సంవత్సరమిమం తావదేవంశీలా బుభూషథః । తతః స్వవిషయం ప్రాప్య యథాకామం చరిష్యథ
ఈ ఒక సంవత్సరం మీరు ఇలాంటి జీవితం గడపాలి. ఆ తరువాత మీ రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందిన తర్వాత, మీ ఇష్టానుసారం వ్యవహరించవచ్చు.
తం తథేత్యబ్రువన్పార్థాః పితృకల్పం యశస్వినమ్। ప్రహృష్టాశ్చాభివాద్యైనముపాతిష్ఠన్పరంతపాః
పాండవులు, శత్రువులను సంహరించేవారు, ఆ మహానుభావుడైన పెద్దవారికి 'అలా జరుగుతుంది' అని ఆనందంగా సమాధానం ఇచ్చి, ఆయనకు నమస్కరించి, గౌరవంతో ఆయన ఎదుట నిలిచారు.
తేషాం ప్రతిష్ఠమానానాం మన్త్రాంశ్చ బ్రాహ్మణోఽజపత్। భవాయ రాజ్యలాభాయ వీర్యాయ విజయాయ చ
వారు బయలుదేరే సమయంలో, ఆ బ్రాహ్మణుడు వారి శుభకాంక్ష కోసం, రాజ్యం పొందటానికి, బలానికి, విజయం కోసం మంత్రాలు చదివాడు.
తతోఽబ్రవీదసౌ విప్రో వాచమాశీః ప్రయుజ్య చ। స్వద్రవ్యప్రతిలాభాయ శత్రూణాం మర్దనాయ చ
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆశీర్వాదం చెప్పి, వారి ధనాన్ని తిరిగి పొందటానికి, శత్రువులను సంహరించేందుకు మంచి మాటలు పలికాడు.
స్వస్తి వోస్తు శివః పన్థా ద్రక్ష్యామి పునరాగతాన్। ఇత్యుక్తా హృష్టమనసో గురుణా తేన ధీమతా। యుధిష్ఠిరముఖాః సర్వే గన్తుం సముపచక్రముః
'మీకు శుభం కలగాలి, మీ ప్రయాణం మంగళమయంగా ఉండాలి, మళ్లీ తిరిగి వచ్చినప్పుడు నేను చూడాలి' అని ఆ జ్ఞానవంతుడైన గురువు పలికిన తరువాత, యుధిష్ఠిరుడు ముందుండగా పాండవులందరూ ఆనందంతో బయలుదేరేందుకు సిద్ధమయ్యారు.
తేఽగ్నిం ప్రదక్షిణం కృత్వా బ్రాహ్మణం చ పురోహితమ్। అభివాద్య తతః సర్వే ప్రస్థాతుముపచక్రముః ।। 1
వారు అగ్నిని, తమ పురోహితుడైన బ్రాహ్మణుడిని ప్రదక్షిణగా తిరిగి, నమస్కరించి, అందరూ కలిసి ప్రయాణం ప్రారంభించారు.
అనుశిష్టోస్మి భద్రం తే నైతద్వక్తాఽస్తి కశ్చన। కున్తీమృతే మాతరం నః పితరం చ యశస్వినమ్ ।। 2
'మీ ఉపదేశం నాకు లభించింది, మీకు శుభం కలగాలి. కుంటీ తల్లి, మా తండ్రి తప్ప ఇంకెవ్వరూ ఇలాంటి మాటలు చెప్పేవారు కాదు.'
యదేవానన్తరం కార్యం తద్భవాన్వక్తుమర్హతి। తారణాయ తు దుఃఖస్య ప్రస్థానాయ భవాయ చ ।। 3
'ఇంకా ఏం చేయాలో మీరు చెప్పాలి. మన బాధలు దాటి, మన శ్రేయస్సు కోసం బయలుదేరే ముందు మీరు సూచించాలి.'
తేషాం ప్రతిష్ఠమానానాం ధౌమ్యో మన్త్రానథాజపత్। సర్వవిఘ్నప్రశమనానర్థసిద్ధికరాంస్తథా। తతః పావకముఞ్జ్వాల్య మన్త్రహవ్యపురుస్కృతమ్ ।। 4
వారు బయలుదేరుతున్నప్పుడు, ధౌమ్యుడు అన్ని అడ్డంకులు తొలగించేందుకు, వారి కార్యసిద్ధి కోసం మంత్రాలు చదివాడు. తరువాత అగ్నిని వెలిగించి, మంత్రాలతో హవిస్సులు సమర్పించాడు.
యాజ్ఞసేనీం పురస్కృత్య సర్వ ఏవ మహారథాః। ప్రాద్రవన్సహ ధౌమ్యేన బద్ధశస్త్రా వనాద్వనమ్ ।। 5
యాజ్ఞసేనిని ముందుంచుకొని, మహారథులందరూ ధౌమ్యుడితో కలిసి ఆయుధాలు ధరించి అడవి నుండి అడవికి పరుగెత్తారు.
తే వీరా బద్ధనిస్త్రింశా ధనుర్బాణకలాపినః । అగచ్ఛన్భీమధన్వానః కామ్యకాద్యమునాం నదీమ్ ।। 6
ఆ వీరులు కత్తులు, బాణాలు ధరించి, భీముడు ముందుండగా, కామ్యక అడవి దగ్గర నుంచి యమునా నదివైపు వెళ్లారు.
ఉత్తరేణ దశార్ణానాం పాఞ్చాలాన్దక్షిణేన తు। అన్తరేణ యకృల్లోమ్నః శూరసేనాంశ్చ పాణ్డవాః ।। 7
దశార్ణుల ఉత్తరంగా, పాంచాళుల దక్షిణంగా, యకృల్లోమ మధ్యగా, శూరసేనుల మధ్యగా పాండవులు ప్రయాణించారు.
తే తస్యా దక్షిణం తీరమన్వగచ్ఛన్పదాతయః । తతః ప్రత్యక్ప్రయాతాస్తే సంక్రామన్తో వనాద్వనమ్ ।। 8
వారు నదికి దక్షిణ తీరాన్ని కాలినడకన అనుసరించి, తరువాత పడమర వైపు తిరిగి, అడవి నుండి అడవికి దాటి ప్రయాణించారు.
వసానా వనదుర్గేషు రమణీయేషు ధన్వినః । పల్వలేషు చ రమ్యేషు నదీనాం సంగమేషు చ।। 9
వారు అందమైన, రక్షణ కలిగిన అడవుల్లో, ఆకర్షణీయమైన చెరువుల్లో, నదుల సంగమాల్లో నివసించారు.
ద్రుమాన్నానావిధాకారాన్నానావిధలతాకులాన్ । కుసుమాఢ్యాన్మనఃకాన్తాఞ్శుభగన్ధాన్మనోరమాన్ ।। 10
వారు అనేకరకాల చెట్లు, వివిధ వృక్షలతలతో నిండినవి, పుష్పాలతో కళకళలాడే, మనసుకు హాయిగా, సువాసనతో, ఆకర్షణీయంగా ఉన్న చెట్లను చూశారు.
పార్థా నిరీక్షమాణాశ్చ తాన్ద్రుమాన్పుష్పశాలినః। జిఘ్రన్తః పుష్పగన్ధాంశ్చ ఫలగన్ధాన్మనోరమాన్ ।। 11
ప్రిథ తనయులు ఆ పుష్పాలతో నిండిన చెట్లను చూస్తూ, పుష్పాల పరిమళాన్ని, ఫలాల మధురమైన వాసనను ఆస్వాదించారు.
విధ్యన్తో మృగజాతాని మహేప్వాసా మహాబలాః । ఉపిత్వా ద్వాదశసమా వనే పరపురంజయాః । లుబ్ధాన్బ్రువాణా మాత్స్యస్య విపయం ప్రావిశంస్తదా ।। 12
వారు అడవిలో జంతువులను వేటాడుతూ, మహాబలులు, శక్తివంతులు, పన్నెండు సంవత్సరాలు అడవిలో గడిపి, శత్రు నగరాలను జయించిన వారు, వేటగాళ్లతో 'మత్స్య రాజ్యంలోకి వెళ్తున్నాం' అని చెప్పారు.
తత్ర ధౌమ్యం మహేప్వాసాః పాణ్డవేయా వ్యసర్జయన్ । అగ్నిహోత్రం పరిచరన్సోఽబుద్ధోఽవసదాశ్రమే ।। 13
అక్కడ పాండవులు ధౌమ్యుడిని గౌరవంగా విడిచిపెట్టారు. ఆయన అగ్నిహోత్రం నిర్వహిస్తూ, తెలియక ఆశ్రమంలోనే ఉండిపోయాడు.
తతస్తేషు ప్రయాతేషు పాణ్డవేషు మహాత్మసు। ఇన్ద్రసేనముఖాశ్చైవ యథోక్తం ప్రాప్య నిర్వృతాః। రథానశ్వాంశ్చ రక్షన్తః సుఖమూషుః సుసంవృతాః ।। 14
పాండవులు, ఆ మహాత్ములు, వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఇంద్రసేనుడు మరియు అతని తోడుళ్లు చెప్పినట్లు అన్నీ పూర్తిచేసి, రథాలు, గుర్రాలను కాపాడుతూ, సంతోషంగా, సురక్షితంగా అక్కడే విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.
తతో జనపదం ప్రాప్య కృష్ణా రాజానమబ్రవీత్ ।। 15
ఆ తర్వాత, గ్రామ ప్రాంతానికి చేరుకున్నప్పుడు, కృష్ణా రాజును ఇలా అడిగింది.
పశ్యైకపద్యో దృశ్యన్తే క్షేత్రే గోష్ఠం సమాశ్రితాః । వృక్షాంశ్చోపవనోపేతాన్గ్రామాణాం నగరస్య చ ।। 16
చూడండి, పొలాల్లో ఒక్కొక్క అడుగుల ముద్రలు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి, అక్కడ పశువులు చేరి ఉన్నాయి. అలాగే, ఊళ్ళో, పట్టణంలో, ఉద్యానవనాలతో చుట్టుముట్టిన చెట్లు కనిపిస్తున్నాయి.
వ్యక్తం దూరే విరాటమ...రాజధానీ భవిష్యతి। వసామేహాపరాం రాత్రిం బలవాన్మే పరిశ్రమః ।। 17
స్పష్టంగా, విరాటునగరం ఇంకా దూరంలో ఉంది. నాకు చాలా అలసటగా ఉంది, మనం ఇంకొక రాత్రి ఇక్కడే గడిపేద్దాం.
ఇమాం కమలపత్రాక్షీం ద్రౌపదీం మాద్రినన్దన। ముహూర్తం పరిగృహ్యైనాం ఘాహుభ్యాం నకుల వ్రజ ।। 18
మాద్రీ కుమారుడా నకులా, ఈ కమలదళనయనురాలైన ద్రౌపదిని కొంతసేపు నీ చేతులతో ఎత్తుకుని తీసుకెళ్ళు.
తతోఽదూరే విరాటస్య నగరం భరతర్షభ । రాజధాన్యాం నివత్స్యామః ప్రముక్తమివ నో వనమ్ ।। 19
భరతవంశశిఖామణీ, ఇంకొద్దిలోనే విరాటునగరం దగ్గరగా ఉంటుంది. మనం రాజధానిలో నివసిస్తాం, అడవిని విడిచినవారిలా.
పూర్వాహ్ణే మృగయాం కృత్వా మయా విద్ధా మృగా వనే। అటవీ చ మయా దూరం ధృతా మృగవధేప్సునా ।। 20
ఉదయం వేటకు వెళ్లి, నేను అడవిలో జంతువులను గాయపరిచాను. వాటిని వేటాడాలనే ఆశతో అడవిలో చాలా దూరం తిరిగాను.
విషమా హ్యతిదుర్గా చ వేగవత్పరిధావతా। సోహం ధర్మాభితప్తో వై నైనామాదాతుముత్సహే ।। 21
అక్కడ నేల చాలా ఎత్తు దిగువలుగా, దాటి వెళ్లడం చాలా కష్టం. నేను వేగంగా తిరిగాను. ధర్మబాధతో నేను ఆమెను మోయలేకపోతున్నాను.
సహదేవ త్వమాదాయ ముహూర్తం ద్రౌపదీం నయ। రాజధాన్యాం నివత్స్యామః సుముక్తమివ నో వనమ్ ।। 22
సహదేవా, నువ్వు కొంతసేపు ద్రౌపదిని తీసుకుని ముందుకు నడిపించు. మనం రాజధానిలో నివసిస్తాం, అడవిని విడిచినవారిలా.
అహమప్యస్మి తృషితః క్షుధయా పరిపీడితః। పరిశ్రాన్తశ్చ భద్రం తే నైనామాదాతుముత్సహే ।। 23
నేనూ దాహంతో, ఆకలితో చాలా బాధపడుతున్నాను. నేను అలసిపోయాను, సోదరా, ఆమెను మోయలేను.
ఏహి వీర విశాలాశ్చ వీరసింహ ఇవార్జున । ఇమాం కమలపత్రాక్షీం ద్రౌపదీం ద్రుపదాత్మజామ్ ।। 24
ఓ వీరా, విశాల భుజాలున్న, సింహంలాంటి అర్జునా, రా, ఈ కమలదళనయనురాలైన ద్రౌపదిని, ద్రుపదుని కుమార్తెను తీసుకో.
పరిగృహ్య ముహూర్తం త్వం బాహుభ్యాం కుశలం వ్రజ । రాజధాన్యాం నివత్స్యామః ప్రముక్తమివ నో వనమ్ ।। 25
నువ్వు కొంతసేపు ఆమెను నీ చేతులతో జాగ్రత్తగా ఎత్తుకుని ముందుకు నడిపించు. మనం రాజధానిలో నివసిస్తాం, అడవిని విడిచినవారిలా.