽత్యగాదయమ్
ధర్మాన్ని బాగా తెలిసిన జ్ఞాని, ఇతరులకు చెందినవారిని అంగీకరించడు. కావున, నీకు నచ్చిన చోటికి వెళ్ళు, మంచిదీ! ఈ సమయం నీకు వృథా కాకూడదు.
అమ్బా తమబ్రవీద్రాజన్ననఙ్గశరపీడితా। నైవం వద మహీపాల నైతదేవం కథంచన
అంబ, ప్రేమబాణాలతో బాధపడుతూ, 'రాజా! ఇలా చెప్పవద్దు. ఇది ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నిజం కాదు' అని అన్నది.
నాస్మి ప్రీతిమతీ నీతా భీష్మేణామిత్రకర్శన । బలాన్నీతాస్మి రుదతీ విద్రావ్య పృథివీపతీన్
భీష్ముడు ప్రేమతో నన్ను తీసుకుపోలేదు, శత్రువులకు భయంకరుడా. భూమిపై రాజులను ఓడించి, నేను ఏడుస్తూ ఉండగా బలవంతంగా నన్ను తీసుకెళ్లాడు.
భజస్వ మాం సాల్వపతే భక్తాం బాలామనాగసమ్ । భక్తానాం హి పరిత్యాగో న ధర్మేషు ప్రశస్యతే
సాల్వరాజా, నేను నిన్ను భక్తితో, అమాయకంగా, తప్పు లేని వాడిని. భక్తులను వదిలిపెట్టడం ధర్మంలో ప్రశంసించబడదు.
సాహమామన్త్ర్య గాఙ్గేయం సమరేష్వనివర్తినమ్ । అనుజ్ఞాతా చ తేనైవ తతోఽహం భృశమాగతా
యుద్ధంలో వెనక్కి తగలని గంగా కుమారుడిని నేను అడిగి, అతని అనుమతితోనే, నేను చాలా బాధతో ఇక్కడికి వచ్చాను.
న స భీష్మో మహాబాహుర్మామిచ్ఛతి విశాంపతే । భ్రాతృహేతోః సమారమ్భో భీష్మస్యేతి శ్రుతం మయా
మహాబాహువైన భీష్ముడు నన్ను కోరడం లేదు, రాజా. భీష్ముడు తన తమ్ముడి కోసం మాత్రమే ఈ కార్యాన్ని చేపట్టాడని నేను విన్నాను.
భగిన్యౌ మమ యే నీతే అమ్బికామ్బాలికే నృప। ప్రాదాద్విచిత్రవీర్యాయ గాఙ్గేయో హి యవీయసే
రాజా, నా అక్కలు అంబిక, అంబాలికలను గంగా కుమారుడు తీసుకెళ్లి, చిన్నవాడైన విచిత్రవీర్యునికి ఇచ్చాడు.
యథా సాల్వపతే నాన్యం వరం యామి కథంచన। త్వామృతే పురుషవ్యాఘ్ర తథా మూర్ధానమాలభే
సాల్వరాజా, నేను నిన్ను తప్ప మరెవ్వరిని కూడా వరించను. నిన్ను తప్ప మరెవ్వరిని నేను కోరను, నరశార్దూలా, నీకోసమే నా తల వంచుతాను.
న చాన్యపూర్వా రాజేన్ద్ర త్వామహం సముపస్థితా। సత్యం బ్రవీమి సాల్వైతత్సత్యేనాత్మానమాలభే
రాజేంద్రా, నేను ఇంకెవరినీ ఆశ్రయించకుండా నిన్ను దగ్గరికి వచ్చాను. ఇది నిజం, సాల్వా, ఈ నిజంతోనే నా ప్రాణాన్ని నీకు అర్పిస్తున్నాను.
భజస్వ మాం విశాలాక్ష స్వయం కన్యాముపస్థితామ్। అనన్యపూర్వాం రాజేన్ద్ర త్వత్ప్రసాదాభికాఙ్క్షిణీమ్
విశాలనేత్రుడా, నేను స్వచ్ఛందంగా, కన్యగా నీ వద్దకు వచ్చాను. రాజా, నేను ఇంకెవరినీ ఆశ్రయించలేదు, నీ అనుగ్రహం కోరుకుంటున్నాను.
తామేవం భాషమాణాం తు సాల్వః కాశిపతేః సుతామ్। అత్యజద్భరతశ్రేష్ఠ జీర్ణాం త్వచమివోరగః
ఆమె ఇలా మాట్లాడుతుండగా, సాల్వుడు, కాశిరాజు కుమార్తెను, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, పాము పాత చర్మాన్ని వదిలిపెట్టినట్లుగా వదిలిపెట్టాడు.
ఏవం బహువిధైర్వాక్యైర్యాచ్యమానస్తయా నృపః । నాశ్రద్దధత్సాల్వపతిః కన్యాయాం భరతర్షభ
ఆమె ఎన్నో విధాలుగా వేడుకున్నా, రాజు, భరతవంశశ్రేష్ఠుడా, సాల్వరాజు ఆ కన్యలో నమ్మకం పెట్టుకోలేదు.
తతః సా మన్యునాఽఽవిష్టా జ్యేష్ఠా కాశిపతేః సుతా। అబ్రవీత్సాశ్రునయనా బాష్పవిప్లుతయా గిరా
అప్పుడా పెద్దదైన కాశిరాజు కుమార్తె కోపంతో, కన్నీళ్లు కళ్లలో తడిసి, గొంతు బిగుసుకుని ఇలా చెప్పింది.
త్వయా త్యక్తా గమిష్యామి యత్ర తత్ర విశాంపతే। తత్ర మే గతయః సన్తు సన్తః సత్యం యథా ధ్రువమ్
రాజా, నువ్వు నన్ను వదిలిపెట్టావు, నేను ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోతాను. నా మార్గాలు సజ్జనుల మధ్య ఉండాలి, నిజం ఎప్పటికీ నిలిచినట్లుగా.