సాన్త్వితశ్చ యథాశక్తి పూజితశ్చ యథావిధి। న చాన్యం స ద్విజశ్రేష్ఠః కామయామాస వై వరమ్
తగిన విధంగా గౌరవించి, తన శక్తికి తగినంత ఆదరించి, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడిని సంతృప్తిపరిచినా, అతడు మరే ఇతర వరాన్ని కోరలేదు.
యదా నాన్య ప్రవృణుతే వరం వై ద్విజసత్తమః। `వినాఽస్ సహజం వర్మ కుణ్డలే చ విశాంపతే'। తదైనమబ్రవీద్భూయో రాధేయః ప్రహసన్నివ
ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు సహజ కవచం, కుండలాలు తప్ప మరే వరాన్ని కోరకపోయినప్పుడు, రాధేయుడు చిరునవ్వుతో అతనితో మళ్లీ ఇలా అన్నాడు.
సహజం వర్మ మే విప్ర కుణ్డలే చామృతోద్భవే। తేనావధ్యోస్మి లోకేషు తతో నైతజ్జహామ్యహమ్
"బ్రాహ్మణా! నాకు సహజంగా కలిగిన ఈ కవచం, కుండలాలు అమృతంతో పుట్టినవి. వాటివల్లనే నేను లోకాల్లో ఎవరికీ దుర్భేద్యుడిని. అందుకే వాటిని వదలలేను."
విశాలం పృథివీరాజ్యం క్షేమం నిహతకణ్టకమ్। ప్రతిగృహ్ణీష్వ మత్తస్త్వం సాధు బ్రాహ్మణపుఙ్గవ
"బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నా నుండి నీవు విశాలమైన, శత్రువులేని, సుఖసంపన్నమైన రాజ్యాన్ని స్వీకరించు."
కుణ్డలాభ్యాం విముక్తోఽహంవర్మణా సహజేన చ। దమనీయో భవిష్యామి శత్రూణాం ద్విజసత్తమ
"బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నా సహజ కవచం, కుండలాలు లేకపోతే, నేను శత్రువులకు సులభంగా జయించదగినవాడిని అవుతాను."
యదన్యం న వరం వవ్రే భగవాన్పాకశాసనః। తతః ప్రహస్ కర్ణస్తం పునరిత్యబ్రవీద్వచః
పాకశాసనుడు మరే వరాన్ని కోరకపోయినప్పుడు, కర్ణుడు నవ్వుతూ మళ్లీ అతనితో ఇలా అన్నాడు.
విదితో దేవదేవేశ ప్రాగేవాసి మమ ప్రభో। న తు న్యాయ్యం మయా దాతుం తవ శక్ర వృథా వరమ్
"ప్రభూ! దేవతల దేవుడవని నేను ముందే గుర్తించాను. అయినా శక్రా! నీకు వృథాగా వరం ఇవ్వడం నాకు సమంజసం కాదు."
త్వం హి దేవేశ్వరః సాక్షాత్త్వయా దేయో వరో మమ। అన్యేషాం చైవ భూతానామీశ్వరో హ్యసి భూతకృత్
"నీవు నిజంగా దేవతల అధిపతి. నీకు నేను వరం ఇవ్వాలి. నీవు అన్నీ భూతాలకు అధిపతి, సృష్టికర్త కూడా."
యది దాస్యామి తే దేవ కుణ్డలే కవచం తథా। వధ్యతాముపయాస్యామి త్వం చ శక్రావహాస్యతామ్
"దేవా! నేను నీకు కవచం, కుండలాలు ఇస్తే, నేను మరణానికి లోనవుతాను. నీవు శక్రుడవై అపహాస్యానికి గురవుతావు."
తస్మాద్వినిమయం కృత్వా కుణ్డలేవర్మ చోత్తమమ్। హరస్వ శక్రకామం మే న దద్యామహమన్యథా
"కాబట్టి, మనిద్దరం మార్పిడి చేసుకుందాం. శక్రా! నీవు కోరినట్లుగా నా ఉత్తమ కవచం, కుండలాలు తీసుకో. వేరే విధంగా నేను ఇవ్వను."
విదితోఽహం రవేః పూర్వమాయానేవ తవాన్తికమ్। తేన తే సర్వమాఖ్యాతమేవమేతన్న సంశయః
"సూర్యుని కుమారుడా! నీవు నా వద్దకు వచ్చినప్పుడు నేను ముందే తెలుసుకున్నాను. అందుకే నీకు అన్నీ చెప్పాను. ఇది నిజమే, సందేహం లేదు."
కామమస్తు తథా తాత తవ కర్ణ యథేచ్ఛసి। వర్జయిత్వా తు మే వజ్రం ప్రవృణీష్వ యథేచ్ఛసి
"అలాగే జరగాలి, బిడ్డా! నీకు ఎలా కావాలో అలా జరగనీ, కర్ణా! కానీ నా వజ్రాయుధాన్ని తప్పించి, నీవు ఇంకేం కావాలంటే కోరుకో."
తతః కర్ణః ప్రహృష్టస్తు ఉపసంగమ్య వాసవమ్। అమోఘాం శక్తిమభ్యేత్య వవ్రే సమ్పూర్ణమానసః
ఆ సమయంలో కర్ణుడు ఆనందంతో ఇంద్రుని దగ్గరకు వెళ్లి, హృదయం నిండా సంతోషంతో, తప్పకుండా విజయాన్ని ఇచ్చే ఆ శక్తిని అడిగాడు.
వర్మణా కుణ్డలాభ్యాం చ శక్తిం మే దేహి వాసవ। అమోఘాం శత్రుసఙ్ఘానాం ఘాతినీం పృథనాముఖే
ఇంద్రుడా! నాకూ కవచం, కుండలాలు, యుద్ధంలో శత్రువులను సంహరించే తప్పక పనిచేసే ఆ శక్తిని ఇవ్వు.
తతః సఞ్చిన్త్య మనసా ముహూర్తమివ వాసవః। శక్త్యర్థం పృథివీపాల కర్ణం వాక్యమథాబ్రవీత్
అప్పుడు ఇంద్రుడు కొంతసేపు ఆలోచించి, భూలోకాన్ని కాపాడే కర్ణుడితో ఆ శక్తి గురించి ఇలా అన్నాడు.
కుణ్డలే మే ప్రయచ్ఛస్వ వర్మ చైవ శరీరజమ్। గృహాణ కర్ణ శక్తిం త్వమనేన సమయేన చ
కర్ణా! నీ శరీరంలో పుట్టిన కవచం, కుండలాలు నాకు ఇవ్వు. ఈ ఒప్పందంతో ఆ శక్తిని నీవు తీసుకో.
అమోఘా హన్తి శతశః శత్రూన్మమ కరచ్యుతా। పునశ్చ పాణిమభ్యేతి మమ దైత్యాన్వినిఘ్నతః
నా చేతి నుంచి విడిచిన ఈ శక్తి, వందలాది శత్రువులను సంహరిస్తుంది; రాక్షసులను సంహరించిన తర్వాత తిరిగి నా చేతికి వస్తుంది.
సేయం తవ కరప్రాప్తా హత్వైరకం రిపుమూర్జితమ్। గర్జన్తం ప్రతపన్తం చ మామేవైష్యతి సూతజ
ఇప్పుడు ఈ శక్తి నీ చేతికి వచ్చినందున, అది గొప్ప శక్తివంతుడైన శత్రువును సంహరిస్తుంది. ఆ శత్రువు గర్జిస్తూ, ప్రకాశిస్తూ ఉంటాడు. ఆ తర్వాత ఆ శక్తి తిరిగి నా వద్దకు వస్తుంది, రథసారధి కుమారుడా!
ఏకమేవాహమిచ్ఛామి రిపుం హన్తుం మహాహవే। గర్జన్తంప్రతపన్తం చ యతో మమ భయం భవేత్
ఈ మహాయుద్ధంలో నాకు భయం కలిగించే, గర్జిస్తూ, ప్రకాశిస్తూ ఉండే ఒకే ఒక శత్రువును సంహరించాలనుకుంటున్నాను.
ఏకం హనిష్యసి రిపుం గర్జన్తం బలినం రణే। త్వం తు యం ప్రార్థయస్యేకం రక్ష్యతే స మహాత్మనా
నీవు యుద్ధంలో గర్జించే, బలమైన ఒక శత్రువును సంహరిస్తావు. కానీ నీవు కోరుకున్న ఆ మహాత్ముడు రక్షించబడతాడు.
యమాహుర్వేదవిద్వాంసో వరాహమపరాజితమ్। నారాయణమచిన్త్యం చ తేన కృష్ణేన రక్ష్యతే
వేదాలు తెలిసిన వారు అపరాజితుడైన వరాహమూర్తి, ఊహకు అందని నారాయణుడు అని పిలిచే వాడిని కృష్ణుడు రక్షిస్తున్నాడు.
ఏవమేతద్యథాఽఽత్థ త్వం దానవానాం నిషూదన। వధిష్యామి రణే శత్రుం యో మే స్థాతా పురస్సరః
దానికే, నీవు చెప్పినట్లే, దానవులను సంహరించేవాడా! యుద్ధంలో నా ఎదుట నిలిచే శత్రువును నేను సంహరిస్తాను.
ఏవమప్యస్తు భగవన్నేకవీరవధే మమ। అమోఘాం దేహి మే శక్తిం యథా హన్యాం ప్రతాపినమ్
అలా అయితే సరే, ఓ మహానుభావా! ఒక్క వీరుడిని మాత్రమే సంహరించగలిగినా, నాకు తప్పక పనిచేసే ఆ శక్తిని ఇవ్వు. నేను ఆ శత్రువును సంహరించాలి.
ఉత్కృత్య తు ప్రదాస్యామి కుణ్డలే కవచం చ తే। నికృత్తేషు తు గాత్రేషు న మే బీభత్సతా భవేత్
నేను నా కవచం, కుండలాలను కోసి నీకు ఇస్తాను. నా అవయవాలు కోసినా నాకు ఎలాంటి అసహ్యం కలగదు.
న తే బీభత్సతా కర్ణ భవిష్యతి కథఞ్చన। బ్రణశ్చైవ న గాత్రేషు యస్త్వం నానృతమిచ్ఛసి
కర్ణా! నీకు ఎప్పుడూ అసహ్యం కలగదు. నీవు అబద్ధం కోరుకోకపోవడంతో, నీ శరీరంలో గాయాలు కూడా ఉండవు.
యాదృశస్తే పితుర్వర్ణస్తేజశ్చ వదతాంవర। తాదృశేనైవ వర్ణేన త్వం కర్ణ భవితా పునః
నీ తండ్రికి ఉన్న వర్ణం, తేజస్సు ఎలాగైతే ఉందో, నీవు కూడా మళ్లీ అలాంటి రూపంతో ఉంటావు, కర్ణా!
విద్యమానేషు శస్త్రేషు యద్యమోఘామసంశయే। ప్రమత్తో మోక్ష్యసే చాపి త్వయ్యేవైషా పతిష్యతి
యుద్ధంలో ఇతర ఆయుధాలు ఉన్నా, నీవు జాగ్రత్త లేకుండా తప్పక పనిచేసే ఆ శక్తిని వదిలితే, అది నీవే దెబ్బ తింటావు, దీనిలో సందేహం లేదు.
సంశయం పరమం ప్రాప్య విమోక్ష్యే వాసవీమిమామ్। యథా మామౌత్థ శక్ర త్వం సత్యమేతద్బ్రవీమి తే
ఎంతటి అనిశ్చితి వచ్చినా, నేను ఈ వజ్రాయుధాన్ని వదిలేస్తాను. శక్రుడా! నీవు చెప్పినట్లే, నేను నిజమే చెబుతున్నాను.
తతః శక్తిం ప్రజ్వలితాం ప్రతిగృహ్ విశాంపతే। శస్త్రం గృహీత్వా నిశితం సర్వగాత్రాణ్యకృన్తత
అప్పుడు రాజా! కర్ణుడు ఆ జ్వలించే శక్తిని స్వీకరించి, ఆ పదునైన ఆయుధంతో తన శరీరంలోని భాగాలను కోసుకున్నాడు.
తతో దేవా మానవా దానవాశ్చ నికృన్తన్తం కర్ణమాత్మానమేవ। దృష్ట్వా సర్వే సింహనాదాన్ప్రణేదు- ర్న హ్యస్యాసీన్ముఖజో వై వికారః
ఆ సమయంలో దేవతలు, మనుషులు, దానవులు అందరూ కర్ణుడు తనను తానే కోసుకుంటున్న దృశ్యాన్ని చూసి సింహంలా గర్జించారు. ఎందుకంటే అతని ముఖంలో ఎలాంటి మార్పు కనిపించలేదు.