ఏకచ్ఛాయమివాకాశం బాణైశ్చక్రే సమన్తతః। నాదృశ్యత తతో ద్రోణో నీహారేణేవ పర్వతః
అర్జునుడు తన బాణాలతో ఆకాశాన్ని అన్ని వైపులా ఒకే నీడలా చేసాడు; దాంతో ద్రోణుడు మబ్బులో కొండ కనిపించనట్టు కనిపించలేదు.
మరీచివికచస్యేవ రాజన్భానుమతో వపుః। ఆసీత్పార్థస్య సుమహద్వపుః శరశతార్చితమ్
ఓ రాజా! అర్జునుడి గొప్ప రూపం, వందలాది మెరిసే బాణాలతో అలంకరించబడి, మెరిసే కిరణాలతో కప్పబడిన సూర్యుడిలా ప్రకాశించింది.
క్షిపతః శరజాలాని కౌన్తేయస్య మహాత్మనః । తాన్విధూయ శరాన్ఘోరాన్ద్రోణోఽపి సమితింజయః । బభాసే తిమిరం వ్యోమ్ని విధూయ సవితా యథా
కుంతీ కుమారుడు బాణాల వర్షాన్ని వదులుతుండగా, యుద్ధ విజేత ద్రోణుడు ఆ భయంకరమైన బాణాలను తొలగించి, ఆకాశంలో చీకటిని తొలగించే సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు.
అగ్నిచక్రోపమం ఘోరం మణ్డలీకృతమాహవే। వికృష్య సుమహచ్చాపం మేఘస్తనితనిస్వనమ్ । అసకృత్ముఞ్చతో బాణాన్దదృశుః కురవో యుధి
యుద్ధంలో ద్రోణుడు తన గొప్ప విల్లు వంచి, పిడుగుల మోగు మేఘాలా శబ్దంతో, అగ్నిచక్రంలా భయంకరమైన వలయాన్ని ఏర్పరచేలా బాణాలను వరుసగా వదులుతుండగా, కౌరవులు ఆ దృశ్యాన్ని చూశారు.
దిక్షు సర్వాసు విపులః శుశ్రువేఽథ జనైస్తదా। ద్రోణస్యాపి ధనుర్ఘోషో విద్యుత్స్తనితనిస్వనః । అభవద్విస్మయకరః సైన్యానాం భరతర్షభ
అప్పుడు అన్ని దిక్కులలో ద్రోణుని విల్లు గంభీరంగా మోగుతూ, పిడుగు మోగినట్లు వినిపించి, ఆ శబ్దం సైన్యాల్లో ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠ.
తప్తజామ్బూనదమయైర్దీప్తైరగ్నిసమైః శరైః। ప్రాచ్ఛాదయదమేయాత్మా దిశః సూర్యస్య చ ప్రభామ్
మెరిసే బంగారు బాణాలతో, అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, అపారమైన ద్రోణుడు అన్ని దిక్కులను, సూర్యుని కాంతిని కూడా కప్పేశాడు.
తతః కాఞ్చనపఙ్ఖానాం శరాణాం నతపర్వణామ్। వియద్గతానాం చరతాం దృశ్యన్తే బహవో వ్రజాః
తర్వాత, బంగారు రెక్కలు, వంకర ముడులు ఉన్న బాణాల సమూహాలు ఆకాశంలో ఎక్కడ చూసినా సంచరిస్తూ కనిపించాయి.
శరాసనాత్తు ద్రోణస్య ప్రభవన్తి స్మ సాయకాః। ఏకో దీర్ఘ ఇవాభాన్తః ప్రదృశ్యన్తే మహాశరాః । ఆకాశే సమదృశ్యన్త హంసానామివ పఙ్క్తయః
ద్రోణుని విల్లులోంచి వచ్చిన బాణాలు, ఒక పొడవైన వరుసలా మెరిసిపోతూ, ఆకాశంలో హంసల వరుసల్లా కనిపించాయి.
ఏవం సువర్ణవికృతాన్విముఞ్చన్తౌ శరాన్బహూన్। ఆకాశం సంవృతం వీరావుల్కాభిరివ చక్రతుః
ఇలా ఆ ఇద్దరు వీరులు బంగారు అలంకారాలున్న అనేక బాణాలను వదులుతుండగా, ఆకాశమంతా అగ్నికణాలతో కప్పబడినట్టు అయింది.
తయోః శరాశ్చ విబభుః కఙ్కబర్హిణవాససః । పఙ్క్త్యః శరది మత్తానాం సారసానామివామ్బరే
ఆ ఇద్దరి బాణాలు, నెమలి, బక పక్షుల రెక్కలతో అలంకరించబడి, శరదృతువులో మత్తులో ఉన్న సారస పక్షుల వరుసల్లా ఆకాశంలో మెరిసాయి.
తత్తు యుద్ధం మహాఘోరం తయోః సంరబ్ధయోరభూత్। అత్యద్భుతమచిన్త్యం చ వృత్రవాసవయోరివ
ఆ ఇద్దరు కోపంతో యుద్ధం చేస్తూ, వారి మధ్య జరిగిన యుద్ధం అత్యంత భయంకరంగా, ఆశ్చర్యకరంగా, ఊహించలేనిదిగా, వృత్రాసురుడు–ఇంద్రుని యుద్ధంలా మారింది.
మహాగజావివాసాద్య విషాణాగ్రైః పరస్పరమ్। శరైః పూర్ణాయతోత్సృష్టైరన్యోన్యమభిజఘ్నతుః
పెద్ద ఏనుగులు తమ దంతాలతో పోరాడినట్టు, వారు పూర్తిగా వంచిన విల్లులతో వదిలిన బాణాలతో ఒకరినొకరు గట్టిగా గాయపరిచారు.
అథ త్వాచార్యముఖ్యేన శరాన్సృష్టాఞ్శిలాశితాన్। అవారయచ్ఛితైర్బాణైరర్జునో జయతాంవరః
ఆ సమయంలో గురువుల్లో ముఖ్యుడైన ద్రోణుడు వదిలిన రాయి వంటి పదునైన బాణాలను, అర్జునుడు తన పదునైన బాణాలతో అడ్డగించాడు.
దర్శయన్నైన్ద్రమాత్మానముగ్రముగ్రుపరాక్రమః। ఇషుభిస్తూర్ణమాకాశం బహుభిశ్చ సమావృణోత్
భయంకరమైన శౌర్యంతో, ఇంద్రుని వంటి తాను ఎవరో చూపిస్తూ, అర్జునుడు తన బాణాలతో వేగంగా ఆకాశాన్ని పూర్తిగా కప్పేశాడు.
జిఘాంసన్తం నరవ్యాఘ్రమర్జునం భీమదర్శనమ్ । వివ్యాధ నిశితైర్ద్రోణః శరైః సన్నతపర్వభిః
ద్రోణుడు, భయంకరమైన రూపం కలిగిన అర్జునుడు తనను సంహరించాలనుకుంటున్నప్పుడు, అతన్ని వంకర ముడులు ఉన్న పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు.
హృష్టః సమభవద్ద్రోణో రణశౌణ్డః ప్రతాపవాన్ । అర్జునేన సమం క్రీడఞ్శరైః సన్నతపర్వభిః
యుద్ధ నిపుణుడైన, పరాక్రమశాలి ద్రోణుడు, అర్జునుతో కలిసి వంకర ముడులు ఉన్న పదునైన బాణాలతో పోరాడుతూ, ఆనందంగా మారాడు.
తౌ వ్యదారయతాం శూరౌ సన్నద్ధౌ రణశోభినౌ । ఉదీరయన్తౌ దివ్యాని బ్రాహ్మాద్యస్త్రాణి భాగశః
ఆ ఇద్దరు వీరులు, యుద్ధంలో కవచధారులుగా ప్రకాశిస్తూ, బ్రహ్మాస్త్రం మొదలైన దివ్యాయుధాలను ఒక్కొక్కరిగా ప్రయోగిస్తూ పరస్పరం ఎదుర్కొన్నారు.
పార్థస్తు సమరే శూరో దర్శయన్వీర్యమాత్మనః। స మహ్యస్త్రైర్మహాత్మానం ద్రోణం ప్రాచ్ఛాదయచ్ఛరైః
పార్థుడు యుద్ధంలో తన శౌర్యాన్ని చూపిస్తూ, మహా ఆయుధాలతో ద్రోణుణ్ని బాణవర్షంతో పూర్తిగా కప్పేశాడు.
అస్త్రైరస్త్రాణి సంవార్య పార్థో ద్రోణమవారయత్
పార్థుడు ఆయుధాలతో ఆయుధాలను ఎదుర్కొంటూ ద్రోణుణ్ని అడ్డుకున్నాడు.
తయోరాసీత్సంప్రహారః క్రుద్ధయోర్నరసింహయోః। అమృష్యమాణయోః సఙ్ఖ్యే బలివాసవయోరివ
ఆ ఇద్దరు కోపంతో ఉన్న నరసింహుల మధ్య ఘోరమైన పోరాటం జరిగింది; వారు పరస్పరం తట్టుకోలేక బలితో ఇంద్రుడిలా యుద్ధం చేశారు.
దర్శయేతాం మహాస్రాణి భారద్వాజార్జునౌ రణే
భారద్వాజుని కుమారుడు, అర్జునుడు యుద్ధంలో గొప్ప ఆయుధాలను ప్రదర్శించారు.
ఐన్ద్రం వాయవ్యమాగ్నేయమస్త్రమస్త్రేణ పాణ్డవః । ముక్తంముక్తం ద్రోణచాపాద్గ్రమతే స్మ పునః పునః
పాండవుడు, ద్రోణుని విల్లుతో విడిచిన ఇంద్రాస్త్రం, వాయవ్యాస్త్రం, అగ్నేయాస్త్రాన్ని తన ఆయుధాలతో మళ్లీ మళ్లీ సమర్థంగా తిప్పికొట్టాడు.
ఏవం శూరౌ మహేష్వాసౌ విసృజన్తౌ శిలాశితాన్। ఏకచ్ఛాయమకుర్వాతాం గగనం శరవృష్టిభిః
అలా ఆ ఇద్దరు మహాశక్తులైన ధనుర్ధారులు, పదునైన బాణాలను వదులుతూ, బాణవర్షాలతో ఆకాశాన్ని ఒక్క నీడలా మార్చేశారు.
తతోఽర్జునేన ముక్తానాం పతతాం చ శరీరిపు। పర్వతేష్వివ వజ్రాణాం శరాణాం శ్రూయతే స్వనః
తర్వాత అర్జునుడు విడిచిన బాణాలు శత్రువులపై పడుతుండగా, అవి కొండలపై వజ్రాలు పడినట్టు ఘోరమైన శబ్దాన్ని చేశాయి.
తతో నాగా రథాశ్వాశ్చ సాదినశ్చ విశాంపతే। శోణితాక్తాశ్చ దృశ్యన్తే పుష్పితా ఇవ కింశుకాః
అప్పుడు, రాజా! ఏనుగులు, రథాలు, కుదిరాళ్లు, యోధులు — వీరందరూ రక్తంలో తడిసి, పుష్పించిన కింశుకవృక్షాల్లా కనిపించారు.
బాహుభిశ్చ సకేయూరైర్నికృత్తైశ్చ మహారథైః । సువర్ణాచిత్రైః కవచైర్ధ్వజైశ్చ వినిపాతితైః
బంగారు అలంకారాలున్న కవచాలు, చేతికడతలతో అలంకరించిన చేతులు, గొప్ప యోధులచే నరికివేయబడినవి, పడిపోయిన జెండాలు అక్కడ కనిపించాయి.
యోధైశ్చ నిహతైస్తత్ర పార్థబాణాభిపీడితైః। బలమాసీత్సుసంభ్రాన్తం ద్రోణార్జునసమాగమే
పార్థుని బాణాలకు బలై అక్కడ పడిపోయిన యోధులతో, ద్రోణుడు–అర్జునుల పోరాటంలో ఆ సైన్యం పూర్తిగా గందరగోళంగా మారింది.
విధృన్వానౌ తు తౌ వీరౌ ధనుషీ భారసాధనే। ప్రాచ్ఛాదయేతామన్యోన్యం దిధక్షన్తౌ వరేషుభిః
ఆ ఇద్దరు వీరులు బలమైన విల్లు పట్టుకుని, పరస్పరం గొప్ప బాణాలతో కప్పేస్తూ, ఒకరినొకరు కాల్చివేయాలని తపించారు.
అథాన్తరిక్షే నాదోఽభూద్ద్రోణం తత్ర ప్రశంసతామ్ । దుష్కరం కృతవాన్ద్రోణో యదర్జునమయోధయత్
అప్పుడు ఆకాశంలో, 'ద్రోణుడు అసాధ్యమైన కార్యం చేశాడు; అర్జునుడితో యుద్ధం చేశాడు!' అని ప్రశంసలు వినిపించాయి.
ప్రమాథినం మహావీర్యం దృఢముష్టిం దురాసదమ్। జేతారం సర్వదైత్యానాం సర్వేషాం చ మహారథమ్
ఎందుకంటే అర్జునుడు మహాశక్తిశాలి, దృఢమైన పట్టుదల గలవాడు, దెయ్యాలనూ, మహాయోధులనూ జయించిన అపరాజితుడు.