తతః ప్రీతమనా భూత్వా స ఏనాం బ్రాహ్మణోఽబ్రవీత్। ప్రీతోస్మి పరమం భద్రే పరిచారేణ తే శుభే
ఆ తర్వాత హృదయం ఆనందంతో నిండిన బ్రాహ్మణుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: "మంగళకరమైనదీ, నీ సేవచేత నేను ఎంతో సంతోషించాను, సద్గుణాల కలవాడివి."
వరాన్వృణీష్వ క్రల్యాణి దూరాపాన్మానుపైరిహ। యైస్త్వం సీమన్తినీః సర్వాయశసాఽభిమవిష్యసి
"ఓ శుభలక్షణా! మానవులకు కూడా దొరకని వరాలు కోరుకో. వాటివల్ల నువ్వు అన్ని గొప్ప స్త్రీలకంటే ఎక్కువ కీర్తిని పొందుతావు."
కృతాని మమ సర్వాణి సస్యా మే వేదవిత్తమ। త్వం ప్రసన్నః పితా చైవ కృతం విప్ర వరైర్మమ
"వేదాలను తెలిసినవాడా, నా కోరికలన్నీ నెరవేరాయి. మీరు దయచూపారు, నా తండ్రి కూడా సంతోషించారు. బ్రాహ్మణుడా, నాకు కావలసినవి లభించాయి."
యది నేచ్ఛసి మత్తస్త్వం వరం భద్రే శుచిస్మితే। ఇమం మన్త్రం గృహాణ త్వమాహ్రానాయ దివౌకసామ్
"ఓ మృదువైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా, నువ్వు నన్ను వరం కోరుకోకపోతే, ఈ మంత్రాన్ని స్వీకరించు. ఇది దేవతలను పిలవడానికి ఉపయోగపడుతుంది."
యంయం దేవం త్వమేతేన మన్త్రేణావాహయిష్యసి। తేనతేన వశే భద్రే స్థాతవ్యం తే భవిష్యతి
"ఈ మంత్రంతో నువ్వు ఎవరిని పిలిచినా, ఆ దేవుడు నీ ఆధీనంలోకి వస్తాడు, ఓ శుభలక్షణా."
అకామో వా సకామో వా స సమేష్యతి తే వశే। విబుధో మన్త్రసంభ్రాన్తో వాక్యైర్భృత్య ఇవానతః
"ఆ దేవుడు ఇష్టపడ్డా, ఇష్టపడకపోయినా, ఈ మంత్ర ప్రభావంతో నీకు వశుడవుతాడు. నీ మాటలకు విధేయుడై, సేవకుడిలా ఉంటాడు."
న శశక ద్వితీయం సా ప్రత్యాఖ్యాతుమనిన్దితా। తం వై ద్విజాతిప్రవరం తదా శాపభయాన్నృప
ఆ నిందలేని యువతి, ఆ సమయంలో ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడైన వాడిని శాపభయంతో తిరస్కరించలేకపోయింది, ఓ రాజా.
తతస్తామనవద్యాఙ్గీం గ్రాహయామాస స ద్విజః। మన్త్రగ్రామం తదా రాజన్నథర్వశిరసి శ్రుతమ్
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు, నిందలేని రూపం కలిగిన ఆమెకు, అథర్వశిరస్సులో చెప్పిన మంత్ర సమాహారాన్ని నేర్పించాడు, ఓ రాజా.
తం ప్రదాయ తు రాజేన్ద్ర కున్తిభోజమువాచ హ। ఉపితోస్మి సుఖం రాజన్కన్యయా పరితోపితః
ఆ మంత్రాన్ని ఇచ్చిన తరువాత, బ్రాహ్మణుడు కుంతిభోజునితో ఇలా అన్నాడు: "నీ కుమార్తె నాకు ఎంతో గౌరవంగా, సంతోషంగా సేవ చేసింది."
తవగేహే సువిహితః సదా సుప్రతిపూజితః। సాధయిష్యామహే తావదిత్యుక్త్వాఽన్తరధీయత
"నీ ఇంట్లో నేను ఎప్పుడూ మంచి ఆదరణ, గౌరవం పొందాను. నా కార్యం పూర్తయింది. ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోతాను" అని చెప్పి, అదృశ్యమయ్యాడు.
స తు రాజా ద్విజం దృష్ట్వా తత్రైవాన్తర్హితం తదా। బభూవ విస్మయావిష్టః పృథాం చ సమపూజయత్
ఆ బ్రాహ్మణుడు అక్కడే కనుమరుగైనప్పుడు, రాజు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు. పృథను గౌరవంగా సత్కరించాడు.
గతే తస్మిన్ద్విజశ్రేష్ఠే కస్మింశ్చిత్కాలపర్యయే। చిన్తయామాస సా కన్యా మన్త్రగ్రామబలాబలమ్
ఆ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడు వెళ్ళిపోయిన తర్వాత, కొంతకాలం గడిచిన తరువాత, ఆ యువతి తనకు వచ్చిన మంత్రాల శక్తి, బలహీనతలను ఆలోచించసాగింది.
అయం వై కీదృశస్తేన మమ దత్తో హమాత్మనా। మన్త్రగ్రామో బలం తస్య జ్ఞాస్యే నాతిచిరాదితి
"ఆయన నాకు ఇచ్చిన ఈ మంత్ర సమాహారం ఎలా ఉందో తెలుసుకోవాలి. దీని శక్తి ఏమిటో త్వరలోనే తెలుసుకుంటాను" అని ఆమె అనుకుంది.
ఏవం సంచిన్తయన్తీ సా దదర్శర్తుం యదృచ్ఛయా। వ్రీడితా సాఽభవద్బాలా కన్యాభావే రజస్వలా
అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, యాదృచ్ఛికంగా ఉదయించే సూర్యుడిని చూసింది. అప్పటికే యువతిగా మారిన ఆమెకు కొంత సంకోచం కలిగింది.
తతో హర్మ్యతలస్థా సా మహార్హశయనోచితా। ప్రాచ్యాం దిశి సముద్యన్తం దదర్శాదిత్యమణ్డలమ్
తర్వాత, విలాసవంతమైన మంచాలపై అలవాటు పడిన ఆ యువతి, రాజప్రాసాదపు పై అంతస్తులో నిలబడి, తూర్పు దిశలో ఉదయిస్తున్న సూర్య మండలాన్ని చూసింది.
తత్ర బద్ధమనోదృష్టిరభవత్సా సుమధ్యమా। న చాతప్యత రూపేణ భానోః సన్ధ్యాగతస్య సా
అక్కడ, తన మనసును ఒకేచోట కేంద్రీకరించిన ఆ సన్నని నడుము కలిగిన యువతి, ఉదయ సమయంలో వచ్చిన సూర్యుని రూపం వల్ల ఎలాంటి వేడి అనుభవించలేదు.
తస్యా దృష్టిరభూద్దివ్యా సాఽపశ్యద్దివ్యదర్శనమ్। ఆముక్తకవచం దేవం కుణ్డలాభ్యాం విభూషితమ్
ఆమె చూపు దేవతల చూపులా మారింది. ఆమె ఆకాశంలో ఒక దేవుడిని చూచింది. అతను కవచాన్ని ధరించి, మెరిసే కుండలాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
తస్యాః కౌతూహరలం త్వాసీన్మన్త్రం ప్రతి నరాధిప। ఆహ్వానమకరోత్సాఽథ తస్య దేవస్య భామినీ
ఆ మంత్రం గురించి ఆమెకు చాలా ఆసక్తి కలిగింది, రాజా. ఆ ప్రకాశవంతమైన యువతి ఆ దేవుడిని పిలిచింది.
ప్రాణానుపస్పృశ్య తదా హ్యాజుహావ దివాకరమ్। ఆజగామ తతో రాజంస్త్వరమాణో దివాకరః
ఆమె తన శక్తిని స్పర్శించి, సూర్యునిని పిలిచింది. వెంటనే, రాజా, సూర్యుడు త్వరగా వచ్చాడు.
మధుపిఙ్గో మహాబాహుః కమ్బుగ్రీవో హసన్నివ। అఙ్గదీ బద్ధముకుటో దిశః ప్రజ్వాలయన్నివ
అతను తేనె రంగులో మెరిసే వర్ణంతో, బలమైన భుజాలతో, శంఖం లాంటి మెడతో, చిరునవ్వుతో, చేతులకు కంకణాలు, తలపై కిరీటం ధరించి, అన్ని దిక్కులను ప్రకాశింపజేసేలా కనిపించాడు.
యోగాత్కృత్వా ద్విధాఽఽత్మానమాజగామ తతాప చ। ఆబభాషే తతః కున్తీం సామ్నా పరమబల్గునా
తన యోగబలంతో తనను తాను రెండు భాగాలుగా చేసి, అక్కడికి వచ్చి, వేడి వెలువరించాడు. ఆ తరువాత సూర్యుడు కుంతిని మృదువుగా, మధురంగా పలికాడు.
ఆగతోస్మి వశం భద్రే తవ మన్త్రబలాత్కృతః। కిం కరోమి వశో రాజ్ఞి బ్రూహి కర్తా తదస్మి తే
ఓ సౌమ్యా! నీ మంత్రబలంతో నేను నీ ఆధీనంలోకి వచ్చాను. నీవు చెప్పినది నేను చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. ఏమి చేయమంటావో చెప్పు, రాణీ.
గమ్యతాం భగవంస్తత్ర యత ఏవాగతో హ్యసి। కౌతూహలాత్సమాహూతః ప్రసీద భగవన్నితి
భగవాన్! నీవు ఎక్కడి నుండి వచ్చావో అక్కడికి తిరిగి వెళ్ళు. నేను కేవలం ఆసక్తితో నిన్ను పిలిచాను. దయచేసి క్షమించు ప్రభూ.
గమిష్యేఽహం యథా మా త్వం బ్రవీషి తనుమధ్యమే। న తు దేవం సమాహూయ న్యాయ్యం ప్రేషయితుం వృథా
నీవు చెప్పినట్లు నేను వెళ్తాను, సన్నని నడుము కలదానివి. కానీ దేవుడిని పిలిచి, ఏమీ చేయకుండా పంపడం తగదు.
తవాభిసన్ధి సుభగే రసూర్యాత్పుత్రో భవేదితి। వీర్యేణాప్రతిమో లోకే కవచీ కుణ్డలీతి చ
ఓ భాగ్యవతీ! నీ మనసులో సూర్యుని నుండి ఒక కుమారుడు పుట్టాలి, అతను లోకంలో ఎవరికీ లేని బలంతో, కవచం, కుండలాలతో ఉండాలి అని ఉంది.
సా త్వమాత్మప్రదానం వై కురుష్వ గజగామిని। ఉత్పత్స్యతి హి పుత్రస్తే యథాసంకల్పమఙ్గనే। అథ గచ్ఛామ్యహం భద్రే త్వయా సంగమ్య సుస్మితే
కాబట్టి, గజగామినీ! నీవు నీను నాకిచ్చు. నీ కోరిక ప్రకారం నీకు కుమారుడు పుడతాడు. ఆ తరువాత, సుస్మితే! నేను వెళ్ళిపోతాను.
యది త్వంవచనం నాద్య కరిష్యసి మమ ప్రియమ్। శప్స్యే కన్యేఽన్యథా క్రుద్ధో బ్రాహ్మణం పితరం చ తే
ఈ రోజు నీవు నా మాట వినకపోతే, ప్రియమైనవాడివి, నేను కోపంతో నిన్ను, నీ తండ్రిని, ఆ బ్రాహ్మణుడిని శపిస్తాను.
త్వత్కృతే తాన్ప్రధక్ష్యామి సర్వానపి న సంశయః। పితరం చైవ తే మూఢం యో న వేత్తి తవానయమ్
నీ కోసం, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, వారందరినీ దహించేస్తాను. నీ బాధను తెలియని నీ మూర్ఖ తండ్రినీ సహా.
తస్ చ బ్రాహ్మణస్యాద్య యోసౌ మన్త్రమదాత్తవ। శీలవృత్తమవిజ్ఞాయ ధాస్యామి వినయం పరమ్
ఈ రోజు నీకు మంత్రం ఇచ్చిన ఆ బ్రాహ్మణుడిని, అతని స్వభావాన్ని, ప్రవర్తనను తెలుసుకోకుండానే, నేను కఠినంగా శిక్షిస్తాను.
ఏతే హి విబుధాః సర్వేపురందరముఖా దివి। త్వయా ప్రలబ్ధం పశ్యన్తి స్మయన్త ఇవ మాం శుభే
ఇక్కడ ఉన్న దేవతలు, ఇంద్రుని నాయకత్వంలో, నీవు నన్ను అపహాస్యం చేసినట్టు చూస్తూ నవ్వుతున్నట్టు ఉన్నారు, శుభాంగినీ!