విదురశ్చాపి తద్వాక్యం సాధయిష్యతి తావకమ్। భీష్మద్రోణకృపాదీనాం భేదం సంజనయిష్యతి
విదురుడు కూడా ఆ మాటలను మీవైపు నిలబెడతాడు. భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కృపాదులు మధ్య విభేదాలు కలిగిస్తాడు.
అమాత్యేషు చ భిన్నేషు యోధేషు విముఖేషు చ। పునరేకత్ర కరణం తేషాం కర్మ భవిష్యతి
అమాత్యులు చీలిపోయి, యోధులు విరక్తులైపోతే, వారి కార్యాలు మళ్లీ ఒక్కచోటే జరగవచ్చు.
ఏతస్మిన్నన్తరే పార్థాః సుఖమేకాగ్రబుద్ధయః। సేనాకర్మ కరిష్యన్తి ద్రవ్యాణాం చైవ సఞ్చయమ్
ఇంతలో, పృథ కుమారులు మనస్సు నిశ్చలంగా, సుఖంగా ఉంచుకుని, సైన్యపు పనులు, ధనసంపాదనను నిర్వహిస్తారు.
భిద్యమానేషు చ స్వేషు లమ్బమానే తథా త్వయి। న తథా తే కరిష్యన్తి సేనాకర్మ న సంశయః
మీ వర్గంలో చీలికలు వస్తే, మీరు కూడా సంకోచిస్తే, మీ సైన్యం పనిలో తక్కువగా ఉంటుంది — ఇందులో సందేహం లేదు.
ఏతత్ప్రయోజనం చాత్ర ప్రాధాన్యేనోపలభ్యతే। సంగత్యా ధృతరాష్ట్రశ్చ కుర్యాద్ధర్మ్యం వచస్తవ
ఇక్కడ ప్రధాన ప్రయోజనం ఇదే: మీరు కలిసివుంటే, ధృతరాష్ట్రుడు మీ ధర్మబద్ధమైన మాటను పాటించవచ్చు.
స భవాన్ధర్మయుక్తశ్చ ధర్మ్యం తేషు సమాచరన్ । కృపాలుషు పరిక్లేశాన్పాణ్డవీయాన్ప్రకీర్తయన్
కాబట్టి, మీరు ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, వారిలో న్యాయంగా ప్రవర్తించాలి. దయగలవారికి పాండవుల కష్టాలను వివరించాలి.
వృద్ధేషు కులధర్మం చ బ్రువన్పూర్వైరనుష్ఠితమ్ । విభేత్స్యతి మనాంస్యేషమితి మే నాత్ర సంశయః
ముందటి పెద్దలు పాటించిన కుటుంబ నియమాలను వృద్ధుల మధ్య చెప్పినప్పుడు, ఆయన మాటలు వీరి మనసులను కలవరపెడతాయని నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు.
న చ తేభ్యో భయం తేఽస్తి బ్రాహ్మణో హ్యసి వేదవిత్ । దూతకర్మణి యుక్తశ్చ స్థవిరశ్చ విశేషతః
వారివల్ల నీకు ఎలాంటి భయం లేదు. ఎందుకంటే నీవు వేదాలు తెలిసిన బ్రాహ్మణుడవు, దూతగా పనికివచ్చేవాడవు, ముఖ్యంగా వయస్సులో పెద్దవాడవు.
స భవాన్పుష్యయోగేన ముహూర్తేన జయేన చ। కౌరవేయాన్ప్రయాత్వాశు కౌన్తేయస్యార్థసిద్ధయే
కాబట్టి, పుష్య నక్షత్రం కలిసిన శుభముహూర్తంలో, కౌంతేయుని కోరిక నెరవేర్చేందుకు నీవు త్వరగా కౌరవుల దగ్గరకు వెళ్లాలి.
తథాఽనుశిష్టః ప్రయయౌ ద్రుపదేన మహాత్మనా। పురోధా వృత్తసంపన్నో నగరం నాగసాహ్వయమ్
అలా మహాత్ముడైన ద్రుపదుడు చెప్పినట్లు, ఆ purohitaudu మంచి ఆచారాలతో కూడి, నాగసాహ్వయమనే పట్టణానికి బయలుదేరాడు.
శిష్యైః పరివృతో విద్వాన్నీతిశాస్త్రార్థకోవిదః । పాణ్డవానాం హితార్థాయ కౌరవాన్ప్రతిజగ్మివాన్
తన శిష్యులతో కూడి, నीतిశాస్త్రంలో నిపుణుడై, పాండవుల మేలు కోసం కౌరవుల దగ్గరకు వెళ్లాడు.
పురోహితం తే ప్రస్థాప్య నగరం నాగసాహ్వయమ్। దూతాన్ప్రస్థాపయామాసుః పార్థివేభ్యస్తతస్తతః
తన పురోహితుడిని నాగసాహ్వయమనే పట్టణానికి పంపిన తరువాత, అక్కడక్కడ రాజులకు దూతలను పంపించాడు.
ప్రస్థాప్య దూతానన్యత్ర ద్వారకాం పురుషర్షభః । స్వయం జగామ కౌరవ్యః కున్తీపుత్రో ధనఞ్జయః
ఇంకా ఇతర చోట్ల దూతలను పంపిన తరువాత, కుంతీ కుమారుడు ధనంజయుడు తానే స్వయంగా ద్వారకకు వెళ్లాడు.
గతే ద్వారవతీం కృష్ణ బలదేవే చ మాధవే। సహ వృష్ణ్యన్ధకైః సర్వైర్భోజైశ్చ శతశస్తదా
కృష్ణుడు, మాధవుడు, బలరాముడు ద్వారవతికి వెళ్లినప్పుడు, వృష్ణులు, అంధకులు, వందలాది భోజులు కూడా వారితో కలిసి వెళ్లారు.
సర్వమాగమయామాస పాణ్డవానాం విచేష్టితమ్ । ధృతరాష్ట్రాత్మజో రాజా గూఢైః ప్రణిహితైశ్చరైః
ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు రాజు, రహస్యంగా నమ్మకమైన గూఢచారులతో పాండవుల అన్నీ కదలికలను తెలుసుకున్నాడు.
స శ్రుత్వా మాధవం యాన్తం సదశ్వైరనిలోపమైః । బలేన నాతిమహతా ద్వారకామభ్యయాత్పురీమ్
మాధవుడు గాలివేగంతో పరుగెత్తే గుర్రాలతో, పెద్ద సైన్యం లేకుండా ద్వారకకు వస్తున్నాడని విని, అతను ద్వారక నగరానికి వెళ్లాడు.
తమేవ దివసం చాపి కౌన్తేయః పాణ్డునన్దనః । ఆనన్రతనగరీం రమ్యాం జగామాశు ధనఞ్జయః
ఆ రోజే పాండవులకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే ధనంజయుడు, ఆనర్త నగరానికి త్వరగా వెళ్లాడు.
తౌ యాత్వా పురుషవ్యాఘ్రౌ ద్వారకాం కురునన్దనౌ । సుప్తం దదృశతుః కృష్ణం శయానం చాభిజగ్మతుః
ఆ ఇద్దరు కురు వంశపు వీరులు ద్వారకకు చేరుకొని, నిద్రలో ఉన్న కృష్ణుణ్ని చూచి, ఆయన దగ్గరకు వెళ్లారు.
దుర్యోధనస్తు ప్రథమం వాసుదేవముపాశ్రయత్ । ఉచ్ఛీర్షతశ్చ కృష్ణస్య నిషసాద వరాసనే
దుర్యోధనుడు ముందుగా వాసుదేవుని దగ్గరకు వచ్చి, కృష్ణుని తలవైపు ఉన్న మంచి ఆసనంపై కూర్చున్నాడు.
తతః కిరీటీ తస్యాను ప్రవివేశ మహామనాః । పశ్చార్ధే తు స కృష్ణస్య ప్రహ్వోఽతిష్ఠత్కృతాఞ్జలిః
ఆ తరువాత కిరీటధారి అర్జునుడు లోపలికి వచ్చి, వినయంగా చేతులు జోడించి కృష్ణుని పాదాల దగ్గర నిలబడ్డాడు.
ప్రతిబుద్ధః స వార్ష్ణేయో దదర్శాగ్రే కిరీటినామ్। సింహాసనగతం పశ్చాత్పరివృత్య చ దృష్టవాన్
వృష్ణికుల వంశస్థుడు కృష్ణుడు మేల్కొని ముందు అర్జునుణ్ని ఆసనంపై కూర్చున్నట్లు చూచి, తిరిగి వెనుకవైపు మరొకరిని చూశాడు.
స తయోః స్వాగతం కృత్వా యథావత్ప్రతిపూజ్య తౌ । తదాగమనజం హేతుం పప్రచ్ఛ మధుసూదనః
ఆ ఇద్దరినీ సదా మర్యాదగా ఆహ్వానించి, యథావిధిగా గౌరవించి, వారు ఎందుకు వచ్చారో మధుసూదనుడు అడిగాడు.
తతో దుర్యోధనః కృష్ణామువాచ ప్రహసన్నివ। విగ్రహేఽస్మిన్భవాన్సాహ్యం మమ దాతుమిహార్హతి
అప్పుడు దుర్యోధనుడు చిరునవ్వుతో కృష్ణుడిని ఇలా అన్నాడు: 'ఈ యుద్ధంలో మీరు నాకు సహాయం చేయాలి.'
సమం హి భవతః సఖ్యం మమ చైవార్జునేఽపి చ। తథా సంబన్ధకం తుల్యమస్మాకం త్వయి మాధవ
మీరు నాకు, అర్జునుడికి సమానంగా స్నేహితులు. మాధవా! మీతో మా బంధం కూడా ఇద్దరికీ ఒకేలా ఉంది.
అహం చాభిగతం సన్తో భజన్తే పూర్వసారిణః ।। త్వం చ శ్రేష్ఠతమో లోకే సతామద్య జనార్దన
నేను కూడా నన్ను ఆశ్రయించినవారిని గౌరవిస్తాను, పూర్వకాలంలో ఉన్న మంచివారు చేసినట్లే. నీవు, జనార్దన, ఈ రోజు లోకంలో ధర్మవంతులందరిలోనూ అగ్రగణ్యుడవు.
సతతం సంమతశ్చైవ సద్వృత్తమనుపాలయ
నీవు ఎప్పుడూ అందరికి గౌరవించబడుతావు, మంచి నడవడిని పాటిస్తూ ఉంటావు.
భవానభిగతః పూర్వమత్ర మే నాస్తి సంశయః। దృష్టస్తు ప్రథమం రాజన్మయా పార్థో ధనఞ్జయః
నువ్వు ముందుగా నన్ను ఆశ్రయించావు — ఇందులో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు. కానీ, రాజా, నేను ముందుగా పార్థుడు ధనంజయుడిని చూసాను.
తవ పూర్వాభిగమనాత్పూర్వం చాప్యస్య దర్శనాత్ । సాహాయ్యముభయోరేవ కరిష్యామి సుయోధన
నువ్వు నన్ను ముందుగా ఆశ్రయించావు, అతన్ని నేను ముందుగా చూశాను. అందువల్ల, సుయోధన, నేను మీ ఇద్దరికీ సహాయం చేస్తాను.
ప్రవారణం తు బాలానాం పూర్వం కార్యమితి శ్రుతిః। తస్మాత్ప్రవారణం పూర్వమర్హః పార్థో ధనఞ్జయః
పిల్లలకి ముందుగా ఆహ్వానం ఇవ్వాలని సంప్రదాయం. అందుకే, పార్థుడు ధనంజయుడు ముందుగా ఎంపిక చేసుకునే హక్కు పొందాడు.
మత్సంహననతుల్యానాం గోపానామర్బుదం మహత్। నారాయణా ఇతి ఖ్యాతాః సర్వే సంగ్రామయోధినః
నాకు సమానంగా బలమైన గొప్ప గొప్ప గోపులు ఉన్నారు. వారిని నారాయణులు అని పిలుస్తారు. వారందరూ యుద్ధంలో ప్రసిద్ధి చెందిన యోధులు.