తతః కాలేన సా గర్భం సుషువే వరవర్ణినీ। కన్యైవ తస్య దేవస్య ప్రసాదాదమరప్రభమ్
తరువాత, కాలం తీరినప్పుడు, ఆ అద్భుతమైన అందమైన మహిళ దేవుని అనుగ్రహంతో అమృతులకు సమానంగా ప్రకాశించే ఒక కుమార్తెను ప్రసవించింది.
తథైవాబద్ధకవచం కనకోజ్జ్వలకుణ్డలమ్। హర్యక్షం వృషభస్కన్ధం యథాస్య పితరం తథా
ఆ బాలుడు తన తండ్రిలాగే, సడలిన కవచంతో, మెరిసే బంగారు కుండలాలతో, పసుపు రంగు కళ్లతో, ఎద్దు భుజాలతో అలంకరించబడ్డాడు.
జాతమాత్రం చ తం గర్భం ధాత్ర్యా సంమన్త్ర్య భామినీ। `ఉత్స్రష్టుకామా తం గర్భం కారయామాస భారత
బాలుడు పుట్టిన వెంటనే, ఆ ప్రకాశవంతమైన మహిళ, దాయడితో మాట్లాడి, ఆ శిశువును వదిలేయాలని నిర్ణయించి, దానికి ఏర్పాట్లు చేసింది, ఓ భారతా!
మఞ్జూషాం శిల్పిభిస్తూర్ణం సునద్ధాం సుప్రతిష్ఠితామ్ ।। ప్లవైర్బహువిధైర్బద్ధాం ప్లవనార్థం జలే నృప। అజినైర్మృదుభిశ్చైవం సంస్తీర్ణశయనాం తథా
విపణులు త్వరగా ఒక పెట్టెను బలంగా, బాగా కట్టివేసి, నీటిలో తేలేందుకు ఎన్నో రకాల తేలికపాటి పదార్థాలతో బంధించి, లోపల మృదువైన మృగచర్మాలతో మంచం వేశారు, ఓ రాజా!
మఞ్జూషాయాం సమాధాయ స్వాస్తీర్ణాయాం సమన్తతః। మధూచ్చిష్టస్థితాయాం తం సుఖాయాం రుదతీ తథా। శ్లక్ష్ణాయాం సుపిధానాయామశ్వనద్యామవాసృజత్
ఆమె, ఆ శిశువును చుట్టూ మృదువుగా పరచిన, లోపల తేనె పూసిన ఆ పెట్టెలో పెట్టి, కన్నీళ్లు కారుస్తూ, బాగా మూసివేసి, అశ్వనదిలో ప్రవహించేటట్లు వదిలింది.
జానతీ చాప్యకర్తవ్యం కన్యాయా గర్భధారణమ్। పుత్రస్నేహేన సా రాజన్కరుణం పర్యదేవయత్
కన్యకగా గర్భాన్ని ధరించడం తగదని తెలిసినా, కుమారుడిపట్ల ప్రేమతో ఆ మహిళ దుఃఖంతో విలపించింది, ఓ రాజా!
సముత్సృజన్తీ మఞ్జూపామశ్వనద్యాం తదా జలే। ఉవాచ రుదతీకున్తీ యాని వాక్యాని తచ్ఛృణు
ఆమె ఆ పెట్టెను అశ్వనదిలో నీటిలో వదిలేటప్పుడు, కుంతీ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ ఇలా పలికింది; విను.
స్వస్తి తేఽస్త్వాన్తరిక్షేభ్యః పార్థివేభ్యశ్చ పుత్రక। దివ్యేభ్యశ్చైవ భూతేభ్యస్తథా తోయచరాశ్చ యే
నీవు ఆకాశంలో ఉన్నవారి నుండి, భూమిపై ఉన్నవారి నుండి, దేవతల నుండి, అలాగే నీటిలో నివసించే వారందరి నుండి కూడా ఆశీర్వాదాలు పొందు, నా బిడ్డా!
శివాస్తే సన్తు పన్థానో మా చ తే పరిపన్థినః। ఆగతాశ్చ తథా పుత్ర భవన్త్యద్రోహచేతసః
నీ ప్రయాణాలు శుభంగా ఉండాలి; నీకు ఎలాంటి అడ్డంకులు రాకూడదు. నీవు కలిసే వారు కూడా హానికరమైన మనసు కలిగి ఉండకూడదు, బిడ్డా!
పాతు త్వాం వరుణో రాజా సలిలే సలిలేశ్వరః। అన్తరిక్షేఽన్తరిక్షస్థః పవనః సర్వగస్తథా
నీటిలో నీకు వరుణుడు, నీటి అధిపతి రక్షణ కల్పించాలి; ఆకాశంలో, అన్నిచోట్ల ఉండే వాయువు నిన్ను కాపాడాలి.
పితా త్వాం పాతు సర్వత్ర తపనస్తపతాంవరః। యేన దత్తోసి మే పుత్ర దివ్యేన విధినా కిల
నీ తండ్రైన సూర్యుడు, కాలుష్యాన్ని తొలగించేవాడు, అన్నిచోట్ల నిన్ను కాపాడాలి; ఎందుకంటే నీవు నాకు దైవిక విధానంతో ప్రసాదించబడినవాడవు, బిడ్డా!
ఆదిత్యా వసవో రుద్రాః సాధ్యా విశ్వే చ దేవతాః। మరుతశ్చ సహేన్ద్రేణ దిశశ్చ సదిదీశ్వరాః
ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, సాధ్యులు, అన్ని దేవతలు, మరుత్లు, ఇంద్రుడు, దిక్పాలకులు — వీరందరూ నిన్ను కాపాడాలి.
రక్షన్తు త్వాం సురాః సర్వే సమేషు విషమేషు చ। వేత్స్యామి త్వాంవిదేశేపి కవచేనాభిసూచితమ్
సమానమైన చోట్లా, ఎత్తు తక్కువైన చోట్లా, అన్ని దేవతలు నిన్ను కాపాడాలి. నీవు ఎక్కడ ఉన్నా, ఆ కవచంతో నిన్ను నేను గుర్తుపడతాను.
ధన్యస్తే పుత్ర జనరకో దేవో భానుర్విభావసుః। స్త్వాం ద్రక్ష్యతి దివ్యేన చక్షుషా వాహినీగతమ్
నిన్ను చూసే రక్షకుడు ధన్యుడు; భాను దేవుడు, ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడు, నిన్ను దివ్య దృష్టితో సైన్యంలో ఉన్నప్పుడు చూస్తున్నట్టు.
ధన్యా సా ప్రమదా యా త్వాం పుత్రత్వే కల్పయిష్యతి। యస్యాస్త్వం తృషితః పుత్ర స్తనం పాస్యసి దేవజ
నిన్ను తన కుమారుడిగా అంగీకరించే ఆ మహిళ ధన్యురాలు; నీవు దాహంగా ఉన్నప్పుడు ఆమె పాలను పీల్చే దైవసంతానుడవు.
కోను స్వప్నస్తయా దృష్టో యా త్వామాదిత్యవర్చసమ్। దివ్యవర్మసమాయుక్తం దివ్యకృణ్డలభూషితమ్
ఆమె ఏ స్వప్నం చూసిందో, నిన్ను సూర్యునిలా ప్రకాశించేవాడిగా, దివ్య కవచంతో, దివ్య కుండలాలతో అలంకరించబడినవాడిగా చూసే అదృష్టవంతురాలు?
పద్మాయతవిశాలాక్షం పద్మతామ్రదలోజ్జ్వలమ్। సులలాటం సుకేశాన్తం పుత్రత్వే కల్పయిష్యతి
పద్మాకార విశాలమైన కళ్లతో, పద్మదళాల్లా ఎర్రటి మెరుపుతో, అందమైన నుదిటితో, సుందరమైన జుట్టుతో నిన్ను తన కుమారుడిగా అంగీకరించేది ఎవరో?
ధన్యా ద్రక్ష్యన్తి పుత్ర త్వాం భూమౌ సంసర్పమాణకమ్। అవ్యక్తకలవాక్యాని వదన్తం రేణుగుణ్ఠితమ్
భూమిపై నీవు తొంగుతూ, స్పష్టంగా పలకలేకపోయినా, మట్టిలో కప్పబడి ఉండగా నిన్ను చూసే వారు ధన్యులు, నా బిడ్డా!
ధన్యా ద్రక్ష్యన్తి పుత్ర త్వాం పునర్యౌవనగోచరమ్। హిమవద్వనసంభూతం సింహం కేసరిణం యథా
నిన్ను మళ్లీ యవ్వనంతో తేజస్సుతో చూడగలిగిన వారు ఎంత అదృష్టవంతులో, నా కుమారా! హిమవంతం అడవిలో పుట్టిన సింహంలా నీవు వెలుగుతావు.
ఏవం బహువిధం రాజన్విలప్య కరుణం పృథా। అవామృజతమజ్జూషామశ్వనద్యాం తదా జలే
ఇలా ఎన్నో విధాలుగా దుఃఖంతో కుంగిపోయి, కుంతీ అక్కడ అశ్వనది నీటితో స్నానం చేసుకుంది, రాజా.
రుదతీ పుత్రశోకార్తా నిశీథే కమలేక్షణా। ధాత్ర్యా సహ పృథా రాజన్పుత్రదర్శనలాలసా
కుమారుని కోల్పోయిన బాధతో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, కమలపువ్వులాంటి కళ్ళతో, కుమారుని చూడాలని తపిస్తూ, కుంతీ తన దాయాదితో కలిసి రాత్రంతా అక్కడే ఉండిపోయింది.
విసర్జయిత్వా మఞ్జూషాం సంబోధనభయాత్పితుః। వివేశ రాజభవనం పునః శోకాతురా తతః
తండ్రి తెలుసుకుంటాడేమో అన్న భయంతో ఆ పెట్టెను వదిలేసి, మళ్లీ దుఃఖంతో రాజభవనంలోకి ప్రవేశించింది.
మఞ్జూషా త్వశ్వనద్యాః సా యయౌ చర్మయణ్వతీం నదీమ్। చర్మణ్వత్యాశ్చయమునాం తతో గఙ్గాం జగామ హ
ఆ పెట్టె అశ్వనది నుండి చర్మవతి నదికి, అక్కడి నుండి యమునకు, యమున నుండి గంగా నదికి చేరింది.
గఙ్గాయాః సూతవిషయం చమ్పామనుయయౌ పురీమ్। స మఞ్జూషాగతో గర్భస్తరఙ్గైరుహ్యమానకః
గంగా నుండి ఆ పెట్టె సూతుల ప్రాంతానికి, చంపా నగరానికి తరలింది. ఆ పెట్టెలో ఉన్న శిశువు అలలతో కొట్టుకుంటూ అక్కడికి చేరింది.
అమృతాదుత్థితం దివ్యం తనువర్మ సకుణ్డలమ్। ధారయామాస తం గర్భం దైవం చ విధినిర్మితమ్
ఆ పెట్టెలో అమృతంలా జన్మించిన దివ్యమైన శిశువు, కవచం, కుండలాలతో అలంకరించబడి, విధి నిర్ణయించినట్లుగా అక్కడ ఉన్నాడు.
ఏతద్గుహ్యం మహారాజ సూర్యస్యాసీన్మహాత్మనః। స సూర్యసంభవో గర్భః కున్త్యా గర్భేణ ధారితః
ఈ రహస్యం, మహారాజా, మహాత్ముడైన సూర్యునికి సంబంధించినది. కుంతీ గర్భంలో ధరించిన ఆ శిశువు సూర్యుని వంశానికి చెందినవాడు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు ధృతరాష్ట్రస్య వై సఖా। సూతోఽధిరథ ఇత్యేవ సదారో జాహ్నవీం యయౌ
అదే సమయంలో, రాజా, ధృతరాష్ట్రుని మిత్రుడు అయిన సూతుడు అధిరథుడు తన భార్యతో కలిసి గంగానదికి వెళ్లాడు.
తస్య భార్యాఽభవద్రాజన్రూపేణాసదృశీ భువి। రాధా నామ మహాభాగా న సా పుత్రమవిన్దత। అపత్యార్థే పరం యత్నమకరోచ్చ విశేషతః
ఆయన భార్య భూమిపై అందంలో ఎవరికీ తీసిపోని రాధా అనే సతీమణి. ఆమెకు పిల్లలు లేరు. సంతానం కోసం ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేసింది.
సా దదర్శాథ మఞ్జూషాముహ్యమానాం యదృచ్ఛయా। దత్తరక్షాప్రతిసరామన్వాలమ్భనశోభనామ్
ఆమె యాదృచ్ఛికంగా నీటిలో తేలుతూ వస్తున్న ఒక పెట్టెను చూసింది. దానిపై రక్షణ కోసం తాడుతో, అందమైన పట్టుతో అలంకరించబడి ఉంది.
ఊర్మీతరఙ్గైర్జాహ్నవ్యాః సమానీతాముపహ్వరమ్। `వివర్తమానాం బహుశః పునఃపునరితస్తతః
ఆ పెట్టె గంగా నదిలో అలలు, ప్రవాహంతో తిరుగుతూ, ఎన్నోసార్లు ఇక్కడ అక్కడ తేలుతూ చివరకు ఒడ్డుకు చేరింది.