స భీమః ప్రథమం గత్వా తమిస్రాయాముపావిశత్ । మృగం సింహ ఇవాదృశ్యః ప్రత్యాకాఙ్క్షత్స కీచకమ్ ।। 6
భీముడు ముందుగా వెళ్లి, చీకటిలో ఎవరికీ కనిపించకుండా సింహంలా మృగాన్ని ఎదురు చూస్తున్నట్టు కూర్చున్నాడు. అతడు కీచకుడిని ఎదురుచూశాడు.
కీచకస్తు శిరఃస్నాతో నిశాయాం సమలంకృతః। సఙ్కేతమగమత్తూర్ణం శూన్యాగారమపావృతమ్ ।। 7
కీచకుడు తలస్నానం చేసి, రాత్రి అలంకరించుకొని, వేగంగా ఖాళీగా ఉన్న, తలుపు తెరిచిన గదికి వచ్చాడు.
తదేవ నర్తనాగారం పాఞ్చాలీ యదభాషత। తాం మన్యమానః సంకేతే సైరన్ధ్రీం కామమోహితః ।। 8
ద్రౌపదీ చెప్పిన అదే నాట్యశాలలో, సైరంధ్రీతో కలిసేందుకు వచ్చానని భావించి, కోరికతో మత్తులో ఉన్న కీచకుడు లోపలికి ప్రవేశించాడు.
ప్రవిశ్య నర్తనాగారం తతస్తం పురుషర్షభమ్। పూర్వాగతం భీమసేనం దృప్తమప్రతిమజసమ్ ।। 9
ఆ నాట్యశాలలోకి ప్రవేశించిన కీచకుడు, అప్పటికే అక్కడికి వచ్చిన, అప్రతిహతబలశాలి, గర్వంతో ఉన్న భీమసేనుడిని చూశాడు.
శయానం శయనే తత్ర మృత్యుం మూఢః పరామృశత్। జాజ్వల్యమానం కోపేన కృష్ణాధర్షణజేన చ ।। 10
అక్కడ మంచంపై పడుకుని ఉన్న భీముడిని, తనకు తెలియకుండానే, కీచకుడు తాకాడు. అతడు ద్రౌపదీ అవమానానికి కోపంతో మండిపోతూ, మృత్యువును తాకినట్టయ్యాడు.
ఏకాన్తే భీమమాసాద్య కీచకః కాలచోదితః। హర్షోన్మథితచిత్తాత్మా స్మయమానోఽభ్యభాషత ।। 11
ఒంటరిగా ఉన్న భీముడి దగ్గరకు, విధి తిప్పిన కీచకుడు ఆనందంతో, చిరునవ్వుతో వచ్చి మాట్లాడాడు.
ప్రహితం తే మయా భద్రే బహువిత్తం శుచిస్మితే। త్వయి తిష్ఠతు తత్సర్వం యథాఽసి స్వయమాగతా ।। 12
ఓ ముద్దుగుమ్మ, నీవు స్వయంగా వచ్చావని, నేను నీకు ఎన్నో ధనాలు పంపించాను. అవన్నీ నీ వద్దే ఉండిపోవచ్చు.
అకస్మాన్మాం ప్రశంసన్తి సదా గృహగతాః స్త్రియః। బలవాన్దర్శనీయశ్చ నాన్యస్తే సదృశః పుమాన్ ।। 13
మన ఇంటి మహిళలు ఎప్పుడూ అనుకోకుండా నన్ను పొగిడుతుంటారు. నా వంటి బలవంతుడు, అందగాడు ఇంకెవరూ లేరని అంటారు.
అహం రూపేణ సంపన్నః స్నాతో గురువిభూషితః। నిత్యమేవ ప్రియః స్త్రీణాం సౌభాగ్యాత్ప్రియదర్శనః । రూపస్య తన్మయా ప్రాప్తం ఫలం కమలలోచనే ।। 14
నేను అందంతో, స్నానం చేసి, మంచి అలంకారాలతో ఉన్నవాడిని. ఎప్పుడూ స్త్రీలకు ఇష్టమైనవాడిని, అదృష్టవంతుడిని. కమలాకంటి, నా అందంతోనే ఈ ఫలితాన్ని పొందాను.
దిష్ట్యా త్వం దర్శనీయోసి దిష్ట్యాఽఽత్మానం ప్రశంససి।। 15
అదృష్టవశాత్తు నీవు చూడదగినవాడివి, అదృష్టంతోనే నీవు నిన్ను నువ్వు పొగడుతున్నావు.
త్వయాఽపీదృగ్గుణా నారీ రూపశీలసమన్వితా। అదృష్టపూర్వా పశ్య త్వం యతో జానాసి సూతజ। ద్రక్ష్యసి త్వం ముహూర్తేన యథేయం స్త్రీ గుణాన్వితా ।। 16
నీకు ఇంతటి రూపం, మంచి స్వభావం కలిగిన స్త్రీ ఎప్పుడూ కనిపించలేదు. సూతపుత్రా, ఇప్పుడు చూడు, కొద్దిసేపట్లో నీకు నిజమైన గుణవంతురాలు ఎలా ఉంటుందో తెలుస్తుంది.
ఉపరంస్యసి కామాచ్చ శీఘ్రం త్వం స్ప్రష్టుమర్హసి । ఈదృశస్తు త్వయా స్పర్శః స్పృష్టపూర్వో న కర్హిచిత్ ।। 17
త్వరలో నీ కోరిక తీరిపోతుంది. ఎందుకంటే నీవు ఇంతవరకు ఎప్పుడూ తాకని దాన్ని ఇప్పుడు తాకబోతున్నావు.
స్పర్శం వేత్సి విదగ్ధస్త్వం కామధర్మవిచక్షణః। స్త్రీణాం ప్రీతికరో నాన్యస్త్వత్సమః పురుషస్త్విహ ।। 18
నీవు తెలివైనవాడివి, ప్రేమలో నైపుణ్యం కలవాడివి. స్త్రీలకు ఇష్టమైన స్పర్శ నీకు తెలుసు. ఇక్కడ నీకు సమానమైన పురుషుడు లేడు.
ఇత్యుక్త్వా తం మహాబాహుర్భీమో భీమపరాక్రమః। సహసోత్పత్య కౌన్తేయః ప్రహస్యేదమువాచ హ ।। 19
ఇలా చెప్పిన వెంటనే, మహాబలుడు భీముడు అకస్మాత్తుగా లేచి, నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు.
అద్య త్వాం భగినీ పాపం కృష్యమాణం మయా భువి । ద్రక్ష్యతేఽద్రిప్రతీకాశం సింహేనేవ మహాగజమ్ ।। 20
ఈ రోజు నా అక్క నిన్ను నేలపై ఈడ్చుకుంటూ పోతున్నదాన్ని చూస్తుంది, పాపీ, సింహం ఏనుగును లాగినట్టు.
నిరాబాధా త్వయి హతే సైరన్ధ్రీ విచరిష్యతి। సుఖమేవ చరిష్యన్తి సైరన్ధ్ర్యాః పతయః సదా ।। 21
నీవు చనిపోతే, సైరంధ్రీ ఎలాంటి భయమూ లేకుండా తిరుగుతుంది. సైరంధ్రీ భర్తలు ఎప్పుడూ సుఖంగా జీవిస్తారు.
తతో జగ్రాహ కేశేషు మాల్యవత్సు సుగన్ధిషు ।। 22
ఆ తరువాత భీముడు, సువాసన గల పూలమాలలతో అలంకరించబడిన కీచకుడి జుట్టును పట్టుకున్నాడు.
గృహీత్వా కీచకం భీమో విరరాజ మహాబలః। గృహీత్వా గ్రాసకామస్తు సింహః క్షుద్రమృగం యథా ।। 23
కీచకుడిని పట్టుకున్న భీముడు, తన మహాబలంతో ప్రకాశించాడు. మృగాన్ని పట్టుకున్న సింహంలా అతడిని బలంగా పట్టుకున్నాడు.
స కేశేషు పరామృష్టో బలేన బలినాం వరః। ఆక్షిప్య కేశాన్వేగేన బాహ్వోర్జగ్రాహ పాణ్డవమ్ ।। 24
అప్పుడు బలవంతులలో అగ్రగణ్యుడు కీచకుడు భీముని జుట్టు బలంగా పట్టుకుని, వేగంగా లాగి, భుజాలు గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
బాహుయుద్ధం తయోరాసీత్క్రుద్ధయోర్నరసింహయోః। వసన్తే వాసితాహేతోర్బలినోర్నాగయోరివ ।। 25
అప్పుడా ఇద్దరు కోపంతో ఉన్న మానవసింహులు, వసంతంలో జత కోసం పోటీపడే రెండు పాముల్లా, చేతులతో పోరాడారు.
కీచకానాం తు ముఖ్యస్య నరాణాముత్తమస్య చ। వాలిసుగ్రీవయోర్భ్రాత్రోః పురేవ కపిసింహయోః ।। 26
కీచకులలో ప్రధానుడు, మానవుల్లో శ్రేష్ఠుడు, ఇద్దరు అన్నదమ్ములైన వాలి సుగ్రీవుల మధ్య జరిగిన యుద్ధంలా అది కనిపించింది.
శార్దూలావివ గర్జన్తౌ తార్క్ష్యనాగావివోద్యతౌ। సమయత్నౌ సమక్రోధౌ పతితౌ భీమకీచకౌ ।। 27
వాళ్లు ఇద్దరూ పులుల్లా గర్జిస్తూ, గరుడ పాము లాగా పైకి లేచి, సమానంగా ప్రయత్నించి, సమానంగా కోపంతో భూమిపై పడిపోయారు.
గజావివ మదోన్మత్తౌ నదన్తౌ పతితౌ క్షితౌ। వృషభావివ వల్మీకం మృద్గన్తౌ సమవిక్రమౌ ।।28
మత్తులో ఉన్న రెండు ఏనుగులు అరుస్తూ నేలపై పడిపోయినట్టు, ఇద్దరు బలవంతులు ఎర్రచీమ గుట్టను నలిపే రెండు ఎద్దుల్లా పోరాడారు.
ఈషదాగలితం చాపి క్రోధాచ్చావాఙ్ముఖం స్థితమ్ । కీచకో బలవాన్భీమం జానుభ్యాం పాతయద్భువి ।। 29
కోపంతో కాస్త ముందుకు వంగిన కీచకుడు, తన బలంతో భీముని మోకాళ్లతో నేలపై పడవేశాడు.
పాతితో భీమసేనస్తు కీచకేన బలీయసా। ఉత్పపాతాథ వేగేన దణ్డాహత ఇవోరగః ।। 30
బలవంతుడైన కీచకుడు పడగొట్టిన భీమసేనుడు, దండతో కొట్టిన పాము లాగా వేగంగా పైకి లేచాడు.
స్పర్ధయా చ బలోన్మత్తౌ తావుభౌ భీమకీచకౌ। నిశ్శబ్దం పర్యకర్షేతామన్యోన్యస్య వినిర్జయే ।। 31
పోటీతో, బల మత్తుతో ఉన్న భీముడు, కీచకుడు ఇద్దరూ నిశ్శబ్దంగా ఒకరిని ఒకరు లాగుతూ, గెలుపు కోసం పోరాడారు.
తతస్తద్భవనశ్రేష్ఠం ప్రాకమ్పత తదా భృశమ్। తౌ క్రోధవశమాపన్నావన్యోన్యమభిజఘ్నతుః ।। 32
అప్పుడు ఆ గొప్ప భవనం బలంగా కంపించిపోయింది, ఎందుకంటే కోపంతో ఉన్న ఆ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు.
తలాభ్యాం భీమసేనేన వక్షస్యభిహతో బలీ। కీచకో రోషరక్తాక్షో న చచాల పదాత్పదమ్ ।। 33
భీమసేనుడు తన రెండు చేతులతో కీచకుడి ఛాతిపై గట్టిగా కొట్టినా, కోపంతో కళ్లెర్రగా ఉన్న బలవంతుడు కీచకుడు ఒక్క అడుగు కూడా వెనక్కి వేయలేదు.
ముహూర్తమశకత్సోఢుం వేగం తస్య మహాత్మనః। కీచకో భీమసేనేన పశ్చాత్పశ్చాదహీయత ।। 34
ఒక్క క్షణం కీచకుడు ఆ మహాత్ముడి బలాన్ని తట్టుకున్నాడు, కానీ తర్వాత భీమసేనుడు అతన్ని ఒక్కొక్క అడుగు వెనక్కి నెట్టి మోపాడు.
తం హీయమానం విజ్ఞాయ భీమసేనో మహాబలః । వక్షస్యానీయ వేగేన ప్రమమాథ విచేతసమ్ ।। 35
అతను నశించిపోతున్నాడని గమనించిన భీమసేనుడు, బలంగా దగ్గరకు లాగి, అతన్ని స్పృహ కోల్పోయేలా నలిపేశాడు.