అగ్రే బభూవుః కృష్ణస్య సముద్యతమహాయుధాః । శఙ్ఖచక్రగదాశక్తిశార్ఙ్గలాఙ్గలనన్దకాః
కృష్ణుని ముందు, అతని గొప్ప ఆయుధాలు సిద్ధంగా, పైకి ఎత్తబడి నిలిచాయి. శంఖం, చక్రం, గద, శక్తి, శారంగం, హలము, నందక ఖడ్గం అక్కడ కనిపించాయి.
అదృశ్యన్తోద్యతాన్యేవ సర్వప్రహరణాని చ। నానాబాహుషు కృష్ణస్య దీప్యమానాని సర్వశః
కృష్ణుని అనేక భుజాలలో అన్ని రకాల ఆయుధాలు ప్రకాశిస్తూ, ఎక్కడ చూసినా మెరుస్తూ, పైకి ఎత్తబడి కనిపించాయి.
నేత్రాభ్యాం నాసికాభ్యాం చ శ్రోత్రాభ్యాం చ సమన్తతః । ప్రాదురాసన్మహారౌద్రాః సధూమాః పావకార్చిషః
ఆయన కళ్ల నుంచి, ముక్కు నుంచి, చెవుల నుంచి చుట్టూ, దహనశక్తితో కూడిన పొగతో కూడిన భయంకరమైన అగ్నిజ్వాలలు వెలువడ్డాయి.
రోమకూపేషు చ తథా సూర్యస్యేవ మరీచయః । `సహస్రచరణః శ్రీమాఞ్శతబాహుః సహస్రదృక్
ఆయన రోమకూపాల నుంచి సూర్యకిరణాల్లా కాంతులు వెలిసాయి. ఆయనకు వెయ్యి కాళ్లు, వంద చేతులు, వెయ్యి కళ్ళు మెరిసిపోతున్నాయి.
తస్య వై నాగలోకశ్చ గుల్ఫాధో దదృశే తదా। చన్ద్రసూర్యౌ తథా నేత్రే గ్రహః వై సర్వతః స్థితాః
ఆయన పాదాల క్రింద నాగలోకము కనిపించింది. చంద్రుడు, సూర్యుడు ఆయన కళ్ళుగా, అన్ని గ్రహాలు ఆయన శరీరమంతటా స్థితి చెందాయి.
ఊర్ధ్వలోకాశ్చ సర్వేఽపి కుక్షౌ తస్య వ్యవస్థితాః । సరితః సాగరాశ్చైవ స్వేదస్తస్య మహాత్మనః
అన్ని పై లోకాలు ఆయన పొట్టలో స్థిరంగా ఉన్నాయి. నదులు, సముద్రాలు ఆయన చెమటగా ఉన్నాయి.
అస్థీని పర్వతాః సర్వే వృక్షా రోమాణి తస్య హి। నిమేషణం రాత్ర్యహనీ జిహ్వాయాం శారదా తథా
అన్ని పర్వతాలు ఆయన ఎముకలు, చెట్లు ఆయన రోమాలు. పగలు, రాత్రి ఆయన కన్నిపీలికలు, ఋతువులు ఆయన నాలుకగా ఉన్నాయి.
తం దృష్ట్వా ఘోరమాత్మానం కేశవస్య మహాత్మనః । న్యమీలయన్త నేత్రాణి రాజానస్త్రస్తచేతసః
ఆ మహాత్ముడైన కేశవుని భయంకరమైన రూపాన్ని చూసి, రాజులు భయంతో హృదయాలు వణికి, తమ కళ్ళు మూసుకున్నారు.
ఋత ద్రోణం చ భీష్మం చ విదురం చ మహామతిమ్ । సంజయం ధృతరాష్ట్రం చ ఋషీంశ్చైవ తపోధనాన్
ఋతుడు, ద్రోణుడు, భీష్ముడు, తెలివైన విదురుడు, సంజయుడు, ధృతరాష్ట్రుడు, ఇంకా తపస్సుతో పరిపూర్ణులైన ఋషులు — వీరందరికీ ఆయన అనుగ్రహం చేశాడు.
ప్రాదాత్తేషాం స భగవాన్దివ్యం చక్షుర్జనార్దనః
వారు అందరికీ భగవంతుడు జనార్దనుడు దివ్యదృష్టిని ప్రసాదించాడు.
ధృతరాష్ట్రాయ ప్రదదౌ భగవాన్దివ్యచక్షుషీ । దదర్శ పరమం రూపం ధృతరాష్ట్రోఽమ్బికాసుతః
అంబికా కుమారుడైన ధృతరాష్ట్రునికి భగవంతుడు దివ్యదృష్టిని ఇచ్చాడు. ఆ ధృతరాష్ట్రుడు పరమమైన రూపాన్ని చూశాడు.
తతో దేవాః సగన్ధర్వాః కిన్నరాశ్చ మహోరగాః । ఋషయశ్చ మహాభాగా లోకపాలైః సమన్వితాః । ప్రణమ్య శిరసా దేవం తుష్టువుః ప్రాఞ్జలిస్థితాః
అప్పుడూ దేవతలు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, మహా నాగులు, మహర్షులు, లోకపాలులతో కూడి, తలవంచి చేతులు జోడించి ఆ దేవుని స్తుతించారు.
క్రోధం ప్రభో సంహర సంహర స్వం రూపం చ యద్దర్శితమాత్మసంస్థమ్ । యావత్త్విమే దేవగణైః సమేతా లోకాః సమస్తా భువి నాశమీయుః
ప్రభూ! మీ కోపాన్ని ఆపండి, ఆపండి. మీరు చూపిన ఆ స్వరూపాన్ని మళ్ళీ లోపలికి తీసుకోండి. ఎందుకంటే ఈ దేవతలతో కూడిన లోకాలు భూమిపై నాశనం కాకముందే మీరు దయచేయండి.
త్వం చ కర్తా వికర్తా చ త్వమేవ పరిరక్షసే। త్వయా వ్యాప్తమిదం సర్వం జగత్స్థావరజఙ్గమమ్
సృష్టికర్త కూడా మీరు, సంహారకుడు కూడా మీరు, రక్షకుడు కూడా మీరు. స్థిరమైనది, చలించేది అన్నీ మీ వల్ల ఈ లోకమంతా నిండిపోయింది.
కియన్మాత్రా మహీపాలాః కింవీర్యాః కింపరాక్రమాః । తేషామర్థే మహాబాహో దివ్యం రూపం ప్రదర్శివాన్। ఏవముచ్చారితా వాచః సహ దేవార్విభుం తదా
ఈ రాజులు ఎంత గొప్పవారు? వారికి ఎంత శక్తి, ఎంత పరాక్రమం ఉంది? వీరి కోసమే మీరు ఈ దివ్యరూపాన్ని చూపించారా? అప్పుడు దేవతలతో కలిసి ఇలా అన్నారు.
తద్దృష్ట్వా మహదాశ్చర్యం మాధవస్య సభాతలే। దేవదున్దుభయో నేదుః పుష్పవర్షం పపాత చ
మాధవుని ఆ అద్భుతమైన మహారూపాన్ని సభలో చూసి, దేవతల డుండుభులు మోగాయి, పుష్పవర్షం కురిసింది.
త్వమేవ పుణ్డరీకాక్ష సర్వస్య జగతో హితః। తస్మాన్మే యాదవశ్రేష్ఠ ప్రసాదం కర్తుమర్హసి
పుండరీకాక్ష! మీరు మాత్రమే ఈ జగత్తు అంతటికి మేలు కోరేవారు. అందుకే, యాదవులలో శ్రేష్ఠుడా, దయచేసి నాపై అనుగ్రహం చూపించాలి.
భగవన్మమ నేత్రాభ్యామన్తర్ధానం వృణే పునః । భవన్తం దృష్టవానస్మి నాన్యం ద్రష్టుమిహోత్సహే
భగవంతుడా! నా కళ్ళకు మీరు చూపిన ఆ దివ్యరూపాన్ని మళ్ళీ తీసివేయమని కోరుతున్నాను. మిమ్మల్ని చూసిన తర్వాత ఇక్కడ ఇంకెవరినీ చూడగలిగే స్థితిలో లేను.
తతోఽబ్రవీన్మహాబాహుర్ధృతరాష్ట్రం జనార్దనః । అదృశ్యమానే నేత్రే ద్వే భవేతాం కురునన్దన
అప్పుడు బలవంతుడైన జనార్దనుడు ధృతరాష్ట్రునితో ఇలా అన్నాడు: 'నీకు ఆ రూపం కనబడకపోతే, నీ రెండు కళ్ళు మునుపటిలా అవుతాయి, కురువంశశిరోమణీ!'
తత్రాద్భుతం మహారాజ ధృతరాష్ట్రశ్చ చక్షుషీ । లబ్ధవాన్వాసుదేవాచ్చ విశ్వరూపదిదృక్షయా
అక్కడ, రాజా! ధృతరాష్ట్రుడు వాసుదేవుని అనుగ్రహంతో విశ్వరూపాన్ని చూడాలనే కోరికతో దివ్యదృష్టిని పొందాడు. అది నిజంగా అద్భుతం.
లబ్ధచక్షుషమాసీనం ధృతరాష్ట్రం నరాధిపాః । విస్మితా ఋషిభిః సార్ధం తుష్టువుర్మధుసూదనమ్
దివ్యదృష్టి లభించిన ధృతరాష్ట్రుడు కూర్చున్నాడని రాజులు, ఋషులతో కలిసి, ఆశ్చర్యంతో మధుసూదనుని స్తుతించారు.
చచాల చ మహీ కృత్స్నా సాగరశ్చాపి చుక్షుభే । విస్మయం పరమం జగ్ముః పార్థివా భరతర్షభ
అంతటా భూమి కంపించింది, సముద్రం కూడా అలలతో ఉప్పొంగింది. రాజులు, భారతవంశశిరోమణీ, పరమ ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయారు.
తతః స పురుషవ్యాఘ్రః సఞ్జహార వపుః స్వకమ్ । తాం దివ్యామద్భుతాం చిత్రామృద్ధిమత్తామరిన్దమః
అప్పుడు పురుషశార్దూలుడు తన దివ్యమైన, అద్భుతమైన, మహిమాన్వితమైన ఆ స్వరూపాన్ని మళ్ళీ తీసుకున్నాడు, శత్రువులను జయించే వాడు.
తతః సాత్యకిమాదాయ పాణౌ విదురమేవ చ । ఋషిభిస్తైరనుజ్ఞాతో నిర్యయౌ మధుసూదనః
తర్వాత మధుసూదనుడు సాత్యకిని చేతిలో పట్టుకుని, విదురునితో కలిసి, ఆ ఋషులు అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత అక్కడి నుండి బయలుదేరాడు.
ఋషయోఽన్తర్హితా జగ్ముస్తతస్తే నారదాదయః । తస్మిన్కోలాహలే వృత్తే తదద్భుతమివాభవత్
నారదుడు మొదలైన ఋషులు అంతర్ధానం అయి వెళ్లిపోయారు. ఆ కలకలిలో అది ఒక అద్భుతంగా అనిపించింది.
తం ప్రస్థితమభిప్రేక్ష్య కౌరవాః సహ రాజభిః । అనుజగ్ముర్నరవ్యాఘ్రం దేవా ఇవ శతక్రతమ్
ఆయన బయలుదేరుతున్నదాన్ని చూసి, కౌరవులు రాజులతో కలిసి, ఆ పురుషశార్దూలుని వెంబడించారు. అది దేవతలు ఇంద్రుని వెంబడించడంలా ఉండింది.
అచిన్తయన్నమేయాత్మా సర్వం తద్రాజమణ్డలమ్ । నిశ్చక్రామ తతః శౌరిః సధూమ ఇవ పావకః
నా మనస్సులో ఆ రాజ్యమంతా నా స్వరూపంలో లీనమైందని తలచుకొని, శౌరి అక్కడినుంచి పొగతో కూడిన అగ్ని వలె బయలుదేరాడు.
తతో రథేన శుభ్రేణ మహతా కిఙ్కిణీకినా । హేమజాలవిచిత్రేణ లఘునా మేఘనాదినా
తర్వాత, మణిపుష్పాలతో అలంకరించబడిన, గొప్పదైన, గంటలు మోగుతున్న, బంగారు జాలితో అలంకరించబడిన, మేఘం వలె వేగంగా దూసుకెళ్లే రథంలో,
సూపస్కరేణ శుభ్రేణ వైయాఘ్రేణ వరూథినా । శైబ్యసుగ్రీవయుక్తేన ప్రత్యదృశ్యత దారుకః
పులి చర్మాలతో, మంచి కవచంతో, శైబ్యుడు, సుగ్రీవుడు అనే గుర్రాలతో జోడించబడిన శుభ్రమైన రథంలో దారుకుడు కనిపించాడు.
తథైవ రథమాస్థాయ కృతవర్మా మహారథః । వృష్ణీనాం సంమతో వీరో హార్దిక్యః సమదృశ్యత
అదే విధంగా, మహారథి కృతవర్ముడు తన రథంపై ఎక్కి, వృష్ణివంశంలో గౌరవింపబడే వీరుడు హార్దిక్యుడు కూడా కనిపించాడు.