ప్రతిబుద్ధః స వార్ష్ణేయో దదర్శాగ్రే కిరీటినామ్। సింహాసనగతం పశ్చాత్పరివృత్య చ దృష్టవాన్
వృష్ణికుల వంశస్థుడు కృష్ణుడు మేల్కొని ముందు అర్జునుణ్ని ఆసనంపై కూర్చున్నట్లు చూచి, తిరిగి వెనుకవైపు మరొకరిని చూశాడు.
స తయోః స్వాగతం కృత్వా యథావత్ప్రతిపూజ్య తౌ । తదాగమనజం హేతుం పప్రచ్ఛ మధుసూదనః
ఆ ఇద్దరినీ సదా మర్యాదగా ఆహ్వానించి, యథావిధిగా గౌరవించి, వారు ఎందుకు వచ్చారో మధుసూదనుడు అడిగాడు.
తతో దుర్యోధనః కృష్ణామువాచ ప్రహసన్నివ। విగ్రహేఽస్మిన్భవాన్సాహ్యం మమ దాతుమిహార్హతి
అప్పుడు దుర్యోధనుడు చిరునవ్వుతో కృష్ణుడిని ఇలా అన్నాడు: 'ఈ యుద్ధంలో మీరు నాకు సహాయం చేయాలి.'
సమం హి భవతః సఖ్యం మమ చైవార్జునేఽపి చ। తథా సంబన్ధకం తుల్యమస్మాకం త్వయి మాధవ
మీరు నాకు, అర్జునుడికి సమానంగా స్నేహితులు. మాధవా! మీతో మా బంధం కూడా ఇద్దరికీ ఒకేలా ఉంది.
అహం చాభిగతం సన్తో భజన్తే పూర్వసారిణః ।। త్వం చ శ్రేష్ఠతమో లోకే సతామద్య జనార్దన
నేను కూడా నన్ను ఆశ్రయించినవారిని గౌరవిస్తాను, పూర్వకాలంలో ఉన్న మంచివారు చేసినట్లే. నీవు, జనార్దన, ఈ రోజు లోకంలో ధర్మవంతులందరిలోనూ అగ్రగణ్యుడవు.
సతతం సంమతశ్చైవ సద్వృత్తమనుపాలయ
నీవు ఎప్పుడూ అందరికి గౌరవించబడుతావు, మంచి నడవడిని పాటిస్తూ ఉంటావు.
భవానభిగతః పూర్వమత్ర మే నాస్తి సంశయః। దృష్టస్తు ప్రథమం రాజన్మయా పార్థో ధనఞ్జయః
నువ్వు ముందుగా నన్ను ఆశ్రయించావు — ఇందులో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు. కానీ, రాజా, నేను ముందుగా పార్థుడు ధనంజయుడిని చూసాను.
తవ పూర్వాభిగమనాత్పూర్వం చాప్యస్య దర్శనాత్ । సాహాయ్యముభయోరేవ కరిష్యామి సుయోధన
నువ్వు నన్ను ముందుగా ఆశ్రయించావు, అతన్ని నేను ముందుగా చూశాను. అందువల్ల, సుయోధన, నేను మీ ఇద్దరికీ సహాయం చేస్తాను.
ప్రవారణం తు బాలానాం పూర్వం కార్యమితి శ్రుతిః। తస్మాత్ప్రవారణం పూర్వమర్హః పార్థో ధనఞ్జయః
పిల్లలకి ముందుగా ఆహ్వానం ఇవ్వాలని సంప్రదాయం. అందుకే, పార్థుడు ధనంజయుడు ముందుగా ఎంపిక చేసుకునే హక్కు పొందాడు.
మత్సంహననతుల్యానాం గోపానామర్బుదం మహత్। నారాయణా ఇతి ఖ్యాతాః సర్వే సంగ్రామయోధినః
నాకు సమానంగా బలమైన గొప్ప గొప్ప గోపులు ఉన్నారు. వారిని నారాయణులు అని పిలుస్తారు. వారందరూ యుద్ధంలో ప్రసిద్ధి చెందిన యోధులు.
తే వా యుధి దురాధర్షా భవన్త్వేకస్య సైనికాః । అయుధ్యమానః సంగ్రామే న్యస్తశస్త్రోఽహమేకతః
వారు యుద్ధంలో ఓడించలేని యోధులు, వారంతా ఒకవైపు సైన్యంగా ఉండాలి. నేను మాత్రం ఒంటరిగా, ఆయుధాలు లేకుండా, యుద్ధంలో పాల్గొనకుండా ఉంటాను.
ఆభ్యామన్యతరం పార్థ యత్తే హృద్యతరం మతమ్। తద్వృణీతాం భవానగ్రే ప్రవార్యస్త్వం హి ధర్మతః
ఈ రెండింటిలో, పార్థా, నీకు ఏది ఇష్టమో, దానిని ముందుగా నీవే ఎంచుకో. ధర్మప్రకారం, నీకే మొదటి ఎంపిక హక్కు ఉంది.
ఏతద్విదిత్వా కౌన్తేయ విచార్య చ పునః పునః । తాన్వా వరయ సాహాయ్యే మాం సాచివ్యేఽథవా పునః
ఈ విషయం తెలుసుకుని, మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించి, సహాయానికి వారిని కావాలంటే ఎంచుకో, లేక నన్ను సలహాదారుడిగా కావాలంటే ఎంచుకో, నీ ఇష్టానుసారం.
ఏవముక్తస్తు కృష్ణేన కున్తీపుత్రే ధనఞ్జయః। అయుధ్యమానం సంగ్రామే వరయామాస కేశవమ్
కృష్ణుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, కుంతీపుత్రుడు ధనంజయుడు యుద్ధంలో పాల్గొనని కేశవుని ఎంచుకున్నాడు.
నారాయణమమిఘ్నం కామాజ్జాతమజం నృషు । సర్వక్షత్రస్య పురతో దేవదానవయోరపి
అపరాధములేని, ఎప్పుడూ పాతబడని, మానవుల్లో జన్మించిన నారాయణుడిని, సమస్త క్షత్రియుల కంటే ముందుగా, దేవతలు, దానవుల కంటే ముందుగా అతను ఎంచుకున్నాడు.
దుర్యోధనస్తు తత్సైన్యం సర్వమావరయత్తదా । సహస్రాణాం మహస్రం తు యోధానాం ప్రాప్య భారత
దుర్యోధనుడు మాత్రం ఆ సర్వసైన్యాన్ని ఎంచుకున్నాడు. అప్పుడు అతడు వేల కొద్దీ యోధులతో కూడిన గొప్ప సైన్యాన్ని పొందాడు, ఓ భారతా.
కృష్ణం చాపహృతం జ్ఞాత్వా సంప్రాప పరమాం ముదమ్ । దుర్యోధనస్తు తత్సైన్యం సర్వమాదాయ పార్థివః
కృష్ణుడు ఎంచుకోబడినట్టు తెలుసుకున్న దుర్యోధనుడు, రాజు, అపారమైన ఆనందాన్ని పొందాడు. ఆ సర్వసైన్యాన్ని తీసుకున్నాడు.
తతోఽభ్యయాద్భీమబలో రౌహిణేయం మహాబలమ్ । సర్వం చాగమనే హేతుం స తస్మై సంన్యవేదయత్। ప్రత్యువాచ తతః శౌరిర్ధార్తరాష్ట్రమిదం వచః
తర్వాత భీమసేనుడు, సింహబలంతో, రోహిణీపుత్రుడి వద్దకు వెళ్లి, తన రాకకు కారణాన్ని పూర్తిగా వివరించాడు. అప్పుడు శౌరి, ధృతరాష్ట్రుని కుమారునికి ఇలా చెప్పాడు.
విదితం తే నరవ్యాఘ్ర సర్వం భవితుమర్హతి। యన్మయోక్తం విరాటస్య పురా వైవాహికే తదా
నీకు అన్నీ తెలుసు, మానవసింహా. నేను విరాటుని ఇంట్లో పెళ్లి సందర్భంలో చెప్పిన మాట కూడా గుర్తుండాలి.
నిగృహ్యోక్తో హృషీకేశస్త్వదర్థం కురునన్దన। మయా సంబన్ధకం తుల్యమితి రాజన్పునఃపునః
హృషీకేశుడిని నేను ఎన్నోసార్లు నియంత్రించి, నీకోసం ఈ బంధాన్ని సమానంగా భావిస్తున్నానని, ఓ రాజా, మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాను.
న చ తద్వాక్యముక్తం వై కేశవం ప్రత్యపద్యత। న చాహముత్సహే కృష్ణం వినా స్థాతుమపి క్షణమ్
అయితే ఆ మాటను కేశవుడు అంగీకరించలేదు. నేను కూడా కృష్ణుడు లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేను.
నాహం సహాయః పార్థస్య నాపి దుర్యోధనస్య వై । ఇతి మే నిశ్చితా బుద్ధిర్వాసుదేవమవేక్ష్య హ
నేను పార్థునికి కూడా సహాయకుడిని కాను, దుర్యోధనునికీ కాదు. వాసుదేవునిని ఆలోచించి, ఇదే నా నిశ్చయమైన నిర్ణయం.
జాతోఽసి భారతే వంశే సర్వపార్థివపూజితే । గచ్ఛ యుధ్యస్వ ధర్మేణ క్షాత్రేణ పురుషర్షభ
నీవు భరత వంశంలో జన్మించి, అన్ని రాజులచేత గౌరవింపబడుతున్నావు. క్షత్రియునిగా నీ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, ఓ మానవశ్రేష్ఠా, యుద్ధానికి వెళ్ళు.
ఇత్యేవముక్తస్తు తదా పరిష్వజ్య హలాయుధమ్। కృష్ణం చాపి మహాబాహుమామన్త్ర్య భరతర్షభ
అలా చెప్పిన తరువాత, అతడు హలాయుధుడిని ఆలింగనం చేసి, మహాబాహువైన కృష్ణుడిని వీడ్కోలు చెప్పి, ఓ భరతశ్రేష్ఠా,
సోఽభ్యయాత్కృతవర్మాణం ధృతరాష్ట్రసుతో నృపః । కృతవర్మా దదౌ తస్య సేనామక్షౌహిణీం తదా
ఆ తరువాత, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు కృతవర్మను కలిసాడు. అప్పుడే కృతవర్ముడు అతనికి ఒక అక్షౌహిణి సైన్యాన్ని ఇచ్చాడు.
స తేన సర్వసైన్యేన భీమేన కురునన్దనః । వృతః పరియయౌ హృష్టః సుహృదః సంప్రహర్షయన్
ఆ సర్వసైన్యంతో కూడి, భీముడితో కలిసి, కురునందనుడు ఆనందంగా బయలుదేరి, తన మిత్రులను సంతోషపరిచాడు.
తతః పీతామ్బరధరో జగత్స్రష్టా జనార్దనః । గతే దుర్యోధనే కృష్ణః కిరీటినమథాబ్రవీత్
తర్వాత, పీతాంబరధారి, జగత్తును సృష్టించిన జనార్దనుడు, దుర్యోధనుడు వెళ్లిపోయిన తరువాత, కిరీటధారిని ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు.
భవాన్సమర్థస్తాన్సర్వాన్నిహన్తుం నాత్ర సంశయః । నిహన్తుమహమష్యేకః సమర్థః పురుషర్షభః
నీవు వారందరిని సంహరించగలవు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కానీ, ఓ మానవశ్రేష్ఠా, నేనొక్కడినే వారిని నశింపజేయగలను.
భవాంస్తు కీర్తిమాఁల్లోకే తద్యశస్త్వాం గమిష్యతి। యశసాం చాహమప్యర్థీ తస్మాదసి మయా వృతః
కానీ, నీవు లోకంలో కీర్తిని పొందుతావు, ఆ యశస్సు నీకే వస్తుంది. నాకు కూడా యశస్సు కావాలి. అందుకే నేను నిన్ను ఎంచుకున్నాను.
సారథ్యం తు త్వయా కార్యమితి మే మానసం సదా। చిరరాత్రేప్సితం కామం తద్భవాన్కర్తుమర్హతి
నీవు నా రథసారధిగా ఉండాలి — ఇదే నా మనసులో ఎప్పటి నుంచో ఉన్న కోరిక. ఆ దీర్ఘకాలిక కోరికను నీవు నెరవేర్చాలి.