పితా త్వాం పాతు సర్వత్ర తపనస్తపతాంవరః। యేన దత్తోసి మే పుత్ర దివ్యేన విధినా కిల
నీ తండ్రైన సూర్యుడు, కాలుష్యాన్ని తొలగించేవాడు, అన్నిచోట్ల నిన్ను కాపాడాలి; ఎందుకంటే నీవు నాకు దైవిక విధానంతో ప్రసాదించబడినవాడవు, బిడ్డా!
ఆదిత్యా వసవో రుద్రాః సాధ్యా విశ్వే చ దేవతాః। మరుతశ్చ సహేన్ద్రేణ దిశశ్చ సదిదీశ్వరాః
ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, సాధ్యులు, అన్ని దేవతలు, మరుత్లు, ఇంద్రుడు, దిక్పాలకులు — వీరందరూ నిన్ను కాపాడాలి.
రక్షన్తు త్వాం సురాః సర్వే సమేషు విషమేషు చ। వేత్స్యామి త్వాంవిదేశేపి కవచేనాభిసూచితమ్
సమానమైన చోట్లా, ఎత్తు తక్కువైన చోట్లా, అన్ని దేవతలు నిన్ను కాపాడాలి. నీవు ఎక్కడ ఉన్నా, ఆ కవచంతో నిన్ను నేను గుర్తుపడతాను.
ధన్యస్తే పుత్ర జనరకో దేవో భానుర్విభావసుః। స్త్వాం ద్రక్ష్యతి దివ్యేన చక్షుషా వాహినీగతమ్
నిన్ను చూసే రక్షకుడు ధన్యుడు; భాను దేవుడు, ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడు, నిన్ను దివ్య దృష్టితో సైన్యంలో ఉన్నప్పుడు చూస్తున్నట్టు.
ధన్యా సా ప్రమదా యా త్వాం పుత్రత్వే కల్పయిష్యతి। యస్యాస్త్వం తృషితః పుత్ర స్తనం పాస్యసి దేవజ
నిన్ను తన కుమారుడిగా అంగీకరించే ఆ మహిళ ధన్యురాలు; నీవు దాహంగా ఉన్నప్పుడు ఆమె పాలను పీల్చే దైవసంతానుడవు.
కోను స్వప్నస్తయా దృష్టో యా త్వామాదిత్యవర్చసమ్। దివ్యవర్మసమాయుక్తం దివ్యకృణ్డలభూషితమ్
ఆమె ఏ స్వప్నం చూసిందో, నిన్ను సూర్యునిలా ప్రకాశించేవాడిగా, దివ్య కవచంతో, దివ్య కుండలాలతో అలంకరించబడినవాడిగా చూసే అదృష్టవంతురాలు?
పద్మాయతవిశాలాక్షం పద్మతామ్రదలోజ్జ్వలమ్। సులలాటం సుకేశాన్తం పుత్రత్వే కల్పయిష్యతి
పద్మాకార విశాలమైన కళ్లతో, పద్మదళాల్లా ఎర్రటి మెరుపుతో, అందమైన నుదిటితో, సుందరమైన జుట్టుతో నిన్ను తన కుమారుడిగా అంగీకరించేది ఎవరో?
ధన్యా ద్రక్ష్యన్తి పుత్ర త్వాం భూమౌ సంసర్పమాణకమ్। అవ్యక్తకలవాక్యాని వదన్తం రేణుగుణ్ఠితమ్
భూమిపై నీవు తొంగుతూ, స్పష్టంగా పలకలేకపోయినా, మట్టిలో కప్పబడి ఉండగా నిన్ను చూసే వారు ధన్యులు, నా బిడ్డా!
ధన్యా ద్రక్ష్యన్తి పుత్ర త్వాం పునర్యౌవనగోచరమ్। హిమవద్వనసంభూతం సింహం కేసరిణం యథా
నిన్ను మళ్లీ యవ్వనంతో తేజస్సుతో చూడగలిగిన వారు ఎంత అదృష్టవంతులో, నా కుమారా! హిమవంతం అడవిలో పుట్టిన సింహంలా నీవు వెలుగుతావు.
ఏవం బహువిధం రాజన్విలప్య కరుణం పృథా। అవామృజతమజ్జూషామశ్వనద్యాం తదా జలే
ఇలా ఎన్నో విధాలుగా దుఃఖంతో కుంగిపోయి, కుంతీ అక్కడ అశ్వనది నీటితో స్నానం చేసుకుంది, రాజా.
రుదతీ పుత్రశోకార్తా నిశీథే కమలేక్షణా। ధాత్ర్యా సహ పృథా రాజన్పుత్రదర్శనలాలసా
కుమారుని కోల్పోయిన బాధతో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, కమలపువ్వులాంటి కళ్ళతో, కుమారుని చూడాలని తపిస్తూ, కుంతీ తన దాయాదితో కలిసి రాత్రంతా అక్కడే ఉండిపోయింది.
విసర్జయిత్వా మఞ్జూషాం సంబోధనభయాత్పితుః। వివేశ రాజభవనం పునః శోకాతురా తతః
తండ్రి తెలుసుకుంటాడేమో అన్న భయంతో ఆ పెట్టెను వదిలేసి, మళ్లీ దుఃఖంతో రాజభవనంలోకి ప్రవేశించింది.
మఞ్జూషా త్వశ్వనద్యాః సా యయౌ చర్మయణ్వతీం నదీమ్। చర్మణ్వత్యాశ్చయమునాం తతో గఙ్గాం జగామ హ
ఆ పెట్టె అశ్వనది నుండి చర్మవతి నదికి, అక్కడి నుండి యమునకు, యమున నుండి గంగా నదికి చేరింది.
గఙ్గాయాః సూతవిషయం చమ్పామనుయయౌ పురీమ్। స మఞ్జూషాగతో గర్భస్తరఙ్గైరుహ్యమానకః
గంగా నుండి ఆ పెట్టె సూతుల ప్రాంతానికి, చంపా నగరానికి తరలింది. ఆ పెట్టెలో ఉన్న శిశువు అలలతో కొట్టుకుంటూ అక్కడికి చేరింది.
అమృతాదుత్థితం దివ్యం తనువర్మ సకుణ్డలమ్। ధారయామాస తం గర్భం దైవం చ విధినిర్మితమ్
ఆ పెట్టెలో అమృతంలా జన్మించిన దివ్యమైన శిశువు, కవచం, కుండలాలతో అలంకరించబడి, విధి నిర్ణయించినట్లుగా అక్కడ ఉన్నాడు.
ఏతద్గుహ్యం మహారాజ సూర్యస్యాసీన్మహాత్మనః। స సూర్యసంభవో గర్భః కున్త్యా గర్భేణ ధారితః
ఈ రహస్యం, మహారాజా, మహాత్ముడైన సూర్యునికి సంబంధించినది. కుంతీ గర్భంలో ధరించిన ఆ శిశువు సూర్యుని వంశానికి చెందినవాడు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు ధృతరాష్ట్రస్య వై సఖా। సూతోఽధిరథ ఇత్యేవ సదారో జాహ్నవీం యయౌ
అదే సమయంలో, రాజా, ధృతరాష్ట్రుని మిత్రుడు అయిన సూతుడు అధిరథుడు తన భార్యతో కలిసి గంగానదికి వెళ్లాడు.
తస్య భార్యాఽభవద్రాజన్రూపేణాసదృశీ భువి। రాధా నామ మహాభాగా న సా పుత్రమవిన్దత। అపత్యార్థే పరం యత్నమకరోచ్చ విశేషతః
ఆయన భార్య భూమిపై అందంలో ఎవరికీ తీసిపోని రాధా అనే సతీమణి. ఆమెకు పిల్లలు లేరు. సంతానం కోసం ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేసింది.
సా దదర్శాథ మఞ్జూషాముహ్యమానాం యదృచ్ఛయా। దత్తరక్షాప్రతిసరామన్వాలమ్భనశోభనామ్
ఆమె యాదృచ్ఛికంగా నీటిలో తేలుతూ వస్తున్న ఒక పెట్టెను చూసింది. దానిపై రక్షణ కోసం తాడుతో, అందమైన పట్టుతో అలంకరించబడి ఉంది.
ఊర్మీతరఙ్గైర్జాహ్నవ్యాః సమానీతాముపహ్వరమ్। `వివర్తమానాం బహుశః పునఃపునరితస్తతః
ఆ పెట్టె గంగా నదిలో అలలు, ప్రవాహంతో తిరుగుతూ, ఎన్నోసార్లు ఇక్కడ అక్కడ తేలుతూ చివరకు ఒడ్డుకు చేరింది.
తతః సా వాయునా రాజన్స్రోతసా చ బలీయసా। ఉపానీతో యతః సూతః సభార్యో జలమాశ్రితః
అప్పుడు, రాజా, గాలి వేగంతో, గంగ ప్రవాహంతో ఆ పెట్టె సూతుడు భార్యతో ఉన్న చోటికి దగ్గరగా వచ్చింది.
సా తు కౌతూహలాత్ప్రాప్తాం గ్రాహయామాస భామినీ। తతో నివేదయామాస సూతస్యాధిరథస్య వై
ఆమె ఆశ్చర్యంతో ఆ పెట్టెను పట్టుకుంది. వెంటనే సూతుడు అధిరథునికి ఆ విషయం చెప్పింది.
స తాముద్ధృత్య మఞ్జూషాముత్సార్య జలమన్తికాత్। యన్త్రైరుద్ఘాటయామాస సోఽపశ్యత్తత్రబాలకమ్
ఆ సూతుడు ఆ పెట్టెను నీటి దగ్గర నుండి తీసుకుని, పరికరాలతో తెరిచి చూడగా, అందులో ఒక చిన్నవాడు ఉన్నాడు.
మృష్టకుణ్డలయుక్తేన వదనేన విరాజితమ్। `పరిమ్లానముఖం బాలం రుదన్తం క్షుధితం భృశమ్
ఆ బాలుడు మెరిసే కుండలాలతో, ముఖంలో వెలుగు తో, కానీ ఆకలి వల్ల ముఖం ముదురు పోయి, బాగా ఏడుస్తూ కనిపించాడు.
స తు తం పరయా లక్ష్మ్యా దృష్ట్వా యుక్తం వరాత్మజమ్'। స సూతో భార్యయా సార్ధం విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః। అఙ్కమారోప్య తం బాలం భార్యాం వచనమబ్రవీత్
అంత అపూర్వమైన అందంతో ఉన్న ఆ బాలుడిని చూసి, సూతుడు భార్య ఇద్దరూ ఆశ్చర్యంతో కన్నులు పెద్దవిగా చేసుకున్నారు. ఆ బాలుడిని మోసుకుని, సూతుడు భార్యతో ఇలా అన్నాడు.
ఇదమత్యద్భుతం భీరు యతో జాతోస్మి భామిని। దృష్టవాన్దేవగర్భోఽయం మన్యేఽస్మాకముపాగతః
ఇది ఎంత అద్భుతమో, భయపడే అవసరం లేదు. నేను పుట్టినప్పటి నుండి ఇలాంటి దాన్ని చూడలేదు. ఈ దివ్యమైన శిశువు మన దగ్గరికి వచ్చాడని అనిపిస్తోంది.
అనపత్యస్య పుత్రోఽయం దేవైర్దత్తో ధ్రువం మమ। ఇత్యుక్త్వా తం దదౌ పుత్రం రాధాయై స మహీపతే
దేవతలు నాకు ఇచ్చిన ఈ కుమారుడు, నాకంటె పిల్లలు లేని వారికి దైవానిచ్చిన వరంగా ఉన్నాడు అని చెప్పి, ఆ రాజు ఆ బాలుడిని రాధకు అప్పగించాడు.
రప్రతిజగ్రాహ తం రాధా విధివద్దివ్యరూపిణమ్। పుత్రం కమలగర్భాభం దేవగర్భం శ్రియా వృతమ్
దివ్యరూపంతో ఉన్న ఆ కుమారుడిని, కమలంలో పుట్టినవాడిలా, దేవతల సంతానంలా, మహిమతో మెరిసిపోతున్న వాడిని, రాధా యథావిధిగా అంగీకరించింది.
స్తన్యం సమస్రవచ్చాస్య దైవాదిత్థ నిశ్చయః'। పుపోష చైనం విధివద్వవృధే స చ వీర్యవాన్। తతః ప్రభృతి చాప్యన్యే ప్రాభవన్నౌరసాః సుతాః
దైవకృపతో ఆమెకు పాలు సహజంగా ప్రవహించాయి. ఆమె ఆ బాలుడిని విధిగా పెంచింది, అతడు బలవంతుడిగా ఎదిగాడు. ఆ తర్వాత, ఇతర సహజ సంతానమూ కలిగాయి.
నామకర్మ చ చక్రుస్తే కుణ్డలే తస్ దృశ్యతే। కర్ణ ఇత్యేవ తం బాలం దృష్ట్వా కర్ణం సకుణ్డలమ్
పేరుపెట్టే వేడుక చేశారు. అతని చెవుల్లో కుండలాలు కనిపించి, అందరూ ఆ బాలుడిని 'కర్ణుడు' అని పిలిచారు.