సోఽహం భగవతీం యాచే ప్రణతః ప్రియకామ్యయా। మయైతన్నామ ప్రధ్యాతం మనసా శోచసా కిల
ఆమెకు ప్రీతికోసం నమస్కరిస్తూ నేను వేడుకుంటున్నాను. ఈ పేరును నేను మనసులో బాధతో ఆలోచించాను.
తదేవం బహుమానాత్తే మయేహానీప్సితం కృతమ్ । సుకృతం దుష్కృతం వా త్వం మాహాత్మ్యాత్క్షన్తుమర్హసి
నీపై గౌరవంతోనే నీవు కోరినదాన్ని ఇక్కడ చేశాను. అది మంచిదైనా, చెడ్డదైనా, నీ మహిమ వల్ల నీవు క్షమించాలి.
సా తౌ తదాఽబ్రవీత్తుష్టా పతగేన్ద్రద్విజర్షభౌ। న భేతవ్యం సుపర్ణోఽసి సుపర్ణ త్యజ సంభ్రమమ్
ఆ సమయంలో ఆమె సంతోషంతో పక్షిరాజు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుని చూచి ఇలా అన్నది: "భయపడవద్దు సుపర్ణా. సుపర్ణా, నీ ఆందోళనను వదిలిపెట్టు."
నిన్దితాస్మి త్వయా వత్స న చ నిన్దాం క్షమామ్యహమ్ । లోకేభ్యః సపది భ్రశ్యేద్యో మాం నిన్దేత పాపకృత్
"నీవు నన్ను దూషించావు బిడ్డా, నేను దూషణను సహించను. ఎవడు పాపకార్యంతో నన్ను దూషిస్తాడో, వెంటనే లోకాలను కోల్పోతాడు."
హీనయాఽలక్షణైః సర్వైస్తథాఽనిన్దితయా మయా। ఆచారం ప్రతిగృహ్ణన్త్యా సిద్ధిః ప్రాప్తేయముత్తమా
అల్ప లక్షణాలతో, అలాగే నన్ను దూషించినప్పటికీ, సద్ఆచారాన్ని స్వీకరించటం వల్ల నాకు ఉత్తమమైన సిద్ధి లభించింది.
ఆచారః ఫలతే ధర్మమాచారః ఫలతే ధనమ్ । ఆచారాచ్ఛ్రియమాప్నోతి ఆచారో హన్త్యలక్షణమ్
ఆచారం వల్ల ధర్మం కలుగుతుంది; ఆచారం వల్ల ధనం లభిస్తుంది. ఆచారం వల్ల శ్రేయస్సు వస్తుంది; ఆచారం వల్ల చెడు లక్షణాలు తొలగిపోతాయి.
తదాయుష్మన్ఖగపతే యథేష్టం గమ్యతామితః । న చ తే గర్హణీయాఽహం గర్హితవ్యాః స్త్రియః క్వచిత్
కాబట్టి, ఆయుష్మంతుడా పక్షిరాజా, నీ ఇష్టానుసారం ఇక్కడినుండి వెళ్ళు. నీవు నన్ను నిందించకూడదు, ఎప్పుడూ స్త్రీలను నిందించకూడదు.
యది త్వమాత్మనో హ్యర్థే మాం చైవాదాతుమిచ్ఛసి। తదేవ నష్టదేహస్తు స్యా వై త్వం పన్నగాశన
నీ ప్రయోజనార్థం నీవు నన్ను ఇస్తాననుకుంటే, ఓ పాము తినేవాడా, నీవు శరీరం కోల్పోయినవాడవుతావు.
తస్యైవ హి ప్రసాదేన దేవదేవస్య చిన్తనాత్ । త్వం తు సాఙ్గస్తు సఞ్జాతః పునరేవ భవిష్యసి
ఆ దేవదేవుడి అనుగ్రహంతో, ఆయనను ధ్యానించటం వల్ల నీవు పూర్తిగా సమృద్ధిగా మారావు, మళ్లీ అలాగే అవుతావు.
బభూవతుస్తతస్తస్య పక్షౌ ద్రవిణవత్తరౌ
ఆ సమయంలో అతని రెండు రెక్కలు అపారమైన సంపదతో నిండిపోయాయి.
అనుజ్ఞాతస్తు శాణ్డిల్యా యథాగతముపాగమత్ । నైవ చాసాదయామాస తథారూపాంస్తురఙ్గమాన్
శాండిల్యుని అనుమతితో అతడు వచ్చినట్టు తిరిగి వెళ్లిపోయాడు; అలాంటి గుర్రాలను మరలా చూడలేదు.
విశ్వామిత్రోఽథ తం దృష్ట్వా గాలవం చాధ్వని స్థితః । ఉవాచ వదతాం శ్రేష్ఠో వైనతేయస్య సన్నిధౌ
ఆ సమయంలో మార్గంలో నిలబడి ఉన్న గాలవుని చూసి, వైనతేయుని సమక్షంలో వశిష్ఠుడు, వాక్చాతుర్యంలో శ్రేష్ఠుడు అయిన విశ్వామిత్రుడు ఇలా అన్నాడు.
యస్త్వయా స్వయమేవార్థః ప్రతిజ్ఞాతో మమ ద్విజ। తస్య కాలోఽపవర్గస్య యథా వా మన్యతే భవాన్
"నీవు నాకు స్వయంగా వాగ్దానం చేసిన కార్యాన్ని చేపట్టావు బ్రాహ్మణా. దాని పూర్తికాలం నీకు అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడు నిర్ణయించు."
ప్రతీక్షిష్యామ్యహం కాలమేతావన్తం తథా పరమ్ । యథాసంసిధ్యతే విప్ర స మార్గస్తు నిశామ్యతామ్
"ఆ కాలాన్ని నేను ఎదురుచూస్తాను, అవసరమైతే ఇంకా ఎక్కువ సమయం కూడా. బ్రాహ్మణా, అది పూర్తయినప్పుడు మార్గాన్ని నిర్ణయించు."
సుపర్ణోఽథాబ్రవీద్దీనం గాలవం భృశదుఃఖితమ్ । ప్రత్యక్షం ఖల్విదానీం మే విశ్వామిత్రో యదుక్తవాన్
ఆ సమయంలో తీవ్రంగా బాధపడుతున్న గాలవుని చూచి సుపర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: "ఇప్పుడు విశ్వామిత్రుడు నాకు చెప్పింది స్పష్టంగా తెలిసింది."
తదాగచ్ఛ ద్విజశ్రేష్ఠ మన్త్రయిష్యావ గాలవ । నాదత్త్వా గురవే శక్యం కృత్స్నమర్థం త్వయాఽఽసితుమ్
"రా బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, మనం కలిసి ఆలోచిద్దాం గాలవా. గురువుకి ఇవ్వకుండా నీవు మొత్తం కార్యాన్ని పూర్తిచేయడం సాధ్యం కాదు."
అథాహ గాలవం దీనం సుపర్ణః పతతాం వరః। నిర్మితం వహ్నినా భూమౌ వాయునా శోధితం తథా। యస్మాద్ధిరణ్మయం సర్వం హిరణ్యం తేన చోచ్యతే
ఆ సమయంలో పక్షిరాజు గరుడుడు, మునిగిపోయిన గాలవుని చూసి ఇలా అన్నాడు: "బంగారం అనేది భూమిపై అగ్నిలో తయారై, గాలితో శుద్ధి చెయ్యబడుతుంది. అందుకే బంగారం అన్నదే బంగారమే."
ధత్తే ధారయతే చేదమతస్మాత్కారణాద్ధనమ్ । తదేతత్రిషు లోకేషు ధనం తిష్ఠతి శాశ్వతమ్
ఇది లోకాన్ని మోయటానికి, నిలిపేటానికి ఉపయోగపడుతుంది. అందుకే మూడు లోకాలలో ధనం శాశ్వతంగా నిలుస్తుంది.
నిత్యం ప్రోష్ఠపదాభ్యాం చ శుక్రే ధనపతౌ తథా। మనుష్యేభ్యః సమాదత్తే శుక్రశ్చిత్తార్జితం ధనమ్
ప్రోష్ఠపద నక్షత్రాలు, అలాగే శుక్రుడు ధనపతి కూడా, మనుషులు శ్రమతో సంపాదించిన ధనాన్ని ఎప్పుడూ స్వీకరిస్తారు.
అజైకపాదహిర్బుధ్న్యౌ రక్ష్యేతే ధనదేన చ। ఏవం న శక్యతే లబ్ధుమలబ్ధవ్యం ద్విజర్షభ । ఋతే చ ధనమశ్వానాం నావాప్తిర్విద్యతే తవ
అజైకపాదుడు, అహిర్బుధ్నుడు కూడా ధనదుని ద్వారా కాపాడబడుతున్నారు. అందువల్ల, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, ధనం లేకపోతే సాధించలేనిది సాధ్యం కాదు; అలాగే, ధనం లేకపోతే నీవు గుర్రాలను పొందలేవు.
స త్వం యాచాత్ర రాజానం కంచిద్రాజర్షివంశజమ్ । అపీడ్య రాజా పౌరాన్హి యో నౌ కుర్యాత్కృతార్థినౌ
కాబట్టి, రాజర్షుల వంశానికి చెందిన ఏదైనా రాజును అడుగు. ప్రజలను బాధించని రాజు మన కోరికను నెరవేర్చగలడు.
అస్తి సోమాన్వవాయే మే జాతః కశ్చిన్నృపః సఖా । అభిగచ్ఛావహే తం వై తస్యాస్తి విభవో భువి
సోమ వంశంలో నాకు ఒక స్నేహితుడు రాజు ఉన్నాడు. మనం అతని వద్దకు వెళ్ళుదాం. అతనికి భూమిపై గొప్ప ఐశ్వర్యం ఉంది.
యయాతిర్నామ రాజర్షిర్నోహుషః సత్యవిక్రమః । స దాస్యతి మయా చోక్తో భవతా చార్థితః స్వయమ్
అతని పేరు యయాతి. నాహుష వంశానికి చెందిన రాజర్షి, సత్యవంతుడు, పరాక్రమశాలి. నేను అడిగినా, నీవు స్వయంగా కోరినా, అతను తప్పకుండా ఇస్తాడు.
విభవశ్చాస్య సుమహానాసీద్ధనపతేరివ । ఏవం గురుధనం విద్వన్దానేనైవ విశోధయ
అతని ఐశ్వర్యం కూడా కుబేరుని వలె అపారంగా ఉంది. కాబట్టి, జ్ఞానవంతుడా, గురుదక్షిణను దానం ద్వారా నెరవేర్చు.
తథా తౌ కథయన్తౌ చ చిన్తయన్తౌ చ యత్క్షమమ్। ప్రతిష్ఠానే నరపతిం యయాతిం ప్రత్యుపస్థితౌ
ఇలా ఇద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ, ఏది సముచితమో ఆలోచిస్తూ, యయాతి మహారాజు నగరానికి చేరుకున్నారు.
ప్రతిగృహ్య చ సత్కారైరర్ఘ్యపాద్యాదికం వరమ్ । పృష్టశ్చాగమనే హేతుమువాచ వినతాసుతః
వారు అక్కడకు రాగానే, పాద్యార్ఘ్యాదులతో సత్కారం చేసి, వచ్చిన కారణాన్ని వినతా కుమారుడిని అడిగారు.
అయం మే నాహుష సఖా గాలవస్తపసో నిధిః । విశ్వామిత్రస్య శిష్యోఽభూద్వర్షాణ్యయుతశో నృప
నాహుష వంశజుడా, ఇతను నా స్నేహితుడు గాలవుడు, తపస్సులో నిధి. ఇతను వేల సంవత్సరాలు విశ్వామిత్రునికి శిష్యుడిగా ఉన్నాడు, రాజా.
సోఽయం తేనాభ్యనుజ్ఞాత ఉపకారేప్సయా ద్విజః। తమాహ భగవాన్కిం తే దదాని గురుదక్షిణామ్
ఈ బ్రాహ్మణుడు, ఉపకారం చేయాలనే కోరికతో గురువు అనుమతితో, 'నీవు గురుదక్షిణగా ఏమి కావాలో చెప్పు' అని అడిగాడు.
అసకృత్తేన చోక్తేన కించిదాగతమన్యునా । అయముక్తః ప్రయచ్ఛేతి జానతా విభవం లఘు
పలుమార్లు అడిగినా, కొంత అసంతృప్తితో కూడి, తన ఐశ్వర్యాన్ని బాగా తెలిసిన గురువు, 'నాకు ఇవ్వు' అని చెప్పాడు.
ఏకతఃశ్యామకర్ణానాం శుభ్రాణాం శుద్ధజన్మనామ్ । అష్టౌ శతాని మే దేహి హయానాం చన్ద్రవర్చసామ్
ఒక చెవి నల్లగా, మిగతా శరీరం వెండివెలుగు లాంటి, పవిత్రమైన, మంచి వంశానికి చెందిన ఎనిమిది వందల గుర్రాలను నాకు ఇవ్వు అని కోరాడు.