శరణాగతేయం సుశ్రోణీ మయా దత్తాభయా చ సా। శుభాచారా చ భద్రం తే నైనాం వక్తుమిహోత్సహే ।। 8
ఈ సుందర నడుముతో ఉన్న స్త్రీ నాకు ఆశ్రయం కోరింది. నేను ఆమెకు భయం లేకుండా ఉండేలా మాటిచ్చాను. ఆమె మంచి ప్రవర్తన కలది. నీకు శుభం కలగాలి. ఈ విషయాన్ని ఆమెతో చెప్పడానికీ నాకు మనసు రావడం లేదు.
ఏషా హి శక్యా నాన్యేన స్ప్రష్టుం పాపేన చేతసా। గన్ధర్వాః కిల పఞ్చేమాం రక్షన్తి రమయన్తి చ ।। 9
దుష్టమనస్సుతో ఉన్నవారు ఆమెను తాకడం అసాధ్యం. ఐదు గంధర్వులు ఆమెను రక్షిస్తూ, ఆనందింపజేస్తూ ఉంటారని చెబుతారు.
ఏవమేషా మమాచష్టే తథా ప్రథమసంగమే। తథైవ గజనాసోరూః సత్యమాహ మమాన్తికే। తే హి క్రుద్ధా మహాత్మానో నాశయేయుర్హి జీవితమ్ ।। 10
ఇదే విషయాన్ని ఆమె మొదటిసారి కలిసినప్పుడు నాకు చెప్పింది. ఆ గజనాసురూపిణి నా ముందే నిజం చెప్పింది. ఆ మహాత్ములు కోపగిస్తే ప్రాణాన్ని నాశనం చేయగలరు.
రాజా చైవ సమీక్ష్యైనాం సంమోహం గతవానిహ । మయా చ సత్యవచనైరనునీతో మహీపతిః ।। 11
రాజు కూడా ఆమెను చూసి అయోమయంలో పడిపోయాడు. నేను నిజమైన మాటలతో ఆ రాజును శాంతింపజేశాను.
సోప్యేనామనిశం దృష్ట్వా మనసైవాభ్యనన్దత। భయాద్గన్ధర్వముఖ్యానాం జీవితస్యోపఘాతినామ్। మనసాఽపి తతస్త్వేనాం న చిన్తయతి పార్థివః ।। 12
ఆయన కూడా ఆమెను రాత్రింబవళ్ళు చూసినా, మనసులో మాత్రమే ఆనందించాడు. కానీ ప్రాణహాని కలిగించే గంధర్వులను భయపడి, మనసులో కూడా ఆమెను ఆలోచించలేదు.
తే హి క్రుద్ధా మహాత్మానో గరుడానిలతేజసః। దహేయురపి లోకాంస్త్రీన్యుగాన్తేష్వివ భాస్కరః ।। 13
ఆ మహాత్ములు గరుడుడు, గాలి, అగ్ని లాంటి తేజస్సుతో ఉన్నవారు. వారు కోపగిస్తే యుగాంతంలో సూర్యుడు మూడువెళ్ళు కాల్చినట్లే, మూడు లోకాలను కాల్చగలరు.
సైనన్ధ్ర్యా హ్యేతదాఖ్యాతం మమ తేషాం మహద్బలమ్। తవ చాహమిదం గుహ్యం స్నేహాద్వక్ష్యామి బన్ధువత్ ।। 14
సైరంధ్రీ తన చేతనే వారి గొప్ప బలాన్ని నాకు తెలిపింది. బంధువుని ప్రేమతో, ఈ రహస్యాన్ని నీతో పంచుకుంటున్నాను.
మా గమిష్యసి వై కృచ్ఛ్రాం గతిం పరమదుర్గమామ్। బలినస్తే రుజం కుర్యుః కులస్య చ ధనస్య చ ।। 15
నీకు అత్యంత దుర్గమమైన, భయంకరమైన పరిస్థితి రాకుండా చూడు. వారి బలం నీ కుటుంబానికీ, ధనానికి కూడా నాశనం తేచేయగలదు.
తస్మాన్నాస్యాం మనః కర్తుం యది ప్రాణా ప్రియాస్తవ। న చిన్తయేథా మాగాస్త్వం మత్ప్రియం చ యదీచ్ఛసి ।। 16
అందువల్ల, నీకు ప్రాణం ప్రియమైతే ఆమెను మనసులో పెట్టుకోకు. నాకిష్టమైనదాన్ని నీవు కోరుకుంటే, ఆమెను గురించి ఆలోచించకూడదు, దగ్గరకి పోకూడదు.
ఏవముక్తస్తు దుష్టాత్మా భగినీం కీచకోఽబ్రవీత్। గన్ధర్వాణాం శతం వాఽపి సహస్రమయుతాని వా । అహమేకో వధిష్యామి గన్ధర్వాన్పఞ్చ కిం పునః ।। 17
ఇలా అన్నాక, దుష్టహృదయుడైన కీచకుడు తన అక్కతో ఇలా అన్నాడు: వంద, వెయ్యి, పదివేలు గంధర్వులు ఉన్నా, నేను ఒక్కడే వారిని సంహరిస్తాను. ఐదుగురిని అయితే ఏమాత్రం లెక్క!
న చ త్వమభిజానీషే స్త్రీణాం గుహ్యమనుత్తమమ్ । పుత్రం వా కిల పౌత్రం వా భ్రాతరం వా మనస్వినమ్ ।। 18
నీవు స్త్రీల అంతర్లీనమైన రహస్యాన్ని తెలుసుకోలేవు. అది కుమారుడైనా, మనవడైనా, తెలివైన అన్నయ్యయినా సరే.
రహసీహ నరం దృష్ట్వా నానాగన్ధవిభూషితమ్। యోనిరుత్స్విద్యతే స్త్రీణాం సతీనామపి చ శ్రుతమ్ ।। 19
ఒక స్త్రీ, ఎంత సతీమంతురాలైనా, రహస్యంగా వివిధ పరిమళాలతో అలంకరించుకున్న పురుషుణ్ని చూసినప్పుడు, ఆమె మనసు చలించిపోతుందని చెబుతారు.
మాం నిరీక్ష్యానులిప్తాఙ్గం సర్వాభరణభూషితమ్। వశమేష్యతి సైరన్ధ్రీ మన్మథేనాభిపీడితా। సా త్వం దృష్ట్వా బ్రూహి చైనాం మమ చేఞ్జీవితం ప్రియం ।। 20
నన్ను సర్వాభరణాలతో అలంకరించుకుని, సుగంధాలు పూసుకుని చూసినప్పుడు, మన్మథుడి ప్రభావంతో సైరంధ్రీ నా వశమవుతుంది. నువ్వు ఆమెను చూసినప్పుడు, నా ప్రాణం ఆమెపై ఆధారపడి ఉందని చెప్పు.
ఏవముక్తా సుదేష్ణా తు శోకేనాభిప్రపీడితా। అహో దుఃఖమహో కృచ్ఛ్రమహో పాపమితి స్మహ ।। 21
ఇలా విని, సుదేష్ణా తీవ్రమైన దుఃఖంతో బాధపడుతూ, 'అయ్యో, ఎంత బాధ! ఎంత కష్టం! ఎంత పాపం!' అని తనలో తాను ఆలోచించింది.
ప్రారుదద్భృశదుఃఖార్తా విపాకం తస్య వీక్ష్య సా। పాతాలేషు పతత్యేష విలపన్బడవాముఖే ।। 22
ఆయన భవిష్యత్తు చూచి, ఆమె తీవ్రమైన బాధతో ఏడ్చింది. "ఇతడు పాతాళంలోకి పడిపోతున్నాడు, వినాశనపు అగ్నిముఖంలో విలపిస్తూ కూరుకుపోతున్నాడు" అని ఆమె వేదనతో పలికింది.
త్వత్కృతే వినశిష్యన్తి భ్రాతరః సుహృదశ్చ మే। కింను శక్యం మయా కర్తుం యత్త్వమేవమభిప్లుతః ।। 23
నీ వల్ల నా అన్నదమ్ములు, స్నేహితులు నశించిపోతారు. నీవు ఇంతగా మోహంలో పడిపోయినప్పుడు నేను还能 ఏమి చేయగలను?
న చ శ్రేయోఽభిజానీషే కామమేవానువర్తసే। ధ్రువం గతాయుస్త్వం పాప యదేవం కామమోహితః । అకర్తవ్యే హి మాం పాపే నియునఙ్క్షి నరాధమ ।। 24
నీకు ఏది మేలు తెలియదు, కేవలం కోరికల వెంబడి నడుస్తున్నావు. పాపాత్మా! నీవు కోరికలకు లోనై, నీ ఆయువు ముగిసినట్టే. ఈ తప్పు పనిలో నన్ను కూడా నీవు లోతుగా లాగుతున్నావు, దుర్మార్గుడా!
అపి చైతత్పురా ప్రోక్తం నిపుణైర్మనుజోత్తమైః । ఏకస్తు కురుతే పాపం స్వజాతిస్తేన హన్యతే ।। 25
ఇదంతా మునుపు తెలివైన, మంచివారు చెప్పిన మాటే — ఒకడు పాపం చేస్తే, దాని వల్ల అతని కుటుంబం అంతా నాశనం అవుతుంది.
గతస్త్వం ధర్మరాజస్య విషయం నాత్ర సంశయః। అదూషితమిదం సర్వం స్వజనం ఘాతయిష్యసి ।। 26
నీవు ధర్మరాజు పరిమితిలోకి వచ్చావు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. నీవు నిష్కలంకమైన నీ బంధువులను నాశనం చేస్తావు.
ఏతత్తు మే దుఃఖతరం యేనాహం భ్రాతృసౌహృదాత్। విదితార్థా కరిష్యామి తుష్టో భవ కులక్షయే ।। 27
నన్ను ఎక్కువగా బాధించేది ఏమిటంటే, అన్నదమ్ములపై ప్రేమతోనే నీ కోరిక నెరవేర్చాల్సి వస్తోంది. మన వంశ నాశనంతో నీవు సంతోషించు.
గచ్ఛ శీఘ్రమితస్త్వం హి స్వమేవ భవనం శుభమ్। కించిత్కార్యం సముద్దిశ్య సురామన్నం చ కారయ ।। 28
ఇప్పుడు నీవు త్వరగా నీ ఇంటికి వెళ్ళు. ఏదైనా పని ఉందని చెప్పి, మద్యం, భోజనం సిద్ధం చేయించు.
కృతే చాన్నే సురాయాం చ ప్రేషయిష్యసి మే పునః । తామహం ప్రేషయిష్యామి మధ్వన్నార్థం తవాన్తికమ్ ।। 29
భోజనం, మద్యం సిద్ధమైన తరువాత, నన్ను మళ్లీ పిలువు. అప్పుడు నేను ఆమెను నీ వద్దకు తీపి భోజనం కోసం పంపిస్తాను.
తతః సంప్రేషితామేనాం విజనే నిరవగ్రహామ్। సాన్త్వయేథా యథాన్యాయం యది సామ సహిష్యతి ।। 30
తరువాత నేను ఆమెను ఒంటరిగా, నిర్బంధం లేకుండా పంపిన తరువాత, ఆమెకు నువ్వు సానుభూతితో, సముచితంగా మాటలు చెప్పి ఒప్పించు. ఆమె ఆ మాటలు తట్టుకోగలిగితే చూడు.
సద్యః కృతమిదం సర్వం శేషమత్రానుచిన్తయ ।। 31
ఇవన్నీ వెంటనే జరుగుతాయి. ఇక మిగిలినది ఏమిటో ఆలోచించు.
సుదేష్ణయైవముక్తస్తు కీచకః కాలచోదితః। త్వరమాణః ప్రచక్రామ స్వగృహం రాజవేశ్మనః ।। 32
సుదేష్ణ ఇలా చెప్పిన తరువాత, కాలచక్రం నడిపించగా, కీచకుడు రాజమహలాన్ని వదిలి తన ఇంటికి త్వరగా వెళ్లిపోయాడు.
ఆగమ్య చ గృహం రమ్యం సురామన్నం చకార హ। అజైడకం చ సుకృతం బహు చోచ్చావచాన్మృగాన్ ।। 33
తన అందమైన ఇంటికి చేరిన తరువాత, మద్యం, భోజనం సిద్ధం చేయించాడు. పెద్దవి, చిన్నవి అనేక జంతువుల మాంసాన్ని బాగా వండించి పెట్టించాడు.
భక్షాంశ్చ వివిధాకారాన్బహూంశ్చోచ్చావచాంస్తదా। కారయామాస కుశలైరన్నపానైః సుసంస్కృతమ్ ।। 34
అప్పుడు నైపుణ్యం ఉన్న వంటవాళ్లతో, రకరకాల రుచికరమైన తినుబండారాలు, మంచి భోజనం, పానీయాలు బాగా తయారుచేయించాడు.
త్వరావాన్కాలపాశేన కణ్ఠే బద్ధః పశుర్యథా । నావబుధ్యత మూఢాత్మా మరణం సముపస్థితమ్ ।। 35
అతడు తొందరగా, కాలబంధనంలో చిక్కుకున్న పశువులా, తన మెడలో ఉయ్యాలదారి వేసినట్టు పడి, తనకు మరణం దగ్గరగా ఉందని గ్రహించలేకపోయాడు.
ఆనీతాయాం సురాయాం తు కృతే చాన్నే సుసంస్కృతే। కీచకః పునరాగమ్య సుదేష్ణాం వాక్యమబ్రవీత్ ।। 36
మద్యం తీసుకొచ్చి, భోజనం బాగా సిద్ధమైన తరువాత, కీచకుడు మళ్లీ వచ్చి సుదేష్ణతో ఇలా అన్నాడు.
మధు మాంసం చ బహుధా భక్ష్యాశ్చ బహుధా కృతాః। సుదేష్ణే బ్రూహి సైరన్ధ్రీం యథా సా మే గృహం వ్రజేత్ ।। 37
తేనీరు, మాంసం, అనేక రకాల తినుబండారాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. సుదేష్ణా! సైరంధ్రీకి చెప్పు, ఆమె నా ఇంటికి రావాలని.