విదితోఽహం రవేః పూర్వమాయానేవ తవాన్తికమ్। తేన తే సర్వమాఖ్యాతమేవమేతన్న సంశయః
"సూర్యుని కుమారుడా! నీవు నా వద్దకు వచ్చినప్పుడు నేను ముందే తెలుసుకున్నాను. అందుకే నీకు అన్నీ చెప్పాను. ఇది నిజమే, సందేహం లేదు."
కామమస్తు తథా తాత తవ కర్ణ యథేచ్ఛసి। వర్జయిత్వా తు మే వజ్రం ప్రవృణీష్వ యథేచ్ఛసి
"అలాగే జరగాలి, బిడ్డా! నీకు ఎలా కావాలో అలా జరగనీ, కర్ణా! కానీ నా వజ్రాయుధాన్ని తప్పించి, నీవు ఇంకేం కావాలంటే కోరుకో."
తతః కర్ణః ప్రహృష్టస్తు ఉపసంగమ్య వాసవమ్। అమోఘాం శక్తిమభ్యేత్య వవ్రే సమ్పూర్ణమానసః
ఆ సమయంలో కర్ణుడు ఆనందంతో ఇంద్రుని దగ్గరకు వెళ్లి, హృదయం నిండా సంతోషంతో, తప్పకుండా విజయాన్ని ఇచ్చే ఆ శక్తిని అడిగాడు.
వర్మణా కుణ్డలాభ్యాం చ శక్తిం మే దేహి వాసవ। అమోఘాం శత్రుసఙ్ఘానాం ఘాతినీం పృథనాముఖే
ఇంద్రుడా! నాకూ కవచం, కుండలాలు, యుద్ధంలో శత్రువులను సంహరించే తప్పక పనిచేసే ఆ శక్తిని ఇవ్వు.
తతః సఞ్చిన్త్య మనసా ముహూర్తమివ వాసవః। శక్త్యర్థం పృథివీపాల కర్ణం వాక్యమథాబ్రవీత్
అప్పుడు ఇంద్రుడు కొంతసేపు ఆలోచించి, భూలోకాన్ని కాపాడే కర్ణుడితో ఆ శక్తి గురించి ఇలా అన్నాడు.
కుణ్డలే మే ప్రయచ్ఛస్వ వర్మ చైవ శరీరజమ్। గృహాణ కర్ణ శక్తిం త్వమనేన సమయేన చ
కర్ణా! నీ శరీరంలో పుట్టిన కవచం, కుండలాలు నాకు ఇవ్వు. ఈ ఒప్పందంతో ఆ శక్తిని నీవు తీసుకో.
అమోఘా హన్తి శతశః శత్రూన్మమ కరచ్యుతా। పునశ్చ పాణిమభ్యేతి మమ దైత్యాన్వినిఘ్నతః
నా చేతి నుంచి విడిచిన ఈ శక్తి, వందలాది శత్రువులను సంహరిస్తుంది; రాక్షసులను సంహరించిన తర్వాత తిరిగి నా చేతికి వస్తుంది.
సేయం తవ కరప్రాప్తా హత్వైరకం రిపుమూర్జితమ్। గర్జన్తం ప్రతపన్తం చ మామేవైష్యతి సూతజ
ఇప్పుడు ఈ శక్తి నీ చేతికి వచ్చినందున, అది గొప్ప శక్తివంతుడైన శత్రువును సంహరిస్తుంది. ఆ శత్రువు గర్జిస్తూ, ప్రకాశిస్తూ ఉంటాడు. ఆ తర్వాత ఆ శక్తి తిరిగి నా వద్దకు వస్తుంది, రథసారధి కుమారుడా!
ఏకమేవాహమిచ్ఛామి రిపుం హన్తుం మహాహవే। గర్జన్తంప్రతపన్తం చ యతో మమ భయం భవేత్
ఈ మహాయుద్ధంలో నాకు భయం కలిగించే, గర్జిస్తూ, ప్రకాశిస్తూ ఉండే ఒకే ఒక శత్రువును సంహరించాలనుకుంటున్నాను.
ఏకం హనిష్యసి రిపుం గర్జన్తం బలినం రణే। త్వం తు యం ప్రార్థయస్యేకం రక్ష్యతే స మహాత్మనా
నీవు యుద్ధంలో గర్జించే, బలమైన ఒక శత్రువును సంహరిస్తావు. కానీ నీవు కోరుకున్న ఆ మహాత్ముడు రక్షించబడతాడు.
యమాహుర్వేదవిద్వాంసో వరాహమపరాజితమ్। నారాయణమచిన్త్యం చ తేన కృష్ణేన రక్ష్యతే
వేదాలు తెలిసిన వారు అపరాజితుడైన వరాహమూర్తి, ఊహకు అందని నారాయణుడు అని పిలిచే వాడిని కృష్ణుడు రక్షిస్తున్నాడు.
ఏవమేతద్యథాఽఽత్థ త్వం దానవానాం నిషూదన। వధిష్యామి రణే శత్రుం యో మే స్థాతా పురస్సరః
దానికే, నీవు చెప్పినట్లే, దానవులను సంహరించేవాడా! యుద్ధంలో నా ఎదుట నిలిచే శత్రువును నేను సంహరిస్తాను.
ఏవమప్యస్తు భగవన్నేకవీరవధే మమ। అమోఘాం దేహి మే శక్తిం యథా హన్యాం ప్రతాపినమ్
అలా అయితే సరే, ఓ మహానుభావా! ఒక్క వీరుడిని మాత్రమే సంహరించగలిగినా, నాకు తప్పక పనిచేసే ఆ శక్తిని ఇవ్వు. నేను ఆ శత్రువును సంహరించాలి.
ఉత్కృత్య తు ప్రదాస్యామి కుణ్డలే కవచం చ తే। నికృత్తేషు తు గాత్రేషు న మే బీభత్సతా భవేత్
నేను నా కవచం, కుండలాలను కోసి నీకు ఇస్తాను. నా అవయవాలు కోసినా నాకు ఎలాంటి అసహ్యం కలగదు.
న తే బీభత్సతా కర్ణ భవిష్యతి కథఞ్చన। బ్రణశ్చైవ న గాత్రేషు యస్త్వం నానృతమిచ్ఛసి
కర్ణా! నీకు ఎప్పుడూ అసహ్యం కలగదు. నీవు అబద్ధం కోరుకోకపోవడంతో, నీ శరీరంలో గాయాలు కూడా ఉండవు.
యాదృశస్తే పితుర్వర్ణస్తేజశ్చ వదతాంవర। తాదృశేనైవ వర్ణేన త్వం కర్ణ భవితా పునః
నీ తండ్రికి ఉన్న వర్ణం, తేజస్సు ఎలాగైతే ఉందో, నీవు కూడా మళ్లీ అలాంటి రూపంతో ఉంటావు, కర్ణా!
విద్యమానేషు శస్త్రేషు యద్యమోఘామసంశయే। ప్రమత్తో మోక్ష్యసే చాపి త్వయ్యేవైషా పతిష్యతి
యుద్ధంలో ఇతర ఆయుధాలు ఉన్నా, నీవు జాగ్రత్త లేకుండా తప్పక పనిచేసే ఆ శక్తిని వదిలితే, అది నీవే దెబ్బ తింటావు, దీనిలో సందేహం లేదు.
సంశయం పరమం ప్రాప్య విమోక్ష్యే వాసవీమిమామ్। యథా మామౌత్థ శక్ర త్వం సత్యమేతద్బ్రవీమి తే
ఎంతటి అనిశ్చితి వచ్చినా, నేను ఈ వజ్రాయుధాన్ని వదిలేస్తాను. శక్రుడా! నీవు చెప్పినట్లే, నేను నిజమే చెబుతున్నాను.
తతః శక్తిం ప్రజ్వలితాం ప్రతిగృహ్ విశాంపతే। శస్త్రం గృహీత్వా నిశితం సర్వగాత్రాణ్యకృన్తత
అప్పుడు రాజా! కర్ణుడు ఆ జ్వలించే శక్తిని స్వీకరించి, ఆ పదునైన ఆయుధంతో తన శరీరంలోని భాగాలను కోసుకున్నాడు.
తతో దేవా మానవా దానవాశ్చ నికృన్తన్తం కర్ణమాత్మానమేవ। దృష్ట్వా సర్వే సింహనాదాన్ప్రణేదు- ర్న హ్యస్యాసీన్ముఖజో వై వికారః
ఆ సమయంలో దేవతలు, మనుషులు, దానవులు అందరూ కర్ణుడు తనను తానే కోసుకుంటున్న దృశ్యాన్ని చూసి సింహంలా గర్జించారు. ఎందుకంటే అతని ముఖంలో ఎలాంటి మార్పు కనిపించలేదు.
తతో దివ్యా దున్దుభయః ప్రణేదుః పపాతోచ్చైః పుష్పవర్షం చ దివ్యమ్। దృష్ట్వా కర్ణం శస్త్రసంకృత్తగాత్రం మహుశ్చాపి స్మయమానం నృవీరమ్
ఆ సమయంలో ఆకాశంలో దేవతల డప్పులు మ్రోగాయి. పై నుండి దివ్యమైన పుష్పాల వర్షం కురిసింది. ఆయుధాలతో గాయపడి ఉన్న కర్ణుని దేవతలు చూశారు. అయినా ఆ మహావీరుడు చిరునవ్వుతో నిలబడ్డాడు.
తతశ్ఛిత్త్వా కవచం దివ్యమఙ్గా- త్తథైవార్ద్రం ప్రదదౌ వాసవాయ। తథోత్కృత్య ప్రదదౌ కుణ్డలే తే కర్ణాత్తస్మాత్కర్మణా తేన కర్ణః
అప్పుడు తన శరీరంపై ఉన్న దివ్య కవచాన్ని కోసి, ఇంకా తడిగా ఉండగానే వాసవునికి ఇచ్చాడు. అలాగే తన కుండలాలను కూడా తీసి నీకు సమర్పించాడు. ఈ కార్యం వల్లే కర్ణుడు 'కర్ణుడు'గా ప్రసిద్ధి చెందాడు.
తతః పశ్చాద్దివమేవోత్పపాత
అంతటితో అతడు వెంటనే ఆకాశానికి ఎగిరిపోయాడు.
శ్రుత్వా కర్ణం ముషితం ధార్తరాష్ట్రా దీనాః సర్వే భగ్నదర్పా ఇవాసన్। తాం రచావస్థాం గమితం సూతపుత్రం శ్రుత్వా పార్థా జహృపుః కాననస్థాః
కర్ణుడు దోపిడీకి గురయ్యాడని విని, ధృతరాష్ట్రుని కుమారులందరూ బాధతో, గర్వం చచ్చిపోయినవారిలా మారిపోయారు. అదే సమయంలో అరణ్యంలో ఉన్న పాండవులు సూతపుత్రుడికి వచ్చిన ఆ స్థితిని విని హర్షించారు.
క్వస్తా వీరాః పాణ్డవాస్తే బభూవుః కుతశ్చైతే శ్రుతవన్తః ప్రియం తత్। కిం వాఽకార్షుర్ద్వాదశేఽబ్దే వ్యతీతే తన్మే సర్వం భగవాన్వ్యాకరోతు
ఆ సమయంలో ఆ వీరులు అయిన పాండవులు ఎక్కడ ఉన్నారు? వారు ఆ శుభవార్తను ఎలా విన్నారు? పన్నెండవ సంవత్సరానికి తర్వాత వారు ఏమి చేశారు? ఈ సంగతులన్నీ భగవంతుడు నాకు వివరంగా చెప్పాలి.
లబ్ధ్వా కృష్ణాం సైన్ధవం ద్రావయిత్వా విప్రైః సార్ధం కామ్యకాదాశ్రమాత్తే। మార్కణ్డేయాచ్ఛ్రుతవన్తః పురాణం కదేవర్షీణఆం చరితం విస్తరేణ
కృష్ణను తిరిగి పొందిన తరువాత, సైంధవుడిని తరిమికొట్టి, బ్రాహ్మణులతో కలిసి కామ్యక అశ్రమాన్ని విడిచారు. అప్పుడు వారు మార్కండేయుని నుండి పురాణాన్ని, పురాతన ఋషుల చరిత్రను వివరంగా విన్నారు.
ప్రత్యాజగ్ముః సరథాః సానుయాత్రాః సర్వైః సార్ధం సూతపౌరోగవైస్తే। తతో యయుర్ద్వైతవనం నృవీరా నిస్తీర్యైవం వనవాసం సమగ్రమ్
తరువాత వారు రథాలతో, అనుచరులతో, సూతపుత్రులు, పురోహితులతో కలిసి తిరిగి వచ్చారు. అలా వారు అరణ్యవాసాన్ని పూర్తిచేసి ద్వైతవనానికి వెళ్లారు.
ఏవం హృతాయాం భార్యాయాం ప్రాప్య క్లేశమనుత్తమమ్। ప్రతిపద్య తతః కృష్ణాం కిమకుర్వత పాణ్డవాః
భార్యను కోల్పోయి, అపూర్వమైన కష్టాలు అనుభవించిన పాండవులు, కృష్ణను తిరిగి పొందిన తర్వాత ఏమి చేశారు?
ఏవం హృతాయాం కృష్ణాయాం ప్రాప్య క్లేశమనుత్తమమ్। విహాయ కామ్యకం రాజా సహ భ్రాతృభిరచ్యుతః
కృష్ణను కోల్పోయి, గొప్ప బాధను అనుభవించిన తరువాత, రాజు తన సోదరులతో, అచ్యుతునితో కలిసి కామ్యకాన్ని విడిచాడు.
పునర్ద్వైతవనం రమ్యమాజగామ యుధిష్ఠిరః। స్వాదుమూలఫలం రమ్యం విచిత్రబహుపాదపమ్
యుధిష్ఠిరుడు మళ్లీ మధురమైన మూలఫలాలతో, రకరకాల చెట్లతో అలంకరించబడిన ఆహ్లాదకరమైన ద్వైతవనానికి చేరుకున్నాడు.