తతః కురూణామనయో భవితా వీరనాశనః। చిన్తయన్న లభే నిద్రామహఃసు చ నిశాసు చ
దీని తర్వాత కౌరవులకు అనర్థం సంభవించి, వీరుల నాశనం జరుగుతుంది. దీన్ని ఆలోచిస్తూ నేను పగలు, రాత్రి నిద్రపోవడం లేదు.
శ్రుత్వా తు కున్తీ తద్వాక్యమర్థకామేన భాషితమ్। సా నిఃశ్వసన్తీ దుఃఖార్తా మనసా విమమర్శ హ
విధురుడు మన మంచికోసం మాట్లాడిన ఆ మాటలు విని, కుంతీ ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, దుఃఖంతో మనసులో ఆలోచించింది.
ధిగస్త్వర్థం యత్కృతేయం సుమహాఞ్జ్ఞాతిసంక్షయః। వర్త్స్యతే సుహృదాం చైవ యుద్ధేఽస్మిన్వై పరాభవః
ఈ లాభం కోసం ఇంత పెద్ద బంధువుల నాశనం జరుగుతుందంటే, యుద్ధంలో స్నేహితుల ఓటమి వస్తుందంటే, ఆ లాభం నాకెందుకు?
పాణ్డవాశ్చేదిపఞ్చాలా యాదవాశ్చ సమాగతాః। భారతైః సహ యోత్స్యన్తి కిం ను దుఃఖమతఃపరమ్
పాండవులు, చేతులు, పాంచాళులు, యాదవులు, భారతులతో కలసి యుద్ధం చేస్తే, దాని కంటే ఎక్కువ దుఃఖం ఇంకేముంటుంది?
పశ్యే దోషం ధ్రువం యుద్ధే తథాఽయుద్ధే పరాభవమ్ । అధనస్య మృతం శ్రేయో న హి జ్ఞాతిక్షయో జయః। ఇతి మే చిన్తయన్త్యా వై హృది దుఃఖం ప్రవర్తతే
యుద్ధంలో తప్పక నష్టం కనిపిస్తోంది. యుద్ధం లేకపోతే ఓటమి తప్పదు. దరిద్రుడికి బంధువుల నాశనం కలిగించే విజయానికంటే మరణమే మేలు. ఇలా ఆలోచిస్తుంటే నా హృదయంలో దుఃఖం పుడుతోంది.
పితామహః శాన్తనవ ఆచార్యశ్చ యుధాం పతిః। కర్ణశ్చ ధార్తరాష్ట్రార్థం వర్ధయన్తి భయం మమ
పితామహుడు శాంతనువు కుమారుడు, గురువు, యుద్ధంలో నిపుణుడు, కర్ణుడు — వీరంతా ధృతరాష్ట్రుని కుమారుల కోసం నా భయాన్ని పెంచుతున్నారు.
నాచార్యః కామవాఞ్శిష్యైద్రౌణోయుద్ధ్యేత జాతుచిత్। పాణ్డవేషు కథం హార్దం కుర్యాన్న చ పితామహః
ఏ గురువు అయినా, ఏ ఆశ లేకుండా, ద్రోణుని కుమారుడు అయినా, తన శిష్యులతో యుద్ధం చేయడు. మరి పాండవుల మీద పితామహుడు ఎలా శత్రుత్వం చూపగలడు?
అయం త్వేకో వృథాదృష్టిర్ధార్తరాష్ట్రస్య దుర్మతేః। మోహానువర్తీ సతతం పాపో ద్వేష్టి చ పాణ్డవాన్
కానీ, ఈ కర్ణుడు మాత్రమే, దుర్యోధనుడి తప్పుదారి చూపుతో, ఎప్పుడూ మోహంలో, పాపంలో నడుస్తూ, పాండవులను ద్వేషిస్తూ ఉంటాడు.
మహత్యనర్థే నిర్బన్ధీ బలవాంశ్చ విశేషతః। కర్ణః సదా పాణ్డవానాం తన్మే దహతి సంప్రతి
ఈ గొప్ప అపాయంలో కర్ణుడు దృఢంగా నిలిచి, బలవంతుడిగా, ఎప్పుడూ పాండవులకు వ్యతిరేకంగా ఉంటాడు. ఇది ఇప్పుడు నా మనసును కాల్చేస్తోంది.
ఆశంసే త్వద్య కర్ణస్య మనోఽహం పాణ్డవాన్ప్రతి । గ్రసాదయితుమాసాద్య దర్శయన్తీ యథాతథమ్
ఈ రోజు కర్ణుని మనసు పాండవులను నాశనం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నదని అనుమానిస్తున్నాను. అవకాశం దొరికినప్పుడు, తన ఉద్దేశాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తాడని భావిస్తున్నాను.
తోషితో భగవాన్యత్ర దుర్వాసా మే వరం దదౌ । ఆహ్వానం మన్త్రసంయుక్తం వసన్త్యాః పితృవేశ్మని
ఒకసారి, ఇక్కడే, దుర్వాసుడు సంతోషించి, నాకు ఒక వరం ఇచ్చాడు. నేను నా తండ్రి ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు, మంత్రాలతో కూడిన ఆహ్వానం వరంగా దక్కింది.
సాహమన్తఃపురే రాజ్ఞః కున్తిభోజపురస్కృతా । చిన్తయన్తీ బహువిధం హృదయేన విదూయతా
అప్పుడు నేను, రాజు అంతఃపురంలో, కుంతిభోజుడు గౌరవించినవాడిగా, ఎన్నో విషయాలు ఆలోచిస్తూ, నా హృదయం చాలా బాధతో ఉన్నాను.
బలాబలం చ మన్త్రాణాం బ్రాహ్మణస్య చ వాగ్బలమ్ । స్త్రీభావాద్బాలభావాచ్చ చిన్తయన్తీ పునః పునః
ఆ మంత్రాల బలం, బలహీనత, బ్రాహ్మణుని మాటల శక్తి, నేను స్త్రీగా, ఇంకా చిన్నదానిగా ఉండటం — ఇవన్నీ మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించాను.
ధాత్ర్యా విస్రబ్ధయా గుప్తా సఖీజనవృతా తదా। దోషం పరిహరన్తీ చ పితుశ్చారిత్ర్యరక్షిణీ
అప్పుడు నన్ను నమ్మకమైన ధాత్రి, స్నేహితులు కాపాడుతూ ఉండగా, తప్పు చేయకుండా, తండ్రి పరువు కాపాడుతూ ఉండేవాడిని.
కథం ను సుకృతం మే స్యాన్నాపరాధవతీ కథమ్। భవేయమితి సంచిన్త్య బ్రాహ్మణం తం నమస్య చ
ఎలా మంచి చేయగలను? ఎలా తప్పు చేయకుండా ఉండగలను? అని ఆలోచిస్తూ, ఆ బ్రాహ్మణుడికి నమస్కరించాను.
కౌతూహలాత్తు తం లబ్ధా బాలిశ్యాదాచరం తదా। కన్యా సతీ దేవమర్కమాసాదయమహం తతః
ఆసక్తితో, ఇంకా చిన్నదనంతో, నేను ఆ కార్యాన్ని చేసాను. కన్యగా ఉండి, దేవుడైన సూర్యుడిని పిలిచాను. ఆయన ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
యోఽసౌ కానీనగర్భో మే పుత్రవత్పరిరక్షితః । కస్మాన్న కుర్యాద్వచనం పథ్యం భ్రాతృహితం తథా
వివాహానికి ముందు పుట్టిన నా కుమారుడిని, నేను కొడుకులా ఎంతో ప్రేమగా పెంచాను. అతడు ఎందుకు తన అన్నల మంచి కోసం, మంచి మాట వినకూడదు?
ఇతి కున్తీ వినిశ్చిత్య కార్యనిశ్చయముత్తమమ్ । కార్యార్థమభినిశ్చిత్య యయౌ భాగీరథీం ప్రతి
ఇలా కుంతి, ఉత్తమమైన కార్యాన్ని నిశ్చయించి, తాను చేయాల్సిన పని స్పష్టంగా తెలుసుకొని, భాగీరథి వైపు బయలుదేరింది.
ఆత్మజస్య తతస్తస్య ఘృణినః సత్యసఙ్గినః । గఙ్గాతీరే పృథాపశ్యఞ్జపస్థానమనుత్తమమ్
అక్కడ, గంగాతీరంలో, తన కుమారుడు, నిజాయితీగా, మాట నిలబెట్టుకునే వాడిగా, ఉత్తమమైన జపంలో మునిగిపోయి ఉన్నాడని కుంతి చూసింది.
ప్రాఙ్ముఖస్యోర్ధ్వబాహోః సా పర్యతిష్ఠత పృష్ఠతః। జప్యావసానం కార్యార్థం ప్రతీక్షన్తీ తపస్వినీ
అతడు తూర్పు వైపు ముఖం పెట్టి, చేతులు పైకి ఎత్తి ప్రార్థన చేస్తుండగా, కుంతి వెనుక నిలబడి, తన పని కోసం, ఆ జపం ముగిసే వరకు ఎదురు చూసింది.
అతిష్ఠత్సూర్యతాపార్తా కర్ణస్యోత్తరవాససి। కౌరవ్యపత్నీ వార్ష్ణేయీ మద్మమాలేవ శుష్యతీ
సూర్యుని వేడికి బాధపడుతూ, కౌరవుల కోడలు, వృష్ణివంశానికి చెందిన కుంతి, కర్ణుని పై వస్త్రం దగ్గర నిలబడి, తనే తాను వేడితో ఎండిపోతున్నట్టు అనిపించింది.
ఆపృష్ఠతాపాఞ్జప్త్వా స పరివృత్త్య యతవ్రతః । దృష్ట్వా కున్తీముపాతిష్ఠదభివాద్య కృతాఞ్జలిః
జపం ముగించాక, సూర్యుని వేడి భరించి, ఆ నియమాన్ని పాటించినవాడు తిరిగి చూసి, కుంతిని చూసి, చేతులు జోడించి నమస్కరించి దగ్గరికి వచ్చాడు.
యథాన్యాయం మహాతేజా మానీ ధర్మభృతాం వరః । ఉత్స్మయన్ప్రణతః ప్రాహ కున్తీం వైకర్తనో వృషః
యథాన్యాయంగా, గొప్ప తేజస్సుతో, గర్వంతో, ధర్మాన్ని పాటించే కర్ణుడు, చిరునవ్వుతో నమస్కరించి, కుంతిని ఇలా అడిగాడు.
రాధేయోఽహమాధిరథిః కర్ణస్త్వామభివాదయే । ప్రాప్తా కిమర్థం భవతీ బ్రూహి కిం కరవామి తే
నేను రాధేయుడు, అద్భుత రథసారథి కర్ణుడిని. మిమ్మల్ని నమస్కరిస్తున్నాను. మీరు ఎందుకు వచ్చారు? నాకు ఏం చేయమంటారు? చెప్పండి.
కౌన్తేయస్త్వం న రాధేయో న తవాధిరథః పితా। నాసి సూతకులే జాతః కర్ణ తద్విద్ధి మే వచః
కర్ణా, నీవు రాధే కుమారుడు కాదవు, అధిరథుడు నీ తండ్రి కూడా కాడు. నీవు సూతపుత్రుడిగా జన్మించలేదు. నా మాట విను, ఇది నిజం.
కానీనస్త్వం మయా జాతః పూర్వజః కుక్షిణా ధృతః । కున్తిరాజస్య భవనే పార్థస్త్వమసి పుత్రక
నీవు నాలో పుట్టిన నా ముద్దుబిడ్డవు. నీవే కుంటీ మహారాజు ఇంట్లో పెద్దవాడవు, పార్థుడవు నా కుమారుడా.
ప్రకాశకర్మా తపనో యోఽయం దేవో విరోచనః । అజీజనత్త్వాం మయ్యేష కర్ణ శస్త్రభృతాం వరమ్
కన్నులా మెరిసే సూర్యదేవుడు, whose deeds shine forth, నిన్ను నాలో పుట్టించాడు కర్ణా, యుద్ధ వీరులందరిలో నీవే శ్రేష్ఠుడు.
కుణ్డలీ బద్ధకవచో దేవగర్భః శ్రియా వృతః । జాతస్త్వమసి దుర్ధర్ష మయా పుత్ర పితుర్గృహే
కుండలాలు, కవచంతో, దైవసంపదతో, అద్భుతమైన తేజస్సుతో నీవు పుట్టావు నా కుమారుడా. నీ తండ్రి ఇంట్లో నీవు ఎవ్వరూ ఎదుర్కోలేని వీరుడవు.
స త్వం భ్రాతౄనసంబుద్ధ్య మోహద్యదుపసేవసే । ధార్తరాష్ట్రాన్న తద్యుక్తం త్వయి పుత్ర విశేషతః
నీవు నీ సోదరులను గుర్తించక, మోహంలో ధృతరాష్ట్ర కుమారులకు సేవ చేస్తున్నావు. ఇది నీకు, ముఖ్యంగా నీకు, తగినది కాదు కుమారుడా.
ఏతద్ధర్మఫలం పుత్ర నరాణాం ధర్మనిశ్చయే । యత్తుష్యన్త్యస్య పితరో మాతా చాప్యేకదర్శినీ
ధర్మంలో నిలబడిన మనుషులకు ఇది ఫలితం కుమారుడా – వారి తండ్రులు ఆనందిస్తారు, తల్లి కూడా ఒకే దృష్టితో సంతోషిస్తుంది.