భీమేన చ ప్రతిజ్ఞాతే కీచకస్య వధే తదా। ద్రౌపదీ చ సుదేష్ణాయాః ప్రవివేశ పునర్గృహమ్ ।। 9
ఆ సమయంలో భీముడు కీచకుని వధ చేయాలని ప్రతిజ్ఞ చేసినప్పుడు, ద్రౌపదీ మళ్లీ సుదేష్ణా ఇంట్లోకి ప్రవేశించింది.
తస్యాం రజన్యాం వ్యుష్టాయాం ప్రాతరుత్థాయ కీచకః। గత్వా రాజకులాయైవ ద్రౌపదీమిదమబ్రవీత్ ।। 10
ఆ రాత్రి గడిచిన తర్వాత, ఉదయం లేచి కీచకుడు రాజమహలానికి వెళ్లి, ద్రౌపదీతో ఇలా చెప్పాడు.
యత్త్వాఽహం పశ్యతో రాజ్ఞః పాతయిత్వా పదాఽహనమ్ । న కంచిల్లభసే నాథమభిపన్నా బలీయసా ।। 11
రాజు ఎదుట నేను నిన్ను కాలితో తోసినప్పుడు, నిన్ను రక్షించేవాడు ఎవరూ లేరు. బలవంతుడైన నేను నిన్ను బాధించినా, నీకు సహాయం చేయేవాడు దొరకలేదు.
ప్రవాదేన తు మాత్స్యానామయం రాజేతి చోచ్యతే। అహమేవ హి రాజా వై మాత్స్యానాం వాహినీపతిః ।। 12
మత్స్యులలో గాసిప్పు ప్రకారం ఇతనే రాజు అంటారు. కానీ నిజంగా మత్స్యుల రాజు, సైన్యాధిపతి నేనే.
సా సుఖం ప్రతిపద్యస్వ దాసో భీరు భవామి తే। న హ్యహం త్వామృతే భీరు చిరం జీవితుముత్సహే ।। 13
భయపడే మనసున్నవాడవు, నీవు సుఖంగా ఉండు. నేను నీ సేవకుడిగా మారిపోతాను. నీవు లేకుండా, నేను ఎక్కువ కాలం బతకలేను.
అహన్యహని సుశ్రోణి శతనిష్కం దదామి తే। దాసీశతం చ తే దద్యాం దాసానామపి చాపరమ్ ।। 14
సుందర నడుము కలవాడవు, ప్రతిరోజూ నీకు వంద బంగారు నాణేలు ఇస్తాను. నీకు వంద మంది దాసుల్ని, ఇంకా మరిన్ని సేవకులను ఇస్తాను.
రథాంశ్చాశ్వతరీయుక్తానస్తు నౌ భీరు సంగమః । సుదాసానాం సహస్రం చ మహిషాణాం సహస్రకమ్ ।। 15
ముల్లెళ్ళు జోడించిన రథాలు, మన కలయిక కోసం, వందలాది మంచి సేవకులు, వేలు మేకలు నీకిచ్చుతాను.
అన్తఃపురసహస్రం చ హేమకూటసహస్రకమ్। తుభ్యం దాస్యామి సర్వాణి రాజార్హాణ్యమ్బరాణి చ ।। 16
వెయ్యి అంతఃపురాలు, వెయ్యి బంగారు నిధులు, ఇవన్నీ నీకిస్తాను. రాజకుమార్తెకు తగిన వస్త్రాలు కూడా ఇస్తాను.
ఏతన్మే వచనం సత్యం ప్రతిపద్యస్వ కీచక। న తే సఖా వా భ్రాతా వా జానీయాత్సంగమం మయా ।। 17
కీచకా, ఇది నా నిజమైన మాట. దయచేసి అంగీకరించు. మన కలయికను నీ స్నేహితుడు గానీ, అన్నయ్య గానీ ఎవరూ తెలుసుకోరాదు.
అనుప్రవాదాద్భీతాఽస్మి గన్ధర్వాణాం యశస్వినామ్ । అనుబోధాద్గనర్థః స్యాదయశశ్చ మహద్భవేత। ఏతన్మే ప్రతిజానీహి తతోఽహం వశగా తవ ।। 18
గంధర్వుల గురించి పుకార్ల వలన నాకు భయం. వాళ్లు తెలిసుకుంటే, అపాయమూ, పెద్ద అపకీర్తి కలుగుతుంది. నీవు నాకు ప్రమాణం చేయు, అప్పుడు నేను నీకు వశమవుతాను.
ఏవమేతత్కరిష్యామి యథా సుశ్రోణి భాషసే। ఏకోఽహమాగమిష్యామి శూన్యమావసథం తవ ।। 19
సుందర నడుము కలవాడవు, నీవు చెప్పినట్లు నేనే చేస్తాను. ఒంటరిగా నీ ఖాళీ గదికి వస్తాను.
సమాగమార్థం రమ్భోరు త్వయా మదనదర్పితః। యథా త్వాం నైవ పశ్యేయుర్గన్ధర్వాః సూర్యవర్చసః ।। 20
నల్లని నడుము కలవాడవు, మన కలయిక కోసం, మనసు మత్తుతో నేను వస్తాను. ప్రకాశవంతమైన గంధర్వులు నిన్ను చూడకుండా చూసుకుంటాను.
యదేతన్నర్తనాగారం మాత్స్యరాజేన కారితమ్। దివాత్ర కన్యా నృత్యన్తి రాత్రౌ యాన్తి స్వకం గృహం ।। 21
మత్స్య రాజు నిర్మించిన ఆ నాట్యశాలలో, పగలు యువతులు నాట్యం చేస్తారు. రాత్రి వారు తమ ఇళ్లకు వెళ్తారు.
నిశాయాం తత్ర గచ్ఛేథా గన్ధర్వాస్తన్న జానతే। తత్ర దోషః పరిహృతో భవిష్యతి న సంశయః ।। 22
రాత్రి ఆ నాట్యశాలకు వెళ్ళు. అక్కడ గంధర్వులకు తెలియదు. అక్కడ తప్పు జరగదు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఏకస్త్వం నర్తనాగారం రాత్రౌ సంకేతమావ్రజ । తత్రాహం భవితా తుభ్యం వశగా నాత్ర సంశయః ।। 23
రాత్రి మనం చెప్పుకున్నట్టు నువ్వు ఒంటరిగా నాట్యశాలకి రా. అక్కడ నేను పూర్తిగా నీ చెప్పినట్టు ఉంటాను — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
తథా భద్రే కరిష్యామి యథా త్వం భీరు వక్ష్యసి। ఏకః సన్నర్తనాగారమాగమిష్యామి భామిని। సమాగమార్థం సుశ్రోణి శపే చ సుకృతేన మే ।। 24
అవును భద్రే, నువ్వు చెప్పినట్టు నేనే చేస్తాను. భయపడే వాడివి అయినా సరే, నేను ఒంటరిగా నాట్యశాలకు వస్తాను, అందమైనవాడివి. మన కలయిక కోసం, నా మంచి పనుల మీద ప్రమాణం చేస్తాను.
యథా త్వాం నావబుధ్యన్తి గన్ధర్వా వరవర్ణిని। సత్యం తే ప్రతిజానామి గన్ధర్వేభ్యో న తే భయమ్। అలంకరిష్యామ్యద్యాహం త్వత్సమాగమనాయ వై ।। 25
నీ అందాన్ని చూసి గంధర్వులు నిన్ను గుర్తించరని నిజంగా హామీ ఇస్తున్నాను. వాళ్ల వల్ల నీకు భయం లేదు. ఈ రోజు మన కలయిక కోసం నేను నన్ను సర్వంగా అలంకరిస్తాను.
వాసాంసి చ విచిత్రాణి మనోజ్ఞాని తవాపి చ। యథా మాం న త్యజేథాస్త్వం తథ రంస్యే త్వయా సహ ।। 26
నేను ఆకర్షణీయమైన, అందమైన వస్త్రాలు ధరిస్తాను, నువ్వు కూడా అలాగే. నువ్వు నన్ను వదలకుండా ఉన్నట్టు, నేనూ నీతో ఆనందంగా గడుపుతాను.
తథా చేదప్యహం సూత దర్శయిష్యామి తే సుఖమ్। యన్నానుభూతం భవతా జన్మప్రభృతి కీచక ।। 27
అలా అయితే, ఓ రథసారధి, నీకు పుట్టినప్పటి నుంచి ఎప్పుడూ అనుభవించని సుఖాలను నేను కూడా చూపిస్తాను, కీచకా.
తమర్థమపి జల్పన్త్యా ద్రౌపద్యాః కీచకస్య హ। క్షణమాత్రం తదభవన్మాసేనైవ సమం నృప ।। 28
ద్రౌపది కీచకునితో ఈ మాటలు మాట్లాడుతుంటే, ఓ రాజా, ఆ చిన్న క్షణమే అతడికి నెల రోజులంత పొడుగుగా అనిపించింది.
కీచకోఽథ గృహం గత్వా భృశం హర్షపరిప్లుతః। సైరన్ధ్రీరూపిణీం మూఢో మృత్యుం తాం నావబుద్ధవాన్ ।। 29
తర్వాత కీచకుడు ఎంతో ఆనందంతో ఇంటికి వెళ్లాడు. సైరంధ్రీ రూపంలో ఉన్న ఆమే తన మరణమని అతడు గ్రహించలేదు.
గన్ధాభరణమాల్యేషు వ్యాసక్తః స విశేషతః। అలంచక్రే తదాఽఽత్మానం సత్వరః కామమోహితః ।। 30
అతడు పరిమళాలు, ఆభరణాలు, పూలమాలలలో పూర్తిగా మునిగిపోయి, కోరికతో తడిసి, త్వరగా తనను తానే అలంకరించుకున్నాడు.
తస్య తత్కుర్వతః కర్మ కాలో దీర్ఘ ఇవాభవత్। అనుచిన్తయతశ్చాపి తామేవాయతలోచనామ్ ।। 31
ఆ పనులు చేస్తూ, ఆ విశాలమైన కళ్లవారిని ఆలోచిస్తూ, అతడికి కాలం చాలా నెమ్మదిగా పోతున్నట్టు అనిపించింది.
ఆసీదభ్యధికా చాపి శ్రీః శ్రియం ప్రముముక్షతః । నిర్వాణకాలే దీపస్య వర్తీమివ దిధక్షతః ।। 32
తన వైభవాన్ని చూపించాలనే తపనతో అతడి కాంతి మరింత పెరిగింది. దీపం ఆరిపోవడానికి ముందు మరింత ప్రకాశించేలా అతడు మెరిసిపోయాడు.
కృతసంప్రత్యయస్తస్యాః కీచకః కామమోహితః। నాజానాత్పతనం స్వస్య చిన్తయంస్తాం శుభాననామ్ ।। 33
ఆమె ఒప్పుకున్నదని తెలుసుకుని, కోరికతో మునిగిపోయిన కీచకుడు, ఆ అందమైన ముఖాన్ని ఆలోచిస్తూ, తన పతనం ఎరుగలేదు.
తతస్తు ద్రౌపదీ గత్వా భీమసేనం మహానసే। ఉపాతిష్ఠత కల్యాణీ కౌరవ్యం పతిమన్తికాత్ ।। 34
అంతటితో ద్రౌపది మహానసంలో ఉన్న భీమసేనుని వద్దకు వెళ్లి, ఆ కల్యాణి కౌరవుని తన భర్తను సమీపించింది.
తమువాచ సుకేశాన్తా కీచకస్య కృతో మయా। సఙ్గమో నర్తనాగారే యథాఽవోచః పరన్తప ।। 35
అందమైన జుట్టు కలిగిన ఆమె, "నీ చెప్పినట్టు, పరంతపా, నేను నాట్యశాలలో కీచకునితో కలిసే ఏర్పాటుచేశాను" అని అతనితో చెప్పింది.
కాలేన నియతం బద్ధః కామేన చ బలాత్కృతః। శూన్యం స నర్తనాగారమాగమిష్యతి కీచకః। ఏకో నిశి మహాబాహో కీచకం తం నిషూదయ ।। 36
కాలం చేత బంధించబడి, కోరిక చేత ఆక్రమించబడి, కీచకుడు రాత్రి ఒంటరిగా ఖాళీ నాట్యశాలకు వస్తాడు, మహాబాహువా. అక్కడ అతన్ని సంహరించు.
తం మూతపుత్రం కౌన్తేయ కీచకం మదదర్పితమ్। గత్వా త్వం నర్తనాగారం నిర్జీవం కురు పాణ్డవ ।। 37
కుంతీ కుమారా, మదంతో గర్వపడే ఆ సూతపుత్రుడైన కీచకుని నాట్యశాలలోకి వెళ్లి, అతన్ని చంపు.
గర్వితః మూతపుత్రోఽసౌ గన్ధర్వానవమన్యతే। స త్వం ప్రహరతాంశ్రేష్ఠ నాలం నాగ ఇవోద్ధర ।। 38
ఆ గర్వంతో ఉన్న సూతపుత్రుడు గంధర్వులను తక్కువగా చూస్తున్నాడు. యుద్ధవీరులలో నీవు శ్రేష్ఠుడవు, ఆనగా, ఏనుగు లాగా అతన్ని నేలకూల్చు.