న చ త్వమభిజానీషే స్త్రీణాం గుహ్యమనుత్తమమ్ । పుత్రం వా కిల పౌత్రం వా భ్రాతరం వా మనస్వినమ్ ।। 18
నీవు స్త్రీల అంతర్లీనమైన రహస్యాన్ని తెలుసుకోలేవు. అది కుమారుడైనా, మనవడైనా, తెలివైన అన్నయ్యయినా సరే.
రహసీహ నరం దృష్ట్వా నానాగన్ధవిభూషితమ్। యోనిరుత్స్విద్యతే స్త్రీణాం సతీనామపి చ శ్రుతమ్ ।। 19
ఒక స్త్రీ, ఎంత సతీమంతురాలైనా, రహస్యంగా వివిధ పరిమళాలతో అలంకరించుకున్న పురుషుణ్ని చూసినప్పుడు, ఆమె మనసు చలించిపోతుందని చెబుతారు.
మాం నిరీక్ష్యానులిప్తాఙ్గం సర్వాభరణభూషితమ్। వశమేష్యతి సైరన్ధ్రీ మన్మథేనాభిపీడితా। సా త్వం దృష్ట్వా బ్రూహి చైనాం మమ చేఞ్జీవితం ప్రియం ।। 20
నన్ను సర్వాభరణాలతో అలంకరించుకుని, సుగంధాలు పూసుకుని చూసినప్పుడు, మన్మథుడి ప్రభావంతో సైరంధ్రీ నా వశమవుతుంది. నువ్వు ఆమెను చూసినప్పుడు, నా ప్రాణం ఆమెపై ఆధారపడి ఉందని చెప్పు.
ఏవముక్తా సుదేష్ణా తు శోకేనాభిప్రపీడితా। అహో దుఃఖమహో కృచ్ఛ్రమహో పాపమితి స్మహ ।। 21
ఇలా విని, సుదేష్ణా తీవ్రమైన దుఃఖంతో బాధపడుతూ, 'అయ్యో, ఎంత బాధ! ఎంత కష్టం! ఎంత పాపం!' అని తనలో తాను ఆలోచించింది.
ప్రారుదద్భృశదుఃఖార్తా విపాకం తస్య వీక్ష్య సా। పాతాలేషు పతత్యేష విలపన్బడవాముఖే ।। 22
ఆయన భవిష్యత్తు చూచి, ఆమె తీవ్రమైన బాధతో ఏడ్చింది. "ఇతడు పాతాళంలోకి పడిపోతున్నాడు, వినాశనపు అగ్నిముఖంలో విలపిస్తూ కూరుకుపోతున్నాడు" అని ఆమె వేదనతో పలికింది.
త్వత్కృతే వినశిష్యన్తి భ్రాతరః సుహృదశ్చ మే। కింను శక్యం మయా కర్తుం యత్త్వమేవమభిప్లుతః ।। 23
నీ వల్ల నా అన్నదమ్ములు, స్నేహితులు నశించిపోతారు. నీవు ఇంతగా మోహంలో పడిపోయినప్పుడు నేను还能 ఏమి చేయగలను?
న చ శ్రేయోఽభిజానీషే కామమేవానువర్తసే। ధ్రువం గతాయుస్త్వం పాప యదేవం కామమోహితః । అకర్తవ్యే హి మాం పాపే నియునఙ్క్షి నరాధమ ।। 24
నీకు ఏది మేలు తెలియదు, కేవలం కోరికల వెంబడి నడుస్తున్నావు. పాపాత్మా! నీవు కోరికలకు లోనై, నీ ఆయువు ముగిసినట్టే. ఈ తప్పు పనిలో నన్ను కూడా నీవు లోతుగా లాగుతున్నావు, దుర్మార్గుడా!
అపి చైతత్పురా ప్రోక్తం నిపుణైర్మనుజోత్తమైః । ఏకస్తు కురుతే పాపం స్వజాతిస్తేన హన్యతే ।। 25
ఇదంతా మునుపు తెలివైన, మంచివారు చెప్పిన మాటే — ఒకడు పాపం చేస్తే, దాని వల్ల అతని కుటుంబం అంతా నాశనం అవుతుంది.
గతస్త్వం ధర్మరాజస్య విషయం నాత్ర సంశయః। అదూషితమిదం సర్వం స్వజనం ఘాతయిష్యసి ।। 26
నీవు ధర్మరాజు పరిమితిలోకి వచ్చావు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. నీవు నిష్కలంకమైన నీ బంధువులను నాశనం చేస్తావు.
ఏతత్తు మే దుఃఖతరం యేనాహం భ్రాతృసౌహృదాత్। విదితార్థా కరిష్యామి తుష్టో భవ కులక్షయే ।। 27
నన్ను ఎక్కువగా బాధించేది ఏమిటంటే, అన్నదమ్ములపై ప్రేమతోనే నీ కోరిక నెరవేర్చాల్సి వస్తోంది. మన వంశ నాశనంతో నీవు సంతోషించు.
గచ్ఛ శీఘ్రమితస్త్వం హి స్వమేవ భవనం శుభమ్। కించిత్కార్యం సముద్దిశ్య సురామన్నం చ కారయ ।। 28
ఇప్పుడు నీవు త్వరగా నీ ఇంటికి వెళ్ళు. ఏదైనా పని ఉందని చెప్పి, మద్యం, భోజనం సిద్ధం చేయించు.
కృతే చాన్నే సురాయాం చ ప్రేషయిష్యసి మే పునః । తామహం ప్రేషయిష్యామి మధ్వన్నార్థం తవాన్తికమ్ ।। 29
భోజనం, మద్యం సిద్ధమైన తరువాత, నన్ను మళ్లీ పిలువు. అప్పుడు నేను ఆమెను నీ వద్దకు తీపి భోజనం కోసం పంపిస్తాను.
తతః సంప్రేషితామేనాం విజనే నిరవగ్రహామ్। సాన్త్వయేథా యథాన్యాయం యది సామ సహిష్యతి ।। 30
తరువాత నేను ఆమెను ఒంటరిగా, నిర్బంధం లేకుండా పంపిన తరువాత, ఆమెకు నువ్వు సానుభూతితో, సముచితంగా మాటలు చెప్పి ఒప్పించు. ఆమె ఆ మాటలు తట్టుకోగలిగితే చూడు.
సద్యః కృతమిదం సర్వం శేషమత్రానుచిన్తయ ।। 31
ఇవన్నీ వెంటనే జరుగుతాయి. ఇక మిగిలినది ఏమిటో ఆలోచించు.
సుదేష్ణయైవముక్తస్తు కీచకః కాలచోదితః। త్వరమాణః ప్రచక్రామ స్వగృహం రాజవేశ్మనః ।। 32
సుదేష్ణ ఇలా చెప్పిన తరువాత, కాలచక్రం నడిపించగా, కీచకుడు రాజమహలాన్ని వదిలి తన ఇంటికి త్వరగా వెళ్లిపోయాడు.
ఆగమ్య చ గృహం రమ్యం సురామన్నం చకార హ। అజైడకం చ సుకృతం బహు చోచ్చావచాన్మృగాన్ ।। 33
తన అందమైన ఇంటికి చేరిన తరువాత, మద్యం, భోజనం సిద్ధం చేయించాడు. పెద్దవి, చిన్నవి అనేక జంతువుల మాంసాన్ని బాగా వండించి పెట్టించాడు.
భక్షాంశ్చ వివిధాకారాన్బహూంశ్చోచ్చావచాంస్తదా। కారయామాస కుశలైరన్నపానైః సుసంస్కృతమ్ ।। 34
అప్పుడు నైపుణ్యం ఉన్న వంటవాళ్లతో, రకరకాల రుచికరమైన తినుబండారాలు, మంచి భోజనం, పానీయాలు బాగా తయారుచేయించాడు.
త్వరావాన్కాలపాశేన కణ్ఠే బద్ధః పశుర్యథా । నావబుధ్యత మూఢాత్మా మరణం సముపస్థితమ్ ।। 35
అతడు తొందరగా, కాలబంధనంలో చిక్కుకున్న పశువులా, తన మెడలో ఉయ్యాలదారి వేసినట్టు పడి, తనకు మరణం దగ్గరగా ఉందని గ్రహించలేకపోయాడు.
ఆనీతాయాం సురాయాం తు కృతే చాన్నే సుసంస్కృతే। కీచకః పునరాగమ్య సుదేష్ణాం వాక్యమబ్రవీత్ ।। 36
మద్యం తీసుకొచ్చి, భోజనం బాగా సిద్ధమైన తరువాత, కీచకుడు మళ్లీ వచ్చి సుదేష్ణతో ఇలా అన్నాడు.
మధు మాంసం చ బహుధా భక్ష్యాశ్చ బహుధా కృతాః। సుదేష్ణే బ్రూహి సైరన్ధ్రీం యథా సా మే గృహం వ్రజేత్ ।। 37
తేనీరు, మాంసం, అనేక రకాల తినుబండారాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. సుదేష్ణా! సైరంధ్రీకి చెప్పు, ఆమె నా ఇంటికి రావాలని.
కేనచిత్త్వద్య కార్యేణ త్వర శీఘ్రం మమ ప్రియమ్। అహం హి శరణం దేవం ప్రతిపద్యే వృషధ్వజమ్। సమాగమం మే సైరన్ధ్ర్యా మరణం వా దిశేతి వై ।। 38
ఏదైనా నీ అవసరానికి, త్వరగా నాకు ఈ ఉపకారం చేయు. నేను వృషభధ్వజుడైన దేవుడిని శరణు పొందుతున్నాను. సైరంధ్రీతో నాకు కలయిక కలిగించు, లేకపోతే మరణం కలగనివ్వు.
సా తమాహ వినిఃశ్వస్య ప్రతిగచ్ఛ స్వకం గృహమ్। ఏషాఽహమపి సైరన్ధ్రీం సురార్థే తూర్ణమాదిశే ।। 39
ఆమె ఊపిరి పీల్చుకుని, "నీవు నీ ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళు. నేను వెంటనే సైరంధ్రీకి మద్యం తీసుకురమ్మని చెప్పిస్తాను" అని అన్నది.
ఏవముక్తస్తు పాపాత్మా కీచకస్త్వరితః పునః । స్వగృహం ప్రావిశత్తూర్ణం సైరన్ధ్రీగతమానసః ।। 40
ఈ విధంగా చెప్పిన తరువాత, పాపాత్ముడైన కీచకుడు, సైరంధ్రీని మనసులో ఉంచుకొని, వేగంగా తన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
కీచకం తు గతం జ్ఞాత్వా త్వరమాణం స్వకం గృహమ్। సైరన్ధ్రీం తత ఆహూయ సదేష్ణా వాక్యమబ్రవీత్ ।। 41
కీచకుడు తన ఇంటికి తొందరగా వెళ్లాడని తెలుసుకున్న సుదేష్ణ, సైరంధ్రీని పిలిపించి సభలో మాట్లాడింది.
గచ్ఛ సైరన్ధ్రి మత్ప్రీత్యై కీచకస్య నివేశనమ్ । సురామానయ సుశ్రోణి తృషితాఽహం విలాసిని ।। 42
సైరంధ్రీ, నా కోసం కీచకుని ఇంటికి వెళ్లి, అందమైనవాడా, నాకు దాహంగా ఉంది, అందుకే మంచి మద్యం తీసుకొని రా.
సుదేష్ణయైవముక్తా సా నిఃశ్వసన్తీ నృపాత్మజా। అబ్రవీచ్ఛోకసన్తప్తా నాహం తత్ర వ్రజామి వైః ।। 43
సుదేష్ణ ఇలా చెప్పగానే, రాజకుమార్తె అయిన సైరంధ్రీ, ఆవేదనతో ఊపిరి విడిచింది. బాధతో, 'నేను అక్కడికి వెళ్లను' అని చెప్పింది.
సూతపుత్రో హి మాం భద్రే కామాత్మా చాభిమన్యతే । న గచ్ఛేయమహం తస్య రాజపుత్రి నివేశనమ్ । త్వమేవ భద్రే జానాసి యథా స నిరపత్రపః ।। 44
భద్రే, ఆ రథికుడి కుమారుడు కామంతో నన్ను కోరుకుంటున్నాడు. రాజకుమార్తె, నేను అతని ఇంటికి వెళ్లను. అతడు ఎంత నిర్లజ్జగా ఉంటాడో నువ్వే బాగా తెలుసు.
సమయశ్చ కృతో భద్రే యథా ప్రథమసంగమే। తథా నివసమానాయాం యథాఽహం నాన్యచారిణీ ।। 45
భద్రే, మొదటిసారి కలిసినప్పుడు ఒక ఒప్పందం జరిగింది. నేను ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు వేరే దారిలో నడవను అని చెప్పాను.
కీచకశ్చ సుకేశాన్తే మూఢో మదనగర్వితః । స మామిహ గతాం దృష్ట్వా వ్యవస్యతి నిరాకృతిమ్। కథం ను వై తత్ర గతాం మర్షయేన్మామబాన్ధవామ్ ।। 46
కీచకుడు తన అందాన్ని గర్వించి, మూర్ఖుడై, నేను అక్కడికి వెళ్తే నన్ను అవమానపర్చాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. బంధువుల్లేని నన్ను అక్కడికి వచ్చినప్పుడు అతడు ఎలా సహిస్తాడు?
బహ్వ్యః సన్తి తవ ప్రేష్యా రాజపుత్రి వశానుగాః। అన్యాం ప్రేషయ కైకేయి సంరక్ష్యాఽహమిహ త్వయా ।। 47
రాజకుమార్తె, నీకు అనేక సేవకులు ఉన్నారు. ఇంకొకరిని పంపించు కైకేయి, నన్ను ఇక్కడే రక్షించు.