అధర్మో న స్పృశేదేష మహాన్మామిహ భార్గవ। వర్ణసంకరజో బ్రహ్మన్నితి త్వాం ప్రవృణోమ్యహమ్
ఓ మహా భార్గవా! ఈ వర్ణసంకరపాపం నన్ను తాకకూడదు. బ్రాహ్మణుడా! అందుకే నేను ఆమెను నీకు ఇస్తున్నాను.
అధర్మాత్త్వాం విముఞ్చామి శృణు త్వం వరమీప్సితమ్। అస్మిన్వివాహే మా మ్లాసీరహం పాపం నుదామి తే
నీపై అధర్మం ఉండదని నేను విడుదల చేస్తున్నాను. నీవు కోరుకున్న వరాన్ని విను. ఈ వివాహంలో మనసు చింతించకు; నీ పాపాన్ని నేను తొలగిస్తున్నాను.
వహస్వ భార్యాం ధర్మేణ దేవయానీం సుమధ్యమామ్। అనయా సహ సంప్రీతిమతులాం సమవాప్నుహి
సుందరమైన రూపం గల దేవయానిని ధర్మపరంగా భార్యగా స్వీకరించు. ఆమెతో కలసి అపూర్వమైన ఆనందాన్ని పొందు.
ఇయం చాపి కుమారీ తే శర్మిష్ఠా వార్షపర్వణీ। సంపూజ్యా సతతం రాజన్మా చైనాం శయనే హ్వయేః
ఇంకా, ఈ కుమార్తె శర్మిష్ఠ, వృషపర్వుని కుమార్తె కూడా నీదే. రాజా! ఆమెను ఎప్పుడూ గౌరవించు, కానీ ఆమెను పంచాయితీకి పిలవకూడదు.
రహస్యేనాం సమాహూయ న వదేర్న చ సంస్పృశేః। వహస్వ భార్యాం భద్రం తే యథా కామమవాప్స్యసి
ఆమెను ఒంటరిగా పిలిచినా, మాట్లాడకూడదు, తాకకూడదు. నీ భార్యను స్వీకరించు; నీకు శుభం కలుగుగాక, నీవు కోరినది పొందుతావు.
ఏవముక్తో యయాతిస్తు శుక్రం కృత్వా ప్రదక్షిణమ్। శాస్త్రోక్తవిధినా రాజా వివాహమకరోచ్ఛుభమ్
ఇలా చెప్పిన తర్వాత, యయాతి శుక్రుని ప్రదక్షిణగా చేసి, శాస్త్రోక్త విధానంతో శుభమైన వివాహాన్ని నిర్వహించాడు.
లబ్ధ్వా శుక్రాన్మహద్విత్తం దేవయానీం తదోత్తమామ్। ద్విసహస్రేణ కన్యానాం తథా శర్మిష్ఠయా సహ
శుక్రుని నుండి అపారమైన ధనం, ఉత్తమమైన దేవయానిని, రెండు వేల యువతులను, అలాగే శర్మిష్ఠను కూడా పొందాడు.
సంపూజితశ్చ శుక్రేణ దైత్యైశ్చ నృపసత్తమః। జగామ స్వపురం హృష్టోఽనుజ్ఞాతోఽథ మహాత్మనా
శుక్రుడు, దైత్యులు యయాతిని ఘనంగా సత్కరించారు. ఆ మహాత్ముడి అనుమతితో, ఆనందంగా తన రాజధానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
యయాతిః స్వపురం ప్రాప్య మహేన్ద్రపురసంనిభమ్। ప్రవిశ్యాన్తఃపురం తత్ర దేవయానీం న్యవేశయత్
యయాతి తన రాజధానిని, అది ఇంద్రపురిని పోలినదిగా, చేరుకొని, అంతఃపురంలోకి వెళ్లి దేవయానిని అక్కడ నివసింపజేశాడు.
దేవయాన్యాశ్చానుమతే సుతాం తాం వృషపర్వణః। అశోకవనికాభ్యాశే గృహం కృత్వా న్యవేశయత్
దేవయానీ సమ్మతితో, వృషపర్వుని కుమార్తెకు అశోకవనానికి దగ్గరగా ఒక ఇల్లు కట్టించి, ఆమెను అక్కడ నివసింపజేశాడు.
వృతాం దాసీసహస్రేణ శర్మిష్ఠాం వార్షపర్వణీమ్। వాసోభరన్నపానైశ్చ సంవిభజ్య సుసత్కృతామ్
వృషపర్వుని కుమార్తె శర్మిష్ఠ, వెయ్యి మంది ఎంపికైన దాసులతో, వస్త్రాలు, తిండి, పానీయాలు సమానంగా పంచి, ఎంతో గౌరవంతో ఉంచబడింది.
దేవయాన్యా తు సహితః స నృపో నహుషాత్మజః। `ప్రీత్యా పరమయా యుక్తో ముముదే శాశ్వతీః సమాః
దేవయానితో కలసి, నాహుషుని కుమారుడు పరమానందంతో ఎన్నో సంవత్సరాలు సుఖంగా గడిపాడు.
అశోకవనికామధ్యే దేవయానీ సమాగతా। శర్మిష్ఠయా సా క్రీడిత్వా రమణీయే మనోరమే
అశోకవనంలో, దేవయానీ శర్మిష్ఠతో కలిసి ఆ అందమైన, ఆకర్షణీయమైన ప్రదేశంలో ఆనందంగా ఆటలాడింది.
తత్రైవ తాం తు నిర్దిశ్య రాజ్ఞా సహ యయౌ గృహమ్। ఏవమేవ సహ ప్రీత్యా బహు కాలం ముమోద చ
అక్కడే ఆమెను రాజుకు చూపించి, అతనితో కలిసి ఇంటికి వెళ్లింది. అలాగే, ప్రేమతో ఎంతో కాలం సంతోషంగా జీవించింది.
విజహార బహూనబ్దాన్దేవవన్ముదితః సుఖీ
ఆ దేవవనంలో, సంతోషంగా, ఆనందంగా ఎన్నో సంవత్సరాలు గడిపాడు.
ఋతుకాలే తు సంప్రాప్తే దేవయానీ వరాఙ్గనా। లేభే గర్భం ప్రథమతః కుమారం చ వ్యజాయత
ఋతుకాలం వచ్చినప్పుడు, అద్భుతమైన దేవయానీ ముందుగా గర్భవతిగా అయి, కుమారుడిని ప్రసవించింది.
గతే వర్షసహస్రే తు శర్మిష్ఠా వార్షపర్వణీ। దదర్శ యౌవనం ప్రాప్తా ఋతుం సా చాన్వచిన్తయత్
వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తర్వాత, వృషపర్వణి కుమార్తె శర్మిష్ఠ యవ్వనాన్ని పొందింది. ఆమె తన ఋతువును ఆలోచించసాగింది.
శుద్ధా స్నాతా తు శర్మిష్ఠా సర్వాలఙ్కారశోభితా। అశోకశాఖామాలమ్బ్య సుపుష్పస్తబకైర్వృతామ్
శుద్ధిగా స్నానం చేసి, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన శర్మిష్ఠ, అందమైన పుష్పాలతో నిండిన అశోకవృక్ష శాఖను పట్టుకుంది.
ఆదర్శే ముఖముద్వీక్ష్య భర్తుర్దర్శనలాలసా। శోకమోహసమావిష్టా వచనం చేదమబ్రవీత్
కన్నడంలో తన ముఖాన్ని చూసుకుంటూ, భర్తను చూడాలని ఆకాంక్షతో, దుఃఖం మరియు మోహంతో నిండిపోయి, ఇలా మాటలాడింది.
అశోక శోకాపనుద శోకోపహతచేతసామ్। త్వన్నామానం కురుష్వాద్య ప్రియసందర్శనేన మామ్। ఏవముక్తవతీ సా తు శర్మిష్ఠా పునరబ్రవీత్
అశోక వృక్షమా, నా మనసు దుఃఖంతో నిండిపోయింది. నేడు నన్ను ప్రియుడిని కలవబోయేలా చేసి, నీ పేరు నిజమవ్వనివ్వు. ఇలా శర్మిష్ఠ చెప్పి, మళ్లీ ఇలా అన్నది:
ఋతుకాలశ్చ సంప్రాప్తో న చ మేఽస్తి వృతః పతిః। కిం ప్రాప్తం కిం ను కర్తవ్యం కిం వా కృత్వా సుఖం భవేత్
నా ఋతుకాలం వచ్చింది, కానీ నాకు ఎవరూ భర్తగా లేరు. నాకు ఏమి దక్కింది? నేను ఏమి చేయాలి? లేక, ఏమి చేస్తే నాకు సుఖం లభిస్తుంది?
దేవయానీ ప్రజాతాఽసౌ వృథాఽహం ప్రాప్తయౌవనా। యథా తయా వృతో భర్తా తథైవాహం వృణోమి తమ్
దేవయానీకి సంతానం కలిగింది. నేను యవ్వనాన్ని వృథాగా పొందాను. ఆమె ఎలా తన భర్తను ఎంచుకుందో, నేనూ అతడినే ఎంచుకుంటున్నాను.
రాజ్ఞా పుత్రఫలం దేయమితి మే నిశ్చితా మతిః। అపీదానీం స ధర్మాత్మా ఈయాన్మే దర్శనం రహః
రాజు నాకు కుమారుడి ఆనందాన్ని ఇవ్వాలని నా మనసు నిశ్చయంగా ఉంది. బహుశా ఇప్పుడు ఆ ధర్మాత్ముడు నన్ను రహస్యంగా కలిసేందుకు వస్తాడేమో.
కేశైర్బధ్యా తు రాజానం యాచేఽహం సదృశం పతిమ్। స్పృహేదిదం దేవయానీ పుత్రమీక్ష్య పునఃపునః। క్రీడన్నన్తఃపురే తస్యాః క్వచిత్క్షణమవాప్య చ
తన జుట్టుతో బంధించబడినట్టు, నేను రాజును నా సమానమైన భర్తగా కోరుతున్నాను. దేవయానీ కుమారుడిని మళ్లీ మళ్లీ చూస్తూ, అతడు ఆమె అంతఃపురంలో ఆడుకుంటున్నప్పుడు నాకు కోరిక కలుగుతోంది. అప్పుడప్పుడూ అతడిని క్షణం చూసే అవకాశం వస్తుంది.
అథ నిష్క్రమ్య రాజాఽసౌ తస్మిన్కాలే యదృచ్ఛయా। అశోకవనికాభ్యాశే శర్మిష్ఠాం ప్రాప తిష్ఠతీమ్
అప్పుడు, ఆ సమయంలో, రాజు యాదృచ్ఛికంగా బయటకు వచ్చి, అశోకవన సమీపంలో నిలబడి ఉన్న శర్మిష్ఠను చూశాడు.
తమేకం రహితే దృష్ట్వా శర్మిష్ఠా చారుహాసినీ। ప్రత్యుద్గమ్యాఞ్జలిం కృత్వా రాజానం వాక్యమబ్రవీత్
అక్కడ ఒంటరిగా ఉన్న రాజును చూసి, అందమైన చిరునవ్వుతో శర్మిష్ఠ ముందుకు వెళ్లి, చేతులు జోడించి, ఇలా రాజుతో మాట్లాడింది.
సోమస్యేన్ద్రస్య విష్ణోర్వా యమస్య వరుణస్య వా। తవ వా నాహుష గృహే కః స్త్రియం ద్రష్టుమర్హతి
సోముడు, ఇంద్రుడు, విష్ణువు, యముడు, వరుణుడు లేదా నీ ఇంట్లో, ఓ నాహుషా, ఎవరు స్త్రీని చూడటానికి అర్హుడు?
రూపాభిజనశీలైర్హి త్వం రాజన్వేత్థ మాం సదా। సా త్వాం యాచే ప్రసాద్యాహమృతుం దేహి నరాధిప
రూపం, వంశం, స్వభావం వల్ల నువ్వు ఎప్పుడూ నన్ను తెలుసు, ఓ రాజా. అందుకే, నిన్ను ప్రార్థిస్తూ, నా ఋతుకాలాన్ని నీవు నాకు అనుగ్రహించు, ఓ నరాధిపా.
వేద్మి త్వాం శీలసంపన్నాం దైత్యకన్యామనిన్దితామ్। రూపం చ తే న పశ్యామి సూచ్యగ్రమపి నిన్దితమ్
నీకు మంచి లక్షణాలు ఉన్నాయని, నిందలేని దైత్యకన్యవని నాకు తెలుసు. నీ రూపంలో సూచి అగ్రంంత కూడా లోపం కనిపించదు.
తదాప్రభృతి దృష్ట్వా త్వాం స్మరామ్యనిశముత్తమే'। అబ్రవీదుశనా కావ్యో దేవయానీం యదాఽవహమ్। నేయమాహ్వయితవ్యా తే శయనే వార్షపర్వణీ
ఆ రోజు నుంచి నిన్ను చూసినప్పటి నుండి, ఓ ఉత్తమురాలీ, నిన్ను ఎప్పుడూ గుర్తు చేసుకుంటున్నాను. ఉశనాసు కవి దేవయానీతో చెప్పినప్పుడు నాకు తెలిసింది: 'ఈ వృషపర్వణి కుమార్తెను నీవు నీ శయనంలో పిలవకూడదు.'