ఇత్యుక్తా దేవరాజేన పత్నీ సా కమలేక్షణా । ఏవమస్త్విత్యథోక్త్వా తు జగామ నహుషం ప్రతి
దేవతల రాజు చెప్పినట్లుగా, కమలనయన అయిన ఆ భార్య, 'అలా జరుగనీ' అని సమాధానం ఇచ్చి, నహుషుని వైపు వెళ్లింది.
నహుషస్తాం తతో దృష్ట్వా సస్మితో వాక్యమబ్రవీత్ । స్వాగతం తే వరారోహే కిం కరోమి శుచిస్మితే
ఆమెను చూసిన నహుషుడు, చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ సుందర నితంబాలవాడివి! నీకు స్వాగతం. నేను నీకు ఏమి చేయగలను, ఓ మధురమైన నవ్వుతో ఉన్నవాడివి?'
భక్తం మాం భజ కల్యాణి కిమిచ్ఛసి మనస్విని । తవ కల్యాణి యత్కార్యం తత్కరిష్యే సుమధ్యమే
'ఓ మంగళకరమైనవాడివి! నన్ను భక్తితో సేవించు. నీ మనసులో ఏమి ఉంది చెప్పు, ఓ ధైర్యవంతురాలివి! నీకు కావలసినది ఏదైనా, ఓ సన్నని నడుము కలదేవి, నేను చేస్తాను.'
న చ వ్రీడా త్వయా కార్యా సుశ్రోణి మయి విశ్వసేః। సత్యేన వై పశే దేవి కరిష్యే వచనం తవ
'ఓ సుందర నితంబాలవాడివి! నాపట్ల నీకు ఎలాంటి సంకోచం అవసరం లేదు. నన్ను నమ్ము. దేవి! నిజంగా నీ మాటను నేను తప్పకుండా నెరవేర్చుతాను.'
యో మే కృతస్త్వయా కాలస్తమాకాఙ్క్షే జగత్పతే। తతస్త్వమేవ భర్తా మే భవిష్యసి సురాధిమ
'ఓ లోకాధిపతీ! నీవు నాకు నిర్ణయించిన సమయాన్ని నేను కోరుకుంటున్నాను. అప్పుడు నీవే నా భర్తవవుతావు, ఓ దేవతల అధిపతీ!'
కార్యం చ హృది మే యత్తద్దేవరాజావధారయ। వక్ష్యామి యది మే రాజన్ప్రియమేతత్కరిష్యసి
'ఓ దేవతల రాజా! నా హృదయంలో ఉన్న విషయాన్ని నీవు గ్రహించు. రాజా! నేను చెప్పబోయే ప్రియమైనది నీవు చేస్తావా?'
వాక్యం ప్రణయసంయుక్తం తతః స్యాం వశగా తవ। ఇన్ద్రస్య వాజినో వాహా హస్తినోఽథ రథాస్తథా
'నీవు ప్రేమతో నా కోరికను నెరవేర్చితే, నేను నీ వశమవుతాను. ఇంద్రుని గుర్రాలు, ఏనుగులు, రథాలు అన్నీ —'
ఇచ్ఛామ్యహమథాపూర్వం వాహనం తే సురాధిప । యన్న విష్ణోర్న రుద్రస్య న సురాణాం న రక్షసామ్
'ఓ దేవతల అధిపతీ! నేను నీకు ఒక కొత్త వాహనాన్ని కోరుకుంటున్నాను. అది విష్ణువు, రుద్రుడు, ఇతర దేవతలు, రాక్షసులకు కూడా లేనిది కావాలి.'
వహన్తు త్వాం మహాభాగా ఋషయః సఙ్గతా విభో। సర్వే శిబికయా రాజన్నేతద్ధి మమ రోచతే
ఓ మహారాజా, గొప్ప ఋషులు అందరూ కలిసి నిన్ను శిబికలో మోసుకెళ్తే నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంటుంది.
నాసురేషు న దేవేషు తుల్యో భవితుమర్హసి । సర్వేషాం తేజ ఆదత్సే స్వేన వీర్యేణ దర్శనాత్
నీకు అసురులతోను, దేవతలతోను సమానత్వం ఉండదురా. నువ్వు నీ స్వంత శక్తితో అందరి తేజస్సును నీ దగ్గరికి ఆకర్షిస్తావు.
ఏవముక్తస్తు నహుషః ప్రాహృష్యత తదా కిల। ఉవాచ వచనం చాపి సురేన్ద్రస్తామనిన్దితామ్
అలా ఆమె చెప్పగానే, నహుషుడు ఎంతో సంతోషించాడు. ఆ సమయంలో దేవతాధిపతి ఆమెను ప్రశంసిస్తూ ఇలా అన్నాడు.
అపూర్వం వాహనమిదం త్వయోక్తం వరవర్ణిని। దృఢం మే రుచిరం దేవి త్వద్వశోఽస్మి వరాననే
ఓ సుందరవదన, నీవు చెప్పిన ఈ వాహనం ఇంతవరకు ఎవరూ ఊహించలేదు. ఇది నాకు బాగా నచ్చింది, దేవీ! నీ మాటకు నేను లోబడి ఉన్నాను.
న హ్యల్పవీర్యో భవతి యో వాహాన్కురుతే మునీన్ । అహం తపస్వీ బలవాన్భూతభవ్యభవత్ప్రభుః
మహర్షులను వాహనంగా చేసుకునే వాడికి చిన్న శక్తి ఉండదు. నేను తపస్వి, బలవంతుడు, గతం-వర్తమానం-భవిష్యత్తు అన్నింటికీ అధిపతి.
మయి క్రుద్ధే జగన్న స్యాన్మయి సర్వం ప్రతిష్ఠితమ్। దేవదానవగన్ధర్వాః కిన్నరోరగరాక్షసాః
నాకు కోపం వచ్చినప్పుడు ఈ లోకం ఉండదు. దేవతలు, దానవులు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, నాగులు, రాక్షసులు — అందరూ నాలోనే స్థిరంగా ఉన్నారు.
న మే క్రుద్ధస్య పర్యాప్తాః సర్వే లోకాః శుచిస్మితే। చక్షుషా యం ప్రపశ్యామి తస్య తేజో హరామ్యహమ్
ఓ మృదుస్మితా, నాకు కోపం వచ్చినప్పుడు ఈ లోకాలు అన్నీ సరిపోవు. నేను ఎవరిని చూపుతో చూస్తానో, వారి తేజస్సును నేను తీసేస్తాను.
అహమిన్ద్రోఽస్మి దేవానాం లోకానాం చ మహేశ్వరః। మయి హవ్యం చ కవ్యం చ లోకాశ్చైవ సనాతనాః ।' తస్మాత్తే వచనం దేవి కరిష్యామి న సంశయః
నేనే దేవతలకు ఇంద్రుడు, లోకాలకూ మహేశ్వరుడు. నాలోనే హవిస్సులు, పితృదేవతలకు నైవేద్యాలు, శాశ్వత లోకాలు ఉన్నాయి. అందువల్ల, దేవీ, నీవు చెప్పినట్టు నేను చేస్తాను — సందేహం లేదు.
సప్తర్షయో మాం వక్ష్యన్తి సర్వే బ్రహ్మర్షయస్తథా । పశ్య మాహాత్మ్యయోగం మే ఋద్ధిం చ వరవర్ణిని
సప్తర్షులు, బ్రహ్మర్షులు అందరూ నన్ను మోసుతారు. నా మహిమను, వైభవాన్ని చూడు, ఓ సుందరీ!
ఏవముక్త్వా తు తాం దేవీం విసృజ్య చ వరాననామ్ । ` అథ సంచిన్త్య నహుషో బలవీర్యేణ భారత
అలా అందంగా ఉన్న ఆ దేవిని పంపించివేసి, నహుషుడు తన బలాన్ని, శక్తిని మనసులో ఆలోచించాడు.
విసృజ్య సుప్రతీకం చ నాగమైరావతం తథా। హంసయుక్తం విమానం చ హరియుక్తం తథా రథమ్
అతడు సుప్రతీక అనే గొప్ప ఏనుగును, అలాగే ఐరావతాన్ని, హంసలతో కూడిన విమానాన్ని, గుర్రాలతో కూడిన రథాన్ని కూడా వదిలేశాడు.
స తు దర్పేణ మహతా పరిభూయ మహామునీన్।' విమానే యోజయిత్వా చ ఋషీన్నియమామాస్థితాన్
తన గర్వంతో మహర్షులను తక్కువగా చూసి, నియమంతో ఉన్న ఋషులను తన వాహనానికి జోడించి, ఆ విమానంపై ఎక్కాడు.
అబ్రహ్మణ్యో బలోపేతో మత్తో మదబలేన చ। కామవృత్తః స దుష్టాత్మా వాహయామాస తానృషీన్
ధర్మాన్ని పట్టించుకోని, బలంతో మత్తులో ఉన్న, కామానికి లోనైన ఆ దుష్టాత్ముడు ఆ ఋషులను తన వాహనంగా చేసుకున్నాడు.
నహుషేణ విసృష్టా చ బృహస్పతిమథాబ్రవీత్। సమయోఽల్పావశేషో మే నహుషేణేహ యః కృతః
నహుషుడు ఆమెను పంపించేసిన తర్వాత, ఆమె బృహస్పతిని చూసి ఇలా చెప్పింది: 'నహుషుడు నాకు ఇచ్చిన సమయం ఇక తక్కువగా మిగిలింది.'
శక్రం మృగయ శీఘ్రం త్వం భక్తాయాః కురు మే దయామ్। బాఢమిత్యేవ భగవాన్బృహస్పతిరువాచ తామ్
'నీ భక్తురాలైన నాకు దయచూపి, నువ్వు త్వరగా శక్రుణ్ణి వెతకిపో.' అప్పుడు భగవంతుడు బృహస్పతి, 'అలాగే' అని ఆమెకు సమాధానం ఇచ్చాడు.
న భేతవ్యం త్వయా దేవి నహుషాద్దుష్టచేతసః । న హ్యేష స్థాస్యతి చిరం గత ఏష నరాధమః
ఓ దేవీ, నీవు దుష్టచిత్తుడైన నహుషుని భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఈ నీచుడు ఇక ఎక్కువ కాలం ఉండడు — అతడు ఇప్పటికే నశించిపోయాడు.
అధర్మజ్ఞో మహర్షీణాం వాహనాచ్చ హతః శుభే । ఇష్టిం చాహం కరిష్యామి వినాశాయాస్య దుర్మతేః
ధర్మాన్ని తెలియని ఈ వాడు మహర్షులను వాహనంగా చేసుకున్నందువల్ల నాశనమవుతాడు, ఓ శుభలక్షణా! ఈ దుర్మతి నశించేందుకు నేను యజ్ఞం చేస్తాను.
శక్రం చాధిగమిష్యామి మాభైస్త్వం భద్రమస్తు తే। తతః ప్రజ్వాల్య విధివజ్జుహావ పరమం హవిః
నేను శక్రుణ్ణి కనుగొంటాను. నీవు భయపడవద్దు, నీకు మంగళం కలగాలి. తరువాత, విధిగా అగ్నిని వెలిగించి, ఉత్తమమైన హవిస్సును సమర్పించాడు.
బృహస్పతిర్మహాతేజా దేవరాజోపలబ్ధయే। హుత్వాఽగ్నిం సోబ్రవీద్రాజఞ్ఛక్ర అన్విష్యతామితి
బృహస్పతి మహాశక్తివంతుడు, దేవేంద్రుని కనుగొనడానికి అగ్నికి హోమం చేసి, "రాజా! శక్రుడిని వెతకండి" అని అన్నాడు.
తస్మాచ్చ భగవాన్దేవః స్వయమేవ హుతాశనః । స్త్రీవేషమద్భుతం కృత్వా తత్రైవాన్తరధీయత
అప్పుడు భగవంతుడైన అగ్ని స్వయంగా ఒక అద్భుతమైన స్త్రీ రూపాన్ని ధరించి అక్కడే అదృశ్యమయ్యాడు.
స దిశః ప్రదిశశ్చైవ పర్వతాంశ్చ వనాని చ। పృథివీం చాన్తరిక్షం చ విచిత్యాథ మనోగతిః। నిమేషాన్తరమాత్రేణ బృహస్పతిముపాగమత్
ఆయన మనస్సు వేగంతో దిశలు, మధ్యదిశలు, పర్వతాలు, అడవులు, భూమి, ఆకాశం అన్నీ వెదికి, క్షణంలోనే బృహస్పతిని చేరాడు.
బృహస్పతే న పశ్యామి దేవరాజమిహ క్వచిత్। ఆపః శేషాః సదా చాపః ప్రవేష్టుం నోత్సహామ్యహమ్
"బృహస్పతీ! ఇక్కడ ఎక్కడా దేవేంద్రుణ్ణి కనిపెట్టలేకపోతున్నాను. ఎక్కడ చూసినా నీళ్లు మాత్రమే ఉన్నాయి. వాటిలోకి నేను వెళ్లలేను."