యథైవ పాణ్డవాస్తుభ్యం తథైవ భవతో హ్యహమ్। అనుమాన్యం చ పాల్యం చ భక్తం చ భజ మాం విభో
'నేను పాండవులకు ఎలా ఉంటానో, అలాగే నీకూ ఉంటాను. నన్ను అంగీకరించు, రక్షించు, ప్రేమించు ప్రభూ!'
కృతమిత్యబ్రవీచ్ఛల్యః కిమన్యత్క్రియతామితి। కృతమిత్యేవ గాన్ధారిః ప్రత్యువాచ పునఃపునః
'అయిపోయింది,' అని శల్యుడు అన్నాడు. 'ఇంకా ఏం చేయాలి?' అని అడిగాడు. గాంధారి కూడా మళ్లీ మళ్లీ 'అయిపోయింది' అని సమాధానమిచ్చింది.
గచ్ఛ దుర్యోధన పురం స్వకమేవ నరర్షభ । అహం గమిష్యే ద్రుష్టుం వై యుధిష్ఠిరమరిందమమ్
'దుర్యోధనా! నీవు నీ నగరానికి వెళ్ళు, మానవశ్రేష్ఠుడా! నేను యుధిష్ఠిరుని దర్శించడానికి వెళ్తాను.'
దృష్ట్వా యుధిష్ఠిరం రాజన్క్షిప్రమేష్యే నరాధిప । అవశ్యం చాపి ద్రష్టవ్యః పాణ్డవః పురుషర్షభః
'రాజా! యుధిష్ఠిరుని చూసి వెంటనే తిరిగి వస్తాను. ఆ పాండవుడు, పురుషశ్రేష్ఠుడు తప్పక చూడవలసినవాడు.'
క్షిప్రామాగమ్యతాం రాజన్పాణ్డవం వీక్ష్య పార్థివ । త్వయ్యధీనాః స్మ రాజేన్ద్ర వరదానం స్మరస్వ నః
'పాండవుని చూసి త్వరగా తిరిగి రా, రాజా! మేమంతా నీ మీద ఆధారపడి ఉన్నాం. మా కోసం ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని మర్చిపోకుము.'
క్షిప్రమేష్యామి భద్రం తే గచ్ఛస్వ స్వపురం నృప। ` దృష్ట్వా తు పాణ్డవాన్రాజన్న మిథ్యా కర్తుముత్సహే
'నేను త్వరగా తిరిగి వస్తాను—నీకు శుభం కలగాలి! నీవు నీ నగరానికి వెళ్ళు, రాజా! పాండవులను చూసిన తర్వాత నేను అసత్యంగా ప్రవర్తించలేను.'
పర్యష్వజేతామన్యోన్యం శల్యదుర్యోధనావుభౌ
ఆ తర్వాత శల్యుడు, దుర్యోధనుడు ఇద్దరూ పరస్పరం ఆలింగనం చేసుకున్నారు.
స తథా శల్యమామన్త్ర్య పురాయాత్స్వకం పురమ్। శల్యో జగామ కౌన్తేయానాఖ్యాతుం కర్మ తస్య తత్
అలా శల్యునితో వీడ్కోలు చెప్పి, దుర్యోధనుడు తన నగరానికి వెళ్ళాడు. శల్యుడు తన చేసిన పనిని చెప్పడానికి కుంతీపుత్రుల వద్దకు వెళ్ళాడు.
ఉపప్లావ్యం స గత్వా తు స్కన్ధావారం ప్రవిశ్య చ। పాణ్డవానథ తాన్సర్వాఞ్శల్యస్తత్ర దదర్శ హ
ఉపప్లవ్యానికి వెళ్లి, అక్కడి శిబిరంలోకి ప్రవేశించిన శల్యుడు, పాండవులను అందరినీ అక్కడ చూశాడు.
చిరాత్తు దృష్ట్వా రాజానం మాతులం సమితిఞ్జయమ్। ఆసనేభ్యః సముత్పేతుః సర్వే సహయుధిష్ఠిరాః
చాలా కాలం తర్వాత తన మామగారు, సమర విజేతను చూసి, యుధిష్ఠిరుడు సహా అందరూ తమ ఆసనాల నుంచి లేచారు.
తథా భీమార్జునౌ హృష్టౌ స్వస్త్రీయౌ చ యమావుభౌ । ద్రౌపదీ చ సుభద్రా చ అభిమన్యుశ్చ భారత
అలాగే భీముడు, అర్జునుడు ఆనందంతో, మాద్రీ కుమారులు ఇద్దరూ, ద్రౌపదీ, సుభద్రా, అభిమన్యులు కూడా లేచారు.
సమేత్య చ మహాపాహుం శల్యం పాణ్డుసుతస్తదా । పాద్యమర్ఘ్యం చ గాం చైవ ప్రతిగ్రాహ్య పురోధసా
పాండవుడు, శక్తివంతుడైన శల్యుని దగ్గరకు వెళ్లి, పురోహితుడు ఇచ్చిన పాద్యాన్ని, అర్ఘ్యాన్ని, ఆవును స్వీకరించాడు.
కతాఞ్జలిరదీనాత్మా ధర్మాత్మా శల్యమబ్రవీత్। స్వాగతం తేఽస్తు వై రాజన్నేతదాసనమాస్యతామ్
కరతలాలు జోడించి, ధైర్యంగా, ధర్మాన్ని పాటిస్తూ యుధిష్ఠిరుడు శల్యునితో ఇలా అన్నాడు: 'రాజా! స్వాగతం. ఈ ఆసనంపై కూర్చోండి.'
తతో న్యషీదచ్ఛల్యశ్చ కాఞ్చనే పరమాసనే । తత్ర పాద్యథార్ఘ్యం చ న్యవేదయత పాణ్డవః
తర్వాత శల్యుడు బంగారు ఆసనంపై కూర్చున్నాడు. అక్కడ పాండవుడు పాద్యాన్ని, అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించాడు.
దుఃఖస్యైతస్య మహతో ధార్తరాష్ట్రకృతస్య వై। అవాప్స్యసి ఫలం రాజన్హత్వా శత్రూన్పరన్తప
ధృతరాష్ట్ర కుమారులు కలిగించిన ఈ గొప్ప బాధకు ప్రతిఫలంగా, శత్రువులను సంహరించిన తర్వాత నీకు ఫలం లభిస్తుంది, రాజా!
విదితం తే మహారాజ లోకతన్త్రం నరాధిప । తస్మాల్లోకకృతం కిఞ్చిత్తవ తాత న విద్యతే
ప్రపంచ వ్యవహారాలు నీకు తెలుసు మహారాజా! అందువల్ల, జనులు చేసే ఏ పని నీకు తెలియనిది లేదు తాత.
నివేద్య చార్ఘ్యం విధివన్మద్రరాజాయ భారత। కుశలం పాణ్డవోఽపృచ్ఛచ్ఛల్యం సర్వసుఖావహమ్
మద్రరాజుకు విధిగా అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించిన తర్వాత, పాండవుడు శల్యుని క్షేమాన్ని అడిగి, సుఖంగా ఉండాలని కోరాడు.
స తైః పరివృతః సర్వైః పాణ్డవైర్ధర్మచారిభిః । ఆసనే చోపవిష్టః స శల్యః పార్థమథాబ్రవీత్
ధర్మాన్ని పాటించే పాండవులు అందరూ చుట్టూ ఉండగా, శల్యుడు ఆసనంపై కూర్చొని, అర్జునునితో మాట్లాడాడు.
కుశలం రాజశార్దూల సర్వత్ర కురునన్దన । అరణ్యవాసాద్దిష్ట్యాఽసి విముక్తో జయతాం వర
ప్రతి చోటా క్షేమమే రాజా! కురు వంశోద్భవా! అడవిలో నివసించటం నుండి బయటపడ్డావు, విజేతల్లో శ్రేష్ఠుడవు.
దుష్కరం తే కృతం రాజన్నిర్జనే గహనే వనే। భ్రాతృభిః సహ కౌన్తేయ కృష్ణాయా చానయాఽనఘ
ఒంటరిగా, దట్టమైన అడవిలో, అన్నదమ్ములతో పాటు, కృష్ణతో కలిసి నీవు చేసిన కార్యం ఎంత కష్టమైనదో రాజా!
అజ్ఞాతవాసం ఘోరం చ వసతా దుష్కరం కృతమ్ । దుఃఖమేవ కుతః సౌఖ్యం రాజ్యభ్రష్టస్య భారత
గోప్యంగా ఉండే కాలాన్ని, భయంకరమైన వనవాసాన్ని నీవు భరించావు. రాజ్యం కోల్పోయినవారికి సుఖం ఎక్కడ? కేవలం బాధే మిగిలింది.
సత్యే తపసి దానే చ తవ బుద్ధిర్యుధిష్ఠిర । క్షమా దమశ్చాహింసా చ సత్యం చైవ యుధిష్ఠిర
నీవు సత్యం, తపస్సు, దానం వంటి ధర్మాల్లో స్థిరంగా ఉన్నావు యుధిష్ఠిరా! నీకు సహనం, ఇంద్రియనిగ్రహం, హింస లేని మనసు, నిజాయితీ ఉన్నాయి.
అద్భుతశ్చ పునర్లోకస్త్వయి రాజన్ప్రతిష్ఠితః। మృదుర్వదాన్యో బ్రహ్మణ్యో దాన్తో ధర్మపరాయణః
ఈ ప్రపంచం మళ్ళీ నీలోనే నిలబడింది రాజా! నీవు మృదువుగా, దయతో, బ్రాహ్మణులను గౌరవిస్తూ, నియమంగా, ధర్మాన్ని పాటిస్తూ ఉంటావు.
ధర్మాస్తే విదితా రాజన్బహవో లోకసాక్షికాః । సర్వం జగదిదం తాత విదితం తే పరన్తప
నీ ధర్మాలు అనేకంగా, అందరికీ తెలిసినవే రాజా! ఈ లోకం మొత్తం నీకు తెలుసు తాత, శత్రువులను భయపెట్టేవాడా!
ముదితశ్చ పునర్లోకస్త్వయి రాజన్ప్రతిష్ఠితే । దిష్ట్యా కృచ్ఛ్రమిదం రాజన్పారితం భరతర్షభ
ఈ లోకం మళ్ళీ నీ వల్ల ఆనందంగా ఉంది రాజా! అదృష్టవశాత్తూ ఈ కష్టం దాటిపోయింది, భరత వంశశ్రేష్ఠుడా!
దిష్ట్యా పశ్యామి రాజేన్ద్ర ధర్మాత్మానం సహానుగమ్। నిస్తీర్ణదుష్కరం రాజంస్త్వాం ధర్మనిచయం ప్రభో
అదృష్టంతో, నీ అనుచరులతో కలసి, ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, ఈ కష్టాన్ని దాటి, నిన్ను చూస్తున్నాను రాజేంద్రా! నీవు ధర్మానికి నిలయమైనవాడవు ప్రభూ!
తతోఽస్యాకథయద్రాజా దుర్యోధనసమాగమమ్। తచ్చ శుశ్రూషితం సర్వం వరదానం చ భారత
ఆ సమయంలో రాజు తన దుర్యోధనునితో జరిగిన కలవును, అక్కడ జరిగిన మాటలన్నీ, వరాలిచ్చిన విషయాన్ని కూడా వివరంగా చెప్పాడు, ఓ భారత.
సుకృతం తే కృతం రాజన్ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా । దుర్యోధనస్య యద్వీర త్వయా వాచా ప్రతిశ్రుతమ్
రాజా! నీవు హర్షంతో, మనసారా దుర్యోధనునికి మాటిచ్చిన విధంగా నీవు మంచి పని చేశావు, ఓ వీరా.
ఏకం త్విచ్ఛామి భద్రం తే క్రియమాణం మహీపతే । రాజన్నకర్తవ్యమపి కర్తుమర్హసి సత్తమ
ఓ మహారాజా! నీకు మంగళం కలగాలి. నేను ఒకటి మాత్రమే కోరుతున్నాను. అది చేయకూడదనుకున్నా కూడా, నీవు తప్పక చేయాలి.
మమ త్వవేక్షయా వీర శృణు విజ్ఞాపయామి తే। భవానిహ మహారాజ వాసుదేవసమో యుధి
ఓ వీరా! నా కోరికకోసం నేను చెప్పేది విను. యుద్ధంలో నీవు వాసుదేవునితో సమానంగా ఉండాలి, ఓ మహారాజా.