అశ్వాఞ్శోణాన్మహావేగాన్హంసవర్ణైస్తు వాజిభిః । మిశ్రితాన్సమరే దృష్ట్వా వ్యస్మయన్త పృథగ్జనాః
పోరుబీదిలో ఎర్రగాల్లు, హంసల వర్ణంలో ఉన్న తెల్లగాల్లు కలిసిపోతూ పరుగెత్తుతుంటే, చూసిన ప్రతి ఒక్కరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
రథం రథేన పార్థస్య సమాహత్య పరంతపః । హర్షయుక్తస్తదాఽఽచార్యః ప్రత్యగృహ్ణాత్స పాణ్డవమ్
ఆ సమయానికి ఆనందంతో ఉన్న గురువు, అర్జునుడి రథాన్ని ఎదుర్కొంటూ తన రథాన్ని నడిపి, పాండవుని ఎదుర్కొన్నాడు.
సమాశ్లిష్టావివాన్యోన్యం ద్రోణపాణ్డవయోర్ధ్వజౌ । దృష్ట్వా ప్రాకమ్పత ముహుర్భారతానాం మహాచమూః
ద్రోణుడు, పాండవుని జెండాలు ఒకదానికొకటి చుట్టుకున్నట్టు కనిపించగా, భారతుల మహాసేన మళ్లీ మళ్లీ వణికిపోయింది.
తత్తు యుద్ధం ప్రవవృతే హ్యాచార్యస్యార్జునస్య చ। విముఞ్చతోః శరానుగ్రాన్విశిఖాన్దీప్తతేజసః
ఆ సమయంలో గురువు, అర్జునుడు ఇద్దరూ ఉగ్రమైన, ప్రకాశవంతమైన బాణాలను వదులుతూ యుద్ధాన్ని ప్రారంభించారు.
తౌ వీరౌ వీర్యసంపన్నౌ దృష్ట్వా సమరమూర్ధని। ఆచార్యశిష్యౌ రథినౌ కృతవీర్యౌ తరస్వినౌ
ఆ ఇద్దరు వీరులను, పరాక్రమంతో నిండిన గురువు-శిష్యులను, మహారథులను, యుద్ధపు ముందుబాటులో ఉన్నవారిని చూసి—
ఉభౌ విశ్రుతకర్మాణావుభౌ శ్రమగతౌ జయే। ఉభావతిరథౌ లోకే హ్యుభౌ పరపుంరజయౌ। క్షిపన్తౌ శరజాలాని క్షత్రియాన్మోహ ఆవిశత్
ఇద్దరూ ప్రసిద్ధి చెందినవారు, ఇద్దరూ విజయాన్ని కోరేవారు, ఇద్దరూ లోకంలో పేరుగాంచినవారు, ఇద్దరూ శత్రువులను జయించినవారు— వీరు బాణవర్షాన్ని వదులుతుండగా, క్షత్రియులు గందరగోళానికి లోనయ్యారు.
వ్యస్మయన్త నరాః సర్వే ద్రోణార్జునసమాగమే। నరాణాం బ్రువతాం వాక్యం శ్రూయతే స మహాస్వనః
ద్రోణుడు, అర్జునుడు ఎదురెదురుగా పోరాడుతుండగా, అందరూ ఆశ్చర్యంతో చూశారు. యోధులు మాట్లాడిన మాటలు ఘనంగా మారుమోగాయి.
ద్రోణం హి సమరే కోఽన్యో యోద్ధుమర్హత్యథార్జునాత్। రౌద్రః క్షత్రియధర్మోఽయం గురం వై యదయోధయత్
పోరులో ద్రోణునితో యుద్ధం చేయగలిగేది అర్జునుడికే సాధ్యం. శిష్యుడు తన గురువుతో యుద్ధం చేయడం నిజంగా కఠినమైన క్షత్రియ ధర్మమే.
ఇత్యబ్రువఞ్జనాస్తత్ర సంగ్రామశిరసి స్థితాః । తౌ సమీక్ష్య తు సంరబ్ధౌ సన్నికృష్టౌ మహారథౌ
పోరుబీదిలో నిలబడి ఉన్నవారు, ఆ ఇద్దరు మహారథులు కోపంతో దగ్గరగా పోరాడుతుండటం చూసి ఇలా అన్నారు.
ఛాద్యేతాం శరౌఘైస్తావన్యోన్యముపరాజితౌ । సంయుగే సంచకాశేతాం కాలసూర్యావివోదితౌ
బాణాల వర్షంతో ఒకరినొకరు కప్పేస్తూ, పోరులో ఇద్దరూ పరస్పరం పైచేయి సాధించేందుకు పోటీ పడుతూ, కాలుడు, సూర్యుడు కలిసినట్టు ప్రకాశించారు.
విష్ఫార్య చ మహాచాపం హేమపృష్ఠం దురాసదమ్। సంరబ్ధస్తు తదా ద్రోణః ప్రత్యయుధ్యత ఫల్గునమ్
ఆ సమయంలో ద్రోణుడు కోపంతో తన గొప్ప, బంగారు వెనుకభాగం ఉన్న ధనుస్సును బలంగా లాగి, ఫల్గునుడిని ఎదుర్కొన్నాడు.
స సాయకమయైర్జాలైరర్జునస్య రథం ప్రతి। భానుమద్భిః శిలాధౌతైర్బాణైః ప్రాచ్ఛాదయద్దిశః
రత్నాల్లా మెరిసే, రాళ్లపై మెరిపించిన బాణాల వర్షాలతో ద్రోణుడు అర్జునుడి రథాన్ని, చుట్టుపక్కల దిశలను కప్పేశాడు.
అర్జునస్తు తదా ద్రోణం మహావేగైర్మహారథః। వివ్యాధ శతశో బాణైర్ధారాభిరివ పర్వతమ్
అప్పుడు మహారథుడైన అర్జునుడు, ద్రోణునిపై వందలాది వేగవంతమైన బాణాలతో, కొండపై జలధారలు పడినట్టు మోతాదుగా వదిలాడు.
కాలమేఘ ఇవోష్ణాన్తే ఫల్గునః సమవాకిరత్
వేసవి చివరలో మేఘం వర్షం కురిపించినట్టు, ఫల్గునుడు బాణాలను వర్షంలా కురిపించాడు.
తస్య జామ్బూనదమయైశ్చితరైశ్చాపచ్యుతైః శరైః। ప్రాచ్ఛాదయద్రథశ్రేష్ఠం భారద్వాజోఽర్జునస్య వై
బంగారు అలంకారాలతో మెరిసే, రంగురంగుల బాణాలతో, భారద్వాజుని కుమారుడు అర్జునుడి అద్భుత రథాన్ని కప్పేశాడు.
తథైవ దివ్యం గాణ్డీవం ధనురానమ్య చార్జునః । శత్రుఘ్నం వేగవత్సృష్టం భారసాధనముత్తమమ్
అలాగే, అర్జునుడు తన దివ్యమైన గాండీవ ధనుస్సును బలంగా లాగి, శత్రువులను సంహరించే, వేగవంతమైన, భారాన్ని మోయగల గొప్ప ధనుస్సుతో సిద్ధమయ్యాడు.
శోభతే స్మ మహావాహుర్గాణ్డీవం విక్షిపన్ధనుః। శరాంశ్చ విసృజంశ్చిత్రాన్సువర్ణవికృతాన్బహూన్
బలమైన భుజాలున్న అర్జునుడు గాండీవాన్ని లాగుతూ, బంగారు అలంకారాలతో ఉన్న అనేక అద్భుతమైన బాణాలను వదులుతూ ప్రకాశించాడు.
ప్రాచ్ఛాదయదమేయాత్మా భారద్వాజరథం ప్రతి। ద్రోణచాపవినిర్ముక్తాన్బాణాన్బాణైరవారయత్
అర్జునుడు, ఎవరికీ లోబడని వాడు, భారద్వాజుని రథాన్ని బాణాలతో కప్పి, ద్రోణుని ధనుస్సు నుంచి వచ్చిన బాణాలను తన బాణాలతో అడ్డుకున్నాడు.
సరథోఽప్యచరత్పార్థః ప్రేక్షణీయో మహారథః । యుగపద్దిక్షు సర్వాసు సర్వతోఽస్త్రాణ్యవాసృజమ్
రథం లేకపోయినా, అర్జునుడు ఆ మహావీరుడు అద్భుతంగా కదులుతూ, చుట్టూ అన్ని దిక్కులలో ఒకేసారి ఆయుధాలు ప్రయోగించాడని చూడటానికి ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
ఆదదానం శరాన్ఘోరాన్సందధానం చ పాణ్డవమ్ । విసృజన్తం చ క్రౌన్తేయం న స్మ పశ్యన్తి లాఘవామ్
పాండవుడు భయంకరమైన బాణాలను ఎత్తి, వాటిని విల్లో పెట్టి, కుంతీ కుమారుడు వాటిని వదులుతుండగా, అతని చేతుల వేగాన్ని ఎవ్వరూ గమనించలేకపోయారు.
ఏకచ్ఛాయమివాకాశం బాణైశ్చక్రే సమన్తతః। నాదృశ్యత తతో ద్రోణో నీహారేణేవ పర్వతః
అర్జునుడు తన బాణాలతో ఆకాశాన్ని అన్ని వైపులా ఒకే నీడలా చేసాడు; దాంతో ద్రోణుడు మబ్బులో కొండ కనిపించనట్టు కనిపించలేదు.
మరీచివికచస్యేవ రాజన్భానుమతో వపుః। ఆసీత్పార్థస్య సుమహద్వపుః శరశతార్చితమ్
ఓ రాజా! అర్జునుడి గొప్ప రూపం, వందలాది మెరిసే బాణాలతో అలంకరించబడి, మెరిసే కిరణాలతో కప్పబడిన సూర్యుడిలా ప్రకాశించింది.
క్షిపతః శరజాలాని కౌన్తేయస్య మహాత్మనః । తాన్విధూయ శరాన్ఘోరాన్ద్రోణోఽపి సమితింజయః । బభాసే తిమిరం వ్యోమ్ని విధూయ సవితా యథా
కుంతీ కుమారుడు బాణాల వర్షాన్ని వదులుతుండగా, యుద్ధ విజేత ద్రోణుడు ఆ భయంకరమైన బాణాలను తొలగించి, ఆకాశంలో చీకటిని తొలగించే సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు.
అగ్నిచక్రోపమం ఘోరం మణ్డలీకృతమాహవే। వికృష్య సుమహచ్చాపం మేఘస్తనితనిస్వనమ్ । అసకృత్ముఞ్చతో బాణాన్దదృశుః కురవో యుధి
యుద్ధంలో ద్రోణుడు తన గొప్ప విల్లు వంచి, పిడుగుల మోగు మేఘాలా శబ్దంతో, అగ్నిచక్రంలా భయంకరమైన వలయాన్ని ఏర్పరచేలా బాణాలను వరుసగా వదులుతుండగా, కౌరవులు ఆ దృశ్యాన్ని చూశారు.
దిక్షు సర్వాసు విపులః శుశ్రువేఽథ జనైస్తదా। ద్రోణస్యాపి ధనుర్ఘోషో విద్యుత్స్తనితనిస్వనః । అభవద్విస్మయకరః సైన్యానాం భరతర్షభ
అప్పుడు అన్ని దిక్కులలో ద్రోణుని విల్లు గంభీరంగా మోగుతూ, పిడుగు మోగినట్లు వినిపించి, ఆ శబ్దం సైన్యాల్లో ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠ.
తప్తజామ్బూనదమయైర్దీప్తైరగ్నిసమైః శరైః। ప్రాచ్ఛాదయదమేయాత్మా దిశః సూర్యస్య చ ప్రభామ్
మెరిసే బంగారు బాణాలతో, అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, అపారమైన ద్రోణుడు అన్ని దిక్కులను, సూర్యుని కాంతిని కూడా కప్పేశాడు.
తతః కాఞ్చనపఙ్ఖానాం శరాణాం నతపర్వణామ్। వియద్గతానాం చరతాం దృశ్యన్తే బహవో వ్రజాః
తర్వాత, బంగారు రెక్కలు, వంకర ముడులు ఉన్న బాణాల సమూహాలు ఆకాశంలో ఎక్కడ చూసినా సంచరిస్తూ కనిపించాయి.
శరాసనాత్తు ద్రోణస్య ప్రభవన్తి స్మ సాయకాః। ఏకో దీర్ఘ ఇవాభాన్తః ప్రదృశ్యన్తే మహాశరాః । ఆకాశే సమదృశ్యన్త హంసానామివ పఙ్క్తయః
ద్రోణుని విల్లులోంచి వచ్చిన బాణాలు, ఒక పొడవైన వరుసలా మెరిసిపోతూ, ఆకాశంలో హంసల వరుసల్లా కనిపించాయి.
ఏవం సువర్ణవికృతాన్విముఞ్చన్తౌ శరాన్బహూన్। ఆకాశం సంవృతం వీరావుల్కాభిరివ చక్రతుః
ఇలా ఆ ఇద్దరు వీరులు బంగారు అలంకారాలున్న అనేక బాణాలను వదులుతుండగా, ఆకాశమంతా అగ్నికణాలతో కప్పబడినట్టు అయింది.
తయోః శరాశ్చ విబభుః కఙ్కబర్హిణవాససః । పఙ్క్త్యః శరది మత్తానాం సారసానామివామ్బరే
ఆ ఇద్దరి బాణాలు, నెమలి, బక పక్షుల రెక్కలతో అలంకరించబడి, శరదృతువులో మత్తులో ఉన్న సారస పక్షుల వరుసల్లా ఆకాశంలో మెరిసాయి.