పక్ష్మసంపాతజే కాలే నకులేన వినాకృతా । న లభామి ధృతిం వీర సాఽద్య జీవామి పశ్య మామ్
పక్షులు వలస వెళ్ళే కాలంలో నాకులుడు నన్ను విడిచిపోయినప్పటి నుంచి నాకు మనశ్శాంతి లేదు, ఓ వీరా! అయినా, నేడు నేను ఇంకా బ్రతికే ఉన్నాను చూడు.
సర్వైః పుత్రైః ప్రియతరా ద్రౌపదీ మే జనార్దన । కులీనా రూపసంపన్నా సర్వైః సముదితా గుణైః
జనార్దనా, ద్రౌపది నాకు నా పిల్లలందరిలోకంటే ఎక్కువ ప్రియమైనది. ఆమె మంచి కుటుంబానికి చెందినది, అందమైనది, అన్ని గుణాలతో నిండినది.
పుత్రలోకాత్పతిలోకం వృణ్వానా సత్యవాదినీ। ప్రియాన్పుత్రాన్పరిత్యజ్య పాణ్డవాననురుధ్యతే
సత్యవాదిని అయిన ఆమె, పిల్లల ప్రేమను వదిలిపెట్టి, భర్తలతో ఉండే లోకాన్ని ఎంచుకుంది. పాండవులను అనుసరించింది.
మహాభిజనసంపన్నా సర్వకామైః సుపూజితా। ఈశ్వరీ సర్వకల్యాణీ ద్రౌపదీ కథమచ్యుత
అయ్యో అచ్యుతా, గొప్ప వంశానికి చెందినది, అన్ని కోరికలు తీరినది, అన్ని శుభాలకూ అధిపతిగా ఉన్న ద్రౌపది ఇలా ఎందుకు అయింది?
పతిభిః పఞ్చభిః శూరైరగ్నికల్పైః ప్రహారిభిః । ఉపపన్నా మహేష్వాసైర్ద్రౌపదీ దుఃఖభాగినీ
అగ్నివంటివారు, యుద్ధంలో నిపుణులు, గొప్ప విలువిద్వాంసులు అయిన ఐదుగురు భర్తలతో ఉన్నా, ద్రౌపది బాధను అనుభవించాల్సి వచ్చింది.
చతుర్దశమిదం వర్షం యన్నాపశ్యమరిన్దమ । పుత్రాదిభిః పరిద్యూనాం ద్రౌపదీం సత్యవాదినీమ్
అరిందమా, ఇది పద్నాలుగవ సంవత్సరం, నేను నా పిల్లలు, ఇతరుల నుంచి వంచించబడిన సత్యవాదిని ద్రౌపదిని చూడని.
న నూనం కర్మభిః పుణ్యైరశ్రుతే పురుషః సుఖమ్ । ద్రౌపదీ చేత్తథావృత్తా నాశ్రుతే సుఖమవ్యయమ్
ద్రౌపది ఇలా నడుచుకుని కూడా ఎలాంటి సుఖాన్ని పొందకపోతే, మంచి పనులు చేసినవారికి తప్పనిసరిగా సుఖం లభిస్తుందని అనుకోవడం కష్టం.
న ప్రియో మమ కృష్ణాయా బీభత్సుర్న యుధిష్ఠిరః । భీమసేనో యమౌ వాపి యదపశ్యం సభాగతామ్
ద్రౌపది నాకు కనిపించిన ఆ సభలో, కృష్ణకు నేను అర్జునుడు, యుధిష్ఠిరుడు, భీమసేనుడు, ద్వయములు కన్నా ఎక్కువ ప్రియమైనవాడిని.
న మే దుఃఖతరం కించిద్భూతపూర్వం తతోఽధికమ్ । స్త్రీధర్మిణీం ద్రౌపదీం యచ్ఛ్వశురాణాం సమీపగామ్
నా జీవితంలో ఇంతటి బాధ మరొకటి లేదు. భార్య ధర్మాన్ని పాటించే ద్రౌపది తన మామల సమక్షంలోకి తీసుకురాబడింది.
ఆనాయితామనార్యేణ క్రోధలోభానువర్తినా । సర్వే ప్రైక్షన్త కురవ ఏకవస్త్రాం సభాగతామ్
అన్యాయంగా, కోపం, లోభానికి లోనై, ద్రౌపదిని ఒకే వస్త్రంలో సభలోకి తీసుకువచ్చారు. అందరు కురువంశీయులు ఆమెను చూశారు.
తత్రైవ ధృతరాష్ట్రశ్చ మహారాజశ్చ బాహ్లికః । కృపశ్చ కసోమదత్తశ్చ నిర్విష్ణాః కురవస్తథా
ఆ సభలోనే ధృతరాష్ట్రుడు, బాహ్లిక మహారాజు, కృప, సోమదత్తుడు, ఇతర కురువంశీయులందరూ నిశ్శబ్దంగా, నిరుత్సాహంగా ఉన్నారు.
తస్యాం సంసది సర్వేషాం క్షత్తారం పూజయామ్యహమ్ । వృత్తేన హి భవత్యార్యో న ధనేన న విద్యయా
ఆ సభలో అందరి ముందు నేను విధురుని గౌరవిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, మంచి ప్రవర్తన వల్లే మనిషి గొప్పవాడవుతాడు, ధనం లేదా విద్య వల్ల కాదు.
తస్య కృష్ణ మహాబుద్ధేర్గమ్భీరస్య మహాత్మనః। క్షత్తుఃక శీలమలఙ్కారో లోకాన్విష్టభ్య తిష్ఠతి
కృష్ణా, మహాజ్ఞాని, లోతైన హృదయమున్న విధురుని స్వభావమే అతని నిజమైన అలంకారం. అదే లోకాలను నిలబెడుతోంది.
సా శోకార్తా చ హృష్టా చ దృష్ట్వా గోవిన్దమాగతమ్। నానావిధాని దుఃఖాని సర్వాణ్యేవాన్వకీర్తయమ్
ఆమె దుఃఖంతో బాధపడుతూ, గోవిందుడు వచ్చినప్పుడు ఆనందంతో కూడినదిగా, తనకు జరిగిన అన్ని విధాలైన బాధలను అతనికి చెప్పింది.
పూర్వైరాచరితం యత్తత్కురాజభిరరిన్దమ । అక్షద్యూతం మృగవధః కచ్చిదేషాం సుఖావహమ్
పూర్వం రాజులు ఆడిన పాశాల ఆట, మృగయ వేట—ఇవి వారికి నిజంగా ఆనందాన్ని ఇచ్చాయా, శత్రువులను జయించినవాడా?
తన్మాం దహతి యత్కృష్ణా సభాయాం కురుసన్నిధౌ । ధార్తరాష్ట్రైః పరిక్లిష్టా యథా న కుశలం తథా
కృష్ణా! సభలో కురువంశీయుల ముందే ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు ద్రౌపదిని ఎంతగా బాధించారో ఆ విషయం నాకు ఎంతగానో మంట కలిగిస్తోంది. దాని వల్ల మంచి ఏమీ జరగదు.
నిర్వాసనం చ నగరాత్ప్రవ్రజ్యా చ పరన్తప । నానావిధానాం దుఃఖానామావాసోఽస్మి జనార్దన
పరంధమా జనార్దనా! నగరంనుంచి బహిష్కరణ, అరణ్యంలో తిరుగుడు—ఇలా ఎన్నో రకాల బాధలకు నేను నిలయమయ్యాను.
అజ్ఞాతచర్యా బాలానామవరోధశ్చ మాధవ । న మే క్లేశతమం తత్స్యాత్పుత్రైః సహ పరన్తప
మాధవా! నా పిల్లలు అజ్ఞాతవాసం చేయడం, స్త్రీలు గృహంలో ఉండిపోవడం—ఇవి అంతగా బాధించవు. నా కుమారులు నాతో ఉంటే ఈ కష్టాలు అంతగా బాధించేవి కావు, శత్రువులను జయించేవాడా!
దుర్యోధనేన నికృతా వర్షమద్య చతుర్దశమ్। దుఃఖాదపి సుఖం నః స్యాద్యది పుణ్యఫలక్షయః
దుర్యోధనుడు మమ్మల్ని ఇప్పటికి పద్నాలుగు సంవత్సరాలు మోసం చేశాడు. మన పుణ్యఫలం పోయితే, బాధలోనూ సుఖం దొరకదు.
న మే విశేపో జాత్వాసీద్ధార్తరాష్ట్రేషు పాణ్డవైః । తేన సత్యేన కృష్ణ త్వాం హతామిత్రం శ్రియా వృతమ్ । అస్మాద్విముక్తం సఙ్గ్రామాత్పశ్యేయం పాణ్డవైః సహ
కృష్ణా! పాండవులకంటే ధృతరాష్ట్రుని కుమారుల పట్ల నాకు ఎప్పుడూ మమకారం లేదు. ఆ సత్యంతో, నీవు శత్రువులను జయించి, మహిమతో కాంతివంతుడవై, ఈ యుద్ధం నుంచి విముక్తుడై, పాండవులతో కలిసి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
నైవ శక్యాః పరాజేతుం సర్వం హ్యేషాం తథావిధమ్ । పితరం త్వేవ గర్హేయం నాత్మానం న సుయోధనమ్
వీళ్లను అంత తేలికగా ఓడించడం సాధ్యం కాదు. కానీ, దీనికి నేను కాదు, నా తండ్రిని తప్పు చెప్పాలి; సుయోధనుడిని కూడా కాదు.
యేనాహం కున్తిభోజాయ ధనం వృత్తైరివార్పితా । బాలాం మామార్యకస్తుభ్యం క్రీడన్తీం కన్దుహస్తికాం
నేను చిన్నపిల్లగా బొమ్మలతో ఆడుకుంటున్నప్పుడు, నా తండ్రి నన్ను ధనాన్ని మంచివారికి ఇచ్చినట్టు కుంతిభోజునికి ఇచ్చాడు. ఆయన నన్ను నీకు అప్పగించాడు.
అదాత్తు కున్తిభోజాయ సఖా సఖ్యే మహాత్మనే । సాఽహం పిత్రా చ నికృతా శ్వశురైశ్చ పరన్తప। అత్యన్తదుఃఖితా కృష్ణ కిం జీవితఫలం మమ
నా తండ్రి స్నేహితుడిగా, గొప్ప మనసున్న కుంతిభోజునికి నన్ను ఇచ్చాడు. కృష్ణా! ఈ విధంగా నేను నా తండ్రి చేత, అత్తవారిచేత కూడా అన్యాయం పాలయ్యాను. చాలా బాధతో ఉన్నాను. నాకు ఈ జీవితం ఎందుకు?
యన్మాం వాగబ్రవీన్నక్తం సూతకే సవ్యసాచినః । పుత్రస్తే పృథివీం జేతా యశశ్చాస్య దివం స్పృశేత్
నా ప్రసవ సమయంలో, రాత్రివేళ సవ్యసాచీ చెప్పిన మాట నన్ను మరచిపోలేను—'నీ కుమారుడు భూమిని జయిస్తాడు, అతని కీర్తి ఆకాశాన్ని తాకుతుంది' అని.
హత్వా కురూన్మహాజన్యే రాజ్యం ప్రాప్య ధనఞ్జయః । భ్రాతృభిః సహ కౌన్తేయస్త్రీన్మేధానాహరిష్యతి
కురువంశీయులను యుద్ధంలో సంహరించి, రాజ్యాన్ని పొందిన ధనంజయుడు తన అన్నదమ్ములతో కలిసి మూడు మహాయజ్ఞాలు నిర్వహిస్తాడు.
నాహం తామభ్యసూయామి నమో ధర్మాయ వేధసే । కృష్ణాయ మహతే నిత్యం ధర్మో ధారయతి ప్రజాః
దానికి నాకు అసూయ లేదు. ధర్మదేవునికి నమస్కారం. మహాత్ముడైన కృష్ణుడి కోసం ధర్మం ఎప్పుడూ ప్రజలను కాపాడుతుంది.
ధర్మశ్చేదస్తి వార్ష్ణేయ యథా వాగభ్యభాషత। త్వం చాపి తత్తథా కృష్ణ సర్వం సంపాదయిష్యసి
వృష్ణివంశజుడా! ఆ మాటలు నిజమైతే, కృష్ణా, నువ్వు కూడా వాటిని తప్పక నెరవేర్చుతావు.
న మాం మాధవ వైధవ్యం నార్థనాశో న వైరితా । తథా శోకాయ దహతి యథా పుత్రైర్వినా భవః
మాధవా! వితంతువైన బాధ, ధననష్టం, శత్రుత్వం—ఇవి నన్ను అంతగా బాధించవు. నా కుమారులు లేనిదే నాకు నిజమైన దుఃఖం.
యాఽహం గాణ్డీవధన్వానం సర్వశస్త్రభృతాం వరమ్। ధనఞ్జయం న పశ్యామి కా శాన్తిర్హృదయస్య మే। ఇతశ్చతుర్దశం వర్షం యన్నాపశ్యం యుధిష్ఠిరమ్
గాండీవాన్ని ధరించిన ధనంజయుడిని, ఆయుధధారులలో శ్రేష్ఠుడైన వాడిని నేను చూడలేను. నా హృదయానికి శాంతి ఎక్కడ? పద్నాలుగు సంవత్సరాలుగా యుధిష్ఠిరుడిని కూడా చూడలేదు.
ధనఞ్జయం చ గోవిన్ద యమౌ తం చ వృకోదరమ్। జీవనాశం ప్రనష్టానాం శ్రాద్ధం కుర్వన్తి మానవాః
గోవిందా! ధనంజయుడు, మద్వినోదులు, వృకోదరుడు—వీళ్లను నేను చూడలేకపోతే, మనుషులు తమ ప్రియమైనవారు పోయారు అనుకుని, పితృకర్మలు చేస్తారు.