విష్ఫార్య చ మహాచాపం హేమపృష్ఠం దురాసదమ్। సంరబ్ధస్తు తదా ద్రోణః ప్రత్యయుధ్యత ఫల్గునమ్
ఆ సమయంలో ద్రోణుడు కోపంతో తన గొప్ప, బంగారు వెనుకభాగం ఉన్న ధనుస్సును బలంగా లాగి, ఫల్గునుడిని ఎదుర్కొన్నాడు.
స సాయకమయైర్జాలైరర్జునస్య రథం ప్రతి। భానుమద్భిః శిలాధౌతైర్బాణైః ప్రాచ్ఛాదయద్దిశః
రత్నాల్లా మెరిసే, రాళ్లపై మెరిపించిన బాణాల వర్షాలతో ద్రోణుడు అర్జునుడి రథాన్ని, చుట్టుపక్కల దిశలను కప్పేశాడు.
అర్జునస్తు తదా ద్రోణం మహావేగైర్మహారథః। వివ్యాధ శతశో బాణైర్ధారాభిరివ పర్వతమ్
అప్పుడు మహారథుడైన అర్జునుడు, ద్రోణునిపై వందలాది వేగవంతమైన బాణాలతో, కొండపై జలధారలు పడినట్టు మోతాదుగా వదిలాడు.
కాలమేఘ ఇవోష్ణాన్తే ఫల్గునః సమవాకిరత్
వేసవి చివరలో మేఘం వర్షం కురిపించినట్టు, ఫల్గునుడు బాణాలను వర్షంలా కురిపించాడు.
తస్య జామ్బూనదమయైశ్చితరైశ్చాపచ్యుతైః శరైః। ప్రాచ్ఛాదయద్రథశ్రేష్ఠం భారద్వాజోఽర్జునస్య వై
బంగారు అలంకారాలతో మెరిసే, రంగురంగుల బాణాలతో, భారద్వాజుని కుమారుడు అర్జునుడి అద్భుత రథాన్ని కప్పేశాడు.
తథైవ దివ్యం గాణ్డీవం ధనురానమ్య చార్జునః । శత్రుఘ్నం వేగవత్సృష్టం భారసాధనముత్తమమ్
అలాగే, అర్జునుడు తన దివ్యమైన గాండీవ ధనుస్సును బలంగా లాగి, శత్రువులను సంహరించే, వేగవంతమైన, భారాన్ని మోయగల గొప్ప ధనుస్సుతో సిద్ధమయ్యాడు.
శోభతే స్మ మహావాహుర్గాణ్డీవం విక్షిపన్ధనుః। శరాంశ్చ విసృజంశ్చిత్రాన్సువర్ణవికృతాన్బహూన్
బలమైన భుజాలున్న అర్జునుడు గాండీవాన్ని లాగుతూ, బంగారు అలంకారాలతో ఉన్న అనేక అద్భుతమైన బాణాలను వదులుతూ ప్రకాశించాడు.
ప్రాచ్ఛాదయదమేయాత్మా భారద్వాజరథం ప్రతి। ద్రోణచాపవినిర్ముక్తాన్బాణాన్బాణైరవారయత్
అర్జునుడు, ఎవరికీ లోబడని వాడు, భారద్వాజుని రథాన్ని బాణాలతో కప్పి, ద్రోణుని ధనుస్సు నుంచి వచ్చిన బాణాలను తన బాణాలతో అడ్డుకున్నాడు.
సరథోఽప్యచరత్పార్థః ప్రేక్షణీయో మహారథః । యుగపద్దిక్షు సర్వాసు సర్వతోఽస్త్రాణ్యవాసృజమ్
రథం లేకపోయినా, అర్జునుడు ఆ మహావీరుడు అద్భుతంగా కదులుతూ, చుట్టూ అన్ని దిక్కులలో ఒకేసారి ఆయుధాలు ప్రయోగించాడని చూడటానికి ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
ఆదదానం శరాన్ఘోరాన్సందధానం చ పాణ్డవమ్ । విసృజన్తం చ క్రౌన్తేయం న స్మ పశ్యన్తి లాఘవామ్
పాండవుడు భయంకరమైన బాణాలను ఎత్తి, వాటిని విల్లో పెట్టి, కుంతీ కుమారుడు వాటిని వదులుతుండగా, అతని చేతుల వేగాన్ని ఎవ్వరూ గమనించలేకపోయారు.
ఏకచ్ఛాయమివాకాశం బాణైశ్చక్రే సమన్తతః। నాదృశ్యత తతో ద్రోణో నీహారేణేవ పర్వతః
అర్జునుడు తన బాణాలతో ఆకాశాన్ని అన్ని వైపులా ఒకే నీడలా చేసాడు; దాంతో ద్రోణుడు మబ్బులో కొండ కనిపించనట్టు కనిపించలేదు.
మరీచివికచస్యేవ రాజన్భానుమతో వపుః। ఆసీత్పార్థస్య సుమహద్వపుః శరశతార్చితమ్
ఓ రాజా! అర్జునుడి గొప్ప రూపం, వందలాది మెరిసే బాణాలతో అలంకరించబడి, మెరిసే కిరణాలతో కప్పబడిన సూర్యుడిలా ప్రకాశించింది.
క్షిపతః శరజాలాని కౌన్తేయస్య మహాత్మనః । తాన్విధూయ శరాన్ఘోరాన్ద్రోణోఽపి సమితింజయః । బభాసే తిమిరం వ్యోమ్ని విధూయ సవితా యథా
కుంతీ కుమారుడు బాణాల వర్షాన్ని వదులుతుండగా, యుద్ధ విజేత ద్రోణుడు ఆ భయంకరమైన బాణాలను తొలగించి, ఆకాశంలో చీకటిని తొలగించే సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు.
అగ్నిచక్రోపమం ఘోరం మణ్డలీకృతమాహవే। వికృష్య సుమహచ్చాపం మేఘస్తనితనిస్వనమ్ । అసకృత్ముఞ్చతో బాణాన్దదృశుః కురవో యుధి
యుద్ధంలో ద్రోణుడు తన గొప్ప విల్లు వంచి, పిడుగుల మోగు మేఘాలా శబ్దంతో, అగ్నిచక్రంలా భయంకరమైన వలయాన్ని ఏర్పరచేలా బాణాలను వరుసగా వదులుతుండగా, కౌరవులు ఆ దృశ్యాన్ని చూశారు.
దిక్షు సర్వాసు విపులః శుశ్రువేఽథ జనైస్తదా। ద్రోణస్యాపి ధనుర్ఘోషో విద్యుత్స్తనితనిస్వనః । అభవద్విస్మయకరః సైన్యానాం భరతర్షభ
అప్పుడు అన్ని దిక్కులలో ద్రోణుని విల్లు గంభీరంగా మోగుతూ, పిడుగు మోగినట్లు వినిపించి, ఆ శబ్దం సైన్యాల్లో ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠ.
తప్తజామ్బూనదమయైర్దీప్తైరగ్నిసమైః శరైః। ప్రాచ్ఛాదయదమేయాత్మా దిశః సూర్యస్య చ ప్రభామ్
మెరిసే బంగారు బాణాలతో, అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, అపారమైన ద్రోణుడు అన్ని దిక్కులను, సూర్యుని కాంతిని కూడా కప్పేశాడు.
తతః కాఞ్చనపఙ్ఖానాం శరాణాం నతపర్వణామ్। వియద్గతానాం చరతాం దృశ్యన్తే బహవో వ్రజాః
తర్వాత, బంగారు రెక్కలు, వంకర ముడులు ఉన్న బాణాల సమూహాలు ఆకాశంలో ఎక్కడ చూసినా సంచరిస్తూ కనిపించాయి.
శరాసనాత్తు ద్రోణస్య ప్రభవన్తి స్మ సాయకాః। ఏకో దీర్ఘ ఇవాభాన్తః ప్రదృశ్యన్తే మహాశరాః । ఆకాశే సమదృశ్యన్త హంసానామివ పఙ్క్తయః
ద్రోణుని విల్లులోంచి వచ్చిన బాణాలు, ఒక పొడవైన వరుసలా మెరిసిపోతూ, ఆకాశంలో హంసల వరుసల్లా కనిపించాయి.
ఏవం సువర్ణవికృతాన్విముఞ్చన్తౌ శరాన్బహూన్। ఆకాశం సంవృతం వీరావుల్కాభిరివ చక్రతుః
ఇలా ఆ ఇద్దరు వీరులు బంగారు అలంకారాలున్న అనేక బాణాలను వదులుతుండగా, ఆకాశమంతా అగ్నికణాలతో కప్పబడినట్టు అయింది.
తయోః శరాశ్చ విబభుః కఙ్కబర్హిణవాససః । పఙ్క్త్యః శరది మత్తానాం సారసానామివామ్బరే
ఆ ఇద్దరి బాణాలు, నెమలి, బక పక్షుల రెక్కలతో అలంకరించబడి, శరదృతువులో మత్తులో ఉన్న సారస పక్షుల వరుసల్లా ఆకాశంలో మెరిసాయి.
తత్తు యుద్ధం మహాఘోరం తయోః సంరబ్ధయోరభూత్। అత్యద్భుతమచిన్త్యం చ వృత్రవాసవయోరివ
ఆ ఇద్దరు కోపంతో యుద్ధం చేస్తూ, వారి మధ్య జరిగిన యుద్ధం అత్యంత భయంకరంగా, ఆశ్చర్యకరంగా, ఊహించలేనిదిగా, వృత్రాసురుడు–ఇంద్రుని యుద్ధంలా మారింది.
మహాగజావివాసాద్య విషాణాగ్రైః పరస్పరమ్। శరైః పూర్ణాయతోత్సృష్టైరన్యోన్యమభిజఘ్నతుః
పెద్ద ఏనుగులు తమ దంతాలతో పోరాడినట్టు, వారు పూర్తిగా వంచిన విల్లులతో వదిలిన బాణాలతో ఒకరినొకరు గట్టిగా గాయపరిచారు.
అథ త్వాచార్యముఖ్యేన శరాన్సృష్టాఞ్శిలాశితాన్। అవారయచ్ఛితైర్బాణైరర్జునో జయతాంవరః
ఆ సమయంలో గురువుల్లో ముఖ్యుడైన ద్రోణుడు వదిలిన రాయి వంటి పదునైన బాణాలను, అర్జునుడు తన పదునైన బాణాలతో అడ్డగించాడు.
దర్శయన్నైన్ద్రమాత్మానముగ్రముగ్రుపరాక్రమః। ఇషుభిస్తూర్ణమాకాశం బహుభిశ్చ సమావృణోత్
భయంకరమైన శౌర్యంతో, ఇంద్రుని వంటి తాను ఎవరో చూపిస్తూ, అర్జునుడు తన బాణాలతో వేగంగా ఆకాశాన్ని పూర్తిగా కప్పేశాడు.
జిఘాంసన్తం నరవ్యాఘ్రమర్జునం భీమదర్శనమ్ । వివ్యాధ నిశితైర్ద్రోణః శరైః సన్నతపర్వభిః
ద్రోణుడు, భయంకరమైన రూపం కలిగిన అర్జునుడు తనను సంహరించాలనుకుంటున్నప్పుడు, అతన్ని వంకర ముడులు ఉన్న పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు.
హృష్టః సమభవద్ద్రోణో రణశౌణ్డః ప్రతాపవాన్ । అర్జునేన సమం క్రీడఞ్శరైః సన్నతపర్వభిః
యుద్ధ నిపుణుడైన, పరాక్రమశాలి ద్రోణుడు, అర్జునుతో కలిసి వంకర ముడులు ఉన్న పదునైన బాణాలతో పోరాడుతూ, ఆనందంగా మారాడు.
తౌ వ్యదారయతాం శూరౌ సన్నద్ధౌ రణశోభినౌ । ఉదీరయన్తౌ దివ్యాని బ్రాహ్మాద్యస్త్రాణి భాగశః
ఆ ఇద్దరు వీరులు, యుద్ధంలో కవచధారులుగా ప్రకాశిస్తూ, బ్రహ్మాస్త్రం మొదలైన దివ్యాయుధాలను ఒక్కొక్కరిగా ప్రయోగిస్తూ పరస్పరం ఎదుర్కొన్నారు.
పార్థస్తు సమరే శూరో దర్శయన్వీర్యమాత్మనః। స మహ్యస్త్రైర్మహాత్మానం ద్రోణం ప్రాచ్ఛాదయచ్ఛరైః
పార్థుడు యుద్ధంలో తన శౌర్యాన్ని చూపిస్తూ, మహా ఆయుధాలతో ద్రోణుణ్ని బాణవర్షంతో పూర్తిగా కప్పేశాడు.
అస్త్రైరస్త్రాణి సంవార్య పార్థో ద్రోణమవారయత్
పార్థుడు ఆయుధాలతో ఆయుధాలను ఎదుర్కొంటూ ద్రోణుణ్ని అడ్డుకున్నాడు.
తయోరాసీత్సంప్రహారః క్రుద్ధయోర్నరసింహయోః। అమృష్యమాణయోః సఙ్ఖ్యే బలివాసవయోరివ
ఆ ఇద్దరు కోపంతో ఉన్న నరసింహుల మధ్య ఘోరమైన పోరాటం జరిగింది; వారు పరస్పరం తట్టుకోలేక బలితో ఇంద్రుడిలా యుద్ధం చేశారు.