స తస్య వచనం శ్రుత్వా బ్రాహ్మణః శంసితవ్రతః ।' ప్రతిగృహ్య చ తాం కన్యాం గాలవః సహ పక్షిణా। పునర్ద్రక్ష్యావ ఇత్యుక్త్వా ప్రతస్థే సహ కన్యయా
ఆయన మాటలు విని, వ్రతంలో స్థిరమైన బ్రాహ్మణుడు గాలవుడు, ఆ యువతిని పక్షితో కలిసి స్వీకరించి, 'మళ్లీ వస్తాం' అని చెప్పి ఆమెతో బయలుదేరాడు.
ఉపలబ్ధమిదం ద్వారమశ్వానామితి చాణ్డజః। ఉక్త్వా గాలవమాపృచ్ఛ్య జగామ భవనం స్వకమ్
ఈ విధంగా గుర్రాలను పొందే మార్గం దొరికిందని వైనతేయుడు గాలవుడిని వీడుకుని తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
గతే పతగరాజే తు గాలవః సహ కన్యయా। చిన్తయానః క్షమందానే రాజానం శుల్కతోఽగమత్
పక్షిరాజు వెళ్లిపోయిన తరువాత, గాలవుడు ఆ యువతితో కలిసి, కట్నం ఇవ్వగలిగిన రాజును గురించి ఆలోచిస్తూ, అతని వద్దకు వెళ్లాడు.
సోఽగచ్ఛన్మనసేక్ష్వాకుం హర్యశ్వం రాజసత్తమమ్। అయోధ్యాయాం మహావీర్యం చతురఙ్గబలాన్వితమ్
అతడు వెళ్ళుతూ, అయోధ్యలో ఉన్న ఇక్ష్వాకువంశానికి చెందిన హర్యశ్వుడు అనే మహాశక్తిశాలి, నాలుగు రకాల సేన కలిగిన గొప్ప రాజును మనసులో ఊహించుకుంటూ వెళ్లాడు.
కోశధాన్యబలోపేతం ప్రియపౌరం ద్విజప్రియమ్ । ప్రజాభికామం శామ్యన్తం కుర్వాణం తప ఉత్తమమ్
ఆ రాజు ధనం, ధాన్యం, బలంతో కూడి, ప్రజలకు ప్రియమైనవాడు, బ్రాహ్మణులకు ఇష్టమైనవాడు, సంతానం కోరికతో, ప్రశాంతంగా, ఉత్తమమైన తపస్సులో నిమగ్నుడై ఉండేవాడు.
తముపాగమ్య విప్రః స హర్యశ్వం గాలవోఽబ్రవీత్ । కన్యేయం మమ రాజేన్ద్ర ప్రసవైః కులవర్ధినీ
ఆ హర్యశ్వుని వద్దకు చేరిన గాలవుడు, 'రాజేంద్రా! ఈ యువతి నా వద్ద ఉంది. ఆమె ద్వారా నీ వంశం సంతానంతో పెరుగుతుంది' అని అన్నాడు.
ఇయం శుల్కేన భార్యార్థం హర్యశ్వ ప్రతిగృహ్యతామ్ । శుల్కం తే కీర్తియిష్యామి తచ్ఛ్రుత్వా సంప్రధార్యతామ్
'హర్యశ్వా! ఈ యువతిని కట్నంగా భార్యగా స్వీకరించు. నీవిచ్చే కట్నాన్ని నేను అందరికీ ప్రచారం చేస్తాను. ఇది విని బాగా ఆలోచించు' అని అన్నాడు.
మహావీర్యో మహీపాలః కాశీనామీశ్వరః ప్రభుః। దివోదాస ఇతి ఖ్యాతో భైమసేనిర్నరాధిపః
కాశీ దేశానికి అధిపతి, మహాబలశాలి, భైమసేన వంశానికి చెందిన, దివోదాసుడు అనే ప్రసిద్ధ రాజు ఉండేవాడు.
తత్ర గచ్ఛావహే భద్రే శనైరాగచ్ఛ మా శుచః । ధార్మికః సంయమే యుక్తః సత్యే చైవ జనేశ్వరః
'సుభగే! మనం అక్కడికి వెళ్ళుదాం. నీవు నెమ్మదిగా రా, మనసు బాధపడవద్దు. ఆ రాజు ధర్మపరుడు, నియమాన్ని పాటించేవాడు, సత్యానికి నిబద్ధుడైన ప్రజాధిపతి.'
తముపాగమ్య స మునిర్న్యాయతస్తేన సత్కృతః। గాలవః ప్రసవస్యార్థే తం నృపం ప్రత్యచోదయత్
ఆ ముని అతని వద్దకు వెళ్లి, అతని చేత గౌరవం పొందాడు. గాలవుడు సంతానం కోసం ఆ రాజును కోరాడు.
శ్రుతమేతన్మయా పూర్వం కిముక్త్వా విస్తరం ద్విజ। కాఙ్క్షితో హి మయైషోఽర్థః శ్రుత్వైవ ద్విజసత్తమ
'ఇది నేను ముందే విన్నాను బ్రాహ్మణా, ఎందుకు విస్తరంగా చెప్పాలి? ఈ విషయం నాకు కావలసినదే, విన్న వెంటనే ఆకాంక్షించాను, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా!'
ఏతచ్చ మే బహుమతం యదుత్సృజ్య నరాధిపాన్। మామేవముపయాతోఽసి భావి చైతదసంశయమ్
'ఇతర రాజులను విడిచిపెట్టి నీవు నన్ను ఇలా ఆశ్రయించావన్నది నాకు ఎంతో ప్రీతికరం. ఇది తప్పకుండా జరుగుతుంది.'
స ఏవ విభవోఽసమాకమశ్వానామపి గాలవ। అహమప్యేకమేవాస్యాం జనయిష్యామి పార్థివమ్
'ఆ సంపద నాకు ఇప్పుడు లేదు గాలవా, గుర్రాలకైనా సరిపోదు. అయినా నేను కూడా ఈమె ద్వారా ఒక కుమారుడిని పొందుతాను రాజా.'
తథేత్యుక్త్వా ద్విజశ్రేష్ఠః ప్రాదాత్కన్యాం మహీపతేః। విధిపూర్వాం చ తాం రాజా కన్యాం ప్రతిగృహీతవాన్
అప్పుడు బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు 'అలాగే' అని చెప్పి, ఆ యువతిని రాజుకు ఇచ్చాడు. రాజు కూడా విధిపూర్వకంగా ఆమెను స్వీకరించాడు.
రేమే స తస్యాం రాజర్షిః ప్రభావత్యాం యథా రవిః। స్వాహాయాం చ యథా వహ్నిర్యథా శాచ్యాం చ వాసవః
ఆ రాజర్షి ప్రభావతిని సూర్యుడు ప్రభాయందు, అగ్ని స్వాహాయందు, ఇంద్రుడు శాచియందు ఆనందించునట్లు ఆనందించాడు.
యథా చన్ద్రశ్చ రోహిణ్యాం యథా ధూమోర్ణయా యమః। వరుణశ్చ యథా గౌర్యాం యథా చర్ధ్యాం ధనేశ్వరః
చంద్రుడు రోహిణియందు, యముడు ధూమోర్నయందు, వరుణుడు గౌర్యందు, కుబేరుడు ఋద్ధియందు ఎలా ఆనందించారో, అలాగే ఆనందించాడు.
యథా నారాయణో లక్ష్మ్యాం జాహ్నవ్యాం చ యథోదధిః । యథా రుద్రశ్చ రుద్రాణ్యాం యథా వేద్యాం పితామహః
నారాయణుడు లక్ష్మియందు, సముద్రుడు జాహ్నవియందు, రుద్రుడు రుద్రాణియందు, పితామహుడు వేద్యయందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
అదృశ్యన్త్యాం చ వాసిష్ఠో వసిష్ఠశ్చాక్షమాలయా। చ్యవనశ్చ సుకన్యాయాం పులస్త్యః సన్ధ్యయా యథా
వశిష్ఠుడు అదృశ్యంతియందు, వశిష్ఠుడు అక్షమాలయందు, చ్యవనుడు సుకన్యయందు, పులస్త్యుడు సంధ్యయందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
అగస్త్యశ్చాపి వైదర్భ్యాం సావిత్ర్యాం సత్యవాన్యథా। యథా భృగుః పులోమాయామదిత్యాం కశ్యపో యథా
అగస్త్యుడు వైదర్భ్యయందు, సత్యవాన్ సావిత్రియందు, భృగువు పులోమాయందు, కశ్యపుడు అదితియందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
రేణుకాయాం యథార్చీకో హైమవత్యాం చ కౌశికః। బృహస్పతిశ్చ తారాయాం శుక్రశ్చ శతపర్వణా
ఋచీకుడు రెణుకాయందు, కౌశికుడు హైమవత్యయందు, బృహస్పతి తారాయందు, శుక్రుడు శతపర్వణయందు ఎలా ఉన్నారో, అలాగే ఉన్నాడు.
యథా భూమ్యాం భూమిపతిరుర్వశ్యాం చ పురూరవాః। ఋచీకః సత్యవత్యాం చ సరస్వస్యాం యథా మనుః
భూమిపై భూమిపతి ఎలా ఉన్నాడో, పురూరవుడు ఉర్వశితో, ఋచీకుడు సత్యవతితో, మనువు సరస్వతితో కలిసినట్లు.
శకున్తలాయాం దుష్యన్తో ధృత్యాం ధర్మశ్చ శాశ్వతః। దమయన్త్యాం నలశ్చైవ సత్యవత్యాం చ నారదః
శకుంతలతో దుశ్యంతుడు, ధృతితో శాశ్వత ధర్ముడు, దమయంతితో నలుడు, సత్యవతితో నారదుడు కలిసినట్లు.
జరత్కారుర్జరత్కార్వాం పులస్త్యశ్చ ప్రతీచ్యయా। మేనకాయాం యథోర్ణాయుస్తుమ్బురుశ్చైవ రమ్భయా
జరత్కారు, జరత్కార్వితో; పులస్త్యుడు ప్రతీచితో; మేనకతో ఉర్ణాయువు, రంభతో తుంబురు కలిసినట్లు.
వాసుకిః శతశీర్షాయాం కుమార్యాం చ ధనఞ్జయః। వైదేహ్యాం చ యథా రామో రుక్మిణ్యాం చ జనార్దనః
వాసుకి శతశీర్షతో, ధనంజయుడు కుమారితో, రాముడు వైదేహితో, జనార్దనుడు రుక్మిణితో కలిసినట్లు.
తథా తు రమమాణస్య దివోదాసస్య భూపతేః । మాధవీ జనయామాస పుత్రమేకం ప్రతర్దనమ్
అలాగే, రాజు దివోదాసునితో ఆనందంగా గడిపిన మాధవీ, ప్రతర్దనుననే కుమారుణ్ని కనింది.
అథాజగామ భగవాన్దివోదాసం స గాలవః । సమయే సమనుప్రాప్తే వచనం చేదమబ్రవీత్
ఆ తర్వాత, గౌరవనీయుడు గాలవుడు నిర్ణీత సమయం వచ్చినప్పుడు దివోదాసుని వద్దకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు.
నిర్యాతయతు మే కన్యాం భవాంస్తిష్ఠన్తు వాజినః । యావదన్యత్ర గచ్ఛామి శుల్కార్థం పృథివీపతే
రాజు మీరు నాకు ఈ కుమార్తెను అప్పగించండి; గుర్రాలు ఇక్కడే ఉండనివ్వండి. నేను మరెక్కడికైనా వెళ్లి వరదక్షిణ కోసం చూస్తాను, ఓ భూమిపతి!
దివోదాసోఽథ ధర్మాత్మా సమయే గాలవస్య తామ్। కాన్యాం నిర్యాతయామాస స్థితః సత్యే మహీపతిః
తర్వాత, ధర్మాత్ముడైన దివోదాసుడు, నిర్ణీత సమయంలో, సత్యవంతుడై, ఆ కుమార్తెను గాలవునికి అప్పగించాడు.
తథైవ తాం శ్రియం త్యక్త్వా కన్యా భూత్వా యశస్వినీ । మాధవీ గాలవం విప్రమభ్యయాత్సత్యసఙ్గరా
అలాగే, తన ఐశ్వర్యాన్ని వదిలి మళ్లీ కన్యగా మారిన యశస్సుతో మాధవీ, వ్రతంలో నిలకడగా ఉన్న ఆమె, గాలవ మహర్షిని చేరింది.
గాలవో విమృశన్నేవ స్వకార్యగతమానసః । జగామ భోజనగరం ద్రష్టుమౌశీనరం నృపమ్
గాలవుడు తన పని గురించి ఆలోచిస్తూ, ఉశీనరుడు అనే రాజును చూడటానికి భోజనగరానికి వెళ్లాడు.