అపనీయ తతః సర్వా ఆనయధ్వమిహైవ తామ్। యదా దృష్టా మయా సాధ్వీ కమ్పతే మే మనస్తదా। తస్మాచ్ఛీఘ్రమిహానాయ దర్శయధ్వం యదీచ్ఛథ ।। 9
ఇక్కడ ఉన్నవాళ్లందరినీ తీసుకెళ్లి, ఆ సతీమణిని వెంటనే తీసుకొచ్చి చూపించండి. ఆమెను నేను చూడగానే నా మనసు కలవరపడుతుంది. అందుకే మీరు ఇష్టపడితే త్వరగా ఆమెను తీసుకొచ్చి చూపించండి.
తాస్తథోక్తా ఉపాగమ్య ద్రౌపదీం పరిసంగతాః। ఆనీయ సర్వథా త్వేనామబ్రువన్మధురాక్షరమ్ ।। 10
అలా చెప్పిన తరువాత, ఆ మహిళలు ద్రౌపదిని దగ్గరకు వచ్చి, చుట్టూ చేరి, ఆమెను అన్ని విధాలుగా తీసుకొచ్చి, మధురంగా పలికారు.
భద్రే త్వాం ద్రష్టుమిచ్ఛన్తీ సుదేష్ణా హర్మ్యభూతలే। త్వదర్థం ప్రైషయచ్చాస్మాన్ద్రష్టుం తాం త్వం యదీచ్ఛసి। ఆయాహ్యస్మాభిరేవాద్య రక్ష్యమాణా యథేష్టతః ।। 11
భద్రా! సుదేశ్నా రాణి నిన్ను రాజమహల్లో చూడాలని కోరుకుంటున్నారు. అందుకే మేము నిన్ను పిలవమని పంపారు. నువ్వు ఆమెను కలవాలని ఉంటే, మేము నిన్ను రక్షిస్తూ తీసుకెళ్తాము, రా.
తచ్ఛ్రుత్వా ద్రౌపదీ తాసాం వచనం వాక్యకోవిదా। ఈప్సితర్థాతిలాభేన హృష్టాఽఽయాతా గృహోత్తమమ్ ।। 12
వారి మాటలు విని, మాటలో నైపుణ్యం కలిగిన ద్రౌపది, తాను కోరుకున్నది సిద్ధించినందుకు ఆనందంతో, ఆ గొప్ప ఇంటికి వెళ్లింది.
రాజవేశ్మ హ్యుపాక్రమ్య యత్రాగ్ర్యమహిషీ స్థితా। సుదేష్ణామగమత్కృష్ణా రాజభార్యాం యశస్వినీమ్ ।। 13
రాజమహల్లోకి ప్రవేశించి, అక్కడ ఉన్న ప్రధాన రాణి సుదేశ్నా దగ్గరకు కృష్ణా, ఆ మహారాణిని చేరింది.
కృష్ణాన్కేశాన్మృదూన్దీర్ఘాన్సముద్గ్రథ్యాసితేక్షణా। కుఞ్చితాగ్రాంస్తు సూక్ష్మాగ్రాన్దర్శనీయాన్నిబధ్య చ। జుగూహే దక్షిణే పార్శ్వే మృదూనాయతలోచనా ।। 14
కృష్ణా, మృదువైన, పొడవైన జుట్టును సవరించి, ముడుచుకుని, కుడివైపు దాచుకుంది. ఆమెకు మెత్తని, విశాలమైన కళ్ళు ఉన్నాయి.
సా ప్రవిశ్య విరాటస్య ద్రౌపద్యన్తఃపురం శుభా। హ్రీనిషేవాన్వితా బాలా కమ్పమానా లతేవ సా ।। 15
ఆ చిన్నది, సిగ్గుతో, మర్యాదతో, కొంత భయంతో, వాడిన లతలా వణుకుతూ, విరాటునరపతి అంతఃపురంలోకి ప్రవేశించింది.
అభిగమ్య చ సుశ్రోణీ సర్వలక్షణసంయుతా। దదర్శావస్థితాం హైమే పీఠే రత్నపరిచ్ఛదే ।। 16
అందమైన నడుము కలిగిన ఆ యువతి, అన్ని శుభలక్షణాలతో, దగ్గరకు వెళ్లి, బంగారు పీఠంపై రత్నాలతో అలంకరించబడిన సుదేశ్నాను చూశింది.
రక్తసూక్ష్మామ్బరధరాం మేఘే సౌదామినీమివ । నానావర్ణవిచిత్రాం చ సర్వాభరణభూషితామ్ ।। 17
మెత్తని ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించి, రంగురంగుల ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, మేఘంపై మెరుపులా ప్రకాశించింది.
సుభ్రూం సుకేశీం సుశ్రోణీం కుబ్జవామనమధ్యగామ్। బహుపుష్పోపకీర్ణాయాం భూమ్యాం వేదిమివాధ్వరే ।। 18
సుందరమైన కనుబొమ్మలు, మృదువైన జుట్టు, అందమైన నడుము కలిగిన ఆమె, అనేక పువ్వులతో అలంకరించబడిన భూమిపై ఉన్న యజ్ఞవేదికలా కనిపించింది.
సుదేష్ణాం రాజమహిషీం సర్వాలంకారభూషితామ్। శ్రీమతీం రాజపుత్రీణాం శతేన పరివారితామ్ ।। 19
సర్వాభరణాలతో అలంకరించబడిన సుదేశ్నా రాణి, మహారాజ కుమార్తెల వంద మందితో చుట్టూ ఉండి, మహిమతో మెరిసింది.
తాః సర్వా ద్రౌపదీం దృష్ట్వా సన్తప్తాః పరమాఙ్గనాః । పరితశ్చోపతస్థుస్తాః సహసోత్థాయ చాసనాత్ ।। 20
ఆ గొప్ప స్త్రీలు అందరూ ద్రౌపదిని చూసి, హృదయం కలవరపడి, వెంటనే తమ ఆసనాల నుండి లేచి, ఆమె చుట్టూ చేరారు.
నిరీక్షమాణాః సర్వాస్తాః శచీం దేవీమివాగతామ్। గూఢగుల్ఫాం వరారోహాం కృష్ణాం తామ్రాయతేక్షణామ్। అతిసర్వానవద్యాఙ్గీం నతగాత్రీం సుమధ్యమామ్ ।। 21
వారు అందరూ కృష్ణను చూసి, ఆమెను శచిదేవిలా భావించారు. ఆమె మోకాళ్లు కనబడని విధంగా, విశాలమైన తామ్రవర్ణ కళ్ళతో, లోపం లేని అవయవాలతో, వంగిన శరీరంతో, సన్నని నడుముతో మెరిసింది.
న హ్రస్వాం నాతిమహతీం జాతాం బహుతృణే వనే। ఋశ్యరోహీమివానిన్ద్యాం సుకేశీం మృగలోచనామ్ ।। 22
ఆమె నిత్యమూ తక్కువగా గాని, ఎక్కువగా గాని పొడవుగా గాని లేని, గడ్డి అడవిలో పుట్టిన, తప్పులేని ఋశ్యరోహి మృగిలా, అందమైన జుట్టుతో, జింక కన్నులతో కనిపించింది.
తాం మృగీమివ విత్రస్తాం యూథభ్రష్టామివ ద్విపామ్। లక్ష్మీమివ విశాలాక్షీం విద్యామివ యశస్వినీమ్ ।। 23
ఆమె భయంతో వణికే మృగిలా, గుంపు నుండి విడిపోయిన ఏనుగు పిల్లలా, విశాలమైన కళ్లతో లక్ష్మిలా, కాంతివంతమైన విద్యలా కనిపించింది.
రోహిణీమివ తారాణాం దీప్తామగ్నిశిఖామివ। పార్వతీమివ రుద్రాణీం వేలామివ మహోదధేః ।। 24
ఆమె నక్షత్రాలలో రోహిణిలా, అగ్నిలో జ్వలించే జ్వాలలా, దేవతలలో పార్వతిలా, మహాసముద్రానికి తీరం లాంటి వాడిగా కనిపించింది.
సులభామివ నాగీనాం మృగీణామివ కిన్నరీమ్। గఙ్గామివ విశుద్ధాఙ్గీం శారదీమివ శర్వరీమ్ ।। 25
సులభంగా చేరగల నాగకన్యలా, మృగాల మధ్య గంధర్వకన్యలా, గంగలా పవిత్రమైన దేహంతో, శరదృతువులోని రాత్రిలా ప్రకాశవంతంగా ఉన్నావు.
తామచిన్త్యతమాం లోకే ఇలామివ యశస్వినీమ్ । సావిత్రీమివ దుర్ధషాం బ్రాహ్మ్యా లక్ష్మ్యా సమన్వితాం ।। 26
ఈ లోకంలో ఊహించలేనంత గొప్పవైనవు, ఇళా వంటి కీర్తిశాలివి, సావిత్రిలా దుర్జయమైనవు, బ్రహ్మ మరియు లక్ష్మి కాంతి నిండినవు.
సీతామివ సతీం శుద్ధామరున్ధతీమివ ప్రియామ్ । సుదేష్ణా పర్యపృచ్ఛత్తాం విస్మయోత్ఫుల్లలోచనా ।। 27
సీతలా పతివ్రతగా, శుద్ధంగా, అరుంధతిలా ప్రియమైనవిగా ఉన్న నిన్ను సుదేశ్ణా ఆశ్చర్యంతో కన్నులు విప్పి అడిగింది.
కా త్వం సర్వానవద్యాఙ్గి కుతోసి త్వమిహాగతా। కస్య వా త్వం విశాలాక్షి కిం వా తే కరవాణ్యహమ్ ।। 28
నీ శరీరం లోపం లేకుండా ఉంది. నువ్వెవరు? ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు? నువ్వెవరిది, విశాలమైన కళ్లవాడివి? నీకోసం నేను ఏమి చేయగలను చెప్పు.
గూఢగుల్ఫా సమానోరూస్త్రిగమ్భీరా షడున్నతా। స్నిగ్ధా పఞ్చసు రక్తేషు హంసగద్గదభాషిణీ ।। 29
నీ మడమలు కనిపించకుండా ఉన్నాయి, రెండు తొడలు సమానంగా ఉన్నాయి, మూడు లోతైన గీతలు, ఆరు పైకి ఉన్న లక్షణాలు ఉన్నాయి. ఐదు భాగాలు రక్తవర్ణంగా మెరిసిపోతున్నాయి, హంసలా మధురంగా మాట్లాడుతున్నావు.
శుకేశీ సుస్వరా శ్యామా పీనశ్రోణీపయోధరా। అరాలపక్ష్మనయనా బిమ్బోష్ఠీ తనుమధ్యమా ।। 30
నీ జుట్టు అందంగా ఉంది, స్వరము మధురంగా ఉంది, నీ చర్మం ముదురు వర్ణంలో మెరిసిపోతోంది, నీవు పుష్టిగా ఉన్న నితంబాలు, వక్షోజాలతో, వంకర కళ్లపొగులు, బింబఫలంలాంటి పెదవులు, సన్నని నడుముతో ఉన్నావు.
కమ్బుగ్రీవా గూఢసిరా పూర్ణచన్ద్రనిభాననా । దానవీ కిన్నరీ వా త్వం గన్ధర్వీ వనదేవతా ।। 31
నీ మెడ శంఖంలా ఉంది, నరాలు బయట కనిపించవు, ముఖం పూర్ణచంద్రంలా మెరిసిపోతోంది. నువ్వు దానవిలా, కిన్నరిలా, గంధర్వకన్యలా, లేక అరణ్యదేవతలా?
అప్సరా వాఽసి నాగీ వా తారా వా త్వం విలాసినీ । అలమ్బుసా మిశ్రకేశీ పుణ్డరీకాఽథ మాలినీ ।। 32
నువ్వు అప్సరసా? నాగకన్యా? అందాల మధ్య తారలా ఉన్నావా? అలంబుసా, మిశ్రకేశి, పుండరీకా లేదా మాలినివా?
తేనతేనైవ సంపన్నా కాశ్మీరీవ తురంగమా। ఇన్ద్రాణీ త్వథ రుద్రాణీ స్వధా వాఽప్యథవా రతిః ।। 33
ప్రతి రకమైన శోభతో నిండినవు, కాశ్మీరీ కుదిరిన గుర్రిలా ఉన్నావు. నువ్వు ఇంద్రాణివా, రుద్రాణివా, స్వధావా లేక రతివా?
దేవి దేవేషు విఖ్యాతా బ్రూహి కా త్వమిహాగతా। తవ హ్యనుపమం రూపం భూషణైరపి వర్జితమ్ ।। 34
దేవతల్లో ప్రసిద్ధురాలైన దేవీ! నువ్వెవరో, ఇక్కడ ఎందుకు వచ్చావో చెప్పు. నీ అందం అలంకారాలు లేకున్నా అపూర్వంగా ఉంది.
త్వాం సృష్ట్వోపరతం మన్యే లోకకర్తారమీశ్వరమ్। న తృప్యన్తి స్త్రియో దృష్ట్వా కా న పుంసాం రతిర్భవేత్ ।। 35
నిన్ను సృష్టించిన తర్వాత సృష్టికర్త ఆపేశాడని అనిపిస్తోంది. స్త్రీలు నిన్ను చూస్తూ తీరరు, పురుషులకు నీవు ఆకర్షణగా ఉండకపోవడం అసాధ్యం.
ప్రవాలపుష్పస్తబకైరాచితా వనదేవతాః। త్వామేవ హి నిరీక్షన్తే విస్మితా రూపసంపదా ।। 36
ప్రవాళపు పువ్వులతో అలంకరించుకున్న అరణ్యదేవతలు నీ అందాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడి, నిన్నే చూస్తూ ఉంటారు.
అన్తఃపురగతా నార్యో మృగాః పక్షిగణా నరాః। సర్వే త్వామేవ కల్యాణి నిరీక్షన్తే సువిస్మితాః ।। 37
అంతఃపురంలో ఉన్న స్త్రీలు, జంతువులు, పక్షులు, మనుష్యులు—అందరూ నిన్నే ఆశ్చర్యంతో చూస్తున్నారు, ఓ సుందరివి.
న త్వాదృశీ కాచన మే త్రిషు లోకేషు సున్దరీ। దృష్టపూర్వా శ్రుతా వాఽపి చక్షుపా విద్యతే శుభా ।। 38
మూడు లోకాలలో నువ్వులాంటి సుందరి ఎవరూ లేరు. చూడబడినవారు, వినబడినవారు, కన్నులారా తెలిసినవారు ఎవరూ లేరు, ఓ మంగళకరమైనవి.