గచ్ఛ శీఘ్రమితస్త్వం హి స్వమేవ భవనం శుభమ్। కించిత్కార్యం సముద్దిశ్య సురామన్నం చ కారయ ।। 28
ఇప్పుడు నీవు త్వరగా నీ ఇంటికి వెళ్ళు. ఏదైనా పని ఉందని చెప్పి, మద్యం, భోజనం సిద్ధం చేయించు.
కృతే చాన్నే సురాయాం చ ప్రేషయిష్యసి మే పునః । తామహం ప్రేషయిష్యామి మధ్వన్నార్థం తవాన్తికమ్ ।। 29
భోజనం, మద్యం సిద్ధమైన తరువాత, నన్ను మళ్లీ పిలువు. అప్పుడు నేను ఆమెను నీ వద్దకు తీపి భోజనం కోసం పంపిస్తాను.
తతః సంప్రేషితామేనాం విజనే నిరవగ్రహామ్। సాన్త్వయేథా యథాన్యాయం యది సామ సహిష్యతి ।। 30
తరువాత నేను ఆమెను ఒంటరిగా, నిర్బంధం లేకుండా పంపిన తరువాత, ఆమెకు నువ్వు సానుభూతితో, సముచితంగా మాటలు చెప్పి ఒప్పించు. ఆమె ఆ మాటలు తట్టుకోగలిగితే చూడు.
సద్యః కృతమిదం సర్వం శేషమత్రానుచిన్తయ ।। 31
ఇవన్నీ వెంటనే జరుగుతాయి. ఇక మిగిలినది ఏమిటో ఆలోచించు.
సుదేష్ణయైవముక్తస్తు కీచకః కాలచోదితః। త్వరమాణః ప్రచక్రామ స్వగృహం రాజవేశ్మనః ।। 32
సుదేష్ణ ఇలా చెప్పిన తరువాత, కాలచక్రం నడిపించగా, కీచకుడు రాజమహలాన్ని వదిలి తన ఇంటికి త్వరగా వెళ్లిపోయాడు.
ఆగమ్య చ గృహం రమ్యం సురామన్నం చకార హ। అజైడకం చ సుకృతం బహు చోచ్చావచాన్మృగాన్ ।। 33
తన అందమైన ఇంటికి చేరిన తరువాత, మద్యం, భోజనం సిద్ధం చేయించాడు. పెద్దవి, చిన్నవి అనేక జంతువుల మాంసాన్ని బాగా వండించి పెట్టించాడు.
భక్షాంశ్చ వివిధాకారాన్బహూంశ్చోచ్చావచాంస్తదా। కారయామాస కుశలైరన్నపానైః సుసంస్కృతమ్ ।। 34
అప్పుడు నైపుణ్యం ఉన్న వంటవాళ్లతో, రకరకాల రుచికరమైన తినుబండారాలు, మంచి భోజనం, పానీయాలు బాగా తయారుచేయించాడు.
త్వరావాన్కాలపాశేన కణ్ఠే బద్ధః పశుర్యథా । నావబుధ్యత మూఢాత్మా మరణం సముపస్థితమ్ ।। 35
అతడు తొందరగా, కాలబంధనంలో చిక్కుకున్న పశువులా, తన మెడలో ఉయ్యాలదారి వేసినట్టు పడి, తనకు మరణం దగ్గరగా ఉందని గ్రహించలేకపోయాడు.
ఆనీతాయాం సురాయాం తు కృతే చాన్నే సుసంస్కృతే। కీచకః పునరాగమ్య సుదేష్ణాం వాక్యమబ్రవీత్ ।। 36
మద్యం తీసుకొచ్చి, భోజనం బాగా సిద్ధమైన తరువాత, కీచకుడు మళ్లీ వచ్చి సుదేష్ణతో ఇలా అన్నాడు.
మధు మాంసం చ బహుధా భక్ష్యాశ్చ బహుధా కృతాః। సుదేష్ణే బ్రూహి సైరన్ధ్రీం యథా సా మే గృహం వ్రజేత్ ।। 37
తేనీరు, మాంసం, అనేక రకాల తినుబండారాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. సుదేష్ణా! సైరంధ్రీకి చెప్పు, ఆమె నా ఇంటికి రావాలని.
కేనచిత్త్వద్య కార్యేణ త్వర శీఘ్రం మమ ప్రియమ్। అహం హి శరణం దేవం ప్రతిపద్యే వృషధ్వజమ్। సమాగమం మే సైరన్ధ్ర్యా మరణం వా దిశేతి వై ।। 38
ఏదైనా నీ అవసరానికి, త్వరగా నాకు ఈ ఉపకారం చేయు. నేను వృషభధ్వజుడైన దేవుడిని శరణు పొందుతున్నాను. సైరంధ్రీతో నాకు కలయిక కలిగించు, లేకపోతే మరణం కలగనివ్వు.
సా తమాహ వినిఃశ్వస్య ప్రతిగచ్ఛ స్వకం గృహమ్। ఏషాఽహమపి సైరన్ధ్రీం సురార్థే తూర్ణమాదిశే ।। 39
ఆమె ఊపిరి పీల్చుకుని, "నీవు నీ ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళు. నేను వెంటనే సైరంధ్రీకి మద్యం తీసుకురమ్మని చెప్పిస్తాను" అని అన్నది.
ఏవముక్తస్తు పాపాత్మా కీచకస్త్వరితః పునః । స్వగృహం ప్రావిశత్తూర్ణం సైరన్ధ్రీగతమానసః ।। 40
ఈ విధంగా చెప్పిన తరువాత, పాపాత్ముడైన కీచకుడు, సైరంధ్రీని మనసులో ఉంచుకొని, వేగంగా తన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
కీచకం తు గతం జ్ఞాత్వా త్వరమాణం స్వకం గృహమ్। సైరన్ధ్రీం తత ఆహూయ సదేష్ణా వాక్యమబ్రవీత్ ।। 41
కీచకుడు తన ఇంటికి తొందరగా వెళ్లాడని తెలుసుకున్న సుదేష్ణ, సైరంధ్రీని పిలిపించి సభలో మాట్లాడింది.
గచ్ఛ సైరన్ధ్రి మత్ప్రీత్యై కీచకస్య నివేశనమ్ । సురామానయ సుశ్రోణి తృషితాఽహం విలాసిని ।। 42
సైరంధ్రీ, నా కోసం కీచకుని ఇంటికి వెళ్లి, అందమైనవాడా, నాకు దాహంగా ఉంది, అందుకే మంచి మద్యం తీసుకొని రా.
సుదేష్ణయైవముక్తా సా నిఃశ్వసన్తీ నృపాత్మజా। అబ్రవీచ్ఛోకసన్తప్తా నాహం తత్ర వ్రజామి వైః ।। 43
సుదేష్ణ ఇలా చెప్పగానే, రాజకుమార్తె అయిన సైరంధ్రీ, ఆవేదనతో ఊపిరి విడిచింది. బాధతో, 'నేను అక్కడికి వెళ్లను' అని చెప్పింది.
సూతపుత్రో హి మాం భద్రే కామాత్మా చాభిమన్యతే । న గచ్ఛేయమహం తస్య రాజపుత్రి నివేశనమ్ । త్వమేవ భద్రే జానాసి యథా స నిరపత్రపః ।। 44
భద్రే, ఆ రథికుడి కుమారుడు కామంతో నన్ను కోరుకుంటున్నాడు. రాజకుమార్తె, నేను అతని ఇంటికి వెళ్లను. అతడు ఎంత నిర్లజ్జగా ఉంటాడో నువ్వే బాగా తెలుసు.
సమయశ్చ కృతో భద్రే యథా ప్రథమసంగమే। తథా నివసమానాయాం యథాఽహం నాన్యచారిణీ ।। 45
భద్రే, మొదటిసారి కలిసినప్పుడు ఒక ఒప్పందం జరిగింది. నేను ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు వేరే దారిలో నడవను అని చెప్పాను.
కీచకశ్చ సుకేశాన్తే మూఢో మదనగర్వితః । స మామిహ గతాం దృష్ట్వా వ్యవస్యతి నిరాకృతిమ్। కథం ను వై తత్ర గతాం మర్షయేన్మామబాన్ధవామ్ ।। 46
కీచకుడు తన అందాన్ని గర్వించి, మూర్ఖుడై, నేను అక్కడికి వెళ్తే నన్ను అవమానపర్చాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. బంధువుల్లేని నన్ను అక్కడికి వచ్చినప్పుడు అతడు ఎలా సహిస్తాడు?
బహ్వ్యః సన్తి తవ ప్రేష్యా రాజపుత్రి వశానుగాః। అన్యాం ప్రేషయ కైకేయి సంరక్ష్యాఽహమిహ త్వయా ।। 47
రాజకుమార్తె, నీకు అనేక సేవకులు ఉన్నారు. ఇంకొకరిని పంపించు కైకేయి, నన్ను ఇక్కడే రక్షించు.
కీచకస్యాలయం దేవి న యామి భయకమ్పితా। యద్యదన్యచ్చ మే కర్మ కరోమి చ సుదుష్కరమ్ ।। 48
రాణీ, భయంతో వణికిపోతూ నేను కీచకుని ఇంటికి వెళ్లను. ఇంకేదైనా కష్టమైన పనులు చెప్పినా నేను చేస్తాను.
ఏవముక్తా తు పాఞ్చాల్యా దైవయోగేన కైకయీ । తాం విరాటస్య మాహిషీ క్రుద్ధా భూయోఽన్వశాసత ।। 49
పాంచాలీ ఇలా చెప్పిన తర్వాత, కైకేయి దైవశక్తితో మళ్లీ కోపంగా, విరాటుని రాణి అయిన ఆమెను ఆజ్ఞాపించింది.
కీచకం చైవ గచ్ఛ త్వం బలాత్కారే చోదితా। నాస్తి మేఽన్యా త్వయా తుల్యా సా త్వం శీఘ్రతరం వ్రజ ।। 50
బలవంతంగా అయినా కీచకుని వద్దకు వెళ్లి రా. నీకు సమానమైన మరొకరు నాకు లేరు. అందుకే వెంటనే వెళ్లి రా.
అవశ్యం త్వేవ గన్తవ్యం కిమర్థం మాం వివక్షసి। శీఘ్రం గచ్ఛ త్వరస్వేతి మత్ప్రీతివశమాచర ।। 51
నువ్వు తప్పక వెళ్లాలి. నాతో ఎందుకు వాదిస్తున్నావు? త్వరగా వెళ్లి, నా ఆనందం కోసం పని చేయి.
న హీదృశో మమ భ్రాతా కిం త్వం సమభిశఙ్కసే। ఉక్త్వా చైనాం బలాచ్చైవ వినియుజ్య ప్రభుత్వతః ।। 52
నా అన్నయ్య అలా ఉండడు. నువ్వు ఎందుకు నన్ను అనుమానిస్తున్నావు? ఇలా చెప్పి, ఆమెను అధికారం చూపుతూ బలవంతంగా పంపించింది.
భాజనం ప్రదదౌ చాస్యై సపిధానం హిరణ్మయమ్। యా సుజాతా సుగన్ధా చ తామానయ సురామితి ।। 53
ఆమెకు బంగారు మూత పెట్టిన పాత్రను ఇచ్చి, 'బాగా తయారైన పరిమళభరితమైన మద్యం తీసుకొరా' అని చెప్పింది.
సా శఙ్కమానా రుదతీ వేపన్తీ ద్రుపదాత్మజా। దైవతేభ్యో నమస్కృత్వా శ్వశురేభ్యస్తథాఽబ్రవీత్ ।। 54
అనుమానంతో, ఏడుస్తూ, వణికిపోతూ, ద్రుపదుని కుమార్తె దేవతలకు, తన పెద్దలకు నమస్కరించి ఇలా చెప్పింది.
యథాఽహమన్యం పార్థేభ్యో నాభిజానాపి మానవమ్। తేన సత్యేన మాం దృష్ట్వా కీచకో మా వశం నయేత్ ।। 55
పార్థులకంటే వేరే పురుషుడిని ఎప్పుడూ చూడలేదు అన్న సత్యంతో, కీచకుడు నన్ను చూసి తన వశంలోకి తీయకూడదు.
యథాఽహం పాణ్డుపుత్రేభ్యః పఞ్చభ్యో నాన్యగామినీ। తేన సత్యేన మాం దృష్ట్వా కీచకో మా వశం నయేత్ ।। 56
పాండవుల ఐదుగురిని తప్ప వేరే ఎవరి దగ్గరికి పోనని సత్యంతో, కీచకుడు నన్ను చూసి తన వశంలోకి తీయకూడదు.
అకీర్తయత సుశ్రోణీ ధర్మం శక్రం దివాకరమ్। మారుతం చాశ్వినౌ దేవౌ కుబేరం వరుణం యమమ్ ।। 1
అందమైన సైరంధ్రీ ధర్ముడు, ఇంద్రుడు, సూర్యుడు, వాయువు, అశ్వినీదేవతలు, కుబేరుడు, వరుణుడు, యముడు అనే దేవతలను ప్రార్థించింది.