యాజ్ఞసేనీ సుదేష్ణాం తు శుశ్రూషన్తీ విశాంపతే । ఆవసత్పరిచారార్హా సుదుఃఖం జనమేజయ ।। 2
యాజ్ఞసేనీ సుదేష్ణకు సేవ చేస్తూ, అక్కడ ఉండేది. జనమేజయా! ఆమె సేవకు యోగ్యురాలై, ఎంతో కష్టాన్ని భరించింది.
తథా చరన్తీ పాఞ్చాలీ సుదేష్ణాయా నివేశనే। తా దేవీం తోపయామాస తథా చాన్తఃపురస్త్రియః ।। 3
అలా పాంచాలి సుదేష్ణ నివాసంలో సంచరిస్తూ, ఆ రాణిని, అంతఃపురంలోని స్త్రీలను సంతోషపరిచింది.
తస్మిన్వర్షే గతప్రాయే కీచకస్తు మహాబలః। సేనాపతిర్విరాటస్య దదర్శ ద్రుపదాత్మజామ్ ।। 4
ఆ సంవత్సరాంతంలో, మహాబలుడు కీచకుడు, విరాటుని సేనాధిపతి, ద్రుపదుని కుమార్తెను చూశాడు.
తాం దృష్ట్వా దేవగర్భాయాం చరన్తీం దేవతామివ । కీచకః కామయామాస కామబాణప్రపీడితః ।। 5
దేవతలు జన్మించినవారిలా ప్రకాశిస్తూ, దేవతలా సంచరిస్తున్న ఆమెను చూసి, కీచకుడు మనసులో కోరికబాధతో తడిసి, కామబాణాలతో బాధపడుతూ ఆమెను కోరుకున్నాడు.
స తు కామాగ్నిసంతప్తః సుదేష్ణామభిగమ్య వై। ప్రహసన్నివ సేనానీరిదం వచనమబ్రవీత్ ।। 6
కామాగ్నిలో కాలుతున్న కీచకుడు, సుదేష్ణను దగ్గరికి వెళ్లి, చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు.
నేయం మయా జాతు పురేహ దృష్టా రాజ్ఞీ విరాటస్య నివేశనే శుభా। రూపేణ చోన్మాదయతీవ మాం భృశం గన్ధేన జాతా మదిరేవ భామినీ ।। 7
ఈ నగరంలోనో, విరాటుని రాజప్రాసాదంలోనో, ఇంత అందమైన మహిళను నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఆమె రూపం నా మనసును బలంగా ఆకర్షిస్తోంది. ఆమె పరిమళం, మద్యం వాసనలా, నన్ను మత్తులో ముంచుతోంది.
కా దేవరూపా హృదయంగమా శుభే హ్యాచక్ష్వ మే కస్య కుతోత్ర శోభనే। చిత్తం హి నిర్మథ్య కరోతి మాం వశే న చాన్యదత్రౌపధమస్తి మే మతమ్ ।। 8
ఈ దేవతసమానమైన రూపవతె ఎవరు? ఆమె ఎవరి వారు? ఎక్కడినుంచి వచ్చారు? నీవు నాకు చెప్పు, శోభనియే. ఆమె నా మనసును పూర్తిగా ఆకర్షించింది. ఇందులో నాకు తప్పేమీ కనిపించడం లేదు.
అహో తవేయం పరిచారికా శుభా ప్రత్యగ్రరూపా ప్రతిభాతి మామియమ్। అయుక్తరూపం హి కరోతి కర్మ తే ప్రశాస్తు మాం యచ్చ మమాస్తి కించన ।। 9
అయ్యో, నీకు ఉన్న ఈ అందమైన పరిచారిక ఎంత కొత్తగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తోంది! ఆమె రూపానికి తగిన పనులు చేయడం లేదు. నీవు నాకు ఉన్నదేదైనా అనుమతించు, ఆమె నాకు సంతోషాన్ని కలిగించాలి.
ప్రభూతనాగాశ్వరథం మహాజనం సమృద్ధియుక్తం బహుపానయోజనమ్। మనోహరం కాఞ్చనచిత్రభూషణం గృహం మహచ్ఛోభయతామియం మమ ।। 10
అనేక ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, ప్రజలు, సంపద, పానీయాలు, బంగారు అలంకారాలతో మెరిసే నా గొప్ప ఇంటిని ఆమె తన సౌందర్యంతో మరింత అందంగా చేయాలి.
తతః సుదేష్ణామనుమన్త్ర్య కీచకస్తతః సమభ్యేత్య నరాధిపాత్మజామ్। ఉవాచ కృష్ణామభిసాన్త్వయంస్తదా మృగేన్ద్రకన్యామివ జమ్బుకో వనే ।। 11
ఆ తరువాత, సుదేష్ణతో మాట్లాడిన కీచకుడు, రాజకుమార్తెను దగ్గరికి వెళ్లి, మృగరాజుని కుమార్తెను అడవిలో జింక దగ్గరికి వెళ్ళిన నక్కలా, మృదువుగా మాటలతో కృష్ణను ఉద్దేశించి అన్నాడు.
కా త్వం కస్యాసి కల్యాణి కుతో వా త్వం వరాననే। ప్రాప్తా విరాటనగరం తత్త్వమాచక్ష్వ శోభనే ।। 12
నీవెవరు, కల్యాణినీ? ఎవరి వారు? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు, అందమైన ముఖముగలవాడా? విరాటునగరానికి నీవు ఎలా వచ్చావో నిజంగా చెప్పు, శోభనియే.
రూపమగ్ర్యం తథా కాన్తిః సౌకుమార్యమనుత్తమమ్। కాన్త్యా విభాతి వక్రం తే శశాఙ్క ఇవ నిర్మలం ।। 13
నీ అందం అపూర్వమైనది, నీ కాంతి, మృదుత్వం ఎవరూ తలపడలేనివి. నీ ముఖంలో మెరిసే వెలుగు, మలినం లేని చంద్రునిలా ప్రకాశిస్తోంది.
నేత్రే సువిపులే సుభ్రు పద్మపత్రనిభేశుభే। వాక్యం తే చారుసర్వాఙ్గి పరపుష్టరుతోపమమ్ ।। 14
నీ కళ్ళు విశాలంగా, అందంగా ఉన్నాయి. నీ కనుబొమ్మలు పద్మదళాల్లా ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాయి, శోభనియే. నీ మాటలు, అందమైన అవయవాలుగలవాడా, పాడిన పక్షి స్వరంలా మధురంగా వినిపిస్తున్నాయి.
ఏవంరూపా మయా నారీ కాచిదన్యా మహీతలే। న దృష్టపూర్వా సుశ్రోణి యాదృశీ త్వమనిన్దితే ।। 15
ఈ భూమిపై నీవంటి సుందరాంగిని, సుశీలిని, నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు.
లక్ష్మీః పద్మాలయా కా త్వమథ భూతిః సుమధ్యమే। హ్రీః శ్రీః కీర్తిరథో కాన్తిరాసాం కా త్వం వరాననే ।। 16
నీవు పద్మంలో నివసించే లక్ష్మివా? లేక భూతివా, సుమధ్యమా? లేక లజ్జ, శ్రీ, కీర్తి, కాంతి వీటిలో ఏదైనా నీవేనా, అందమైన ముఖముగలవాడా?
అతీవ రూపిణీ కిం త్వమనఙ్గవిహారిణీ। అతీవ భ్రాజసే సుభ్రు ప్రభేవేన్దోరనుత్తమా ।। 17
నీవు ఎంత అపూర్వమైన అందముగలవాడవో! నీవు మన్మథునితో విహరిస్తున్నావా? నీ కనుబొమ్మలు ఎంత అందంగా మెరిసిపోతున్నాయో, చంద్రునికంటే ఎక్కువ కాంతితో ప్రకాశిస్తున్నావు.
అపి చేక్షణపక్ష్మాణాం స్థితజ్యోత్స్నోపమం శుభమ్। దివ్యాంశురశ్మిభిర్వృత్తం దివ్యకాన్తిమనోరమమ్ ।। 18
నీ కళ్ల రెప్పలు చంద్రుని వెలుగులా నిశ్చలంగా మెరిసిపోతున్నాయి. నీ ముఖం దివ్య కాంతులతో చుట్టుముట్టి, మధురంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంది.
నిరీక్ష్య వక్రచన్ద్రం తే లక్ష్మ్యాఽనుపమయా యుతమ్। కృత్స్నే జగతి కో నేహ కామస్య వశగో భవేత్ ।। 19
నీ వంకర చంద్రాకారమైన ముఖాన్ని, అపూర్వమైన కాంతితో కూడినదాన్ని చూసి, ఈ లోకంలో ఎవరు కామానికి లోనవకుండా ఉండగలరు?
హారాలంకారయోగ్యౌ తు స్తనౌ చోభౌ శుభోభనౌ । సుజాతౌ సహితౌ లక్ష్మ్యా పీనౌ వృత్తౌ నిరన్తరౌ ।। 20
నీ రెండు వక్షోజాలు హారాలు, అలంకారాలు ధరించడానికి తగినవి. అవి అందంగా, సమంగా, పుష్టిగా, వృత్తంగా, దగ్గరగా, లక్ష్మితో కూడినవిగా ఉన్నాయి.
కుడ్మలామ్బురుహాకారౌ తవ సుభ్రు పయోధరౌ। కామప్రతోదావివ మాం తుదతశ్చారుహాసిని ।। 21
నీ వక్షోజాలు, సుందర కనుబొమ్మలుగలవాడా, మల్లెపువ్వుల ముక్కలు లాగా ఉన్నాయి. నీ మధురమైన నవ్వుతో, అవి నా మనసును కోరికలతో తాకుతున్నాయి.
వలీవిభఙ్గచతురం స్తనభారవినామితమ్। కరాగ్రసంమితం మధ్యం తవేదం తనుమధ్యమే ।। 22
నీ నడుము, సన్నగా ఉండి, వయస్సు రేఖలతో అందంగా కనిపిస్తూ, వక్షోజాల భారంతో వంగిపోయి, నా చేతుల మధ్య సులభంగా పట్టుకోదగినంత సన్నగా ఉంది.
దృష్ట్వైవ చారుజఘనం సరిత్పులినసంనిభమ్। కామవ్యాధిరసాధ్యో మామప్యాక్రామతి భామిని ।। 23
నీ అందమైన నితంబాలు నదీ తీరపు ఇసుక దిబ్బలవంటి రూపంలో కనిపించగానే, ఓ సుందరి, కోరిక అనే రోగం నన్ను కూడా వదలకుండా పట్టేసింది.
జజ్వాల చాగ్నిమదనో దావాగ్నిరివ నిర్దయః । త్వత్సఙ్గమాభిసంకల్పవివృద్ధో మాం దహత్యయమ్ ।। 24
నీతో కలవాలని ఆలోచనలతో, ప్రేమ అనే అగ్ని నా లోపల అడవి మంటలా ఉద్రిక్తంగా మండుతోంది, అది నన్ను పూర్తిగా కాల్చేస్తోంది.
ఆత్మప్రదానవర్షేణ సంగమామ్భోధరేణ చ। శమయస్వ వరారోహే జ్వలన్తం మన్మథానలమ్ ।। 25
ఓ సుందర నడుము కలిగినవాడా, నీ మనసును నాకిచ్చి, నీ సాంగత్యమనే మేఘంతో, ఈ మండుతున్న మన్మథాగ్నిని శాంతపరచు.
మచ్చిత్తోన్మాదనకరా మన్మథస్య శరోత్కరాః। త్వత్సఙ్గమాశానిశితాస్తీవ్రాః శశినిభాననే । మహ్యం విదార్య హృదయమిదం నిర్దయవేగితాః ।। 26
ఓ చంద్ర ముఖి, నీతో కలవాలనే ఆశతో పదునుపెట్టిన మన్మథుని బాణాలు నా మనసును పిడిచిపట్టి, నిస్సహాయంగా, వేగంగా, నా హృదయాన్ని చీల్చేస్తున్నాయి.
ప్రవిష్టా హ్యసితాపాఙ్గి ప్రచణ్డాశ్చణ్డదారుణాః। అత్యున్మాదసమారమ్భాః ప్రీత్యున్మాదకరా మమ। ఆత్మప్రదానసంభోగైర్మాముద్ధర్తుమిహార్హసి ।। 27
ఓ నల్లని కళ్ళ కలిగినవాడా, ఈ భయంకరమైన, ఉగ్రమైన బాణాలు నాలోకి ప్రవేశించి, తీవ్రమైన మత్తును కలిగించాయి. నీ ప్రేమను ఇచ్చి, నన్ను ఈ బాధ నుంచి బయటపడేలా చేయాలి.
చిత్రమాల్యామ్బరధరా సర్వాభరణభూషితా। కామం ప్రకామం సేవ త్వం మయా సహ విలాసిని ।। 28
అద్భుతమైన పుష్పమాలలు, వస్త్రాలు ధరించి, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించుకుని, ఓ వినోదప్రియ, నాతో కలిసి సంతోషంగా ఆనందించు.
నార్హసీహాసుఖం వస్తుం సుఖార్హా సుఖవర్జితా। ప్రాప్నుహ్యనుత్తమం సౌఖ్యం మత్తస్త్వం మత్తగామిని ।। 29
నీవు సుఖానికి అర్హురాలు, కానీ సుఖం లేకుండా ఉండకూడదు. ఓ మత్తమైన నడక కలిగినవాడా, నన్ను ఆశ్రయించి, అత్యుత్తమమైన ఆనందాన్ని పొందు.
స్వాదూన్యమృతకల్పాని పేయాని వివిధాని చ। పిబమానా మనోజ్ఞాని రమమాణా యథాసుఖమ్ ।। 30
ఓ మనోహరిని, రకరకాల మధురమైన, అమృతంతో సమానమైన పానీయాలు తాగుతూ, నీ ఇష్టానుసారం ఆనందించు.
భోగోపచారాన్వివిధాన్సౌభాగ్యం చాప్యనుత్తమమ్। పానం పిబ మహాభాగే భోగైశ్చానుత్తమైః శుభైః ।। 31
ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, వివిధ రకాల సుఖాలను, అత్యుత్తమమైన భాగ్యాన్ని అనుభవించు. శుభమైన, ఉత్తమమైన పానీయాలు తాగు.