కేనచిత్త్వద్య కార్యేణ త్వర శీఘ్రం మమ ప్రియమ్। అహం హి శరణం దేవం ప్రతిపద్యే వృషధ్వజమ్। సమాగమం మే సైరన్ధ్ర్యా మరణం వా దిశేతి వై ।। 38
ఏదైనా నీ అవసరానికి, త్వరగా నాకు ఈ ఉపకారం చేయు. నేను వృషభధ్వజుడైన దేవుడిని శరణు పొందుతున్నాను. సైరంధ్రీతో నాకు కలయిక కలిగించు, లేకపోతే మరణం కలగనివ్వు.
సా తమాహ వినిఃశ్వస్య ప్రతిగచ్ఛ స్వకం గృహమ్। ఏషాఽహమపి సైరన్ధ్రీం సురార్థే తూర్ణమాదిశే ।। 39
ఆమె ఊపిరి పీల్చుకుని, "నీవు నీ ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళు. నేను వెంటనే సైరంధ్రీకి మద్యం తీసుకురమ్మని చెప్పిస్తాను" అని అన్నది.
ఏవముక్తస్తు పాపాత్మా కీచకస్త్వరితః పునః । స్వగృహం ప్రావిశత్తూర్ణం సైరన్ధ్రీగతమానసః ।। 40
ఈ విధంగా చెప్పిన తరువాత, పాపాత్ముడైన కీచకుడు, సైరంధ్రీని మనసులో ఉంచుకొని, వేగంగా తన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
కీచకం తు గతం జ్ఞాత్వా త్వరమాణం స్వకం గృహమ్। సైరన్ధ్రీం తత ఆహూయ సదేష్ణా వాక్యమబ్రవీత్ ।। 41
కీచకుడు తన ఇంటికి తొందరగా వెళ్లాడని తెలుసుకున్న సుదేష్ణ, సైరంధ్రీని పిలిపించి సభలో మాట్లాడింది.
గచ్ఛ సైరన్ధ్రి మత్ప్రీత్యై కీచకస్య నివేశనమ్ । సురామానయ సుశ్రోణి తృషితాఽహం విలాసిని ।। 42
సైరంధ్రీ, నా కోసం కీచకుని ఇంటికి వెళ్లి, అందమైనవాడా, నాకు దాహంగా ఉంది, అందుకే మంచి మద్యం తీసుకొని రా.
సుదేష్ణయైవముక్తా సా నిఃశ్వసన్తీ నృపాత్మజా। అబ్రవీచ్ఛోకసన్తప్తా నాహం తత్ర వ్రజామి వైః ।। 43
సుదేష్ణ ఇలా చెప్పగానే, రాజకుమార్తె అయిన సైరంధ్రీ, ఆవేదనతో ఊపిరి విడిచింది. బాధతో, 'నేను అక్కడికి వెళ్లను' అని చెప్పింది.
సూతపుత్రో హి మాం భద్రే కామాత్మా చాభిమన్యతే । న గచ్ఛేయమహం తస్య రాజపుత్రి నివేశనమ్ । త్వమేవ భద్రే జానాసి యథా స నిరపత్రపః ।। 44
భద్రే, ఆ రథికుడి కుమారుడు కామంతో నన్ను కోరుకుంటున్నాడు. రాజకుమార్తె, నేను అతని ఇంటికి వెళ్లను. అతడు ఎంత నిర్లజ్జగా ఉంటాడో నువ్వే బాగా తెలుసు.
సమయశ్చ కృతో భద్రే యథా ప్రథమసంగమే। తథా నివసమానాయాం యథాఽహం నాన్యచారిణీ ।। 45
భద్రే, మొదటిసారి కలిసినప్పుడు ఒక ఒప్పందం జరిగింది. నేను ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు వేరే దారిలో నడవను అని చెప్పాను.
కీచకశ్చ సుకేశాన్తే మూఢో మదనగర్వితః । స మామిహ గతాం దృష్ట్వా వ్యవస్యతి నిరాకృతిమ్। కథం ను వై తత్ర గతాం మర్షయేన్మామబాన్ధవామ్ ।। 46
కీచకుడు తన అందాన్ని గర్వించి, మూర్ఖుడై, నేను అక్కడికి వెళ్తే నన్ను అవమానపర్చాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. బంధువుల్లేని నన్ను అక్కడికి వచ్చినప్పుడు అతడు ఎలా సహిస్తాడు?
బహ్వ్యః సన్తి తవ ప్రేష్యా రాజపుత్రి వశానుగాః। అన్యాం ప్రేషయ కైకేయి సంరక్ష్యాఽహమిహ త్వయా ।। 47
రాజకుమార్తె, నీకు అనేక సేవకులు ఉన్నారు. ఇంకొకరిని పంపించు కైకేయి, నన్ను ఇక్కడే రక్షించు.
కీచకస్యాలయం దేవి న యామి భయకమ్పితా। యద్యదన్యచ్చ మే కర్మ కరోమి చ సుదుష్కరమ్ ।। 48
రాణీ, భయంతో వణికిపోతూ నేను కీచకుని ఇంటికి వెళ్లను. ఇంకేదైనా కష్టమైన పనులు చెప్పినా నేను చేస్తాను.
ఏవముక్తా తు పాఞ్చాల్యా దైవయోగేన కైకయీ । తాం విరాటస్య మాహిషీ క్రుద్ధా భూయోఽన్వశాసత ।। 49
పాంచాలీ ఇలా చెప్పిన తర్వాత, కైకేయి దైవశక్తితో మళ్లీ కోపంగా, విరాటుని రాణి అయిన ఆమెను ఆజ్ఞాపించింది.
కీచకం చైవ గచ్ఛ త్వం బలాత్కారే చోదితా। నాస్తి మేఽన్యా త్వయా తుల్యా సా త్వం శీఘ్రతరం వ్రజ ।। 50
బలవంతంగా అయినా కీచకుని వద్దకు వెళ్లి రా. నీకు సమానమైన మరొకరు నాకు లేరు. అందుకే వెంటనే వెళ్లి రా.
అవశ్యం త్వేవ గన్తవ్యం కిమర్థం మాం వివక్షసి। శీఘ్రం గచ్ఛ త్వరస్వేతి మత్ప్రీతివశమాచర ।। 51
నువ్వు తప్పక వెళ్లాలి. నాతో ఎందుకు వాదిస్తున్నావు? త్వరగా వెళ్లి, నా ఆనందం కోసం పని చేయి.
న హీదృశో మమ భ్రాతా కిం త్వం సమభిశఙ్కసే। ఉక్త్వా చైనాం బలాచ్చైవ వినియుజ్య ప్రభుత్వతః ।। 52
నా అన్నయ్య అలా ఉండడు. నువ్వు ఎందుకు నన్ను అనుమానిస్తున్నావు? ఇలా చెప్పి, ఆమెను అధికారం చూపుతూ బలవంతంగా పంపించింది.
భాజనం ప్రదదౌ చాస్యై సపిధానం హిరణ్మయమ్। యా సుజాతా సుగన్ధా చ తామానయ సురామితి ।। 53
ఆమెకు బంగారు మూత పెట్టిన పాత్రను ఇచ్చి, 'బాగా తయారైన పరిమళభరితమైన మద్యం తీసుకొరా' అని చెప్పింది.
సా శఙ్కమానా రుదతీ వేపన్తీ ద్రుపదాత్మజా। దైవతేభ్యో నమస్కృత్వా శ్వశురేభ్యస్తథాఽబ్రవీత్ ।। 54
అనుమానంతో, ఏడుస్తూ, వణికిపోతూ, ద్రుపదుని కుమార్తె దేవతలకు, తన పెద్దలకు నమస్కరించి ఇలా చెప్పింది.
యథాఽహమన్యం పార్థేభ్యో నాభిజానాపి మానవమ్। తేన సత్యేన మాం దృష్ట్వా కీచకో మా వశం నయేత్ ।। 55
పార్థులకంటే వేరే పురుషుడిని ఎప్పుడూ చూడలేదు అన్న సత్యంతో, కీచకుడు నన్ను చూసి తన వశంలోకి తీయకూడదు.
యథాఽహం పాణ్డుపుత్రేభ్యః పఞ్చభ్యో నాన్యగామినీ। తేన సత్యేన మాం దృష్ట్వా కీచకో మా వశం నయేత్ ।। 56
పాండవుల ఐదుగురిని తప్ప వేరే ఎవరి దగ్గరికి పోనని సత్యంతో, కీచకుడు నన్ను చూసి తన వశంలోకి తీయకూడదు.
అకీర్తయత సుశ్రోణీ ధర్మం శక్రం దివాకరమ్। మారుతం చాశ్వినౌ దేవౌ కుబేరం వరుణం యమమ్ ।। 1
అందమైన సైరంధ్రీ ధర్ముడు, ఇంద్రుడు, సూర్యుడు, వాయువు, అశ్వినీదేవతలు, కుబేరుడు, వరుణుడు, యముడు అనే దేవతలను ప్రార్థించింది.
రుద్రమగ్నిం భగం విష్ణుం స్కన్దం పూషణమేవ చ। సావిత్రీసహితం చాపి బ్రహ్మాణం పర్యకీర్తయత్ ।। 2
అతడు రుద్రుడు, అగ్ని, భగుడు, విష్ణువు, స్కందుడు, పూషణుడు, సావిత్రితో కూడిన బ్రహ్మను కూడా ప్రార్థించాడు.
ఇత్యేవం మృగశవాక్షీ సుశ్రోణీ ధర్మచారిణీ । ఉపాతిష్ఠత సా సూర్యం ముహూర్తమబలా తదా ।। 3
అలా, మృగనయన, సుందర నడుము గల, ధర్మాన్ని పాటించే ఆ మహిళ, ఆ సమయంలో బలహీనంగా, సూర్యుని ఎదుట కొంతసేపు నిలబడి ఉండింది.
తదస్యాస్తనుమధ్యాయాః సర్వం సూర్యోఽవబుద్ధవాన్। అన్తర్హితం తతస్తస్యా రక్షో రక్షార్థమాదిశత్ ।। 4
ఆ సన్నని నడుము గల ఆమెను సూర్యుడు పూర్తిగా గ్రహించాడు. వెంటనే, దాగి ఉండి, ఆమెను కాపాడమని ఒక రాక్షసునికి ఆదేశించాడు.
తచ్చైనాం నాజహాత్తత్ర సర్వావస్థాస్వనిన్దితామ్ ।। 5
ఆ రాక్షసుడు అక్కడ ఆమెను ఎప్పుడూ వదలకుండా, అన్ని పరిస్థితుల్లో ఆమెను నిందించనిదిగా కాపాడాడు.
ప్రతస్థే సా సుకేశాన్తా త్వరమాణా పునఃపునః । విలమ్బమానా వివశా కీచకస్య నివేశనమ్ ।। 6
ఆ అందమైన జుట్టు గల ఆమె, మళ్లీ మళ్లీ తొందరగా వెళ్ళిపోతూ, ఆలస్యంగా, లేనిచేత కీచకుని ఇంటివైపు వెళ్లింది.
తాం మృగీమివ విత్రస్తాం దృష్ట్వా కృష్ణాం సమాగతామ్। ఉత్పపాతాసనాత్తూర్ణం నావం లబ్ధ్వేవ పారగః ।। 7
ఆమెను, జింకలా భయంతో వచ్చిన కృష్ణను చూసి, అతడు ఆనందంతో తన ఆసనంనుంచి వెంటనే లేచి, నదిని దాటి పోవడానికి పడవ దొరికినవాడిలా ఉప్పొంగిపోయాడు.
శ్లక్ష్ణం చోవాచ వాక్యం స కీచకః కామమూర్చ్ఛితః। స్వాగతం తే సుకేశాన్తే సువ్యుష్టా రజనీ మమ ।। 8
కామంతో మత్తెక్కిన కీచకుడు, మృదువుగా ఇలా అన్నాడు: 'సుందరమైన జుట్టు గలవాడా, స్వాగతం. నా రాత్రి ఎంతో ఆనందంగా గడిచింది.'
స్వామినీ త్వమనుప్రాప్తా చిరస్య భవనం శుభే। కురుష్వ చ మయి ప్రీతిం వశం చోపానయస్వ మామ్ ।। 9
'ఓ సుందరివా, చాలా రోజుల తర్వాత నా ఇంటికి వచ్చావు. నన్ను ప్రేమించు, నన్ను నీకు లోనయ్యేలా చేయు.'
ప్రతిగృహ్ణీష్వ మే భోగాంస్త్వదర్థముపకల్పితాన్। సర్వరత్నమయీం మాలాం కుణ్డలే చ హిరణ్మయే ।। 10
'నీ కోసం సిద్ధం చేసిన ఆనందాలను స్వీకరించు. అన్ని రకాల రత్నాలతో చేసిన హారాన్ని, బంగారు కుండలాలను తీసుకో.'
వాసాంసి చన్దనం మాల్యం ధూపశుద్ధాం చ వారుణీమ్। ప్రతిగృహ్ణీష్వ భద్రం తే విహర త్వం యథేచ్ఛసి। ప్రీత్యా మే కురు మద్మాక్షి ప్రసాదం ప్రియదర్శనే ।। 11
'బట్టలు, గంధం, పూలహారం, శుద్ధమైన ధూపం, వరుణి మద్యం — ఇవన్నీ తీసుకో. నీకు నచ్చినట్లు సంతోషంగా విహరించు. నా మీద దయ చూపి, నన్ను ప్రసన్నంగా చూడుము, ఓ సుందరివా.'