యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
ద్వాదశపూగాం సరితం పిబన్తో దేవరక్షితామ్। మధ్వీక్షన్తశ్చ తే తస్యాః సంచరన్తీహ ఘోరామ్ । యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
దేవతలు కాపాడుతున్న పన్నెండు ప్రవాహాల నదిని పానం చేస్తూ, దాని తేనెను చూస్తూ, దాని భయంకరమైన ప్రవాహంలో సంచరిస్తూ, యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
తదర్ధమాసం పిబతి సంచితం భ్రమరో మధు। ఈశానః సర్వభూతేషు హవిర్భూతమకల్పయత్। యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
తేనెటీగ అరమాసం పాటు కూడబెట్టిన తేనెను పానంచేస్తుంది. సమస్త భూతాలలో ఉన్న ప్రభువు, తాను హవిసై నిలిచాడు. యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
హిరణ్యపర్ణమశ్వత్థమభిపద్య హ్యపక్షకాః। తే తత్ర పక్షిణో భూత్వా ప్రపతన్తి యథాదిశమ్। యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
పసిడి ఆకులు ఉన్న అశ్వత్థ వృక్షాన్ని చేరిన రెక్కలేని వారు, అక్కడ పక్షులై మారి, ఆదేశం ప్రకారం కింద పడిపోతారు. యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
పూర్ణాత్పూర్ణాన్యుద్ధరన్తి పూర్ణాత్పూర్ణాని చక్రిరే। హరన్తి పూర్ణాత్పూర్ణాని పూర్ణమేవావశిష్యతే। యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
పూర్ణత నుండి పూర్ణతను తీసుకుంటారు, పూర్ణత నుండి పూర్ణతను సృష్టిస్తారు, పూర్ణతను తీసుకున్నా, మిగిలేది పూర్ణతే. యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
తస్మాద్వై వాయురాయాతస్తస్మింశ్చ ప్రయతః సదా। తస్మాదగ్నిశ్చ సోమశ్చ తస్మింశ్చ ప్రాణ ఆతతః
ఆయన నుండి వాయువు ఉద్భవిస్తుంది, ఆయనలోనే ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉంటుంది. ఆయన నుంచే అగ్ని, సోమ కూడా పుట్టి, ఆయనలోనే ప్రాణం వ్యాపిస్తుంది.
సర్వమేవ తతో విద్యాత్తత్తద్వక్తుం న శక్నుమః। యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
అన్నీ ఆయన నుంచే తెలుసుకోవాలి, కానీ దానిని వివరించలేము. యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
అపానం గిరపి ప్రాణః ప్రాణం గిరతి చన్ద్రమాః। ఆదిత్యో గిరతే చన్ద్రమాదిత్యం గిరతే పరః । యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
అపాన వాయువు ప్రాణాన్ని ఉచ్చరిస్తుంది, ప్రాణం చంద్రుణ్ణి ఉచ్చరిస్తుంది, సూర్యుడు చంద్రుణ్ణి ఉచ్చరిస్తాడు, పరమాత్మ సూర్యుణ్ణి ఉచ్చరిస్తాడు. యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
ఏకం పాదం నోత్క్షిపతి సలిలాద్ధంస ఉచ్చరన్। తం చేత్సన్తతమూర్ధ్వాయ న మృత్యుర్నామృతం భవేత్। యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
హంస నీటిలోంచి ఒక కాలు కూడా పైకి ఎత్తకుండా పైకి లేచింది. ఎప్పుడూ పైకే ఉంటే, మరణమూ, అమృతమూ ఉండవు. యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
ఏవంరూపో మహాత్మా స పావకం పురుషో గిరన్। యో వై తం పురుషం వేద తస్యేహార్థో న రిష్యతే। యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
ఇలాంటి మహాత్ముడు, అగ్నిని ఉచ్చరించే పురుషుడు. ఎవడు ఆ పురుషుణ్ణి తెలుసుకుంటాడో, వాడికీ ఇక్కడి ప్రయోజనం నశించదు. యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
యః సహస్రం సహస్రాణాం పక్షాన్సంతత్య సంపతేత్। మధ్యమే మధ్య ఆగచ్ఛేదపిచేత్స్యాన్మనోజవః। యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
వెయ్యి రెక్కలను వెయ్యి మధ్య విస్తరించి, ఆలోచన వేగంతోనైనా మధ్య మధ్యానికి చేరేవాడు, యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుణ్ణి దర్శించుతారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుడిని దర్శిస్తారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుడిని దర్శిస్తారు.
యోగినస్తం ప్రపశ్యన్తి భగవన్తం సనాతనమ్
యోగులు ఆ శాశ్వతమైన భగవంతుడిని దర్శిస్తారు.
ఏవం యః సర్వభూతేషు ఆత్మానమనుపశ్యతి। అన్యత్రాన్యత్ర యుక్తేషు కిం స శోచేత్తతః పరమ్
అలా, ఎవడు అన్ని జీవుల్లో ఆత్మను చూస్తాడో, అతడు ఎక్కడ ఉన్నా, ఎప్పుడు కలిసినా, అతనికి ఇక దుఃఖించడానికి ఏమి కారణం ఉంటుంది?
యథోదపానే మహతి సర్వతః సంప్లుతోదకే। ఏవం సర్వేషు వేదేషు ఆత్మానమనుజానతః
ఎలా ఒక పెద్ద బావిలో అన్ని వైపులా నీరు నిండివుంటుందో, అలాగే వేదాల్లో ఆత్మను తెలుసుకున్నవారికి కూడా అంతే.
అఙ్గుష్ఠమాత్రః పురుషో మహాత్మా న దృశ్యతేఽసౌ హృది సంనివిష్టః । అజశ్చరో దివారాత్రమతన్ద్రితశ్చ స తం మత్వా కవిరాస్తే ప్రసన్నః
అంగుళంత పరిమాణంలో ఉన్నా, ఆ మహాత్ముడు హృదయంలో నివసిస్తూ కనబడడు. జన్మలేని వాడు, పగలు రాత్రి తిరుగుతూ, అలసట లేకుండా ఉంటాడు. అతన్ని తెలుసుకున్న జ్ఞాని ప్రశాంతంగా ఉంటాడు.
అహమేవ స్మృతో మాతా పితా పుత్రోఽస్మ్యహం పునః। ఆత్మాహమపి సర్వస్య యచ్చ నాస్తి యదస్తి చ
నేనే తల్లిని, తండ్రిని, మళ్లీ కుమారుడిని కూడా గుర్తు చేసుకుంటాను. నేను అందరిలోని ఆత్మను, ఉన్నదాన్ని, లేనదాన్ని కూడా నేనే.
పితామహోఽస్మి స్థవిరః పితా పుత్రశ్చ భారత। మమైవ యూయమాత్మస్థా న మే యూయం న వో హ్యహమ్
భారతా! నేనే తాత, వృద్ధుడు, తండ్రి, కుమారుడిని. మీరు అందరూ నాలోనే ఉన్నారు. మీరు నా వారు కారు, నేను మీవాడు కాను.
ఆత్మైవ స్థానం మమ జన్మ చాత్మా ఓతప్రోతోఽహమజరప్రతిష్ఠః। అజశ్చరో దివారాత్రమతన్ద్రితోఽహం మాం విజ్ఞాయ కవిరాస్తే ప్రసన్నః
నా నివాసం ఆత్మే, నా జన్మ కూడా ఆత్మే. నేను అంతటా కలిసిపోయి, జన్మలేని వాడిని, స్థిరుడిని. పగలు రాత్రి తిరుగుతూ, అలసట లేకుండా ఉంటాను. నన్ను తెలుసుకున్న జ్ఞాని ప్రశాంతంగా ఉంటాడు.
అణోరణీయాన్సుమనాః సర్వభూతేషు జాగ్రతి। పితరం సర్వభూతేషు పుష్కరే నిహితం విదుః
అత్యంత సూక్ష్మంగా, స్వచ్ఛమైన మనస్సుతో, అన్ని జీవుల్లో జాగృతంగా ఉంటాడు. అన్ని జీవుల్లోని హృదయ పద్మంలో ఉన్న తండ్రిని వారు తెలుసుకుంటారు.
ఏవం సనత్సుజాతేన విదురేణ చ ధీమతా। సార్ధం కథయతో రాజ్ఞః సా వ్యతీయయ సర్వరీ
ఇలా సనత్సుజాతుడు, ధీమంతుడు అయిన విదురుడు, రాజుతో కలిసి మాట్లాడుతుండగా ఆ రాత్రి మొత్తం గడిచిపోయింది.
తస్యాం రజన్యాం వ్యుష్టాయాం రాజానః సర్వ ఏవ తే। సభామావివిశుర్హృష్టాఃక సూతస్యోపదిదృక్షయా
ఆ రాత్రి ముగిసిన తర్వాత, అందరు రాజులు రథిసేవకుని మాటలు వినాలని ఉత్సాహంగా సభలోకి ప్రవేశించారు.
శుశ్రూషమాణాః పార్థానాం వాచో ధర్మార్థసంహితాః । ధృతరాష్ట్రముఖాః సర్వే యయూ రాజన్సభాం శుభామ్
పాండవుల మాటలు, ధర్మార్థాలతో నిండినవి, వినుతూ, ధృతరాష్ట్రుడు ముందుండగా అందరూ ఆ శుభ్రమైన సభకు వెళ్లారు.
సుధావదాతాం విస్తీర్ణాం కనకాజిరభూషితామ్ । చన్ద్రప్రభాం సురుచిరాం సిక్తాం చిన్దనవారిణా
ఆ సభ విశాలంగా, అమృతంలా ప్రకాశిస్తూ, బంగారు నేలతో అలంకరించబడి, చంద్రకాంతి వలె మెరిసిపోతూ, చల్లని నీటితో చల్లబడింది.