ఆచార్యం ప్రాపయేదానీం మమోత్తర మహారథమ్। అపరం పశ్య సంగ్రామమద్భుతం మమ తస్య చ
ఇప్పుడు నన్ను ఆ ఆచార్యుని దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు. నా శత్రువైన ఆ మహారథునితో ఇంకొక అద్భుతమైన యుద్ధాన్ని చూడు.
ఉత్తరస్త్వేవముక్తోఽశ్వాంశ్చోదయామాస తం ప్రతి । ఆజగామార్జునరథో భారద్వాజరథం ప్రతి
అలా అన్న తరువాత ఉత్తరుడు గుర్రాలను ముందుకు నడిపించాడు. అర్జునుని రథం భరద్వాజుని రథం వైపు వెళ్లింది.
తమాపతన్తం వేగేన పాణ్డవం సరథం రణే। ద్రోణోప్యభ్యద్రవత్పార్థం మతో మత్తమివ ద్విపమ్
పాండవుడు తన రథంతో యుద్ధానికి వేగంగా దూసుకొస్తుండగా, ధ్రోణుడు కూడా పార్థుని మీద కోపంతో ఉన్న ఏనుగులా ఎదురెళ్లాడు.
స తు రుక్మరథం దృష్ట్వా కౌన్తేయః సమభిద్రుతమ్। ఆచార్యం తం మహాబాహుః ప్రాఞ్జలిర్వాక్యమబ్రవీత్
ఆ బంగారు రథం తనవైపు వస్తున్నదాన్ని చూసి, కుంతీ కుమారుడు, బలవంతుడు, చేతులు జోడించి ఆచార్యునికి ఇలా అన్నాడు.
ఉషితాః స్మో వనే వాసం ప్రతికర్మచికీర్షవః । కోపం నార్హసి నః కర్తుం సదా సమరదుర్జయ
మేము అడవిలో నివసించాము, మన ఋణాన్ని తీర్చాలని కోరుకున్నాము. యుద్ధంలో ఎప్పుడూ ఓడించలేని మీరు మాపై కోపపడకండి.
అహం తు తాడితః పూర్వం ప్రహరేయం తవానఘ । ఇతి మే వర్తతే బుద్ధిస్తద్భవాన్క్షన్తుమర్హతి
అయితే, ముందుగా నేను దెబ్బ తిన్నాను కాబట్టి ఇప్పుడు మిమ్మల్ని కొట్టవచ్చు అని నా మనసులో ఉంది. దయచేసి దీనిని క్షమించండి.
తతః ప్రాధ్మాపయచ్ఛఙ్ఖం భేరీపటహవాదితమ్ । వ్యక్షోభత బలం సర్వముద్ధూతమివ సాగరమ్
అప్పుడే శంఖాలు, బేరీలు, పటాహాలు మోగించబడ్డాయి. మొత్తం సైన్యం సముద్రం అలలు లాగ ఊగిసలాడింది.
తతస్తు ప్రాహిణోద్ద్రోణః శరానథ స వింశతిమ్। అప్రాప్తానేవ తాన్పార్థశ్చిచ్ఛేద కృతహస్తవాన్
తర్వాత ధ్రోణుడు ఇరవై బాణాలు వదిలాడు. కానీ పార్థుడు, చేతిలో నైపుణ్యంతో, అవి చేరకముందే వాటిని కోసేశాడు.
తతః శరసహస్రేణ రథం పార్థస్య వీర్యవాన్ । అవాకిరత్తతో ద్రోణః శీఘ్రహస్తం ప్రదర్శయన్
తర్వాత ధ్రోణుడు తన వేగవంతమైన చేతిని చూపిస్తూ, వెయ్యి బాణాలతో పార్థుని రథాన్ని ముంచెత్తాడు.
ఏవం ప్రవవృతే యుద్ధం భారజ్వాజకిరీటినోః
అలా భరద్వాజుని కుమారుడు, కిరీటధారి అర్జునుని మధ్య యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
అశ్వాఞ్శోణాన్మహావేగాన్హంసవర్ణైస్తు వాజిభిః । మిశ్రితాన్సమరే దృష్ట్వా వ్యస్మయన్త పృథగ్జనాః
పోరుబీదిలో ఎర్రగాల్లు, హంసల వర్ణంలో ఉన్న తెల్లగాల్లు కలిసిపోతూ పరుగెత్తుతుంటే, చూసిన ప్రతి ఒక్కరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
రథం రథేన పార్థస్య సమాహత్య పరంతపః । హర్షయుక్తస్తదాఽఽచార్యః ప్రత్యగృహ్ణాత్స పాణ్డవమ్
ఆ సమయానికి ఆనందంతో ఉన్న గురువు, అర్జునుడి రథాన్ని ఎదుర్కొంటూ తన రథాన్ని నడిపి, పాండవుని ఎదుర్కొన్నాడు.
సమాశ్లిష్టావివాన్యోన్యం ద్రోణపాణ్డవయోర్ధ్వజౌ । దృష్ట్వా ప్రాకమ్పత ముహుర్భారతానాం మహాచమూః
ద్రోణుడు, పాండవుని జెండాలు ఒకదానికొకటి చుట్టుకున్నట్టు కనిపించగా, భారతుల మహాసేన మళ్లీ మళ్లీ వణికిపోయింది.
తత్తు యుద్ధం ప్రవవృతే హ్యాచార్యస్యార్జునస్య చ। విముఞ్చతోః శరానుగ్రాన్విశిఖాన్దీప్తతేజసః
ఆ సమయంలో గురువు, అర్జునుడు ఇద్దరూ ఉగ్రమైన, ప్రకాశవంతమైన బాణాలను వదులుతూ యుద్ధాన్ని ప్రారంభించారు.
తౌ వీరౌ వీర్యసంపన్నౌ దృష్ట్వా సమరమూర్ధని। ఆచార్యశిష్యౌ రథినౌ కృతవీర్యౌ తరస్వినౌ
ఆ ఇద్దరు వీరులను, పరాక్రమంతో నిండిన గురువు-శిష్యులను, మహారథులను, యుద్ధపు ముందుబాటులో ఉన్నవారిని చూసి—
ఉభౌ విశ్రుతకర్మాణావుభౌ శ్రమగతౌ జయే। ఉభావతిరథౌ లోకే హ్యుభౌ పరపుంరజయౌ। క్షిపన్తౌ శరజాలాని క్షత్రియాన్మోహ ఆవిశత్
ఇద్దరూ ప్రసిద్ధి చెందినవారు, ఇద్దరూ విజయాన్ని కోరేవారు, ఇద్దరూ లోకంలో పేరుగాంచినవారు, ఇద్దరూ శత్రువులను జయించినవారు— వీరు బాణవర్షాన్ని వదులుతుండగా, క్షత్రియులు గందరగోళానికి లోనయ్యారు.
వ్యస్మయన్త నరాః సర్వే ద్రోణార్జునసమాగమే। నరాణాం బ్రువతాం వాక్యం శ్రూయతే స మహాస్వనః
ద్రోణుడు, అర్జునుడు ఎదురెదురుగా పోరాడుతుండగా, అందరూ ఆశ్చర్యంతో చూశారు. యోధులు మాట్లాడిన మాటలు ఘనంగా మారుమోగాయి.
ద్రోణం హి సమరే కోఽన్యో యోద్ధుమర్హత్యథార్జునాత్। రౌద్రః క్షత్రియధర్మోఽయం గురం వై యదయోధయత్
పోరులో ద్రోణునితో యుద్ధం చేయగలిగేది అర్జునుడికే సాధ్యం. శిష్యుడు తన గురువుతో యుద్ధం చేయడం నిజంగా కఠినమైన క్షత్రియ ధర్మమే.
ఇత్యబ్రువఞ్జనాస్తత్ర సంగ్రామశిరసి స్థితాః । తౌ సమీక్ష్య తు సంరబ్ధౌ సన్నికృష్టౌ మహారథౌ
పోరుబీదిలో నిలబడి ఉన్నవారు, ఆ ఇద్దరు మహారథులు కోపంతో దగ్గరగా పోరాడుతుండటం చూసి ఇలా అన్నారు.
ఛాద్యేతాం శరౌఘైస్తావన్యోన్యముపరాజితౌ । సంయుగే సంచకాశేతాం కాలసూర్యావివోదితౌ
బాణాల వర్షంతో ఒకరినొకరు కప్పేస్తూ, పోరులో ఇద్దరూ పరస్పరం పైచేయి సాధించేందుకు పోటీ పడుతూ, కాలుడు, సూర్యుడు కలిసినట్టు ప్రకాశించారు.
విష్ఫార్య చ మహాచాపం హేమపృష్ఠం దురాసదమ్। సంరబ్ధస్తు తదా ద్రోణః ప్రత్యయుధ్యత ఫల్గునమ్
ఆ సమయంలో ద్రోణుడు కోపంతో తన గొప్ప, బంగారు వెనుకభాగం ఉన్న ధనుస్సును బలంగా లాగి, ఫల్గునుడిని ఎదుర్కొన్నాడు.
స సాయకమయైర్జాలైరర్జునస్య రథం ప్రతి। భానుమద్భిః శిలాధౌతైర్బాణైః ప్రాచ్ఛాదయద్దిశః
రత్నాల్లా మెరిసే, రాళ్లపై మెరిపించిన బాణాల వర్షాలతో ద్రోణుడు అర్జునుడి రథాన్ని, చుట్టుపక్కల దిశలను కప్పేశాడు.
అర్జునస్తు తదా ద్రోణం మహావేగైర్మహారథః। వివ్యాధ శతశో బాణైర్ధారాభిరివ పర్వతమ్
అప్పుడు మహారథుడైన అర్జునుడు, ద్రోణునిపై వందలాది వేగవంతమైన బాణాలతో, కొండపై జలధారలు పడినట్టు మోతాదుగా వదిలాడు.
కాలమేఘ ఇవోష్ణాన్తే ఫల్గునః సమవాకిరత్
వేసవి చివరలో మేఘం వర్షం కురిపించినట్టు, ఫల్గునుడు బాణాలను వర్షంలా కురిపించాడు.
తస్య జామ్బూనదమయైశ్చితరైశ్చాపచ్యుతైః శరైః। ప్రాచ్ఛాదయద్రథశ్రేష్ఠం భారద్వాజోఽర్జునస్య వై
బంగారు అలంకారాలతో మెరిసే, రంగురంగుల బాణాలతో, భారద్వాజుని కుమారుడు అర్జునుడి అద్భుత రథాన్ని కప్పేశాడు.
తథైవ దివ్యం గాణ్డీవం ధనురానమ్య చార్జునః । శత్రుఘ్నం వేగవత్సృష్టం భారసాధనముత్తమమ్
అలాగే, అర్జునుడు తన దివ్యమైన గాండీవ ధనుస్సును బలంగా లాగి, శత్రువులను సంహరించే, వేగవంతమైన, భారాన్ని మోయగల గొప్ప ధనుస్సుతో సిద్ధమయ్యాడు.
శోభతే స్మ మహావాహుర్గాణ్డీవం విక్షిపన్ధనుః। శరాంశ్చ విసృజంశ్చిత్రాన్సువర్ణవికృతాన్బహూన్
బలమైన భుజాలున్న అర్జునుడు గాండీవాన్ని లాగుతూ, బంగారు అలంకారాలతో ఉన్న అనేక అద్భుతమైన బాణాలను వదులుతూ ప్రకాశించాడు.
ప్రాచ్ఛాదయదమేయాత్మా భారద్వాజరథం ప్రతి। ద్రోణచాపవినిర్ముక్తాన్బాణాన్బాణైరవారయత్
అర్జునుడు, ఎవరికీ లోబడని వాడు, భారద్వాజుని రథాన్ని బాణాలతో కప్పి, ద్రోణుని ధనుస్సు నుంచి వచ్చిన బాణాలను తన బాణాలతో అడ్డుకున్నాడు.
సరథోఽప్యచరత్పార్థః ప్రేక్షణీయో మహారథః । యుగపద్దిక్షు సర్వాసు సర్వతోఽస్త్రాణ్యవాసృజమ్
రథం లేకపోయినా, అర్జునుడు ఆ మహావీరుడు అద్భుతంగా కదులుతూ, చుట్టూ అన్ని దిక్కులలో ఒకేసారి ఆయుధాలు ప్రయోగించాడని చూడటానికి ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
ఆదదానం శరాన్ఘోరాన్సందధానం చ పాణ్డవమ్ । విసృజన్తం చ క్రౌన్తేయం న స్మ పశ్యన్తి లాఘవామ్
పాండవుడు భయంకరమైన బాణాలను ఎత్తి, వాటిని విల్లో పెట్టి, కుంతీ కుమారుడు వాటిని వదులుతుండగా, అతని చేతుల వేగాన్ని ఎవ్వరూ గమనించలేకపోయారు.