స తు రాజా ద్విజం దృష్ట్వా తత్రైవాన్తర్హితం తదా। బభూవ విస్మయావిష్టః పృథాం చ సమపూజయత్
ఆ బ్రాహ్మణుడు అక్కడే కనుమరుగైనప్పుడు, రాజు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు. పృథను గౌరవంగా సత్కరించాడు.
గతే తస్మిన్ద్విజశ్రేష్ఠే కస్మింశ్చిత్కాలపర్యయే। చిన్తయామాస సా కన్యా మన్త్రగ్రామబలాబలమ్
ఆ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడు వెళ్ళిపోయిన తర్వాత, కొంతకాలం గడిచిన తరువాత, ఆ యువతి తనకు వచ్చిన మంత్రాల శక్తి, బలహీనతలను ఆలోచించసాగింది.
అయం వై కీదృశస్తేన మమ దత్తో హమాత్మనా। మన్త్రగ్రామో బలం తస్య జ్ఞాస్యే నాతిచిరాదితి
"ఆయన నాకు ఇచ్చిన ఈ మంత్ర సమాహారం ఎలా ఉందో తెలుసుకోవాలి. దీని శక్తి ఏమిటో త్వరలోనే తెలుసుకుంటాను" అని ఆమె అనుకుంది.
ఏవం సంచిన్తయన్తీ సా దదర్శర్తుం యదృచ్ఛయా। వ్రీడితా సాఽభవద్బాలా కన్యాభావే రజస్వలా
అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, యాదృచ్ఛికంగా ఉదయించే సూర్యుడిని చూసింది. అప్పటికే యువతిగా మారిన ఆమెకు కొంత సంకోచం కలిగింది.
తతో హర్మ్యతలస్థా సా మహార్హశయనోచితా। ప్రాచ్యాం దిశి సముద్యన్తం దదర్శాదిత్యమణ్డలమ్
తర్వాత, విలాసవంతమైన మంచాలపై అలవాటు పడిన ఆ యువతి, రాజప్రాసాదపు పై అంతస్తులో నిలబడి, తూర్పు దిశలో ఉదయిస్తున్న సూర్య మండలాన్ని చూసింది.
తత్ర బద్ధమనోదృష్టిరభవత్సా సుమధ్యమా। న చాతప్యత రూపేణ భానోః సన్ధ్యాగతస్య సా
అక్కడ, తన మనసును ఒకేచోట కేంద్రీకరించిన ఆ సన్నని నడుము కలిగిన యువతి, ఉదయ సమయంలో వచ్చిన సూర్యుని రూపం వల్ల ఎలాంటి వేడి అనుభవించలేదు.
తస్యా దృష్టిరభూద్దివ్యా సాఽపశ్యద్దివ్యదర్శనమ్। ఆముక్తకవచం దేవం కుణ్డలాభ్యాం విభూషితమ్
ఆమె చూపు దేవతల చూపులా మారింది. ఆమె ఆకాశంలో ఒక దేవుడిని చూచింది. అతను కవచాన్ని ధరించి, మెరిసే కుండలాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
తస్యాః కౌతూహరలం త్వాసీన్మన్త్రం ప్రతి నరాధిప। ఆహ్వానమకరోత్సాఽథ తస్య దేవస్య భామినీ
ఆ మంత్రం గురించి ఆమెకు చాలా ఆసక్తి కలిగింది, రాజా. ఆ ప్రకాశవంతమైన యువతి ఆ దేవుడిని పిలిచింది.
ప్రాణానుపస్పృశ్య తదా హ్యాజుహావ దివాకరమ్। ఆజగామ తతో రాజంస్త్వరమాణో దివాకరః
ఆమె తన శక్తిని స్పర్శించి, సూర్యునిని పిలిచింది. వెంటనే, రాజా, సూర్యుడు త్వరగా వచ్చాడు.
మధుపిఙ్గో మహాబాహుః కమ్బుగ్రీవో హసన్నివ। అఙ్గదీ బద్ధముకుటో దిశః ప్రజ్వాలయన్నివ
అతను తేనె రంగులో మెరిసే వర్ణంతో, బలమైన భుజాలతో, శంఖం లాంటి మెడతో, చిరునవ్వుతో, చేతులకు కంకణాలు, తలపై కిరీటం ధరించి, అన్ని దిక్కులను ప్రకాశింపజేసేలా కనిపించాడు.
యోగాత్కృత్వా ద్విధాఽఽత్మానమాజగామ తతాప చ। ఆబభాషే తతః కున్తీం సామ్నా పరమబల్గునా
తన యోగబలంతో తనను తాను రెండు భాగాలుగా చేసి, అక్కడికి వచ్చి, వేడి వెలువరించాడు. ఆ తరువాత సూర్యుడు కుంతిని మృదువుగా, మధురంగా పలికాడు.
ఆగతోస్మి వశం భద్రే తవ మన్త్రబలాత్కృతః। కిం కరోమి వశో రాజ్ఞి బ్రూహి కర్తా తదస్మి తే
ఓ సౌమ్యా! నీ మంత్రబలంతో నేను నీ ఆధీనంలోకి వచ్చాను. నీవు చెప్పినది నేను చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. ఏమి చేయమంటావో చెప్పు, రాణీ.
గమ్యతాం భగవంస్తత్ర యత ఏవాగతో హ్యసి। కౌతూహలాత్సమాహూతః ప్రసీద భగవన్నితి
భగవాన్! నీవు ఎక్కడి నుండి వచ్చావో అక్కడికి తిరిగి వెళ్ళు. నేను కేవలం ఆసక్తితో నిన్ను పిలిచాను. దయచేసి క్షమించు ప్రభూ.
గమిష్యేఽహం యథా మా త్వం బ్రవీషి తనుమధ్యమే। న తు దేవం సమాహూయ న్యాయ్యం ప్రేషయితుం వృథా
నీవు చెప్పినట్లు నేను వెళ్తాను, సన్నని నడుము కలదానివి. కానీ దేవుడిని పిలిచి, ఏమీ చేయకుండా పంపడం తగదు.
తవాభిసన్ధి సుభగే రసూర్యాత్పుత్రో భవేదితి। వీర్యేణాప్రతిమో లోకే కవచీ కుణ్డలీతి చ
ఓ భాగ్యవతీ! నీ మనసులో సూర్యుని నుండి ఒక కుమారుడు పుట్టాలి, అతను లోకంలో ఎవరికీ లేని బలంతో, కవచం, కుండలాలతో ఉండాలి అని ఉంది.
సా త్వమాత్మప్రదానం వై కురుష్వ గజగామిని। ఉత్పత్స్యతి హి పుత్రస్తే యథాసంకల్పమఙ్గనే। అథ గచ్ఛామ్యహం భద్రే త్వయా సంగమ్య సుస్మితే
కాబట్టి, గజగామినీ! నీవు నీను నాకిచ్చు. నీ కోరిక ప్రకారం నీకు కుమారుడు పుడతాడు. ఆ తరువాత, సుస్మితే! నేను వెళ్ళిపోతాను.
యది త్వంవచనం నాద్య కరిష్యసి మమ ప్రియమ్। శప్స్యే కన్యేఽన్యథా క్రుద్ధో బ్రాహ్మణం పితరం చ తే
ఈ రోజు నీవు నా మాట వినకపోతే, ప్రియమైనవాడివి, నేను కోపంతో నిన్ను, నీ తండ్రిని, ఆ బ్రాహ్మణుడిని శపిస్తాను.
త్వత్కృతే తాన్ప్రధక్ష్యామి సర్వానపి న సంశయః। పితరం చైవ తే మూఢం యో న వేత్తి తవానయమ్
నీ కోసం, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, వారందరినీ దహించేస్తాను. నీ బాధను తెలియని నీ మూర్ఖ తండ్రినీ సహా.
తస్ చ బ్రాహ్మణస్యాద్య యోసౌ మన్త్రమదాత్తవ। శీలవృత్తమవిజ్ఞాయ ధాస్యామి వినయం పరమ్
ఈ రోజు నీకు మంత్రం ఇచ్చిన ఆ బ్రాహ్మణుడిని, అతని స్వభావాన్ని, ప్రవర్తనను తెలుసుకోకుండానే, నేను కఠినంగా శిక్షిస్తాను.
ఏతే హి విబుధాః సర్వేపురందరముఖా దివి। త్వయా ప్రలబ్ధం పశ్యన్తి స్మయన్త ఇవ మాం శుభే
ఇక్కడ ఉన్న దేవతలు, ఇంద్రుని నాయకత్వంలో, నీవు నన్ను అపహాస్యం చేసినట్టు చూస్తూ నవ్వుతున్నట్టు ఉన్నారు, శుభాంగినీ!
పశ్య చైనాన్సురగణాన్దివ్యం చక్షురిదం హి తే। పూర్వమేవ మయా దత్తం దృష్టవత్యసి యేన మామ్
ఈ దేవతలను చూడు. నేను నీకు ఇంతకు ముందు ఇచ్చిన దివ్య దృష్టితో నన్ను చూచినావు.
తతోఽపశ్యత్రిదశాన్రాజపుత్రీ సర్వానవ స్వేషు ధిష్ణ్యేషు ఖస్థాన్। ప్రభావన్తం భానుమన్తం మహాన్తం యథాఽఽదిత్యం రోచమానాంస్తథైవ
ఆ తరువాత, రాజకుమార్తె ఆ దేవతలను, వారు ఆకాశంలో తమ తమ స్థానాల్లో కూర్చొని, సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ, మహిమతో ఉన్నట్లు చూచింది.
సా తాన్దృష్ట్వా త్రిదశానేవ బాలా సూర్యం దేవీ వచనం ప్రాహ భీతా। గచ్ఛ త్వం వై గోపతే స్వం విమానం కన్యాభావాద్దుఃఖ ఏవాపచారః
ఆ దేవతలను చూసిన ఆ బాలిక భయంతో సూర్యునితో ఇలా చెప్పింది: ఓ గోపాలక! నీవు నీ విమానంలోకి వెళ్ళు. నేను కన్యగా ఉండగా, ఇలాంటి పని చేయడం దుఃఖకరం, తగదు.
పితా మాతా గురవశ్చైవయేఽన్యే దేహస్యాస్య ప్రభవన్తి ప్రదానే। నాహం ధర్మం లోపయిష్యామి లోకే స్త్రీణాం వృత్తం పూజ్యతే దేహరక్షా
ఈ శరీరాన్ని ఇచ్చే తండ్రి, తల్లి, గురువులు, మరికొందరు ఉన్నారు. నేను లోకంలో ధర్మాన్ని ఉల్లంఘించను. స్త్రీలకు శరీరాన్ని కాపాడటం గొప్ప గుణంగా భావించబడుతుంది.
మయా మన్త్రబలం జ్ఞాతుమాహూతస్త్వం విభావసో। బాల్యాద్బాలేతి తత్కృత్వా క్షన్తుమర్హసి మే విభో
ఓ అగ్నిదేవా, మీ శక్తిని తెలుసుకోవాలని మంత్రబలం ద్వారా మిమ్మల్ని పిలిచాను. ఇది నేను చిన్నదానిగా తెలియక చేసిన పని. ప్రభూ, నా బాలిష్టతను క్షమించండి.
బాలేతి కృత్వాఽనునయం తవాహం దదాని నాన్యానునయం లభేత। ఆత్మప్రదానం కురు కున్తికన్యే శాన్తిస్తవైవం హి భవేచ్చ భీరు
నువ్వు చిన్నదానివి అని వేడుకున్నావు కాబట్టి, నీ కోరికను మంజూరు చేస్తున్నాను. ఇంకెవరూ ఇలా అడిగితే ఒప్పుకోలేదు. కుంతీ కుమార్తె, నువ్వు నన్ను అంగీకరించు, అప్పుడు నీకు శాంతి కలుగుతుంది.
న చాపి గన్తుం యుక్తం హి మయా మిథ్యాకృతేన వై। అసమేత్య త్వయా భీరు మన్త్రాహూతేన భామిని
ఓ భయపడే అందమైనవాడా, నువ్వు మంత్రంతో పిలిచి, నీ కోరిక నెరవేర్చకుండా నేను వెళ్ళిపోవడం సరికాదు.
గమిష్యామ్యనవద్యాఙ్గి లోకే సమవహాస్యతామ్। `గచ్ఛేయమేవ సుశ్రోణి గతోఽహం వై నిరాకృతః'। సర్వేషాం విబుధానాం చ వక్తవ్యః స్యాం తథా శుభే
నిర్దోషమైనవాడా, ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోతే, లోకంలో నన్ను చూసి 'వచ్చి తిరిగి పోయాడు' అని అందరూ నవ్వుకుంటారు. అందుకే దేవతలందరిలోనూ నేను అపహాస్యం అవుతాను, శుభలక్షణాలదాలినీ.
సా త్వం మయా సమాగచ్ఛ పుత్రం లప్స్యసి మాధ్శమ్। విశిష్టా సర్వలోకేషు భవిష్యసి న సంశయ
కాబట్టి నువ్వు నాతో కలవు. నాకంటె సమానమైన కుమారుడిని పొందుతావు. లోకంలో అందరికన్నా విశిష్టురాలవుతావు. దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
సా తు కన్యా బహువిధం బ్రువన్తీ మధురం వచః। అనునేతుం సహస్రాంశుం న శశాక మనస్వినీ
ఆ యువతి ఎన్నో మధురమైన మాటలు చెప్పినా, సహస్రరశ్మిని ఒప్పించలేకపోయింది. ఆమె మనస్సు దృఢంగా ఉండింది.