రుద్రమగ్నిం భగం విష్ణుం స్కన్దం పూషణమేవ చ। సావిత్రీసహితం చాపి బ్రహ్మాణం పర్యకీర్తయత్ ।। 2
అతడు రుద్రుడు, అగ్ని, భగుడు, విష్ణువు, స్కందుడు, పూషణుడు, సావిత్రితో కూడిన బ్రహ్మను కూడా ప్రార్థించాడు.
ఇత్యేవం మృగశవాక్షీ సుశ్రోణీ ధర్మచారిణీ । ఉపాతిష్ఠత సా సూర్యం ముహూర్తమబలా తదా ।। 3
అలా, మృగనయన, సుందర నడుము గల, ధర్మాన్ని పాటించే ఆ మహిళ, ఆ సమయంలో బలహీనంగా, సూర్యుని ఎదుట కొంతసేపు నిలబడి ఉండింది.
తదస్యాస్తనుమధ్యాయాః సర్వం సూర్యోఽవబుద్ధవాన్। అన్తర్హితం తతస్తస్యా రక్షో రక్షార్థమాదిశత్ ।। 4
ఆ సన్నని నడుము గల ఆమెను సూర్యుడు పూర్తిగా గ్రహించాడు. వెంటనే, దాగి ఉండి, ఆమెను కాపాడమని ఒక రాక్షసునికి ఆదేశించాడు.
తచ్చైనాం నాజహాత్తత్ర సర్వావస్థాస్వనిన్దితామ్ ।। 5
ఆ రాక్షసుడు అక్కడ ఆమెను ఎప్పుడూ వదలకుండా, అన్ని పరిస్థితుల్లో ఆమెను నిందించనిదిగా కాపాడాడు.
ప్రతస్థే సా సుకేశాన్తా త్వరమాణా పునఃపునః । విలమ్బమానా వివశా కీచకస్య నివేశనమ్ ।। 6
ఆ అందమైన జుట్టు గల ఆమె, మళ్లీ మళ్లీ తొందరగా వెళ్ళిపోతూ, ఆలస్యంగా, లేనిచేత కీచకుని ఇంటివైపు వెళ్లింది.
తాం మృగీమివ విత్రస్తాం దృష్ట్వా కృష్ణాం సమాగతామ్। ఉత్పపాతాసనాత్తూర్ణం నావం లబ్ధ్వేవ పారగః ।। 7
ఆమెను, జింకలా భయంతో వచ్చిన కృష్ణను చూసి, అతడు ఆనందంతో తన ఆసనంనుంచి వెంటనే లేచి, నదిని దాటి పోవడానికి పడవ దొరికినవాడిలా ఉప్పొంగిపోయాడు.
శ్లక్ష్ణం చోవాచ వాక్యం స కీచకః కామమూర్చ్ఛితః। స్వాగతం తే సుకేశాన్తే సువ్యుష్టా రజనీ మమ ।। 8
కామంతో మత్తెక్కిన కీచకుడు, మృదువుగా ఇలా అన్నాడు: 'సుందరమైన జుట్టు గలవాడా, స్వాగతం. నా రాత్రి ఎంతో ఆనందంగా గడిచింది.'
స్వామినీ త్వమనుప్రాప్తా చిరస్య భవనం శుభే। కురుష్వ చ మయి ప్రీతిం వశం చోపానయస్వ మామ్ ।। 9
'ఓ సుందరివా, చాలా రోజుల తర్వాత నా ఇంటికి వచ్చావు. నన్ను ప్రేమించు, నన్ను నీకు లోనయ్యేలా చేయు.'
ప్రతిగృహ్ణీష్వ మే భోగాంస్త్వదర్థముపకల్పితాన్। సర్వరత్నమయీం మాలాం కుణ్డలే చ హిరణ్మయే ।। 10
'నీ కోసం సిద్ధం చేసిన ఆనందాలను స్వీకరించు. అన్ని రకాల రత్నాలతో చేసిన హారాన్ని, బంగారు కుండలాలను తీసుకో.'
వాసాంసి చన్దనం మాల్యం ధూపశుద్ధాం చ వారుణీమ్। ప్రతిగృహ్ణీష్వ భద్రం తే విహర త్వం యథేచ్ఛసి। ప్రీత్యా మే కురు మద్మాక్షి ప్రసాదం ప్రియదర్శనే ।। 11
'బట్టలు, గంధం, పూలహారం, శుద్ధమైన ధూపం, వరుణి మద్యం — ఇవన్నీ తీసుకో. నీకు నచ్చినట్లు సంతోషంగా విహరించు. నా మీద దయ చూపి, నన్ను ప్రసన్నంగా చూడుము, ఓ సుందరివా.'
స్వాస్తీర్ణమస్తి శయనం సితసూక్ష్మోత్తరచ్ఛదమ్। అత్రారుహ్య మయా సార్ధం పిబేమాం వరవారుణీమ్ ।। 12
'ఇక్కడ తెల్లని మెత్తని పరుపుతో మంచం సిద్ధంగా ఉంది. దానిపై కూర్చొని నాతో కలిసి ఈ ఉత్తమమైన వరుణి మద్యం తాగు.'
భజస్వ మాం విశాలాక్షి భర్తా తే సదృశోస్మ్యహమ్। ఉపసర్ప వరారోహే మేరుమర్కప్రభా యథా ।। 13
'ఓ విశాల నేత్రవతి, నన్ను ఆనందించు. నేను నీ భర్తకు తగినవాడిని. ఓ సుందరి, సూర్యుడు మెరుపర్వతాన్ని చేరినట్లు నన్ను చేరవు.'
స మూఢః కీచకస్తత్ర ప్రాప్తాం రాజీవలోచనామ్। అబ్రవీద్ద్రౌపదీం దృష్ట్వా దురాత్మా హ్యాత్మసంమతః ।। 14
అక్కడ, మూర్ఖుడైన కీచకుడు, కమలమయమైన కళ్ళు గల ద్రౌపదిని వచ్చినదాన్ని చూసి, చెడు హృదయంతో, తనకు తానే నచ్చినట్లు ఆమెతో మాట్లాడాడు.
కీచకేనైవముక్తా సా ద్రౌపదీ వరవర్ణినీ। అబ్రవీత్తమనాచారం నేదృశం వక్తుమర్హసి ।। 15
కీచకుడు ఇలా అన్న తర్వాత, అందమైన వర్ణం గల ద్రౌపది, ఆ దురాచారిని చూసి, 'ఇలాంటి మాటలు నీవు చెప్పకూడదు' అని చెప్పింది.
నాహం శక్యా త్వయా స్ప్రష్టుం శ్వపచేనేవ బ్రాహ్మణీ। గన్తుమిచ్ఛసి దుర్బుద్ధే గతిం దుర్గతరాన్తరామ్ ।। 16
'నీవు నన్ను తాకలేవు. బ్రాహ్మణిని శ్వపచుడు తాకలేనట్లు నేను నీకు అందుబాటులో లేను. మూర్ఖుడా, నీవు చాలా కష్టమైన మార్గాన్ని ఎంచుకుంటున్నావు.'
యత్ర గచ్ఛన్తి బహవః పరదారాభిమర్శకాః। నరాః సంభిన్నమర్యాదాః కీటవచ్చాశుభాశ్రయాః ।। 17
'ఇతరుల భార్యలను ఆశించే, నియమాలు లేని, చెడ్డ మార్గంలో కీటకాలు లాగా తిరిగే ఎంతో మంది పురుషులు ఎక్కడికి పోతారో, నీవు కూడా అక్కడికి వెళ్ళిపోతావు.'
అప్రైషీన్మాం సురాహారీం సుదేష్ణా త్వన్నివేశనమ్ । తస్యై నయిష్యే మదిరాం భగినీ తృషితా తవ ।। 18
'సుదేశ్నా నన్ను, మద్యం తీసుకురావాలని, నీ ఇంటికి పంపింది. ఆమె అక్కకు దాహం వేసింది. నేను మద్యం తీసుకెళ్తాను.'
పిపాసితా చ కైకేయీ తూర్ణం మామాదిశత్తతః। దీయతాం మే సురా శీఘ్రం సూతపుత్ర వ్రజామ్యహమ్ ।। 19
'కైకేయి దాహంతో ఉంది. వెంటనే నన్ను పిలిచి, "నాకు త్వరగా మద్యం ఇవ్వు, సారథిపుత్రా. నేను వెళ్తున్నాను" అని చెప్పింది.'
అన్యా భద్రే హరిష్యన్తి రాజపుత్ర్యాః సురామిమామ్। కిం త్వం యాస్యసి కల్యాణి మదర్థం త్వమిహాగతా ।। 20
ఇతరులు, ఓ మృదువైనవాడా, రాజకుమార్తెల కోసం ఉంచిన ఈ మద్యం తీసుకుంటారు. నీవు నా కోసమే ఇక్కడికి వచ్చావు కదా, ఓ మంగళకరమైనవాడా, మరి ఎందుకు వెళ్ళాలని అనుకుంటున్నావు?
ఇత్యుక్త్వా దక్షిణే పాణౌ సూతపుత్రః పరామృశత్। సా గృహీతా విధూన్వన్తీ భూమౌ నిక్షిప్య భాజనమ్ । సభాం శరణమాధావద్యత్ర రాజా యుధిష్ఠిరః ।। 21
అలా చెప్పి సూతపుత్రుడు ఆమె కుడి చేతిని తాకాడు. ఆమె అతని నుండి తప్పించుకుని, పాత్రను నేలపై ఉంచి, రాజు యుధిష్ఠిరుడు ఉన్న సభవైపు ఆశ్రయం కోసం పరుగెత్తింది.
తాం కీచకః ప్రధావన్తీం కేశపక్షే పరామృశత్। పాతయిత్వా తు తాం భూమౌ సూతపుత్రః పదాఽవధీత్ ।। 22
ఆమె పరుగెత్తుతుండగా కీచకుడు ఆమె జుట్టు పట్టాడు. తర్వాత ఆమెను నేలపై పడగొట్టి, సూతపుత్రుడు తన కాలితో తన్నాడు.
సభాయాం పశ్యతో రాజ్ఞో విరాటస్య మహాత్మనః। బ్రాహ్మణానాం చ వృద్ధానాం క్షత్రియాణాం చ పశ్యతాం ।। 23
ఆ ఘటనా సభలో, మహాత్ముడైన విరాటరాజు, బ్రాహ్మణుల పెద్దలు, క్షత్రియులు అందరూ చూస్తుండగానే జరిగింది.
తస్యాః పాదాభితప్తాయా ముఖాద్రుధిరమాస్రవత్ ।। 24
ఆమె పాదాలు నొప్పితో తడబడుతుండగా, ముఖం నుండి రక్తం కారింది.
తతో దివాకరేణాశు రాక్షసః సంనియోజితః। స కీచకమపోవాహ వాతవేగేన భారత ।। 25
ఆ సమయంలో, సూర్యుని ఆజ్ఞతో వచ్చిన రాక్షసుడు వేగంగా వచ్చి, కీచకుడిని గాలి వేగంతో ఎత్తుకెళ్లాడు, ఓ భారతా.
స పపాత తదా భూమౌ రక్షోబలసమీరితః । విఘూర్ణమానో నిశ్చేష్టశ్ఛిన్నమూల ఇవ ద్రుమః ।। 26
అతడు రాక్షసుని బలంతో నేలపై పడిపోయాడు. చెట్టు వేర్లు తెగినట్టు, చుట్టూ తిరుగుతూ, ప్రాణం లేని వాడిలా కూలిపోయాడు.
తాం దృష్ట్వా తత్ర తే సభ్యా హాహాభూతాః సమన్తతః। న యుక్తం సూతపుత్రేతి కీచకేతి చ తేఽవదన్। కిమియం వధ్యతే బాలా కృపణా చాప్యబాన్ధవా ।। 27
ఆమెను అక్కడ చూసి, సభలో ఉన్నవారు చుట్టూ హాహాకారాలు చేశారు. 'ఇది సూతపుత్రుడికి తగదు!', 'కీచకా!' అని పిలిచారు. 'ఈ చిన్న వయసున్న, దిక్కులేని బాలికను ఎందుకు ఇబ్బంది పెడుతున్నావు?' అని ప్రశ్నించారు.
తస్యామాసన్హి తే పార్థాః సభాయాం భ్రాతరస్తథా । అమృష్యమాణాః కృష్ణాయాః కీచకేన పదా వధం ।। 28
ఆ సభలో, ఆమె సోదరులు అయిన పార్థులు కూడా ఉన్నారు. కృష్ణను కీచకుడు కాలితో తన్నడాన్ని వారు సహించలేకపోయారు.
తాం దృష్ట్వా భీమసేనస్య క్రోధాదాస్రమవర్తత। ధూమోచ్ఛ్వాసః సమభవన్నేత్రే చోచ్ఛ్రితపక్ష్మణీ । సస్వేదా భ్రుకుటీ చోగ్రా లలాటే సమవర్తత ।। 29
ఆమెను చూసి, భీమసేనుడికి కోపంతో కన్నీళ్లు వచ్చాయి. అతని ఊపిరి పొగలా మారింది, కళ్ళు పెద్దవిగా, రెప్పలు పైకి లేచాయి, చెమట పట్టింది, నుదిటిపై ఘోరమైన ముడుత వచ్చింది.
తస్య భీమో వధప్రేప్సుః కీచకస్య దురాత్మనః। దన్తైర్దన్తాంస్తదా రోపాన్నిష్పిపేష మహామనాః ।। 30
దుర్మార్గుడైన కీచకుడిని చంపాలని తపనతో, మహాబలుడు భీముడు కోపంతో తన పళ్లను గట్టిగా కొరికి పిసికాడు.
భూయః సంచరితః క్రుద్ధః సహసోత్థాయ చాసనాత్। నిరైక్షత ద్రుమం దీర్ఘం రాజానం చాప్యవైక్షత।। 31
మళ్ళీ కోపంతో ఊగిపోతూ, అకస్మాత్తుగా తన ఆసనంనుండి లేచి, చుట్టూ పొడవైన చెట్టును వెతికాడు, రాజుని కూడా చూసాడు.