శ్రుతమేతన్మయా పూర్వం కిముక్త్వా విస్తరం ద్విజ। కాఙ్క్షితో హి మయైషోఽర్థః శ్రుత్వైవ ద్విజసత్తమ
'ఇది నేను ముందే విన్నాను బ్రాహ్మణా, ఎందుకు విస్తరంగా చెప్పాలి? ఈ విషయం నాకు కావలసినదే, విన్న వెంటనే ఆకాంక్షించాను, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా!'
ఏతచ్చ మే బహుమతం యదుత్సృజ్య నరాధిపాన్। మామేవముపయాతోఽసి భావి చైతదసంశయమ్
'ఇతర రాజులను విడిచిపెట్టి నీవు నన్ను ఇలా ఆశ్రయించావన్నది నాకు ఎంతో ప్రీతికరం. ఇది తప్పకుండా జరుగుతుంది.'
స ఏవ విభవోఽసమాకమశ్వానామపి గాలవ। అహమప్యేకమేవాస్యాం జనయిష్యామి పార్థివమ్
'ఆ సంపద నాకు ఇప్పుడు లేదు గాలవా, గుర్రాలకైనా సరిపోదు. అయినా నేను కూడా ఈమె ద్వారా ఒక కుమారుడిని పొందుతాను రాజా.'
తథేత్యుక్త్వా ద్విజశ్రేష్ఠః ప్రాదాత్కన్యాం మహీపతేః। విధిపూర్వాం చ తాం రాజా కన్యాం ప్రతిగృహీతవాన్
అప్పుడు బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు 'అలాగే' అని చెప్పి, ఆ యువతిని రాజుకు ఇచ్చాడు. రాజు కూడా విధిపూర్వకంగా ఆమెను స్వీకరించాడు.
రేమే స తస్యాం రాజర్షిః ప్రభావత్యాం యథా రవిః। స్వాహాయాం చ యథా వహ్నిర్యథా శాచ్యాం చ వాసవః
ఆ రాజర్షి ప్రభావతిని సూర్యుడు ప్రభాయందు, అగ్ని స్వాహాయందు, ఇంద్రుడు శాచియందు ఆనందించునట్లు ఆనందించాడు.
యథా చన్ద్రశ్చ రోహిణ్యాం యథా ధూమోర్ణయా యమః। వరుణశ్చ యథా గౌర్యాం యథా చర్ధ్యాం ధనేశ్వరః
చంద్రుడు రోహిణియందు, యముడు ధూమోర్నయందు, వరుణుడు గౌర్యందు, కుబేరుడు ఋద్ధియందు ఎలా ఆనందించారో, అలాగే ఆనందించాడు.
యథా నారాయణో లక్ష్మ్యాం జాహ్నవ్యాం చ యథోదధిః । యథా రుద్రశ్చ రుద్రాణ్యాం యథా వేద్యాం పితామహః
నారాయణుడు లక్ష్మియందు, సముద్రుడు జాహ్నవియందు, రుద్రుడు రుద్రాణియందు, పితామహుడు వేద్యయందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
అదృశ్యన్త్యాం చ వాసిష్ఠో వసిష్ఠశ్చాక్షమాలయా। చ్యవనశ్చ సుకన్యాయాం పులస్త్యః సన్ధ్యయా యథా
వశిష్ఠుడు అదృశ్యంతియందు, వశిష్ఠుడు అక్షమాలయందు, చ్యవనుడు సుకన్యయందు, పులస్త్యుడు సంధ్యయందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
అగస్త్యశ్చాపి వైదర్భ్యాం సావిత్ర్యాం సత్యవాన్యథా। యథా భృగుః పులోమాయామదిత్యాం కశ్యపో యథా
అగస్త్యుడు వైదర్భ్యయందు, సత్యవాన్ సావిత్రియందు, భృగువు పులోమాయందు, కశ్యపుడు అదితియందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
రేణుకాయాం యథార్చీకో హైమవత్యాం చ కౌశికః। బృహస్పతిశ్చ తారాయాం శుక్రశ్చ శతపర్వణా
ఋచీకుడు రెణుకాయందు, కౌశికుడు హైమవత్యయందు, బృహస్పతి తారాయందు, శుక్రుడు శతపర్వణయందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
యథా భూమ్యాం భూమిపతిరుర్వశ్యాం చ పురూరవాః। ఋచీకః సత్యవత్యాం చ సరస్వస్యాం యథా మనుః
భూమిపై భూమిపతి ఎలా ఉన్నాడో, పురూరవుడు ఉర్వశితో, ఋచీకుడు సత్యవతితో, మనువు సరస్వతితో కలిసినట్లు.
శకున్తలాయాం దుష్యన్తో ధృత్యాం ధర్మశ్చ శాశ్వతః। దమయన్త్యాం నలశ్చైవ సత్యవత్యాం చ నారదః
శకుంతలతో దుశ్యంతుడు, ధృతితో శాశ్వత ధర్ముడు, దమయంతితో నలుడు, సత్యవతితో నారదుడు కలిసినట్లు.
జరత్కారుర్జరత్కార్వాం పులస్త్యశ్చ ప్రతీచ్యయా। మేనకాయాం యథోర్ణాయుస్తుమ్బురుశ్చైవ రమ్భయా
జరత్కారు, జరత్కార్వితో; పులస్త్యుడు ప్రతీచితో; మేనకతో ఉర్ణాయువు, రంభతో తుంబురు కలిసినట్లు.
వాసుకిః శతశీర్షాయాం కుమార్యాం చ ధనఞ్జయః। వైదేహ్యాం చ యథా రామో రుక్మిణ్యాం చ జనార్దనః
వాసుకి శతశీర్షతో, ధనంజయుడు కుమారితో, రాముడు వైదేహితో, జనార్దనుడు రుక్మిణితో కలిసినట్లు.
తథా తు రమమాణస్య దివోదాసస్య భూపతేః । మాధవీ జనయామాస పుత్రమేకం ప్రతర్దనమ్
అలాగే, రాజు దివోదాసునితో ఆనందంగా గడిపిన మాధవీ, ప్రతర్దనుననే కుమారుణ్ని కనింది.
అథాజగామ భగవాన్దివోదాసం స గాలవః । సమయే సమనుప్రాప్తే వచనం చేదమబ్రవీత్
ఆ తర్వాత, గౌరవనీయుడు గాలవుడు నిర్ణీత సమయం వచ్చినప్పుడు దివోదాసుని వద్దకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు.
నిర్యాతయతు మే కన్యాం భవాంస్తిష్ఠన్తు వాజినః । యావదన్యత్ర గచ్ఛామి శుల్కార్థం పృథివీపతే
రాజు మీరు నాకు ఈ కుమార్తెను అప్పగించండి; గుర్రాలు ఇక్కడే ఉండనివ్వండి. నేను మరెక్కడికైనా వెళ్లి వరదక్షిణ కోసం చూస్తాను, ఓ భూమిపతి!
దివోదాసోఽథ ధర్మాత్మా సమయే గాలవస్య తామ్। కాన్యాం నిర్యాతయామాస స్థితః సత్యే మహీపతిః
తర్వాత, ధర్మాత్ముడైన దివోదాసుడు, నిర్ణీత సమయంలో, సత్యవంతుడై, ఆ కుమార్తెను గాలవునికి అప్పగించాడు.
తథైవ తాం శ్రియం త్యక్త్వా కన్యా భూత్వా యశస్వినీ । మాధవీ గాలవం విప్రమభ్యయాత్సత్యసఙ్గరా
అలాగే, తన ఐశ్వర్యాన్ని వదిలి మళ్లీ కన్యగా మారిన యశస్సుతో మాధవీ, వ్రతంలో నిలకడగా ఉన్న ఆమె, గాలవ మహర్షిని చేరింది.
గాలవో విమృశన్నేవ స్వకార్యగతమానసః । జగామ భోజనగరం ద్రష్టుమౌశీనరం నృపమ్
గాలవుడు తన పని గురించి ఆలోచిస్తూ, ఉశీనరుడు అనే రాజును చూడటానికి భోజనగరానికి వెళ్లాడు.
తమువాచాథ గత్వా స నృపతిం సత్యవిక్రమమ్। ఇయ కన్యా సుతౌ ద్వౌ తే జనయిష్యతి పార్థివౌ
ఆ రాజు సత్యవిక్రముని వద్దకు వెళ్లి, 'ఈ కన్య మీకు ఇద్దరు రాజకుమారులను ప్రసవిస్తుంది' అని గాలవుడు అన్నాడు.
అస్యాం భవానవాప్తార్థో భవితా ప్రేత్య చేహ చ। సోమార్కప్రతిసఙ్కాశౌ జనయిత్వా సుతౌ నృప
'ఈమె ద్వారా మీరు ఇహపరలోకాల్లో కావలసినది పొందుతారు; చంద్రుడిలా, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే ఇద్దరు కుమారులను కనండి, ఓ రాజా!'
శుల్కం తు సర్వధర్మజ్ఞ హయానాం చన్ద్రవర్చసామ్। ఏకతఃశ్యామకర్ణానాం దేయం మహ్యం చతుఃశతమ్
'ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడవు కదా, వరదక్షిణగా నాకోసం ఒక చెవి నలుపుగా ఉండే, చంద్రుడిలా మెరిసే నలభై వందల గుర్రాలు ఇవ్వాలి.'
గుర్వర్థోఽయం సమారమ్భో న హయైః కృత్యమస్తి మే। యది శక్యం మహారాజ క్రియతామవిచారితమ్
'ఈ ప్రయత్నం నా గురువు కోసం, నాకు గుర్రాలు అవసరం లేదు. సాధ్యమైతే, మహారాజా, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా ఇది చేయండి.'
అనపత్యోఽసి రాజర్షే పుత్రౌ జనయ పార్థివ । పితౄన్పుత్రప్లవేన త్వమాత్మానం చైవ తారయ
'రాజర్షీ, మీరు సంతానం లేని వారు. ఇద్దరు కుమారులను కనండి. కుమారుల ద్వారా మీ పితృదేవతలను, మీను మీరు రక్షించుకోండి.'
న పుత్రఫలభోక్తా హి రాజర్షే పాత్యతే దివః। న యాతి నరకం ఘోరం యత్ర గచ్ఛన్త్యనాత్మజాః
'కుమారుల ఫలితాన్ని అనుభవించే రాజర్షి స్వర్గాన్ని కోల్పోవడు; అతడు భయంకరమైన నరకానికి పోడు, అక్కడ సంతానం లేనివారు వెళ్తారు.'
ఏతచ్చాన్యచ్చ వివిధం శ్రుత్వా గాలవభాషితమ్ । ఉశీనరః ప్రతివచో దదౌ తస్య నరాధిపః
గాలవుడు చెప్పిన ఈ మాటలు, ఇతర విషయాలు వినిన ఉశీనరుడు, ఆ నరాధిపతి, అతనికి ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు.
శ్రుతవానస్మి తే వాక్యం యథా వదసి గాలవ । విధిస్తు బలవాన్బ్రహ్మన్ప్రవణం హి మనో మమ
'నీ మాటలు నేను విన్నాను గాలవా, నువ్వు చెప్పినట్లే. కానీ విధి చాలా బలమైనది బ్రాహ్మణా; నా మనస్సు దానికి ఒప్పుకుంటోంది.'
శతే ద్వే తు మమాశ్వానామీదృశానాం ద్విజోత్తమ। ఇతరేషాం సహస్రాణి సుబహూని చరన్తి మే
ఓ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా, ఇలాంటి గుర్రాలు నాకు రెండువందలు ఉన్నాయి. ఇవి కాకుండా, ఇంకా ఎన్నో వేల ఇతర గుర్రాలు కూడా నా వద్ద ఉన్నాయి.
అహమప్యేకమేవాస్యాం జనయిష్యామి గాలవ । పుత్రవద్భిర్గతం మార్గం గమిష్యామి పరైరహమ్
ఓ గాలవా, నేనూ ఈ అమ్మాయితో ఒక్క కుమారుడిని మాత్రమే పుట్టించుతాను. నా పని పూర్తయిన తర్వాత, ఇతరులా నేను కూడా వెళ్లిపోతాను.