నాస్తి దేవీ న గన్ధర్వీ న యక్షీ న చ కిన్నరీ। సైరన్ధ్రీ నామ మే జాతిర్వన్యమూలఫలాశనా ।। 39
నువ్వులాంటి దేవత, గంధర్వి, యక్షిణి, కిన్నరి ఎవరూ లేరు. నా పేరు సైరంధ్రీ, నేను అడవి కందులు, పండ్లు తింటూ బ్రతుకుతున్నాను.
పతీనాం ప్రేక్షమాణానాం కస్మింశ్చిత్కారణాన్తరే। కేశపాశే పరామృష్టా సాఽహం త్రస్తా వనం గతా ।। 40
ఒకసారి నా భర్తలు చూస్తుండగా, ఏదో కారణంగా ఎవరో నా జుట్టు తాకారు. భయపడి నేను అడవికి పారిపోయాను.
తత్ర ద్వాదశవర్షాణి వన్యమూలఫలాశనా। చరామ్యనిలయా సుభ్రూః సా తవాన్తికమాగతా ।। 41
అక్కడ పన్నెండు సంవత్సరాలు అడవి కందులు, పండ్లు తింటూ, ఇల్లు లేకుండా తిరిగాను. ఇప్పుడు నీ వద్దకు వచ్చాను, ఓ చక్కని కనుబొమ్మలవాడివి.
జానామి కేశాన్గ్రథితుం విచిత్రాన్గ్రథితుం మణీన్। మల్లికోత్పలపద్మానాం జానామి గ్రథితుం స్రజః ।। 42
నేను జుట్టు చక్కగా చుట్టడం, రకరకాల మణులను అలంకరించడం, మల్లె, కమలం, పద్మపువ్వులతో హారాలు తయారు చేయడం నాకు తెలుసు.
సిన్ధువారకజాతీనాం రచయామ్యవతంసకాన్। పత్రం మృగాఙ్గమగరుం పిషే చ హరిచన్దనమ్ । గ్రథయిష్యామి చిత్రాశ్చ స్రజః పరమశోభనాః ।। 43
సింధువారము, జాతి పువ్వులతో అందమైన హారాలు తయారుచేస్తాను. ఆకులు, జింక ముసుకు, అగరు, పసుపు చందనం కలిపి మెత్తగా నూరుతాను. అలా రంగురంగుల మాలలను చక్కగా అల్లుతాను.
ఆరాధనం సత్యభామాం కృష్ణస్య మహిషీం ప్రియామ్। కృష్ణాం చ భార్యాం పార్థానాం నారీణాముత్తమాం తథా ।। 44
శ్రీకృష్ణుని ప్రియమైన భార్య సత్యభామను, అలాగే పాండవుల భార్య, స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలైన కృష్ణను నేను భక్తితో పూజిస్తాను.
తథాఽస్మి సుభ్రువా చాహమిష్టలాభేన తోషితా। మాలినీ చేతి మే నామ స్వయం దేవీ చకార హ। కృష్ణా కమలపత్రాక్షీ సా మే ప్రాణసమా సఖీ ।। 45
ఓ సుందరీ! నా కోరిక నెరవేరినందుకు నేను ఎంతో సంతోషించాను. అప్పుడే కృష్ణదేవి నాకు 'మాలినీ' అనే పేరు పెట్టింది. కమలదళ నేత్రాల కృష్ణ నాకు ప్రాణసమానమైన స్నేహితురాలయ్యింది.
న చాహం చిరమిచ్ఛామి క్వచిద్వస్తుం శుభాననే। వ్రతం కిలైతదస్మాకం కులధర్మోఽయమీదృశః ।। 46
ఓ మంగళకరమైన ముఖవతీ! నేను ఎక్కడా ఎక్కువ కాలం ఉండాలనుకోను. ఇది మా వ్రతం, మా వంశపారంపర్య ధర్మం కూడా ఇదే.
యోఽస్మాకం తు హరేద్ద్రవ్యం దేశం వసనమేవ వా। న క్రోద్ధవ్యం కిలాస్మాభిరస్మద్గురురమర్షణః ।। 47
మన వస్తువులు, భూమి లేదా నివాసాన్ని ఎవరు తీసుకున్నా మనం కోపపడకూడదు. ఎందుకంటే మా గురువులు ఎప్పుడూ శాంతంగా ఉండమని బోధించారు.
సాఽహం వనాని దుర్గాణి తీర్థాని చ సరాంసి చ। శైలాంశ్చ వివిధాన్రమ్యాన్సరితశ్చ సముద్రగాః ।। 48
అలా నేను అడవులు, కోటలు, తీర్థాలు, సరస్సులు, రకరకాల అందమైన కొండలు, సముద్రానికి పోయే నదులు ఇలా తిరుగుతున్నాను.
భర్తృశోకపరీతాఙ్గీ భర్తృసబ్రహ్మచారిణీ । విచరామి మహీం దుర్గాం యత్ర సాయంనివేశనా ।। 49
భర్తను కోల్పోయిన బాధతో శరీరం క్షీణించి, భర్త కోసం బ్రతుకుబడి పాటిస్తూ, ఈ కఠినమైన భూమిపై రాత్రి విశ్రాంతి కోసం చోటు వెతుకుతూ తిరుగుతున్నాను.
వీరపత్నీ యదా దేవీ చరమాణేషు భర్తృషు। సాఽహం వివత్సా విధినా గన్ధమాదనపర్వతాత్। శృణోమి తవ సౌశీల్యం భర్తుర్మధురభాషిణి ।। 50
వీరపత్ని అయిన దేవి తన భర్త వెంట తిరుగుతున్నప్పుడు, నేను విధి వల్ల గంధమాదన పర్వతంపై ఒంటరిగా ఉండగా, నీ మంచి స్వభావాన్ని, మధురంగా మాట్లాడే భార్యవు అని విన్నాను.
మాహాత్మ్యం చ తతః శ్రుత్వా బ్రాహ్మణానాం సమీపతః। త్వాముపస్థాతుమిచ్ఛామి తతశ్చాహమిహాగతా ।। 51
బ్రాహ్మణుల దగ్గర నీ మహిమను విని, నిన్ను దర్శించాలనుకున్నాను. అందుకే నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.
గురవో మమ ధర్మశ్చ వాయుః శక్రస్తథాఽశ్వినౌ । తేషాం ప్రసాదాచ్చ న మాం కశ్చిద్ధర్షయతే పుమాన్ ।। 52
నా గురువులు, నా ధర్మం, వాయువు, ఇంద్రుడు, అశ్వినీదేవతలు — వీరి అనుగ్రహంతో ఎవరూ నన్ను బాధించలేరు.
ఏవముక్త్వా సుదేష్ణాం తాం కృతాఞ్జలిపుటా స్థితా। సాఽబ్రవీద్విస్మయావిష్టా ద్రౌపదీం యోషితాం వరామ్ ।। 53
ఇలా సుదేష్ణకు చెప్పి, చేతులు జోడించి నిలబడింది. అప్పుడు ఆశ్చర్యంతో, స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలైన ద్రౌపదిని ఆమె ఉద్దేశించి పలికింది.
న భరేయమహం భద్రే సంశయో మమ విద్యతే। రాజా త్వయం హి త్వాం దృష్ట్వా మతిం పాపాం కరిష్యతి ।। 54
ఓ మృదువైనవాడా! నేను ఇది భరించగలనో లేదో నాకు సందేహమే. ఎందుకంటే రాజు నిన్ను చూసినప్పుడు తప్పు ఆలోచనలకు లోనవుతాడు.
సాఽహం త్వాం న క్షమాం మన్యే వసన్తీమిహ వేశ్మని। ఏష దోషోస్తి సుశ్రోణి కథం వాభీరు మన్యసే ।। 55
కాబట్టి, నువ్వు ఇక్కడ నా ఇంట్లో ఉండటం సరికాదని నేను భావిస్తున్నాను. ఇదే లోపం, ఓ సుందర నితంబవతీ! భయపడే నువ్వు దీనిని ఎలా చూస్తున్నావో చెప్పు.
స్థితా రాజకులే నార్యో యాశ్చేమా మమ వేశ్మని। త్వామేవైకాం నిరీక్షన్తే విస్మయాద్వరవర్ణిని ।। 56
రాజమహల్లో ఉన్న స్త్రీలు, నా ఇంట్లో ఉన్నవారు అందరూ, ఓ మినుగుబొమ్మవంటి వర్ణముగలవాడా! నిన్ను ఒక్కరినే ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు.
వృక్షాంశ్చోపస్థితాన్పశ్య య ఇమే మమ వేశ్మని। వినమన్తే హి త్వాం దృష్ట్వా పుమాంసం కం న లోభయేః ।। 57
నా ఇంట్లో ఉన్న చెట్లు కూడా నిన్ను చూసి వంగిపోతున్నాయి. నిన్ను చూసి ఆకర్షితుడవని ఎవరైనా పురుషుడు ఉండకపోవచ్చా?
బిభర్షి పరమం రూపమతిమానుషమద్భుతమ్। తిర్యగ్యోనిగతాశ్చాపి నిరీక్షన్తే సవిస్మయాః । తవ రూపమనిన్ద్యాఙ్గి కిం పునర్మానవా భువి ।। 58
నీవు మానవులకంటే మించిన అద్భుతమైన అందాన్ని కలిగి ఉన్నావు. ఇతర జన్మల జీవులు కూడా నిన్ను ఆశ్చర్యంతో చూస్తున్నారు. మరి భూమిపై మనుషులు ఎలా ఉంటారు, ఓ నిందలేని సుందరీ!
రాజా విరాటః సుశ్రోణి దృష్ట్వా తే పరమం వపుః। మాం విహాయ వరారోహే త్వాం గచ్ఛేత్సర్వచేతసా ।। 59
ఓ సుందర నితంబవతీ! రాజు విరాటుడు నీ పరమ అందాన్ని చూసి, నన్ను వదిలేసి, తన మనసంతా నీపై పెట్టుకుంటాడు.
యం హి త్వమనవద్యాఙ్గీ నరమాయతలోచనే। సుప్రసన్నా హి వీక్షేథాః స కామవరాగో భవేత్ ।। 60
ఓ మినుగుబొమ్మలాంటి అవినాభావమైన రూపవతీ! నీవు ఎవరి మీద సానుభూతితో చూపు వేస్తే, అతడు ప్రేమతో పరవశుడవుతాడు.
సుస్నాతాఽలంకృతా హి త్వం యమీక్షేథా హి మానుషమ్। గ్లానిర్న తస్య దుఃఖం వా న తన్ద్రిర్న పరాజయః ।। 61
నీవు స్నానం చేసి అలంకరించుకుని ఒక మనిషిని చూస్తే, అతనికి అలసట, బాధ, నిద్ర, ఓటమి ఎలాంటి కష్టమూ కలుగవు.
న శోకో న చ సన్తాపో న క్రోధో నానృతం వదే। యం త్వం సర్వాతవద్యాఙ్గి భజేథాః సమలంకృతా ।। 62
నీవు పూర్ణంగా అలంకరించుకుని ఎవ్వరిని ఆశ్రయిస్తే, ఆ వ్యక్తికి శోకం, బాధ, కోపం, అబద్ధం ఏమాత్రం దగ్గరపడవు, నిష్కళంకమైనవాడవుతాడు.
న వ్యాధిర్న జరా తస్య న తృష్ణా న క్షుధా భవేత్। యస్య త్వం వశగా సుభ్రు భవేరఙ్కగతా సతీ ।। 63
సుందరభ్రువా! నీవు ఎవరి అధీనంలో ఉంటే, అతనికి వ్యాధి, వృద్ధాప్యం, దాహం, ఆకలి ఏదీ కలుగదు.
పఞ్చత్వమపి సంప్రాప్తం యం చ త్వం పరిపస్వజేః। బాహుభ్యామనురూపాభ్యాం స జీవేదితి మే మతిః ।। 64
ఒకవేళ ఎవరికైనా మరణం దగ్గరగా వచ్చినా, నీవు నీ తగిన చేతులతో అతన్ని ఆలింగనం చేస్తే, అతను మళ్లీ బ్రతికిపోతాడని నాకు నమ్మకం.
యస్య హి త్వం భవేర్భార్యా యం చ హృష్టా పరిష్వజేః । అతిజీవేస్య సర్వేషు దేవేష్వివ పురన్దరః ।। 65
నీవు ఎవరికీ భార్యగా, ఆనందంగా అతన్ని ఆలింగనం చేస్తే, అతను అందరిలోనూ ఎక్కువకాలం బ్రతుకుతాడు, దేవతల్లో ఇంద్రుడు లాగ.
అధ్యారోహేద్యథా వృక్షం యథా వాఽఽరుహ్య తక్షతి। రాజవేశ్మని వామోరు నను స్యాస్త్వం తథా మమ ।। 66
ఎవరు చెట్టెక్కి దిగి దానిని చెక్కుతారో, అలాగే నీవు నా కోసం రాజమహల్లో ఉండాలి, నాజూకు తొడలవాడా!
యథా కర్కటకీ గర్భమాధత్తే మృత్యుమాత్మనః। తథావిధమహం మన్యే తవ సుభ్రు సమాగమమ్ ।। 67
ఎలా తేలు తన గర్భంలో తనే నాశనం చేసుకునే విత్తనాన్ని పెంచుకుంటుందో, అలాగే నీవు నా దగ్గరికి రాకూడదని నేను భావిస్తున్నాను, సుందరభ్రువా!
అనుమానయే త్వాం సైరన్ధ్రి నావమన్యే కథంచన। భర్తృశీలభయాద్భద్రే తవ వాసం న రోచయే ।। 68
సైరంధ్రీ! నేను నిన్ను అనుమానిస్తున్నాను, కానీ పూర్తిగా నమ్మడం లేదు. నీ భర్త స్వభావాన్ని భయపడి, నీతో ఉండాలనే ఆశ నాకు లేదు, మృదువైనవాడా!