ప్రజాశ్చ యౌవనప్రాప్తా వినశిష్యన్త్యనో తవ। అగ్నిప్రస్కన్దనపరస్త్వం చాప్యేవం భవిష్యసి
నీ సంతానం యవ్వనాన్ని పొందిన తర్వాత నీ కన్నా ముందే నశిస్తారు. నువ్వు అగ్ని హోమాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసినందుకు, అదే విధంగా నీవు కూడా అంతమవుతావు.
ప్రత్యాఖ్యాతశ్చతుర్భిశ్చ శప్త్వా తాన్యదుపూర్వకాన్। పూరోః సకాశమగమన్మత్త్వా పూరుమలఙ్ఘనమ్
నాలుగు మందిచే తిరస్కరించబడి, వారిని శపించి, ఆయన పూరువుని పరీక్షించేందుకు అతని వద్దకు వెళ్లాడు.
పూరో త్వం మే ప్రియః పుత్రస్త్వం వరీయాన్భవిష్యసి। జరా వలీ చ మాంతాత పలితాని చ పర్యగుః
పూరూ, నువ్వు నాకు ప్రియమైన కుమారుడవు. నువ్వు గొప్పవాడవుతావు. వృద్ధాప్యం, ముడతలు, తెల్ల జుట్టు నన్ను చుట్టుముట్టాయి బిడ్డా.
కావ్యస్యోశనసః శాపాన్న చ తృప్తోఽస్మి యౌవనే। పూరో త్వం ప్రతిపద్యస్వ పాప్మానం జరయా సహ। కంచిత్కాలం చరేయం వై విషయాన్వయసాతవ
ఊషణసుని కుమారుడు కావ్యుని శాపం వల్ల నాకు యవ్వనం తృప్తిగా లేదు. పూరూ, నువ్వు నా వృద్ధాప్యాన్ని, పాపాన్ని తీసుకో. కొంతకాలం నా ఇష్టమైన విషయాలు అనుభవించడానికి నాకు వీలు కల్పించు.
పూర్ణే వర్షసహస్రే తు పునర్దాస్యామి యౌవనమ్। స్వం చైవ ప్రతిపత్స్యామి పాప్మానం జరయా సహ
వెయ్యేళ్లు పూర్తయిన తర్వాత నీకు మళ్లీ యవ్వనం ఇస్తాను. నా వృద్ధాప్యాన్ని, పాపాన్ని నేను తిరిగి తీసుకుంటాను.
ఏవముక్తః ప్రత్యువాచ పూరుః పితరమజ్జసా। యదాత్థ మాం మహారాజ తత్కరిష్యామి తే వచః
ఇలా చెప్పినప్పుడు పూరూ తన తండ్రిని గౌరవంగా ఇలా అన్నాడు: మహారాజా, మీరు చెప్పినట్టు నేను చేస్తాను.
గురోర్వై వచనం పుణ్యం స్వర్గ్యమాయుష్కరం నృణామ్। గురుప్రసాదాత్త్రైలోక్యమన్వశాసచ్ఛతక్రతుః
గురువు మాట పవిత్రమైనది, స్వర్గాన్ని, దీర్ఘాయుష్షును ఇస్తుంది. గురువు అనుగ్రహంతో ఇంద్రుడు కూడా మూడు లోకాలను పాలించాడు.
గురోరనుమతం ప్రాప్య సర్వాన్కామానమాప్నుయాత్। యావదిచ్ఛసి తావచ్చ ధారయిష్యామి తే జరామ్
గురువు అనుమతి పొందితే అన్ని కోరికలు నెరవేరతాయి. మీరు ఎంతకాలం కోరుకుంటే అంతకాలం మీ వృద్ధాప్యాన్ని నేను భరిస్తాను.
ప్రతిపత్స్యామి తే రాజన్పాప్మానం జరయా సహ। గృహాణ యౌవనం మత్తశ్చర కామాన్యథేప్సితాన్
రాజా, నేను మీ వృద్ధాప్యాన్ని, పాపాన్ని స్వీకరిస్తాను. నా నుండి యవ్వనం తీసుకుని, మీరు కోరిన సుఖాలు అనుభవించండి.
జరయాహం ప్రతిచ్ఛన్నో వయోరూపధరస్తవ। యౌవనం భవతే దత్త్వా చరిష్యామి యథాత్థమామ్
వృద్ధాప్యంతో నేను నీ రూపాన్ని, వయస్సును ధరించి ఉంటాను. నీకు యవ్వనం ఇచ్చి, నీవు చెప్పినట్టు జీవిస్తాను.
పూరో ప్రీతోఽస్మి తే వత్స ప్రీతశ్చేదం దదామి తే। సర్వకామసమృద్ధా తే ప్రజా రాజ్యే భవిష్యతి
పూరూ, నీవు నాకు ప్రియమైనవాడివి. నేను సంతోషంగా ఉన్నందువల్ల, నీ సంతానం రాజ్యంలో అన్ని కోరికలతో అభివృద్ధి చెందుతుంది.
ఏవముక్త్వా యయాతిస్తు స్మృత్వా కావ్యం మహాతపాః। సంక్రామయామాస జరాం తదా పూరౌ మహాత్మని
ఇలా చెప్పి, మహాతపస్వి యయాతి కావ్యుని గుర్తు చేసుకుని, ఆ సమయంలో వృద్ధాప్యాన్ని మహాత్ముడైన పూరువునికి బదిలీ చేశాడు.
పౌరవేణాథ వయసా యయాతిర్నహుషాత్మజః। `రూపయౌవనసంపన్నః కుమారః సమపద్యత।' ప్రీతియుక్తో నృపశ్రేష్ఠశ్చరా విషయాన్ప్రియాన్
తర్వాత, పౌరువు యవ్వనంతో నహుషుని కుమారుడు యయాతి అందమైన యువరాజుగా మారాడు. ఆనందంతో, ప్రియమైన విషయాలను అనుభవించాడు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా.
యథాకామం యథోత్సాహం యథాకాలం యథాసుఖమ్। ధర్మావిరుద్ధం రాజేన్ద్రో యథా భవతి సోఽన్వభూత్
తన ఇష్టానికి అనుగుణంగా, ఉత్సాహంగా, సరైన సమయంలో, సంతోషంగా, ధర్మానికి విరుద్ధం కాకుండా, రాజు అనుభవించాడు.
దేవానతర్పయద్యజ్ఞైః శ్రాద్ధైస్తద్విత్పితౄనపి। దీనాననుగ్రహైరిష్టైః కామైశ్చ ద్విజసత్తమాన్
యజ్ఞాలతో దేవతలను, శ్రాద్ధాలతో పితృదేవతలను, దానాలతో దరిద్రులను, కావలసిన బహుమతులతో బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపరిచాడు.
అతిథీనన్నపానైశ్చ విశశ్చ పరిపాలనైః। ఆనృశంస్యేన శూద్రాంశ్చ దస్యూన్సన్నిగ్రహేణ చ
అతిథులకు అన్నపానాలు ఇచ్చి, ప్రజలను రక్షించి, దయతో శూద్రులను ఆదరించి, దుష్టులను శిక్షించాడు.
ధర్మేణ చ ప్రజాః సర్వా యథావదనురఞ్జయన్। యయాతిః పాలయామాస సాక్షాదిన్ద్ర ఇవాపరః
యయాతి ధర్మాన్ని పాటిస్తూ తన ప్రజలందరినీ సంతోషపరిచాడు. ఆయన పాలనలో ప్రజలు ఎంతో ఆనందంగా ఉండేవారు. ఆయన స్వయంగా ఇంద్రుడిలా రాజ్యం చేశాడు.
స రాజా సింహవిక్రాన్తో యువా విషయగోచరః। అవిరోధేన ధర్మస్య చచార సుఖముత్తమమ్
ఆ రాజు సింహంలాంటి పరాక్రమంతో, యవ్వనంతో, తన రాజ్యంలో స్వేచ్ఛగా తిరుగుతూ, ధర్మాన్ని ఉల్లంఘించకుండా, అత్యంత సుఖంగా జీవించాడు.
స సంప్రాప్య శుభాన్కామాంస్తృప్తః ఖిన్నశ్చ పార్థివః। కాలం వర్షసహస్రాన్తం సస్మార మనుజాధిపః
అతడు కావలసిన కోరికలన్నీ పొందిన తరువాత, తృప్తిగా కూడా, అలసటతో కూడి కూడా ఉండేవాడు. అప్పుడు ఆ రాజు, మనుషులలో అధిపతి, వెయ్యేళ్ళు పూర్తయ్యే సమయం గుర్తు చేసుకున్నాడు.
పరిసంఖ్యాయ కాలజ్ఞః కలాః కాష్ఠాశ్చ వీర్యవాన్। యౌవనం ప్రాప్య రాజర్షిః సహస్రపరివత్సరాన్
కాలాన్ని బాగా తెలుసుకునే శక్తిమంతుడైన ఆ రాజర్షి, యవ్వనంలోకి అడుగుపెట్టి, వెయ్యేళ్ళు గడిచే వరకు ప్రతి క్షణాన్ని, ప్రతి గంటను లెక్కపెట్టాడు.
విశ్వాచ్యా సహితో రేమే వ్యభ్రాజన్నన్దనే వనే। అలకాయాం స కాలం తు మేరుశృఙ్గే తథోత్తరే
విశ్వాచితో కలిసి, నందనవనంలో వెలిగిపోతూ సంతోషంగా గడిపాడు. అలకలో, ఉత్తరదిక్కున మెరుపర్వత శిఖరంపై కూడా కాలాన్ని గడిపాడు.
యదా స పశ్యతే కాలం ధర్మాత్మా తం మహీపతిః। పూర్ణం మత్వా తతః కాలం పూరుం పుత్రమువాచ హ
ఆ ధర్మాత్ముడైన మహారాజు తన కాలం పూర్తయిందని గ్రహించి, అది పూర్తయిందని భావించి, తన కుమారుడు పూరువును పిలిచి మాట్లాడాడు.
యథాకామం యథోత్సాహం యథాకాలమరిన్దమ। సేవితా విషయాః పుత్ర యౌవనేన మయా తవ
శత్రువులను జయించిన పూరూ! నేను నా యవ్వనంలో, నా శక్తి మేరకు, కావలసినంత, సరైన సమయంలో, నీ కోసమే ఈ లోకసుఖాలు అనుభవించాను.
న జాతు కామః కామానాముపభోగేన శామ్యతి। హవిషా కృష్ణవర్త్మేవ భూయ ఏవాభివర్ధతే
కామాన్ని అనుభవించడం వల్ల కోరిక ఎప్పుడూ తీరదు. నెయ్యి పోసిన అగ్నిలా, కోరిక మరింత పెరుగుతూనే ఉంటుంది.
యత్పృథివ్యాం వ్రీహియవం హిరణ్యం పశవః స్త్రియః। ఏకస్యాపి న పర్యాప్తం తస్మాన్నృష్ణాం పరిత్యజేత్
ఈ భూమిపై ఉన్న అన్నీ బియ్యం, యవలు, బంగారం, పశువులు, స్త్రీలు — ఇవన్నీ ఒక్క మనిషికైనా సరిపోవు. అందుకే, కోరికను వదిలేయాలి.
యా దుస్త్యజా దుర్మతిభిర్యా న జీర్యతి జీర్యతః। యోఽసౌ ప్రాణాన్తికో రోగస్తాంతృష్ణాం త్యజతః సుఖమ్
మూర్ఖులకు వదిలేయడం కష్టమైన, శరీరం వృద్ధాప్యంలోకి వెళ్లినా వృద్ధాప్యం చెందని ఆ తృష్ణే మనిషికి ప్రాణాంతక వ్యాధి. దాన్ని వదిలినవాడికే సుఖం లభిస్తుంది.
పూర్ణం వర్షసహస్రం మే విషయాసక్తచేతసః। తథాప్యనుదినం తృష్ణా మమైతేష్వభిజాయతే
నాకు వెయ్యేళ్ళు పూర్తిగా ఈ లోకసుఖాలపై మనసు మక్కువగా ఉండింది. అయినా, ప్రతిరోజూ వాటిపై నా తృష్ణ మరింత పెరిగింది.
తస్మాదేనామహం త్యక్త్వా బ్రహ్మణ్యాధాయ మానసమ్। నిర్ద్వన్ద్వో నిర్మమో భూత్వా చరిష్యామి మృగైః సహ
అందుకే, ఈ తృష్ణను వదిలేసి, నా మనసును పరబ్రహ్మలో స్థిరపరిచి, ద్వంద్వాలు లేకుండా, మమకారం లేకుండా, జంతువులతో కలిసి జీవిస్తాను.
పూరో ప్రీతోఽస్మి భద్రం తే గృహాణేదం స్వయౌవనమ్। రాజ్యం చేదం గృహాణ త్వం `యావదిచ్ఛసి యౌవనమ్। తావద్దీర్ఘాయుషా భుఙ్ఖ' త్వం హి మే ప్రియకృత్సుతః
పూరూ! నేను నిన్ను చూసి సంతోషించాను. నీకు శుభం కలగాలి. నా యవ్వనాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను. ఈ రాజ్యాన్ని కూడా స్వీకరించు. నీవు ఎంతకాలం కావాలనుకుంటే అంతకాలం యవ్వనంతో, దీర్ఘాయువుతో ఆనందంగా పాలించు. నీవు నాకు ఎంతో ప్రియమైన కుమారవాడవు.
ప్రతిపేదే జరాం రాజా యయాతిర్నాహుషస్తదా। యౌవనం ప్రతిపేదే చ పూరుః స్వం పునరాత్మవాన్
ఆ సమయంలో నాహుషుని కుమారుడైన యయాతి వృద్ధాప్యాన్ని స్వీకరించాడు. పూరూ తన యవ్వనాన్ని తిరిగి పొందాడు.