తతో ద్రౌణిర్మహావీర్యః పార్థస్య విచరిష్యతః । వివరం సూక్ష్మమాలోక్య జ్యాం నునోద క్షురేణ సః
అప్పుడు ద్రోణుని వీరపుత్రుడు, అర్జునుడు చురుకుగా సంచరిస్తున్నప్పుడు, చిన్న అవకాశం గమనించి, కత్తిపోలా పదునైన బాణంతో అతని ధనుస్సు తాడును కొట్టాడు.
తదస్యాపూజయన్దేవాః కర్మ దృష్ట్వాఽతిమానుషమ్ । న శక్తోఽన్యః పుమాన్స్థాతుమృతే ద్రౌణేర్ధనంజయమ్
ఆ అద్భుతమైన కార్యాన్ని చూసి దేవతలు కూడా ఆశ్చర్యపడి, గౌరవించాయి; ద్రోణుని కుమారుడిని తప్ప మరొకరెవ్వరూ అర్జునుని ఎదిరించలేరు.
తతో ద్రౌణిర్ధనుర్వ్యస్య వ్యపక్రమ్య నరర్షభః । పునరప్యభ్యహన్పార్థం హృదయే కఙ్కపత్రిభిః
ఆ సమయంలో ద్రోణుని కుమారుడు ధనుస్సును బలంగా ఎక్కించి, నరశ్రేష్ఠుడా, మళ్లీ పార్థుని గుండెను నక్కపక్షి రెక్కలతో అలంకరించిన బాణాలతో గట్టిగా గాయపరిచాడు.
తతః పార్థో మహాబాహుః ప్రహసన్స్వనవత్తదా। యోజయామాస చ తదా మౌర్వ్యా గాణ్డీవమోజసా
అప్పుడు మహాబలుడు పార్థుడు హర్షంగా నవ్వుతూ, గాండీవాన్ని బలంగా తాడుతో కట్టి సిద్ధం చేసుకున్నాడు.
తం దృష్ట్వా ఋద్ధమాయాన్తం ప్రభిన్నమివ కుఞ్జరమ్ । ఋద్ధః సమాహ్వయామాస ద్రౌణిర్యుద్ధాయ భారత
అతడిని అద్భుతమైన తేజంతో ముందుకు వస్తున్నట్లు చూసి, మత్తులో ఉన్న ఏనుగును పోలి, ద్రోణుని కుమారుడు కూడా తన శక్తిని ప్రదర్శిస్తూ యుద్ధానికి పిలిచాడు, ఓ భారతవంశీయా!
తతోఽర్ధచన్ద్రపాహృత్య తేన పార్థః సమాహతః । చిచ్ఛేద తస్య చాపం చ సూతం చాశ్వం చ తేజసా । వివ్యాధ నిశితైశ్చాపి శరైరాశీవిపోపమైః
ఆ సమయంలో పార్థుడు, అతని చేత అర్ధచంద్రాకార బాణంతో గాయపడి, తన తేజంతో అతని ధనుస్సును, రథసారథిని, గుర్రాన్ని కోసేశాడు. ఆపై విషసర్పాలను పోలిన పదునైన బాణాలతో అతనిని గాయపరిచాడు.
సోఽన్యం రథం సమాస్థాయ ప్రత్యాయాద్రథిపుఙ్గవః। వారణేనేవ మత్తేన మత్తో వారణయూథపః
అతడు ఇంకొక రథాన్ని ఎక్కి, యుద్ధంలో ముందుకు వచ్చాడు. మత్తులో ఉన్న ఏనుగు నాయకుడు మరొక మత్తు ఏనుగును ఎదుర్కొనినట్లు అతడు తిరిగి వచ్చాడు.
తతః ప్రవవృతే యుద్ధం పృథివ్యామేకవీరయోః । రణమధ్యే ద్వయోరేవ సుమహద్రోమహర్షణమ్
ఆ తరువాత భూమిపై ఆ ఇద్దరు వీరుల మధ్య యుద్ధం ప్రారంభమైంది. యుద్ధరంగంలో వారిద్దరే ఉన్నారు, ఆ పోరు అద్భుతంగా, హృదయాన్ని హత్తుకునేలా సాగింది.
తౌ వీరౌ కురవః సర్వే దదృశుర్విస్మయాన్వితాః। యుధ్యమానౌ మహాత్మానౌ ద్విరదావివ సంగతౌ
కౌరవులందరూ ఆశ్చర్యంతో ఆ ఇద్దరు మహాత్ములైన వీరులను యుద్ధం చేస్తూ చూశారు. వారు పోరులో కలిసిన రెండు ఏనుగులను పోలి ఉన్నారు.
తౌ సమాజఘ్నతుర్వీరౌ పరస్పరజయైషిణౌ । శరై రాశీవిషాకారైర్జ్వలద్భిరివ పావకైః
ఆ ఇద్దరు పరస్పరం గెలవాలని తపిస్తూ, విషసర్పాలను పోలిన, అగ్నిలా జ్వలించే బాణాలతో ఒకరిని ఒకరు గాయపరిచారు.
అక్షయావిషుధీ దివ్యౌ పాణ్డవస్య మహాత్మనః। తేన పార్థో రణే శూరస్తస్థౌ గిరిరివాచలః
పాండవుడు, మహాత్ముడు, అక్షయమైన దివ్య బాణాలతో యుద్ధంలో అచలమైన పర్వతంలా నిలబడ్డాడు.
అశ్వత్థామ్నః పునర్బాణాః క్షిప్రమభ్యస్యతో రణే। జగ్ముః పరిక్షయం శీఘ్రమభూత్తేనాధికోఽర్జునః
అశ్వత్థాముడు యుద్ధంలో ఎంత వేగంగా బాణాలు వదిలినా, అవి త్వరగా తరిగిపోయాయి. అందువల్ల అర్జునుడు పైచేయి సాధించాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర మహావీర్యపరాక్రమః। ఆజగామ మహాబాహుః కృపః శస్త్రభృతాంవరః । అర్జునం ప్రతియోద్ధుం వై యుద్ధకామో మహారథః
అంతలోనే మహాబలుడు, పరాక్రమశాలి, ఆయుధాలలో శ్రేష్ఠుడు అయిన కృపాచార్యుడు, యుద్ధానికి ఆసక్తితో అర్జునుడిని ఎదుర్కొనడానికి అక్కడికి వచ్చాడు.
అథం ద్రౌణే రథం త్యక్త్వా కృపస్య రథముత్తమమ్ । ఆజగామార్జునస్తూర్ణం సూర్యవైశ్వానరప్రభమ్
ఆ సమయంలో అర్జునుడు ద్రోణుని కుమారుడి రథాన్ని వదిలి, సూర్యుడి, అగ్నిని పోలిన కాంతితో మెరిసే కృపాచార్యుని ఉత్తమ రథాన్ని వేగంగా ఎక్కాడు.
తౌ వీర సూర్యసంకాశౌ యోత్స్యమానౌ మహారథౌ। వాషికావివ జీమూతౌ వ్యరోచేతాం వ్యవస్థితౌ
ఆ ఇద్దరు మహారథులు, సూర్యుని తేజంతో మెరిసిపోతూ, యుద్ధానికి సిద్ధంగా రెండు మేఘాలు ఎదురెదురుగా నిలిచినట్లు కనిపించారు.
శ్రగృహ్య గాణ్డివం లోకే విశ్రుతం పునరర్జునః। అభ్యయాద్భరతశ్రేష్ఠో వినిఘ్నఞ్శరమాలయా
అర్జునుడు, లోకంలో ప్రసిద్ధమైన గాండీవాన్ని పట్టుకుని, ఓ భారతశ్రేష్ఠుడా, బాణాల వర్షాన్ని కురిపిస్తూ ముందుకు వచ్చాడు.
కృపశ్చ ధనురాదాయ తథైవార్జునమభ్యగామ్
కృపాచార్యుడు కూడా తన ధనుస్సును పట్టుకుని, అర్జునుడి వైపు అదే విధంగా ముందుకు వచ్చాడు.
ప్రగృహ్య బలవచ్చాపం నారాచాన్రక్తభోజనాన్। కృపః పార్థాయ చిక్షేప శంతశోఽథ సహస్రశః
బలమైన ధనుస్సును గట్టిగా పట్టుకుని, ఎర్రటి అంచులతో మెరిసే నారాచాలను వందల, వేల సంఖ్యలో కృపాచార్యుడు పార్థుని మీద వదిలాడు.
జీమూత ఇవ ధర్మాన్తే శరవర్పం విముఞ్చతి । నన్దయన్సుహృదః సర్వాన్ప్రత్యయుధ్యత ఫల్గునమ్
వర్షాకాలం చివర్లో మేఘం వర్షాన్ని కురిపించినట్లుగా, కృపాచార్యుడు బాణాల వర్షాన్ని కురిపిస్తూ, తన మిత్రులందరినీ ఆనందింపజేశాడు. ఫల్గుణునితో ధైర్యంగా యుద్ధం చేశాడు.
వికృష్య బలవచ్చాపం పాణ్డవోఽమితవిక్రమః। చచార సమరే పార్థశ్చిత్రమార్గాన్విదర్శయన్
పాండవుడు, అపారమైన శౌర్యంతో తన ధనుస్సును బలంగా లాగి, యుద్ధంలో అద్భుతమైన బాణ మార్గాలను చూపిస్తూ పోరాడాడు.
సర్వాశ్చైవ దిశో బాణైః ప్రదిశశ్చ మహాబలః । ఏకచ్ఛాయమివాకాశం సర్వతః కృతవాన్ప్రభుః
తన బలమైన బాణాలతో అన్ని దిశలూ, ప్రదేశాలూ కప్పివేశాడు. ఆకాశమంతా ఒక్క నీడలో ఉన్నట్టు కనిపించింది.
ప్రాచ్ఛాదయదమేయాత్మా పార్థః శరశతైః కృపమ్ । ఉద్గతః సమరే మేఘో ధారాభిరివ పర్వతమ్
అపారమైన మనస్సున్న పార్థుడు, వందలాది బాణాలతో కృపను కప్పేశాడు. యుద్ధంలో మేఘం పర్వతాన్ని వర్షంతో కప్పినట్టు కనిపించింది.
స శరైరర్పితః ఋద్ధః శితైరగ్నిశిఖోపమైః । కృపో బభూవ సమరే విధూమోఽగ్నిరివ జ్వలంమ్
అగ్నిజ్వాలలా మెరుస్తున్న పదునైన ఆ బాణాలతో కొట్టబడి, యుద్ధంలో కృపుడు పొగలేని అగ్నిలా దహించిపోతున్నట్టు కనిపించాడు.
తతః శరసహస్రేణ పార్థమప్రతిమౌజసమ్ । అర్దయిత్వా మహాబాహుర్ననాద సమరే కృపః
అంతటా, మహాబాహువు అయిన కృపుడు, అపరిమిత శక్తిగల పార్థుని వెయ్యి బాణాలతో బాధించి, యుద్ధంలో గర్జించాడు.
తతః కనకపుఙ్ఖేన శరేణ నతపర్వణా। బిభేద సమరే పార్థః కృపస్య ధ్వజముత్తమమ్
ఆ తరువాత, పార్థుడు బంగారు పుంఖమున్న, వంగిన బాణంతో యుద్ధంలో కృపుని గొప్ప జెండాను కూల్చేశాడు.
తతః పశ్చాన్మహాతేజా నారాచాన్సూర్యసన్నిభాన్ । జగ్రాహ సమరే పార్థో భూయో బహుశిలీముఖాన్
తర్వాత, తేజస్సుతో మెరిసే పార్థుడు, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే నారాచాలు, ఇంకా అనేక పెద్ద బాణాలను యుద్ధంలో తీసుకున్నాడు.
తైస్తదాతీం మహాబాహుః కృపస్య రథరక్షిణః । జఘాన క్షత్రియశ్రేష్ఠో యుధ్యమానాన్మహారథాన్
ఆ బాణాలతో, మహాబాహువు అయిన క్షత్రియులలో శ్రేష్ఠుడు, కృపుని రథాన్ని కాపాడుతున్న మహారథులను యుద్ధంలో చంపేశాడు.
చన్ద్రకేతుః సుకేతుశ్చ చిత్రాశ్వో మణిమాంస్తద। ముఞ్జమౌలిశ్చ విక్రాన్తో హేమవర్ణో భయావహః
చంద్రకేతు, సుకేతు, చిత్రాశ్వ, మణిమాన్, ధైర్యవంతుడైన ముఞ్జమౌళి, బంగారు వర్ణంతో భయంకరంగా ఉన్నవారు—
సురథోఽతిరథశ్చైవ సుపేణోఽరిష్ట ఏవ చ। నృకేతుశ్చ సహానీకాస్తే నిషేదుర్గతాసవః
సురథుడు అనే మహారథి, సుపేణుడు, అరిష్టుడు, నృకేతు మరియు వారి సైన్యాలూ—వీళ్లంతా ప్రాణాలు కోల్పోయి పడిపోయారు.
తాన్నిహత్య తతః పార్థో నిమేపాదివ భారత । పునరన్యాన్సమాధత్త త్రయోదశ శిలీముఖాన్
వారిని సంహరించిన తరువాత, ఓ భారతా, పార్థుడు కాలుడిలా మరింత పదునైన పదమూడు బాణాలను మళ్లీ తీసుకున్నాడు.