గూఢగుల్ఫా సమానోరూస్త్రిగమ్భీరా షడున్నతా। స్నిగ్ధా పఞ్చసు రక్తేషు హంసగద్గదభాషిణీ ।। 29
నీ మడమలు కనిపించకుండా ఉన్నాయి, రెండు తొడలు సమానంగా ఉన్నాయి, మూడు లోతైన గీతలు, ఆరు పైకి ఉన్న లక్షణాలు ఉన్నాయి. ఐదు భాగాలు రక్తవర్ణంగా మెరిసిపోతున్నాయి, హంసలా మధురంగా మాట్లాడుతున్నావు.
శుకేశీ సుస్వరా శ్యామా పీనశ్రోణీపయోధరా। అరాలపక్ష్మనయనా బిమ్బోష్ఠీ తనుమధ్యమా ।। 30
నీ జుట్టు అందంగా ఉంది, స్వరము మధురంగా ఉంది, నీ చర్మం ముదురు వర్ణంలో మెరిసిపోతోంది, నీవు పుష్టిగా ఉన్న నితంబాలు, వక్షోజాలతో, వంకర కళ్లపొగులు, బింబఫలంలాంటి పెదవులు, సన్నని నడుముతో ఉన్నావు.
కమ్బుగ్రీవా గూఢసిరా పూర్ణచన్ద్రనిభాననా । దానవీ కిన్నరీ వా త్వం గన్ధర్వీ వనదేవతా ।। 31
నీ మెడ శంఖంలా ఉంది, నరాలు బయట కనిపించవు, ముఖం పూర్ణచంద్రంలా మెరిసిపోతోంది. నువ్వు దానవిలా, కిన్నరిలా, గంధర్వకన్యలా, లేక అరణ్యదేవతలా?
అప్సరా వాఽసి నాగీ వా తారా వా త్వం విలాసినీ । అలమ్బుసా మిశ్రకేశీ పుణ్డరీకాఽథ మాలినీ ।। 32
నువ్వు అప్సరసా? నాగకన్యా? అందాల మధ్య తారలా ఉన్నావా? అలంబుసా, మిశ్రకేశి, పుండరీకా లేదా మాలినివా?
తేనతేనైవ సంపన్నా కాశ్మీరీవ తురంగమా। ఇన్ద్రాణీ త్వథ రుద్రాణీ స్వధా వాఽప్యథవా రతిః ।। 33
ప్రతి రకమైన శోభతో నిండినవు, కాశ్మీరీ కుదిరిన గుర్రిలా ఉన్నావు. నువ్వు ఇంద్రాణివా, రుద్రాణివా, స్వధావా లేక రతివా?
దేవి దేవేషు విఖ్యాతా బ్రూహి కా త్వమిహాగతా। తవ హ్యనుపమం రూపం భూషణైరపి వర్జితమ్ ।। 34
దేవతల్లో ప్రసిద్ధురాలైన దేవీ! నువ్వెవరో, ఇక్కడ ఎందుకు వచ్చావో చెప్పు. నీ అందం అలంకారాలు లేకున్నా అపూర్వంగా ఉంది.
త్వాం సృష్ట్వోపరతం మన్యే లోకకర్తారమీశ్వరమ్। న తృప్యన్తి స్త్రియో దృష్ట్వా కా న పుంసాం రతిర్భవేత్ ।। 35
నిన్ను సృష్టించిన తర్వాత సృష్టికర్త ఆపేశాడని అనిపిస్తోంది. స్త్రీలు నిన్ను చూస్తూ తీరరు, పురుషులకు నీవు ఆకర్షణగా ఉండకపోవడం అసాధ్యం.
ప్రవాలపుష్పస్తబకైరాచితా వనదేవతాః। త్వామేవ హి నిరీక్షన్తే విస్మితా రూపసంపదా ।। 36
ప్రవాళపు పువ్వులతో అలంకరించుకున్న అరణ్యదేవతలు నీ అందాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడి, నిన్నే చూస్తూ ఉంటారు.
అన్తఃపురగతా నార్యో మృగాః పక్షిగణా నరాః। సర్వే త్వామేవ కల్యాణి నిరీక్షన్తే సువిస్మితాః ।। 37
అంతఃపురంలో ఉన్న స్త్రీలు, జంతువులు, పక్షులు, మనుష్యులు—అందరూ నిన్నే ఆశ్చర్యంతో చూస్తున్నారు, ఓ సుందరివి.
న త్వాదృశీ కాచన మే త్రిషు లోకేషు సున్దరీ। దృష్టపూర్వా శ్రుతా వాఽపి చక్షుపా విద్యతే శుభా ।। 38
మూడు లోకాలలో నువ్వులాంటి సుందరి ఎవరూ లేరు. చూడబడినవారు, వినబడినవారు, కన్నులారా తెలిసినవారు ఎవరూ లేరు, ఓ మంగళకరమైనవి.
నాస్తి దేవీ న గన్ధర్వీ న యక్షీ న చ కిన్నరీ। సైరన్ధ్రీ నామ మే జాతిర్వన్యమూలఫలాశనా ।। 39
నువ్వులాంటి దేవత, గంధర్వి, యక్షిణి, కిన్నరి ఎవరూ లేరు. నా పేరు సైరంధ్రీ, నేను అడవి కందులు, పండ్లు తింటూ బ్రతుకుతున్నాను.
పతీనాం ప్రేక్షమాణానాం కస్మింశ్చిత్కారణాన్తరే। కేశపాశే పరామృష్టా సాఽహం త్రస్తా వనం గతా ।। 40
ఒకసారి నా భర్తలు చూస్తుండగా, ఏదో కారణంగా ఎవరో నా జుట్టు తాకారు. భయపడి నేను అడవికి పారిపోయాను.
తత్ర ద్వాదశవర్షాణి వన్యమూలఫలాశనా। చరామ్యనిలయా సుభ్రూః సా తవాన్తికమాగతా ।। 41
అక్కడ పన్నెండు సంవత్సరాలు అడవి కందులు, పండ్లు తింటూ, ఇల్లు లేకుండా తిరిగాను. ఇప్పుడు నీ వద్దకు వచ్చాను, ఓ చక్కని కనుబొమ్మలవాడివి.
జానామి కేశాన్గ్రథితుం విచిత్రాన్గ్రథితుం మణీన్। మల్లికోత్పలపద్మానాం జానామి గ్రథితుం స్రజః ।। 42
నేను జుట్టు చక్కగా చుట్టడం, రకరకాల మణులను అలంకరించడం, మల్లె, కమలం, పద్మపువ్వులతో హారాలు తయారు చేయడం నాకు తెలుసు.
సిన్ధువారకజాతీనాం రచయామ్యవతంసకాన్। పత్రం మృగాఙ్గమగరుం పిషే చ హరిచన్దనమ్ । గ్రథయిష్యామి చిత్రాశ్చ స్రజః పరమశోభనాః ।। 43
సింధువారము, జాతి పువ్వులతో అందమైన హారాలు తయారుచేస్తాను. ఆకులు, జింక ముసుకు, అగరు, పసుపు చందనం కలిపి మెత్తగా నూరుతాను. అలా రంగురంగుల మాలలను చక్కగా అల్లుతాను.
ఆరాధనం సత్యభామాం కృష్ణస్య మహిషీం ప్రియామ్। కృష్ణాం చ భార్యాం పార్థానాం నారీణాముత్తమాం తథా ।। 44
శ్రీకృష్ణుని ప్రియమైన భార్య సత్యభామను, అలాగే పాండవుల భార్య, స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలైన కృష్ణను నేను భక్తితో పూజిస్తాను.
తథాఽస్మి సుభ్రువా చాహమిష్టలాభేన తోషితా। మాలినీ చేతి మే నామ స్వయం దేవీ చకార హ। కృష్ణా కమలపత్రాక్షీ సా మే ప్రాణసమా సఖీ ।। 45
ఓ సుందరీ! నా కోరిక నెరవేరినందుకు నేను ఎంతో సంతోషించాను. అప్పుడే కృష్ణదేవి నాకు 'మాలినీ' అనే పేరు పెట్టింది. కమలదళ నేత్రాల కృష్ణ నాకు ప్రాణసమానమైన స్నేహితురాలయ్యింది.
న చాహం చిరమిచ్ఛామి క్వచిద్వస్తుం శుభాననే। వ్రతం కిలైతదస్మాకం కులధర్మోఽయమీదృశః ।। 46
ఓ మంగళకరమైన ముఖవతీ! నేను ఎక్కడా ఎక్కువ కాలం ఉండాలనుకోను. ఇది మా వ్రతం, మా వంశపారంపర్య ధర్మం కూడా ఇదే.
యోఽస్మాకం తు హరేద్ద్రవ్యం దేశం వసనమేవ వా। న క్రోద్ధవ్యం కిలాస్మాభిరస్మద్గురురమర్షణః ।। 47
మన వస్తువులు, భూమి లేదా నివాసాన్ని ఎవరు తీసుకున్నా మనం కోపపడకూడదు. ఎందుకంటే మా గురువులు ఎప్పుడూ శాంతంగా ఉండమని బోధించారు.
సాఽహం వనాని దుర్గాణి తీర్థాని చ సరాంసి చ। శైలాంశ్చ వివిధాన్రమ్యాన్సరితశ్చ సముద్రగాః ।। 48
అలా నేను అడవులు, కోటలు, తీర్థాలు, సరస్సులు, రకరకాల అందమైన కొండలు, సముద్రానికి పోయే నదులు ఇలా తిరుగుతున్నాను.
భర్తృశోకపరీతాఙ్గీ భర్తృసబ్రహ్మచారిణీ । విచరామి మహీం దుర్గాం యత్ర సాయంనివేశనా ।। 49
భర్తను కోల్పోయిన బాధతో శరీరం క్షీణించి, భర్త కోసం బ్రతుకుబడి పాటిస్తూ, ఈ కఠినమైన భూమిపై రాత్రి విశ్రాంతి కోసం చోటు వెతుకుతూ తిరుగుతున్నాను.
వీరపత్నీ యదా దేవీ చరమాణేషు భర్తృషు। సాఽహం వివత్సా విధినా గన్ధమాదనపర్వతాత్। శృణోమి తవ సౌశీల్యం భర్తుర్మధురభాషిణి ।। 50
వీరపత్ని అయిన దేవి తన భర్త వెంట తిరుగుతున్నప్పుడు, నేను విధి వల్ల గంధమాదన పర్వతంపై ఒంటరిగా ఉండగా, నీ మంచి స్వభావాన్ని, మధురంగా మాట్లాడే భార్యవు అని విన్నాను.
మాహాత్మ్యం చ తతః శ్రుత్వా బ్రాహ్మణానాం సమీపతః। త్వాముపస్థాతుమిచ్ఛామి తతశ్చాహమిహాగతా ।। 51
బ్రాహ్మణుల దగ్గర నీ మహిమను విని, నిన్ను దర్శించాలనుకున్నాను. అందుకే నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.
గురవో మమ ధర్మశ్చ వాయుః శక్రస్తథాఽశ్వినౌ । తేషాం ప్రసాదాచ్చ న మాం కశ్చిద్ధర్షయతే పుమాన్ ।। 52
నా గురువులు, నా ధర్మం, వాయువు, ఇంద్రుడు, అశ్వినీదేవతలు — వీరి అనుగ్రహంతో ఎవరూ నన్ను బాధించలేరు.
ఏవముక్త్వా సుదేష్ణాం తాం కృతాఞ్జలిపుటా స్థితా। సాఽబ్రవీద్విస్మయావిష్టా ద్రౌపదీం యోషితాం వరామ్ ।। 53
ఇలా సుదేష్ణకు చెప్పి, చేతులు జోడించి నిలబడింది. అప్పుడు ఆశ్చర్యంతో, స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలైన ద్రౌపదిని ఆమె ఉద్దేశించి పలికింది.
న భరేయమహం భద్రే సంశయో మమ విద్యతే। రాజా త్వయం హి త్వాం దృష్ట్వా మతిం పాపాం కరిష్యతి ।। 54
ఓ మృదువైనవాడా! నేను ఇది భరించగలనో లేదో నాకు సందేహమే. ఎందుకంటే రాజు నిన్ను చూసినప్పుడు తప్పు ఆలోచనలకు లోనవుతాడు.
సాఽహం త్వాం న క్షమాం మన్యే వసన్తీమిహ వేశ్మని। ఏష దోషోస్తి సుశ్రోణి కథం వాభీరు మన్యసే ।। 55
కాబట్టి, నువ్వు ఇక్కడ నా ఇంట్లో ఉండటం సరికాదని నేను భావిస్తున్నాను. ఇదే లోపం, ఓ సుందర నితంబవతీ! భయపడే నువ్వు దీనిని ఎలా చూస్తున్నావో చెప్పు.
స్థితా రాజకులే నార్యో యాశ్చేమా మమ వేశ్మని। త్వామేవైకాం నిరీక్షన్తే విస్మయాద్వరవర్ణిని ।। 56
రాజమహల్లో ఉన్న స్త్రీలు, నా ఇంట్లో ఉన్నవారు అందరూ, ఓ మినుగుబొమ్మవంటి వర్ణముగలవాడా! నిన్ను ఒక్కరినే ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు.
వృక్షాంశ్చోపస్థితాన్పశ్య య ఇమే మమ వేశ్మని। వినమన్తే హి త్వాం దృష్ట్వా పుమాంసం కం న లోభయేః ।। 57
నా ఇంట్లో ఉన్న చెట్లు కూడా నిన్ను చూసి వంగిపోతున్నాయి. నిన్ను చూసి ఆకర్షితుడవని ఎవరైనా పురుషుడు ఉండకపోవచ్చా?
బిభర్షి పరమం రూపమతిమానుషమద్భుతమ్। తిర్యగ్యోనిగతాశ్చాపి నిరీక్షన్తే సవిస్మయాః । తవ రూపమనిన్ద్యాఙ్గి కిం పునర్మానవా భువి ।। 58
నీవు మానవులకంటే మించిన అద్భుతమైన అందాన్ని కలిగి ఉన్నావు. ఇతర జన్మల జీవులు కూడా నిన్ను ఆశ్చర్యంతో చూస్తున్నారు. మరి భూమిపై మనుషులు ఎలా ఉంటారు, ఓ నిందలేని సుందరీ!