ఏవమేతత్కరిష్యామి యథా సుశ్రోణి భాషసే। ఏకోఽహమాగమిష్యామి శూన్యమావసథం తవ ।। 19
సుందర నడుము కలవాడవు, నీవు చెప్పినట్లు నేనే చేస్తాను. ఒంటరిగా నీ ఖాళీ గదికి వస్తాను.
సమాగమార్థం రమ్భోరు త్వయా మదనదర్పితః। యథా త్వాం నైవ పశ్యేయుర్గన్ధర్వాః సూర్యవర్చసః ।। 20
నల్లని నడుము కలవాడవు, మన కలయిక కోసం, మనసు మత్తుతో నేను వస్తాను. ప్రకాశవంతమైన గంధర్వులు నిన్ను చూడకుండా చూసుకుంటాను.
యదేతన్నర్తనాగారం మాత్స్యరాజేన కారితమ్। దివాత్ర కన్యా నృత్యన్తి రాత్రౌ యాన్తి స్వకం గృహం ।। 21
మత్స్య రాజు నిర్మించిన ఆ నాట్యశాలలో, పగలు యువతులు నాట్యం చేస్తారు. రాత్రి వారు తమ ఇళ్లకు వెళ్తారు.
నిశాయాం తత్ర గచ్ఛేథా గన్ధర్వాస్తన్న జానతే। తత్ర దోషః పరిహృతో భవిష్యతి న సంశయః ।। 22
రాత్రి ఆ నాట్యశాలకు వెళ్ళు. అక్కడ గంధర్వులకు తెలియదు. అక్కడ తప్పు జరగదు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఏకస్త్వం నర్తనాగారం రాత్రౌ సంకేతమావ్రజ । తత్రాహం భవితా తుభ్యం వశగా నాత్ర సంశయః ।। 23
రాత్రి మనం చెప్పుకున్నట్టు నువ్వు ఒంటరిగా నాట్యశాలకి రా. అక్కడ నేను పూర్తిగా నీ చెప్పినట్టు ఉంటాను — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
తథా భద్రే కరిష్యామి యథా త్వం భీరు వక్ష్యసి। ఏకః సన్నర్తనాగారమాగమిష్యామి భామిని। సమాగమార్థం సుశ్రోణి శపే చ సుకృతేన మే ।। 24
అవును భద్రే, నువ్వు చెప్పినట్టు నేనే చేస్తాను. భయపడే వాడివి అయినా సరే, నేను ఒంటరిగా నాట్యశాలకు వస్తాను, అందమైనవాడివి. మన కలయిక కోసం, నా మంచి పనుల మీద ప్రమాణం చేస్తాను.
యథా త్వాం నావబుధ్యన్తి గన్ధర్వా వరవర్ణిని। సత్యం తే ప్రతిజానామి గన్ధర్వేభ్యో న తే భయమ్। అలంకరిష్యామ్యద్యాహం త్వత్సమాగమనాయ వై ।। 25
నీ అందాన్ని చూసి గంధర్వులు నిన్ను గుర్తించరని నిజంగా హామీ ఇస్తున్నాను. వాళ్ల వల్ల నీకు భయం లేదు. ఈ రోజు మన కలయిక కోసం నేను నన్ను సర్వంగా అలంకరిస్తాను.
వాసాంసి చ విచిత్రాణి మనోజ్ఞాని తవాపి చ। యథా మాం న త్యజేథాస్త్వం తథ రంస్యే త్వయా సహ ।। 26
నేను ఆకర్షణీయమైన, అందమైన వస్త్రాలు ధరిస్తాను, నువ్వు కూడా అలాగే. నువ్వు నన్ను వదలకుండా ఉన్నట్టు, నేనూ నీతో ఆనందంగా గడుపుతాను.
తథా చేదప్యహం సూత దర్శయిష్యామి తే సుఖమ్। యన్నానుభూతం భవతా జన్మప్రభృతి కీచక ।। 27
అలా అయితే, ఓ రథసారధి, నీకు పుట్టినప్పటి నుంచి ఎప్పుడూ అనుభవించని సుఖాలను నేను కూడా చూపిస్తాను, కీచకా.
తమర్థమపి జల్పన్త్యా ద్రౌపద్యాః కీచకస్య హ। క్షణమాత్రం తదభవన్మాసేనైవ సమం నృప ।। 28
ద్రౌపది కీచకునితో ఈ మాటలు మాట్లాడుతుంటే, ఓ రాజా, ఆ చిన్న క్షణమే అతడికి నెల రోజులంత పొడుగుగా అనిపించింది.
కీచకోఽథ గృహం గత్వా భృశం హర్షపరిప్లుతః। సైరన్ధ్రీరూపిణీం మూఢో మృత్యుం తాం నావబుద్ధవాన్ ।। 29
తర్వాత కీచకుడు ఎంతో ఆనందంతో ఇంటికి వెళ్లాడు. సైరంధ్రీ రూపంలో ఉన్న ఆమే తన మరణమని అతడు గ్రహించలేదు.
గన్ధాభరణమాల్యేషు వ్యాసక్తః స విశేషతః। అలంచక్రే తదాఽఽత్మానం సత్వరః కామమోహితః ।। 30
అతడు పరిమళాలు, ఆభరణాలు, పూలమాలలలో పూర్తిగా మునిగిపోయి, కోరికతో తడిసి, త్వరగా తనను తానే అలంకరించుకున్నాడు.
తస్య తత్కుర్వతః కర్మ కాలో దీర్ఘ ఇవాభవత్। అనుచిన్తయతశ్చాపి తామేవాయతలోచనామ్ ।। 31
ఆ పనులు చేస్తూ, ఆ విశాలమైన కళ్లవారిని ఆలోచిస్తూ, అతడికి కాలం చాలా నెమ్మదిగా పోతున్నట్టు అనిపించింది.
ఆసీదభ్యధికా చాపి శ్రీః శ్రియం ప్రముముక్షతః । నిర్వాణకాలే దీపస్య వర్తీమివ దిధక్షతః ।। 32
తన వైభవాన్ని చూపించాలనే తపనతో అతడి కాంతి మరింత పెరిగింది. దీపం ఆరిపోవడానికి ముందు మరింత ప్రకాశించేలా అతడు మెరిసిపోయాడు.
కృతసంప్రత్యయస్తస్యాః కీచకః కామమోహితః। నాజానాత్పతనం స్వస్య చిన్తయంస్తాం శుభాననామ్ ।। 33
ఆమె ఒప్పుకున్నదని తెలుసుకుని, కోరికతో మునిగిపోయిన కీచకుడు, ఆ అందమైన ముఖాన్ని ఆలోచిస్తూ, తన పతనం ఎరుగలేదు.
తతస్తు ద్రౌపదీ గత్వా భీమసేనం మహానసే। ఉపాతిష్ఠత కల్యాణీ కౌరవ్యం పతిమన్తికాత్ ।। 34
అంతటితో ద్రౌపది మహానసంలో ఉన్న భీమసేనుని వద్దకు వెళ్లి, ఆ కల్యాణి కౌరవుని తన భర్తను సమీపించింది.
తమువాచ సుకేశాన్తా కీచకస్య కృతో మయా। సఙ్గమో నర్తనాగారే యథాఽవోచః పరన్తప ।। 35
అందమైన జుట్టు కలిగిన ఆమె, "నీ చెప్పినట్టు, పరంతపా, నేను నాట్యశాలలో కీచకునితో కలిసే ఏర్పాటుచేశాను" అని అతనితో చెప్పింది.
కాలేన నియతం బద్ధః కామేన చ బలాత్కృతః। శూన్యం స నర్తనాగారమాగమిష్యతి కీచకః। ఏకో నిశి మహాబాహో కీచకం తం నిషూదయ ।। 36
కాలం చేత బంధించబడి, కోరిక చేత ఆక్రమించబడి, కీచకుడు రాత్రి ఒంటరిగా ఖాళీ నాట్యశాలకు వస్తాడు, మహాబాహువా. అక్కడ అతన్ని సంహరించు.
తం మూతపుత్రం కౌన్తేయ కీచకం మదదర్పితమ్। గత్వా త్వం నర్తనాగారం నిర్జీవం కురు పాణ్డవ ।। 37
కుంతీ కుమారా, మదంతో గర్వపడే ఆ సూతపుత్రుడైన కీచకుని నాట్యశాలలోకి వెళ్లి, అతన్ని చంపు.
గర్వితః మూతపుత్రోఽసౌ గన్ధర్వానవమన్యతే। స త్వం ప్రహరతాంశ్రేష్ఠ నాలం నాగ ఇవోద్ధర ।। 38
ఆ గర్వంతో ఉన్న సూతపుత్రుడు గంధర్వులను తక్కువగా చూస్తున్నాడు. యుద్ధవీరులలో నీవు శ్రేష్ఠుడవు, ఆనగా, ఏనుగు లాగా అతన్ని నేలకూల్చు.
అస్రం దుఃఖాభిభూతాయా మమ మార్జస్వ భారత। బాహువీర్యానురూపం చ దర్శయాద్య పరాక్రమమ్। ఆత్మనశ్చైవ భద్రం తే కురు మానం కులస్య చ ।। 39
భారతా, నేను బాధతో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటున్నాను, వాటిని తుడిచేయి. నువ్వు చూపించే బాహుబలానికి తగిన పరాక్రమాన్ని ఈ రోజు చూపించు. నీకు, నీ వంశానికి గౌరవం కలిగించు. మంగళం కలగాలి.
స్వాగతం తే వరారోహే యన్మాం వేదయసే ప్రియమ్। నహ్యస్య కంచిదిచ్ఛామి సహాయం వరవర్ణిని ।। 40
నీవు నాకు ఈ ప్రియమైన విషయం చెప్పినందుకు, సుందర నడుము కలదానివి, స్వాగతం. దీనిలో నాకు ఇంకెవరూ సహాయం అవసరం లేదు, అందమైనవాడివి.
సా మే ప్రీతిస్త్వయాఽఽఖ్యాతా కీచకస్య సమాగమే। హత్వా హిడిమ్బం యా ప్రీతిర్మమాసీత్సా శుచిస్మితే ।। 41
నవ్వుతూ మాట్లాడే నీ ముఖంలో కీచకుడిని కలిసిన ఆనందాన్ని నువ్వు చెప్పినది, నేను హిడింబుడిని సంహరించినప్పుడు నాకు కలిగిన ఆనందంతో సమానంగా ఉంది.
సత్యం భ్రాతౄంశ్చ పుత్రాంశ్చ పురస్కృత్య శపామి తే। కీచకం నిహనిష్యామి వృత్రం దేవపతిర్యథా ।। 42
నిజాన్ని, నా అన్నలను, నా కుమారులను సాక్షిగా ఉంచుకొని నీకు ప్రమాణం చేస్తున్నాను—ఇంద్రుడు వృత్రాసురుడిని ఎలా సంహరించాడో, నేను కూడా కీచకుడిని సంహరిస్తాను.
ప్రసహ్య నిహనిష్యామి కేశవః కేశినం యథా। రహస్యం వా ప్రకాశం వా సూదయిష్యామి కీచకమ్ ।। 43
కేశవుడు కేశిని ఎలా సంహరించాడో, నేను కూడా బలవంతంగా కీచకుడిని చంపుతాను. అది రహస్యంగా అయినా, అందరిముందు అయినా, అతన్ని నాశనం చేస్తాను.
అహం భద్రే హనిష్యామి కీచకం మదనాన్వితమ్। యస్త్వాం కామాభిభూతాత్మా దుర్లభామభిమన్యతే ।। 44
సుముఖి, నిన్ను పొందాలని కోరికతో మదిలో మునిగిపోయిన కీచకుడిని నేను సంహరిస్తాను. నువ్వు అందరికీ అందని వాడివి అయినా, అతడు నిన్ను పొందాలని ఆశపడుతున్నాడు.
అథ చేదవబుధ్యన్తి సూతపుత్రం మయా హతమ్। నిర్మనుష్యం కరిష్యామి మత్స్యానామిదమాలయమ్ ।। 45
నాకు కీచకుడిని చంపిన విషయం వారు తెలుసుకుంటే, ఈ మత్స్యుల ఊరిని నేను మనుషుల్లేని స్థలంగా మార్చేస్తాను.
మయా హతాంశ్చేన్మాత్స్యాంస్తు ధార్తరాష్ట్రో విబుధ్యతి। దుర్యోధనం తతో హత్వా సానుబన్ధం సబాన్ధవమ్। కురుణామఖిలం రాజ్యం ప్రతిపత్స్యామి భామిని ।। 46
నేను చంపిన మత్స్యులను ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు దుర్యోధనుడు తెలుసుకుంటే, అతడిని, అతని బంధువులను, మిత్రులను సంహరించి, కురువంశానికి చెందిన మొత్తం రాజ్యాన్ని నేను స్వాధీనం చేసుకుంటాను, సుందరి.
నాహం శక్తోఽనునయితుం కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్। కామం సత్యముపాసీత కున్తీపుత్రో యుధిష్ఠిరః । కామమన్యే హ్యుపాసన్తు వినీతా ధర్మచారిణః ।। 47
నేను కుంతీ కుమారుడు యుధిష్ఠిరుడిని ఒప్పించలేను. యుధిష్ఠిరుడు తనకు నచ్చినట్లు ధర్మాన్ని పాటించాలి. మరికొందరు వినయంగా, ధర్మబద్ధంగా ఉన్నవారు కూడా తమకు నచ్చినట్లు నడుచుకోవచ్చు.
త్వాం తు దుఃఖమిదం ప్రాప్తాం నాహం శక్నోమ్యుపేక్షితుమ్। నిర్వృతా భవ పాఞ్చాలి కీచకస్య వధాత్పునః ।। 48
పాంచాలి, నీవు ఈ బాధను అనుభవిస్తున్నప్పుడు నేను ఊరుకోలేను. కీచకుడి మరణంతో మళ్లీ నీవు సాంత్వన పొందు.