భ్రాతృభిః సహితో రాజన్ప్రీతిం ప్రాప్స్యసి పుష్కలామ్ । మత్ప్రసాదాచ్చ తే సౌఖ్యమారోగ్యం చ భవిష్యతి ।। 30
రాజా! నీ సోదరులతో కలిసి నీవు అపారమైన ఆనందాన్ని పొందుతావు. నా అనుగ్రహంతో నీకు సుఖం, ఆరోగ్యం కలుగుతుంది.
యే చ సంకీర్తయిష్యన్తి లోకే విగతకల్మషాః। తేషాం తుష్టా ప్రదాస్యామి రాజ్యమాయుర్వపుః సుతమ్ ।। 31
ఈ స్తోత్రాన్ని లోకంలో ఎవరు పవిత్ర హృదయంతో పఠిస్తారో, వారికీ నేను సంతోషంతో రాజ్యం, దీర్ఘాయువు, అందం, సంతానం ప్రసాదిస్తాను.
ప్రవాసే నగరే వాఽపి సంగ్రామే శత్రుసంకటే । అటవ్యాం దుర్గకాన్తారే సాగరే గహనే గిరౌ ।। 32
విదేశంలోనైనా, పట్టణంలోనైనా, యుద్ధంలోనైనా, శత్రువుల భయాందోళనలోనైనా, అడవిలోనైనా, కొండలోని దుర్గప్రాంతంలోనైనా, సముద్రంలోనైనా, లోతైన పర్వతంలోనైనా,
యే స్మరిష్యన్తి మాం రాజన్యథాఽహం భవతా స్మృతా । న తేషాం దుర్లభం కించితస్మిఁల్లోకే భవిష్యతి ।। 33
రాజులెవరు నన్ను నీవు గుర్తుపట్టినట్లు స్మరిస్తారో, ఈ లోకంలో వారికి ఏదీ అసాధ్యం కాదు.
ఇదం స్తోత్రవరం భక్త్యా శృణుయాద్వా పఠేత వా। తస్య సర్వాణి కార్యాణి సిద్ధిం యాస్యన్తి పాణ్డవాః ।। 34
ఈ ఉత్తమ స్తోత్రాన్ని ఎవరు భక్తితో వినినా, పఠించినా, పాండవులారా! వారి అన్ని కార్యాలు నెరవేరతాయి.
మత్ప్రసాదాచ్చ వః సర్వాన్విరాటనగరే స్థితాన్ । న ప్రజ్ఞాస్యన్తి కురకో నరా వా తన్నివాసినః ।। 35
నా అనుగ్రహంతో, విరాటనగరంలో మీరు ఉన్నా, కౌరవులు గానీ, అక్కడి ప్రజలు గానీ మిమ్మల్ని గుర్తించలేరు.
ఇత్యుక్త్వా వరదా దేవీ యుధిష్ఠిరమరిందమమ్। రక్షాం కృత్వా చ పాణ్డూనాం తత్రైవాన్తరధీయత ।।] 36
ఇలా చెప్పి, వరాలిచ్చే ఆ దేవత యుదిష్ఠిరుని, పాండవులను రక్షించి, అక్కడే అంతర్ధానమైంది.
తతస్తు తే పుణ్యజలాం శివాం శుభాం మహర్షిగన్ధర్వనిషేవితోదకామ్। త్రిలోకకాన్తామవతీర్య జాహ్నవీమృషీంశ్చ దేవాంశ్చ పితృనతపర్యన్ ।। 1
తర్వాత వారు మహర్షులు, గంధర్వులు సేవించే పవిత్రమైన, మంగళకరమైన, మూడు లోకాలకు ప్రియమైన జాహ్నవీ నదిని చేరి, అక్కడ ఋషులకు, దేవతలకు, పితృదేవతలకు తర్పణం చేశారు.
వరప్రదానం హ్యనుచిన్త్య పార్థివే హుత్వాఽగ్నిహోత్రం కృతజప్యమఙ్గలః । దిశం తథైన్ద్రీమభితః ప్రపేదివాన్కృతాఞ్జలిర్ధర్మముపాహ్వయచ్ఛనైః ।। 2
వరప్రదానం గురించి ఆలోచించి, హోమం చేసి, మంత్రపఠనం, మంగళకార్యాలు ముగించాక, తూర్పుదిశగా ముఖం తిప్పి, చేతులు జోడించి, మౌనంగా ధర్మదేవుని ప్రార్థించారు.
వరప్రదానం మమ దత్తవాన్పితా ప్రసన్నచేతా వరదః ప్రజాపతిః । జలార్థినో మే తృషితస్య సోదరా మయా ప్రయుక్తా వివిశుర్జలాశయమ్ ।। 3
వరాలిచ్చే నా తండ్రి, ప్రాణికోటికి అధిపతి, సంతోషంగా నాకు వరమిచ్చాడు. నీళ్ళు కావాలని నా సోదరులు, నా ఆజ్ఞతో ఆ జలాశయంలోకి ప్రవేశించారు.
నిపాతితా యక్షవరేణ తే వనే మహాహవే వజ్రభృతేవ దానవాః । మయా చ గత్వా వరదో హి తోషితో వివక్షతా ప్రశ్నసముచ్చయం గురుః ।। 4
అడవిలో, ఘోరమైన యుద్ధంలో, వారు యక్షునిచేత పడగొట్టబడ్డారు, వజ్రాయుధంతో దానవులు పడిపోవడంలా. నేను వెళ్ళి, వరాలిచ్చే తండ్రిని సంతోషపరిచాను. ఆయన నా ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పాలని ఉత్సాహపడ్డాడు.
స మే ప్రసన్నో భగవాన్వరం దదౌ పరిష్వజంశ్చాహ తథైవ సౌహృదాత్। వృణీష్వ యద్వాఞ్ఛసి పాణ్డునన్దన స్థితోఽన్తరిక్షే వరదోఽస్మి పశ్య మామ్ ।। 5
ఆ భగవంతుడు నాతో సంతోషించి, వరమిచ్చి, స్నేహంతో నన్ను ఆలింగనం చేసి, 'పాండునందనా! నీవు కోరినదాన్ని అడుగు. నేను ఆకాశంలో నిలబడి వరాలిచ్చేవాడిని. నన్ను చూడు,' అన్నాడు.
స వై మయోక్తో వరదః పితా ప్రభుః సదైవ మే ధర్మరతా మతిర్భవేత్। ఇమే చ జీవన్తు మమానుజాః ప్రభో వయం స్వరూపం చ జయం తథాఽఽప్నుమః ।। 6
అప్పుడు నేను ఆ వరప్రదాత తండ్రిని అడిగాను: 'నా మనసు ఎప్పుడూ ధర్మంలో ఆనందించాలి. నా సోదరులు బతకాలి. మేమంతా మా స్వరూపాన్ని, విజయాన్ని పొందాలి.'
క్షమా చ కీర్తిశ్చ యథేప్సితం భవేద్వ్రతం తు సత్యం చ సమాప్తిరేవ చ। వరో మమైషోస్తు యథాఽనుకీర్తితో న తన్మృషా దేవవృషో యథాఽబ్రవీత్ ।। 7
నాకు కావలసిన విధంగా సహనం, కీర్తి కలగాలి. నా వ్రతం, సత్యం నెరవేరాలి. నేను చెప్పినట్టు ఈ వరం నాకుదక్కాలి. దేవతల అధిపతి చెప్పిన మాటలు అబద్ధం కాకూడదు.
ఇత్యేవముక్త్వా ధర్మాత్మా ధర్మమేవానుచిన్తయన్। తదైవ తత్ప్రసాదేన రూపమేవాభవత్స్వయమ్ ।। 8
అలా చెప్పి, ధర్మాన్ని మాత్రమే మనసులో ఆలోచిస్తూ, ఆ మహాత్ముడు ఆ క్షణంలోనే ఆ దయ వల్ల అదే రూపాన్ని తానే ధరించాడు.
స వై ద్విజాతిస్తరుణస్త్రిదణ్డభృత్కమణ్డలూష్ణీషధరో వ్యజాయత। సురక్తమాఞ్జిష్ఠవరామ్బరః శిఖీ పవిత్రపాణిర్దదృశే తదాఽద్భుతమ్ ।। 9
ఆ యువ ద్విజుడు, మూడు దండాలు, కమండలువు, తలపై ఉష్ణీషం ధరించి, గాఢమైన ఎరుపు వస్త్రాలు వేసుకుని, జటా కట్టుకుని, చేతిలో దర్భలు పట్టుకుని, అప్పుడు అద్భుతంగా కనిపించాడు.
తథైవ తేషామపి ధర్మచారిణాం యథోచితార్హాభరణామ్బరస్రజః। క్షణేన రాజన్నభవన్మహాత్మనాం ప్రశస్తధర్మాగ్ర్యఫలాభికాఙ్క్షిణామ్ ।। 10
అలాగే, ధర్మాన్ని అనుసరించే వారు, ఉత్తమ ఫలితాలను కోరుతూ, తగిన అలంకారాలు, వస్త్రాలు, పుష్పమాలలు ధరించి, ఓ రాజా, ఆ మహాత్ములు ఒక్క క్షణంలోనే అలంకరించబడ్డారు.
నవేన రూపేణ విశాంపతిర్యుతస్త్వథర్వరూపేణ బభౌ ప్రతాపవాన్। నిబద్ధవైడూర్యసితాన్సకాఞ్చనాన్నృపస్తథాఽక్షాన్పరివేష్ట్య వాససః ।। 11
తర్వాత, ప్రజల అధిపతి కొత్త రూపంతో, బ్రాహ్మణుడిలా ప్రకాశిస్తూ, నీలమణి, బంగారు పట్టీలు చుట్టిన వస్త్రాలతో, తన వైభవాన్ని చూపించాడు.
తతో విరాటం ప్రథమం యుధిష్ఠిరో దదర్శ దూరాత్సుసమృద్ధతేజసమ్। అనన్తతేజోజ్వలితం హుతాశనం దురాసదం తీక్ష్ణవిషం యథోరగమ్ ।। 12
ఆ తరువాత, యుధిష్ఠిరుడు దూరం నుంచి విరాటుని చూశాడు. అతడు గొప్ప తేజస్సుతో మెరిసిపోతూ, అనంతమైన శక్తితో అగ్నిలా, విషమయిన పాములా భయంకరంగా కనిపించాడు.
సభాసదం ప్రాఞ్జలిభిర్జనైర్వృతం విచిత్రనానావిధశస్త్రపాణిభిః । ఉపాయనౌఘైః ప్రవిశద్భిరాచితం ద్విజైశ్చ శిక్షాక్షరమన్త్రధారిభిః ।। 13
అతని చుట్టూ చేతులు జోడించిన సేవకులు, రకరకాల ఆయుధాలు పట్టినవారు, బహుమతులతో వచ్చిన బ్రాహ్మణులు, విద్య, మంత్రాల్లో నిపుణులు ఉండి, సభను అలంకరించారు.
గజైరుదీర్మం తురగైశ్చ సఙ్కులం మృగద్విపైః కుబ్జగణైః సమావృతమ్ । సితోచ్ఛ్రితోష్ణీషనిరుద్ధమూర్ధజం విచిత్రవైడూర్యవికారకుణ్డలమ్ । విరాటమాయాచ్చ యుధిష్ఠిరస్తదా బృహస్పతిః శక్రమివ త్రివిష్టపే ।। 14
ఆ సభలో ఏనుగులు, కుదిరిన గుఱ్ఱాలు, అడవి జంతువులు, కుళాయినవారు, తెల్ల ఉష్ణీషాలతో తలలు కప్పుకున్నవారు, నీలమణి కుండలాలతో అలంకరించబడ్డవారు ఉండగా, యుధిష్ఠిరుడు విరాటుని సమక్షంలో బృహస్పతి ఇంద్రుని దర్శించటంలా ప్రవేశించాడు.
తమావ్రజన్తం ప్రసమీక్ష్య పాణ్డవం విరాటరాజో ముదితేన చక్షుషా । పప్రచ్ఛ చైనం స నరాధిపో ముహుర్ద్విజాశ్చ యే చాస్య సభాసదస్తదా ।। 15
పాండవుడు దగ్గరకు వస్తున్నాడని చూసి, విరాటుడు ఆనందంగా చూసి, అతన్ని పదే పదే అడిగాడు. అలాగే బ్రాహ్మణులు, సభలో ఉన్నవారు కూడా ప్రశ్నించారు.
కో వా విజానాతి పురాఽస్య దర్శనం యువా సభాం యోఽయముపైతి మామికామ్। రూపేణ సారేణ విరాజయన్మహీం శ్రియా హ్యయం వైశ్రవణో ద్విజో యథా ।। 16
ఈ యువకుడిని ఇంతకుముందు ఎక్కడ చూశారో ఎవరికైనా తెలుసా? ఇప్పుడు నా సభలోకి వచ్చి, తన అందంతో, గొప్పతనంతో భూమిని ప్రకాశింపజేస్తున్నాడు. ఇతడు బ్రాహ్మణులలో కుబేరుడిలా ఉన్నాడు.
మృగేన్ద్రరాడ్వారణయూథపోపమః ప్రభాత్యయం కాఞ్చనపర్వతో యథా। విరాజతే పావకసూర్యసన్నిభం సచన్ద్రనక్షత్ర ఇవాంశుమాన్గ్రహః ।। 17
ఇతడు రాజులలో సింహంలా, బంగారు పర్వతంలా, అగ్నిలా, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తున్నాడు. చంద్రుడు, నక్షత్రాలతో ఉన్న గ్రహంలా మెరిసిపోతున్నాడు.
న దృశ్యతేఽస్యానుచరో న కుఞ్జరో న చోష్ణరశ్మ్యావరణం సముచ్ఛ్రితమ్ । న కుణ్డలం నాఙ్గదమస్య న స్రజో విచిత్రితాఙ్గశ్చ రథశ్రతుర్యుజః ।। 38
ఇతడికి సేవకుడు లేదు, ఏనుగు లేదు, ఎత్తైన ఛత్రం లేదు, కుండలు, వడగళ్లు, పుష్పమాలలు కూడా లేవు. అయినా ఇతని అవయవాలు రథసారథి గుర్రాలను కట్టుకున్నట్టుగా మెరిసిపోతున్నాయి.
క్షాత్రం చ రూపం హి బిభర్త్యయం భృశం గజేన్ద్రశార్దూలమహర్షభోపమః । అభ్యాగతోఽస్మాననలంకృతోపి సన్ విరోచతే భానురివాచిరోదితః ।। 19
ఇతడు నిజమైన క్షత్రియుడిలా కనిపిస్తున్నాడు. ఏనుగు, సింహం, ఎద్దు లాంటి మహాశక్తి కలవాడిలా ఉన్నాడు. అలంకారాలు లేకపోయినా, ఉదయిస్తున్న సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తున్నాడు.
విభాత్యయం క్షత్రియ ఏవ సర్వథా విరాట ఇత్యేవమువాచ తం ప్రతి। ససాగరాన్తామయమద్య మేదినీం ప్రశాసితుం చార్హతి వాసవోపమః ।। 20
ఇతడు అన్ని విధాలా క్షత్రియుడే అని విరాటుడు అన్నాడు. సముద్రాలతో చుట్టబడ్డ భూమిని పాలించటానికి, ఇంద్రునిలా ఇతడు అర్హుడు.
నాక్షత్రియో నూనమయం భవిష్యతి మూర్ధాభిషిక్తః ప్రతిభాతి మాం ప్రతి । తుల్యం హి రూపం ప్రతిదృశ్యతేఽస్య గజస్య సింహస్య తథర్షభస్య ।। 21
ఇతడు క్షత్రియుడు కాదని అనడం అసాధ్యం. ఇతడు తలపై అభిషేకం చేయబడినవాడిలా కనిపిస్తున్నాడు. ఇతని రూపం ఏనుగు, సింహం, ఎద్దు లాంటి మహోన్నతంగా ఉంది.
యమేష కామం పరిమార్గతే ద్విజః స చాస్య సర్వః క్రియతామసంశయమ్ । ప్రియం చ మే దర్శనమీదృశే జనే ద్విజేషు ముఖ్యేషు తథాఽతిథిష్వపి ।। 22
ఈ బ్రాహ్మణుడు ఏది కోరినా, అది అన్ని సందేహం లేకుండా చేయించండి. ఇలాంటి మహనీయులను, ముఖ్యమైన బ్రాహ్మణులను, అతిథులను చూడటం నాకు ఎంతో ఆనందం.
ధనేషు రత్నేష్వథ గోషు వేశ్మసు ప్రకామతో మే విచరత్వవారితః ।। 23
అతడు నా ధనం, రత్నాలు, ఆవులు, ఇళ్ళలో తన ఇష్టానుసారం, ఎలాంటి ఆపుదల లేకుండా సంచరించాలి.