యస్యోదకం మధుపర్కం చ గాం చ న మన్త్రవిత్ప్రతిగృహ్ణాతి గేహే । లోభాద్భయాదథ కార్పణ్యతో వా తస్యానర్థం జీవితమాహురర్యాః
మంత్రాలు తెలిసిన అతిథి, నీళ్ళు, మధుపర్కం, ఆవును స్వీకరించకపోతే — అది లోభం, భయం లేదా కంజుషితనం వల్ల అయితే — అలాంటి మనిషి జీవితం వ్యర్థమని గొప్పవారు అంటారు.
చికిత్సకః శల్యకర్తావకీర్ణీ స్తేనః క్రూరో మద్యపో భ్రూణహా చ। సేనాజీవీ శ్రుతివిక్రాయకశ్చ భృశం ప్రియోఽప్యతిథిర్నోదకార్హః
వైద్యుడు, శస్త్రచికిత్సకుడు, నిష్కాసితుడు, దొంగ, క్రూరుడు, మద్యం తాగేవాడు, గర్భహంతకుడు, సైన్యంలో పని చేసే వాడు, వేదాలు అమ్మేవాడు — వీరెవరైనా ప్రియమైన అతిథి అయినా, వారికి నీళ్లు ఇవ్వకూడదు.
అవిక్రేయం లవణం పక్వమన్నం దధి క్షీరం మధు తైలం ఘృతం చ। తిలా మాంసం ఫలమూలాని శాకం రక్తం వాసః సర్వగన్ధా గుడాశ్చ
ఉప్పు, వండిన అన్నం, పెరుగు, పాలు, తేనె, నూనె, నెయ్యి; నువ్వులు, మాంసం, పండ్లు, కందులు, కూరగాయలు, ఎరుపు వస్త్రం, అన్ని పరిమళాలు, బెల్లం — వీటిని ఎప్పుడూ అమ్మకూడదు.
అరోషణో యః సమలోష్ఠాశ్మకాఞ్చనః ప్రహీణశోకో గతసన్ధివిగ్రహః । నిన్దాప్రశంసోపరతః ప్రియాప్రియే త్యజన్నుదాసీనవదేష భిక్షుకః
కోపం లేని వాడు, మట్టి, రాయి, బంగారం అన్నీ సమానంగా చూసేవాడు, శోకం లేని వాడు, కలహాలు వదిలేసిన వాడు, నిందా-ప్రశంసలకు లెక్కచేయని వాడు, ఇష్టమైనా-అనిష్టమైనా వదిలేసిన వాడు, నిష్పక్షపాతంగా ఉండేవాడు — అటువంటి వాడే నిజమైన భిక్షువు.
నీవారమూలేఙ్గుదశాకవృత్తిః సుసంయతాత్మాగ్నికార్యేషు చోద్యః। వనే వసన్నతిథిష్వప్రమత్తో ధురన్ధరః పుణ్యకృదేష తాపసః
నీవారం, ఇంగుళి పండ్లు, కూరగాయలు తిని, మనస్సు నియంత్రణతో, అగ్నికార్యాల్లో శ్రద్ధతో, అడవిలో నివసిస్తూ, అతిథులకు సేవచేసే వాడు, కష్టాలను భరిస్తూ, పుణ్యకార్యాలు చేసే వాడే నిజమైన తపస్వి.
అపకృత్య బుద్ధిమతో దూరస్థోఽస్మీతి నాశ్వసేత్। దీర్ఘౌ బుద్ధిమతో బాహూ యాభ్యాం హింసతి హింసితః
బుద్ధిమంతుడిని క్షోభపెట్టినవాడు, 'నేను దూరంగా ఉన్నాను' అని నమ్మకూడదు. ఎందుకంటే, బుద్ధిమంతుడి చేతులు చాలా పొడవుగా ఉంటాయి; అతను దూరంలో ఉన్నవారిని కూడా శిక్షించగలడు.
న విశ్వసేదవిశ్వస్తే విశ్వస్తే నాతివిశ్వసేత్। విశ్వాసాద్భయముత్పన్నం మూలాన్యపి నికృన్తతి
నమ్మక లేని వారిని నమ్మకూడదు; నమ్మదగిన వారిని కూడా ఎక్కువగా నమ్మకూడదు. ఎందుకంటే, నమ్మకమే భయానికి కారణమవుతుంది; అది వేరుకట్టినదాన్ని కూడా నరికేస్తుంది.
అనీర్షుర్గుప్తదారశ్చ సంవిభాగీ ప్రియంవదః। శ్లక్ష్ణో మధురవాక్స్త్రీణాం న చాసాం వశగో భవేత్
ఈర్ష్య లేని వాడు, పరస్త్రీని రక్షించే వాడు, ఇతరులతో పంచుకునే వాడు, మృదువుగా, మధురంగా మాట్లాడే వాడు, స్త్రీలకు మృదువుగా ఉండి, వారి వశం కాకుండా ఉండేవాడే ఉత్తముడు.
పూజనీయా మహాభాగాః పుణ్యాశ్చ గృహదీప్తయః। స్త్రియః శ్రియో గృహస్యోక్తాస్తస్మాద్రక్ష్యా విశేషతః
బహు అదృష్టం కలిగిన స్త్రీలను గౌరవించాలి. అవే ఇంటికి శుభాన్ని తెచ్చే దీపాలవంటి వారు. స్త్రీలు ఇంటి ఐశ్వర్యంగా చెప్పబడ్డారు కనుక, వాటిని ప్రత్యేకంగా రక్షించాలి.
పితురన్తఃపురం దద్యాన్మాతుర్దద్యాన్మహానసమ్। గోషు చాత్మసమం దద్యాత్స్వయమేవ కృషిం వ్రజేత్। భృత్యైర్వాణిజ్యచారం చ పుత్రైః సేవేత చ ద్విజాన్
తండ్రికి ఇంటి లోపలి భాగాన్ని అప్పగించాలి, తల్లికి వంటగదిని అప్పగించాలి. ఆవులను తనంతట తానే భావించాలి. పొలానికి తానే వెళ్లాలి. వాణిజ్యాన్ని, ప్రయాణాన్ని పనివారికి అప్పగించాలి. బ్రాహ్మణులకు సేవ చేయడాన్ని కుమారులతో చేయించాలి.
అద్భ్యోఽగ్నిర్బ్రహ్మతః క్షత్రమశ్మనో లోహముత్థితమ్। తేషాం సర్వత్రగం తేజః స్వాసు యోనిషు శామ్యతి
నీటిలో నుండి అగ్ని పుట్టుతుంది, బ్రాహ్మణుల నుండి క్షత్రియులు, రాయిలో నుండి ఇనుము పుడుతుంది. వీటి తేజస్సు ఎక్కడైనా ఉన్నా, చివరికి వాటి మూలంలోనే కలిసిపోతుంది.
నిత్యం సన్తం కులే జాతాః పావకోపమతేజసః। క్షమావన్తో నిరాకారాః కాష్ఠేఽగ్నిరివ శేరతే
కుటుంబంలో జన్మించినవారు ఎప్పుడూ ఉంటారు, అగ్నిలా తేజస్సుతో మెరిసిపోతారు. వారు సహనంతో, అహంకారం లేకుండా, కట్టలో దాగి ఉన్న అగ్నిలా నిశ్శబ్దంగా ఉంటారు.
యస్య మన్త్రం న జానన్తి బాహ్యాశ్చాభ్యన్తరాశ్చ యే। స రాజా సర్వతశ్చక్షుశ్చిరమైశ్వర్యమశ్నుతే
బయటివారు, లోపలివారు ఎవ్వరూ తన రహస్యాన్ని తెలియని రాజు, అన్నింటిని తన కళ్లతో చూసి, చాలా కాలం ఐశ్వర్యాన్ని అనుభవిస్తాడు.
కరిష్యన్న ప్రభాషేత కృతాన్యేవ తు దర్శయేత్। ధర్మకామార్థకార్యాణి తథా మన్త్రో న భిద్యతే
ఏం చేయాలో ముందుగా చెప్పకూడదు, పూర్తయిన పనులను మాత్రమే చూపాలి. అలా ధర్మం, కామం, అర్థం, రహస్యాలు బయటపడవు.
గిరిపృష్ఠముపారుహ్య ప్రాసాదం వా రహోగతః। అరణ్యే నిఃశలాకే వా తత్ర మన్త్రోఽభిధీయతే
పర్వతంపైకి ఎక్కి, లేదా ఏకాంతంగా ఉన్న ప్రాసాదంలో, లేదా గుడిసెలు లేని అరణ్యంలో—అక్కడే రహస్యంగా సలహాలు చెప్పాలి.
నాసుహృత్పరమం మన్త్రం భారతార్హతి వేదితుమ్। అపణ్డితో వాపి సుహృత్పణ్డితో వాప్యనాత్మవాన్
ఓ భారతా, నిజమైన మిత్రుడైనా, అజ్ఞానమయినవాడైనా, జ్ఞానం ఉన్నా ఆత్మనిగ్రహం లేనివాడైనా, అతనికి గొప్ప రహస్యాన్ని చెప్పకూడదు.
నాపరీక్ష్య మహీపాలః కుర్యాత్సచివమాత్మనః। అమాత్యే హ్యర్థలిప్సా చ మన్త్రరక్షణమేవ చ
రాజు తనకు మంత్రిని ఎంచుకునే ముందు పరీక్షించకుండా నియమించకూడదు. ఎందుకంటే మంత్రిలో లాభం కోరిక కూడా, రహస్యాన్ని కాపాడే శక్తి కూడా ఉంటాయి.
కృతాని సర్వకార్యాణి యస్య పారిషదా విదుః। ధర్మే చార్థే చ కామే చ స రాజా రాజసత్తమః
యవని మంత్రులు తన ధర్మ, అర్థ, కామ సంబంధమైన అన్ని విషయాలను తెలుసుకుంటారో, అతనే రాజులలో శ్రేష్ఠుడు.
గూఢమన్త్రస్య నృపతేస్తస్య సిద్ధిరసంశయమ్ ।। అప్రశస్తాని కార్యాణి యో మోహాదనుతిష్ఠతి
రాజు తన రహస్యాన్ని దాచుకుంటే, అతనికి నిస్సందేహంగా విజయము లభిస్తుంది. ఎవరు మూర్ఖత్వంతో చెడు పనులు చేస్తారో—
స తేషాం విపరిభ్రంశాద్భ్రశ్యతే జీవితాదపి ।। కర్మణాం తు ప్రశస్తానామనుష్ఠానం సుఖావహమ్
వారు వాటి వల్ల జీవితం నుండికూడా పడిపోతారు. కానీ మంచి పనులను చేయడం ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.
తేషామేవాననుష్ఠానం పశ్చాత్తాపకరం మతమ్।। అనధీత్య యథా వేదాన్న విప్రః శ్రాద్ధమర్హతి
ఆ మంచి పనులను చేయకపోతే, తరువాత పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది. వేదాలు చదవని బ్రాహ్మణుడు శ్రాద్ధం చేయడానికి అర్హుడు కాదని ఎలా ఉంటుందో—
ఏవమశ్రుతషాఙ్గుణ్యో న మన్త్రం శ్రోతుమర్హతి ।। స్థానవృద్ధిక్షయజ్ఞస్య షాఙ్గుణ్యవిదితాత్మనః
అలాగే ఆరు రకాల లక్షణాలను వినని వాడు రహస్య సలహా వినడానికి అర్హుడు కాదు. స్థానం పెరగడం, తగ్గిపోవడం, త్యాగం చేయడం—ఇవి ఆరు లక్షణాలను తెలిసినవాడికే సాధ్యం.
అనవజ్ఞాతశీలస్య స్వాధీనా పృథివీ నృప ।। అమోఘక్రోధహర్షస్య స్వయం కృత్వాన్వవేక్షిణః
యవని రాజు మంచి స్వభావంతో ఉంటాడో, అతనికి భూమి తన అధీనంలో ఉంటుంది. కోపం, ఆనందం వలన ప్రభావితం కాకుండా, తానే విషయాలను పరిశీలించేవాడు కావాలి.
ఆత్మప్రత్యయకోశస్య వసుదైవ వసున్ధరా ।। నామమాత్రేణా తుష్యేత ఛత్రేణ చ మహీపతిః
ఆత్మవిశ్వాసమే ధనంగా ఉన్నవాడికి భూమంతా అతనిదే. కానీ రాజు పేరు, గొడుగు మాత్రమే తృప్తిగా భావించాలి.
భృత్యేభ్యో విసృజేదర్థాన్నైకః సర్వహరో భవేత్ ।। బ్రాహ్మణం బ్రాహ్మణో వేద భర్తా వేద స్త్రియం తథా
పనివారికి ధనం పంచాలి, అన్నీ తానే తీసుకోకూడదు. బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణుని, భర్త తన భార్యను తెలుసుకున్నట్లే.
అమాత్యం నృపతిర్వేద రాజా రాజానమేవ చ ।। న శత్రుర్వశమాపన్నో మోక్తవ్యో వధ్యతాం గతః
రాజు తన మంత్రిని తెలుసుకుంటాడు, అలాగే మరో రాజును కూడా తెలుసుకుంటాడు. శత్రువు ఒకసారి పట్టుబడి, శిక్షకు గురైతే, అతన్ని విడిచిపెట్టకూడదు.
న్యగ్భూత్వా పర్యుపాసీత వధ్వం హన్యాద్బలే సతి ।। అహతాద్ధి భయం తస్మాజ్జాయతే నచిరాదివ
తలవంచి సేవ చేయాలి; శక్తి ఉన్నప్పుడు శత్రువును సంహరించాలి. ఎందుకంటే, ఎదుర్కొనని శత్రువునుంచి త్వరగా భయం కలుగుతుంది.
దైవతేషు ప్రయత్నేన రాజసు బ్రాహ్మణేషు చ। నియన్తవ్యః సదా క్రోధో వృద్ధబాలాతురేషు చ
దేవతలు, రాజులు, బ్రాహ్మణులు, వృద్ధులు, పిల్లలు, బాధపడేవారిపట్ల మన కోపాన్ని ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా నియంత్రించాలి.
నిరర్థం కలహం ప్రాజ్ఞో వర్జయేన్మూఢసేవితమ్। కీర్తి చ లభతే లోకే న చానర్థేన యుజ్యతే
వివేకి మనిషి వ్యర్థమైన గొడవలను దూరంగా ఉంచాలి; అలాంటి గొడవలు మూర్ఖులు మాత్రమే చేస్తారు. అలా చేస్తే లోకంలో మంచి పేరు వస్తుంది, అపకారం కలుగదు.
ప్రసాదో నిష్ఫలో యస్య క్రోధశ్చాపి నిరర్థకః। న తం భర్తారమిచ్ఛన్తి షణ్ఢం పతిమివ స్త్రియః
ఎవరికి ఉపకారం ఫలితం లేకపోతే, కోపం కూడా అర్థం లేకుండా ఉంటే, అలాంటి మనిషిని స్త్రీలు ఇష్టపడరు; శక్తి లేని భర్తను ఎలా ఇష్టపడరో అలా.