మూల్యేనాపి సమం కుర్యాం తవాహం ద్విజసత్తమ। పౌరజానపదార్థం తు మమార్థో నాత్మభోగతః
ఓ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా, నేను నీకు సమానమైన విలువను ఇవ్వగలను. కానీ నా ధనం నా స్వంత వినోదానికి కాదు, అది పట్టణం, గ్రామ ప్రజల కోసం మాత్రమే.
కామతో హి ధనం రాజా పారక్యం యః ప్రయచ్ఛతి। న స ధర్మేణ ధర్మాత్మన్యుజ్యతే యశసా న చ
ఇతరుల ధనాన్ని కోరికతో ఇచ్చే రాజు, ధర్మాన్ని గానీ, మంచి పేరును గానీ పొందడు.
సోఽహం ప్రతిగ్రహీష్యామి దదాత్వేతాం భవాన్మమ । కుమారీం దేవగర్భాభామేకపుత్రభవాయ మే
అందువల్ల, మీరు ఈ అమ్మాయిని నాకు ఇచ్చండి. దేవతలవంటి కాంతివంతమైన ఈ కన్య నాకు ఒక్క కుమారుడిని ప్రసవించాలి.
తథా తు బహుధా కన్యాముక్తవన్తం నరాధిపమ్ । ఉశీనరం ద్విజశ్రేష్ఠో గాలవః ప్రత్యపూజయత్
ఆ రాజు ఆ అమ్మాయిని గురించి ఎన్నో విధాలుగా చెప్పినప్పుడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడైన గాలవుడు ఉశీనరుణ్ణి గౌరవించాడు.
ఉశీనరం ప్రతిగ్రాహ్య గాలవః ప్రయయౌ వనమ్ । రేమే స తాం సమాసాద్య కృతపుణ్య ఇవ శ్రియమ్
ఉశీనరుణ్ణి అంగీకరించి, గాలవుడు అడవికి వెళ్లాడు. ఆ అమ్మాయిని పొందిన తర్వాత, పుణ్యఫలం పొందినవాడు సంతోషించినట్టు అతను ఆనందించాడు.
కన్దరేషు చ శైలానాం నదీనాం నిర్ఝరేషు చ। ఉద్యానేషు విచిత్రేషు వనేషూపవనేషు చ
పర్వతాల గుహల్లో, నదుల వనజర్ల దగ్గర, అందమైన తోటల్లో, అడవుల్లో, చిన్న చిన్న వనాల్లో,
హర్మ్యేషు రమణీయేషు ప్రాసాదశిఖరేషు చ। వాతాయనవిమానేషు తథా గర్భగృహేషు చ
ఆహ్లాదకరమైన భవనాల్లో, మహాప్రాసాదాల పైభాగాల్లో, గాలి తాకే మంటపాల్లో, అంతర్గృహాల్లో కూడా,
తతోఽస్య సమయే యజ్ఞే పుత్రో బాలరవిప్రభః । శిబిర్నామ్నాభివిఖ్యాతో యః స పార్థివసత్తమః
తర్వాత, సమయానికి యజ్ఞంలో, అతనికి ఒక కుమారుడు జన్మించాడు. ఆ బాలుడి కీర్తి శిబి అనే పేరుతో రాజులలో శ్రేష్ఠుడిగా ప్రఖ్యాతి పొందాడు.
ఉపస్థాయ స తం విప్రో గాలవః ప్రతిగృహ్య చ। కన్యాం ప్రయాతస్తాం రాజన్దృష్టవాన్వినతాత్మజమ్
బ్రాహ్మణుడు గాలవుడు అతన్ని దర్శించి, ఆ కన్యను తీసుకుని వెళ్లాడు, ఓ రాజా, ఆ సమయంలో అతను వినతా కుమారుణ్ణి చూశాడు.
గాలవం వైనతేయోఽథ ప్రహసన్నిదమబ్రవీత్। దిష్ట్యా కృతార్థం పశ్యామి భవన్తమిహ వై ద్విజ
ఆ సమయంలో గరుడుడు చిరునవ్వుతో గాలవుని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'నీ కోరిక నెరవేరింది గాని, ఇక్కడ నిన్ను చూడటం నాకు ఆనందంగా ఉంది, ఓ బ్రాహ్మణా.'
గాలవస్తు వచః శ్రుత్వా వైనతేయేన భాషితమ్ । చతుర్భాగావశిష్టం తదాచఖ్యౌ కార్యమస్య హి
గరుడుడు ఇలా అన్న మాటలు విని, గాలవుడు ఇంకా నాలుగవ భాగం పని మిగిలి ఉందని అతనికి వివరించాడు.
సుపర్ణస్త్వబ్రవీదేనం గాలవం వదతాం వరః। ప్రయత్నస్తే న కర్తవ్యో నైష సంపత్స్యతే తవ
అప్పుడు సుపర్ణుడు, మాటల్లో శ్రేష్ఠుడు, గాలవుని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'నీకు ఇకపై మరెంత ప్రయత్నం చేయాల్సిన అవసరం లేదు; ఇది నీకు సాధ్యం కాదు.'
పురా హి కాన్యకుబ్జే వై గాధేః సత్యవతీం సుతామ్। భార్యార్థే వరయత్కన్యామృచీకస్తేన భాషితః
ఎందుకంటే, గతంలో కాన్యకుబ్జంలో గాధి తన భార్య కోసం సత్యవతిని అడిగినప్పుడు, ఋచీకుడు ఈ విషయాన్ని విన్నాడు.
ఏకతఃశ్యామకర్ణానాం హయానాం చన్ద్రవర్చసామ్ । భగవన్దీయతాం మహ్యం సహస్రమితి గాలవ
'ఓ గాలవా, నల్ల చెవులు, చంద్రబింబపు కాంతి కలిగిన గుర్రాలు వెయ్యిని నాకు ఇవ్వాలి' అని కోరాడు.
ఋచీకస్తు తథేత్యుక్త్వా వరుణస్యాలయం గతః। అశ్వతీర్థే హయాఁల్లబ్ధ్వా దత్తవాన్పార్థివాయ వై
ఋచీకుడు 'అలాగే' అని చెప్పి, వరుణుని నివాసానికి వెళ్లాడు. అశ్వతీర్థంలో గుర్రాలను పొందాడు, వాటిని రాజుకు ఇచ్చాడు.
ఇష్ట్వా తే పుణ్డరీకేణ దత్తా రాజ్ఞా ద్విజాతిషు। తేభ్యో ద్వే ద్వే శతే క్రీత్వా ప్రాప్తే తైః పార్థివైస్తదా
పద్మంతో యజ్ఞం చేసి, రాజు ఆ గుర్రాలను బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చాడు. ఆ రాజులు వాటిని స్వీకరించినప్పుడు, ఒక్కొక్కరినుండి రెండువందల చొప్పున కొనుగోలు చేశారు.
అపరాణ్యపి చత్వారి శతాని ద్విజసత్తమ । నీయమానాని సంతారే హృతాన్యాసన్నితస్తతః
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, మరో నాలుగు వందల గుర్రాలు కూడా దగ్గర నుంచి తీసుకెళ్తున్నప్పుడు దొంగిలించబడ్డాయి.
ఏవం న శక్యమప్రాప్యం ప్రాప్తుం గాలవ కర్హిచిత్ । ఇమామశ్వశతాభ్యాం వై ద్వాభ్యాం తస్మై నివేదయ
గాలవా, సాధించలేనిది ఎప్పుడూ సాధ్యం కాదు. ఈ రెండు వందల గుర్రాలను అతనికి సమర్పించు.
విశ్వామిత్రాయ ధర్మాత్మన్షడ్భిరశ్వశతైః సహ। తతోఽసి గతసంమోహః కృతకృత్యో ద్విజోత్తమ
ధర్మాత్ముడైన విశ్వామిత్రునికి ఆరు వందల గుర్రాలతో పాటు సమర్పించు. అప్పుడు నీ సందేహం తొలగి, నీ కార్యం పూర్తవుతుంది, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా.
గాలవస్తం తథేత్యుక్త్వా సుపర్ణసహితస్తతః । ఆదాయాశ్వాంశ్చ కన్యాం చ విశ్వామిత్రముపాగమత్
గాలవుడు 'అలా జరుగనీ' అని చెప్పి, సుపర్ణుడితో కలిసి గుర్రాలు, ఆ యువతిని తీసుకుని విశ్వామిత్రుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
అశ్వానాం కాఙ్క్షితార్థానాం షడిమాని శతాని వై । శతద్వయేన కన్యేయం భవతా ప్రతిగృహ్యతామ్
ఇవి కావలసిన ఆరు వందల గుర్రాలు. ఈ రెండు వందలతో పాటు ఈ యువతిని మీరు స్వీకరించండి.
అస్యాం రాజర్షిభిః పుత్రా జాతా వై ధార్మికాస్త్రయః । చతుర్థం జనయత్వేకం భవానపి నరోత్తమమ్
ఈమె ద్వారా రాజర్షులకు ముగ్గురు ధార్మిక కుమారులు జన్మించారు. మీరు కూడా, ఓ ఉత్తమ పురుషా, నాలుగవ వాడిని కనండి.
పూర్ణాన్యేవం శతాన్యష్టౌ తురగాణాం భవన్తు తే। భవతో హ్యనృణో భూత్వా తపః కుర్యాం యథాసుఖమ్
ఇలా, ఎనిమిది వందల గుర్రాలు పూర్తిగా మీవే కావాలి. మీకు ఋణం తీరిన తరువాత నేను సుఖంగా తపస్సు చేయగలను.
విశ్వామిత్రస్తు తం దృష్ట్వా గాలవం సహ పక్షిణా। కన్యాం చ తాం వరారోహామిదమిత్యబ్రవీద్వచః
విశ్వామిత్రుడు, గాలవుడు పక్షితో, అందమైన ఆ యువతితో వచ్చినదాన్ని చూసి ఇలా అన్నాడు.
కిమియం పూర్వమేవేహ న దత్తా మమ గాలవ। పుత్రా మమైవ చత్వారో భవేయుః కులభావనాః
గాలవా, ఈ యువతిని ముందే నాకు ఎందుకు ఇవ్వలేదు? అప్పుడు నా వంశాన్ని పెంపొందించే నలుగురు కుమారులు నాకు కలిగేవారు.
ప్రతిగృహ్ణామి తే కన్యామేకపుత్రఫలాయ వై । అశ్వాశ్చాశ్రమమాసాద్య చరన్తు మమ సర్వశః
నేను నీ యువతిని ఒక కుమారుని కోసం స్వీకరిస్తాను. గుర్రాలు నా ఆశ్రమంలో స్వేచ్ఛగా తిరగనివ్వు.
స తయా రమమాణోఽథ విశ్వామిత్రో మహాద్యుతిః । ఆత్మజం జనయామాస మాధవీపుత్రమష్టకమ్
తర్వాత, మహాతేజస్సు కలిగిన విశ్వామిత్రుడు ఆమెతో సుఖంగా ఉండి, మాధవికి ఎనిమిదవ కుమారుని జన్మింపజేశాడు.
జాతమాత్రం సుతం తం చ విశ్వామిత్రో మహామునిః । సంయోజ్యార్థైస్తథా ధర్మైరశ్వైస్తైః సమయోజయత్
మహాముని విశ్వామిత్రుడు, కుమారుడు పుట్టగానే, ఆ గుర్రాలు, ధనం, ధర్మంతో కలిపి అతనికి అప్పగించాడు.
అథాష్టకః పురం ప్రాయాత్తదా సోమపురప్రభమ్ । నిర్యాత్య కన్యాం శిష్యాయ కౌశికోపి వనం యయౌ
అష్టకుడు అప్పుడు సోమపురి వంటి ప్రకాశవంతమైన నగరానికి వెళ్లాడు. యువతిని పంపిన తరువాత కౌశికుడు కూడా వనానికి వెళ్లాడు.
గాలవోపి సుపర్ణేన సహ నిర్యాత్య దక్షిణామ్। మనసాఽతిప్రతీతేన కన్యామిదమువాచ హ
గాలవుడు సుపర్ణుడితో కలిసి దక్షిణ దిశగా బయలుదేరాడు. హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి ఆ యువతిని ఇలా అన్నాడు.