తం చ సర్వాసు వేలాసు భక్ష్యభోజ్యప్రతిశ్రయైః। పూజయామాస సా కన్యా వర్ధమానైస్తు సర్వదా
ఆమె అన్ని సమయాల్లో, ఆ బ్రాహ్మణునికి ఎప్పటికప్పుడు పెరుగుతున్న భోజనం, తినుబండారాలు, నివాసంతో గౌరవంగా ఆహ్వానించింది.
అన్నాదిసముదాచారః శయ్యాసనకృతస్తథా। దివసేదివసే తస్య వర్ధతే న తు హీయతే
ఆమె అన్నపానాదుల వ్యవహారం, మంచం, కూర్చోవడానికి ఏర్పాట్లు ప్రతీ రోజూ పెరుగుతూనే ఉండేవి, ఎప్పుడూ తగ్గేవి కావు.
నిర్భర్త్సనాపవాదైశ్చ తథైవాప్రియయా గిరా। బ్రాహ్మణస్య పృథా రాజన్న చకారాప్రియం తదా
ఓ రాజా! పృథ ఆ బ్రాహ్మణునికి ఎప్పుడూ దుర్వాక్యాలు, అపవాదాలు, కఠినమైన మాటలు చెప్పలేదు, ఏ విధంగా అయినా బాధ కలిగించలేదు.
స్వప్నకాలే పునశ్చైతి న చైతి బహుశో ద్విజః। సుదుర్లభమపి హ్యన్నం దీయతామితి సోఽబ్రవీత్
కొన్నిసార్లు ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆమె నిద్రలో ఉన్నప్పుడు వచ్చేవాడు, లేదా రాకపోవచ్చు. అయినా, 'ఎంత కష్టమైనా కావాల్సిన అన్నం ఇవ్వాలి' అని చెప్పేవాడు.
కృతమేవ చ తత్సర్వం యథా తస్మై న్యవేదయత్। శిష్యవత్పుత్రవచ్చైవ స్వసృవచ్చ సుసంయతా
ఆమె అతను చెప్పినట్టు అన్నీ చేసింది, చేయడమైన తర్వాత అతనికి వివరంగా చెప్పేది. గురువుని, కుమారుని, సోదరిని గౌరవించినట్టు ఆచరించింది.
యథోపజోషం రాజేన్ద్ర ద్విజాతిప్రవరస్య సా। ప్రీతిముత్పాదయామాస కన్యారత్నమనిన్దితా
ఓ రాజా! ఆ నిందలేని కన్యారత్నం, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడికి అతనికి ఇష్టమైనంత వరకు సంతోషాన్ని కలిగించింది.
తస్యాస్తు శీలవృత్తేన తుతోప ద్విజసత్తమః। అవధానేన భూయోఽస్యాః పరం యత్నమథాకరోత్
ఆమె స్వభావం, ప్రవర్తన చూసి ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు మనసులో కలవరపడ్డాడు. మరింత శ్రద్ధతో ఆమె కోసం గొప్ప ప్రయత్నం చేశాడు.
తాం ప్రభాతే చ సాయం చ పితా పప్రచ్ఛ భారత। అపితుష్యతితే పుత్రి బ్రాహ్మణః పరిచర్యయా
ఉదయం, సాయంత్రం ఆమె తండ్రి అడిగేవాడు: 'కుమార్తె! బ్రాహ్మణుడు నీ సేవతో సంతృప్తిపడుతున్నాడా?' అని.
తం సా పరమమిత్యేవప్రత్యువాచ యశస్వినీ। తతః ప్రీతిమవాపాగ్ర్యాం కున్తిభోజో మహామనాః
ఆ మహిమాన్వితురాలు, "అలా జరగాలి మహారాజా" అని సమాధానం చెప్పింది. అప్పుడు గొప్ప హృదయమున్న కుంతిభోజుడు అపారమైన ఆనందాన్ని పొందాడు.
తతః సంవత్సరే పూర్ణే యదాఽసౌ జపతాంవరః। నాపశ్యద్దుష్కృతంకించిత్పృథాయాః సౌహృదే రతః
ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, జపంలో ప్రావీణ్యం గలవాడు, పృథకు పట్ల మిత్రభావంతో ఉన్నవాడు, ఆమె ప్రవర్తనలో ఎలాంటి తప్పు కనుగొనలేదు.
తతః ప్రీతమనా భూత్వా స ఏనాం బ్రాహ్మణోఽబ్రవీత్। ప్రీతోస్మి పరమం భద్రే పరిచారేణ తే శుభే
ఆ తర్వాత హృదయం ఆనందంతో నిండిన బ్రాహ్మణుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: "మంగళకరమైనదీ, నీ సేవచేత నేను ఎంతో సంతోషించాను, సద్గుణాల కలవాడివి."
వరాన్వృణీష్వ క్రల్యాణి దూరాపాన్మానుపైరిహ। యైస్త్వం సీమన్తినీః సర్వాయశసాఽభిమవిష్యసి
"ఓ శుభలక్షణా! మానవులకు కూడా దొరకని వరాలు కోరుకో. వాటివల్ల నువ్వు అన్ని గొప్ప స్త్రీలకంటే ఎక్కువ కీర్తిని పొందుతావు."
కృతాని మమ సర్వాణి సస్యా మే వేదవిత్తమ। త్వం ప్రసన్నః పితా చైవ కృతం విప్ర వరైర్మమ
"వేదాలను తెలిసినవాడా, నా కోరికలన్నీ నెరవేరాయి. మీరు దయచూపారు, నా తండ్రి కూడా సంతోషించారు. బ్రాహ్మణుడా, నాకు కావలసినవి లభించాయి."
యది నేచ్ఛసి మత్తస్త్వం వరం భద్రే శుచిస్మితే। ఇమం మన్త్రం గృహాణ త్వమాహ్రానాయ దివౌకసామ్
"ఓ మృదువైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా, నువ్వు నన్ను వరం కోరుకోకపోతే, ఈ మంత్రాన్ని స్వీకరించు. ఇది దేవతలను పిలవడానికి ఉపయోగపడుతుంది."
యంయం దేవం త్వమేతేన మన్త్రేణావాహయిష్యసి। తేనతేన వశే భద్రే స్థాతవ్యం తే భవిష్యతి
"ఈ మంత్రంతో నువ్వు ఎవరిని పిలిచినా, ఆ దేవుడు నీ ఆధీనంలోకి వస్తాడు, ఓ శుభలక్షణా."
అకామో వా సకామో వా స సమేష్యతి తే వశే। విబుధో మన్త్రసంభ్రాన్తో వాక్యైర్భృత్య ఇవానతః
"ఆ దేవుడు ఇష్టపడ్డా, ఇష్టపడకపోయినా, ఈ మంత్ర ప్రభావంతో నీకు వశుడవుతాడు. నీ మాటలకు విధేయుడై, సేవకుడిలా ఉంటాడు."
న శశక ద్వితీయం సా ప్రత్యాఖ్యాతుమనిన్దితా। తం వై ద్విజాతిప్రవరం తదా శాపభయాన్నృప
ఆ నిందలేని యువతి, ఆ సమయంలో ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడైన వాడిని శాపభయంతో తిరస్కరించలేకపోయింది, ఓ రాజా.
తతస్తామనవద్యాఙ్గీం గ్రాహయామాస స ద్విజః। మన్త్రగ్రామం తదా రాజన్నథర్వశిరసి శ్రుతమ్
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు, నిందలేని రూపం కలిగిన ఆమెకు, అథర్వశిరస్సులో చెప్పిన మంత్ర సమాహారాన్ని నేర్పించాడు, ఓ రాజా.
తం ప్రదాయ తు రాజేన్ద్ర కున్తిభోజమువాచ హ। ఉపితోస్మి సుఖం రాజన్కన్యయా పరితోపితః
ఆ మంత్రాన్ని ఇచ్చిన తరువాత, బ్రాహ్మణుడు కుంతిభోజునితో ఇలా అన్నాడు: "నీ కుమార్తె నాకు ఎంతో గౌరవంగా, సంతోషంగా సేవ చేసింది."
తవగేహే సువిహితః సదా సుప్రతిపూజితః। సాధయిష్యామహే తావదిత్యుక్త్వాఽన్తరధీయత
"నీ ఇంట్లో నేను ఎప్పుడూ మంచి ఆదరణ, గౌరవం పొందాను. నా కార్యం పూర్తయింది. ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోతాను" అని చెప్పి, అదృశ్యమయ్యాడు.
స తు రాజా ద్విజం దృష్ట్వా తత్రైవాన్తర్హితం తదా। బభూవ విస్మయావిష్టః పృథాం చ సమపూజయత్
ఆ బ్రాహ్మణుడు అక్కడే కనుమరుగైనప్పుడు, రాజు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు. పృథను గౌరవంగా సత్కరించాడు.
గతే తస్మిన్ద్విజశ్రేష్ఠే కస్మింశ్చిత్కాలపర్యయే। చిన్తయామాస సా కన్యా మన్త్రగ్రామబలాబలమ్
ఆ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడు వెళ్ళిపోయిన తర్వాత, కొంతకాలం గడిచిన తరువాత, ఆ యువతి తనకు వచ్చిన మంత్రాల శక్తి, బలహీనతలను ఆలోచించసాగింది.
అయం వై కీదృశస్తేన మమ దత్తో హమాత్మనా। మన్త్రగ్రామో బలం తస్య జ్ఞాస్యే నాతిచిరాదితి
"ఆయన నాకు ఇచ్చిన ఈ మంత్ర సమాహారం ఎలా ఉందో తెలుసుకోవాలి. దీని శక్తి ఏమిటో త్వరలోనే తెలుసుకుంటాను" అని ఆమె అనుకుంది.
ఏవం సంచిన్తయన్తీ సా దదర్శర్తుం యదృచ్ఛయా। వ్రీడితా సాఽభవద్బాలా కన్యాభావే రజస్వలా
అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, యాదృచ్ఛికంగా ఉదయించే సూర్యుడిని చూసింది. అప్పటికే యువతిగా మారిన ఆమెకు కొంత సంకోచం కలిగింది.
తతో హర్మ్యతలస్థా సా మహార్హశయనోచితా। ప్రాచ్యాం దిశి సముద్యన్తం దదర్శాదిత్యమణ్డలమ్
తర్వాత, విలాసవంతమైన మంచాలపై అలవాటు పడిన ఆ యువతి, రాజప్రాసాదపు పై అంతస్తులో నిలబడి, తూర్పు దిశలో ఉదయిస్తున్న సూర్య మండలాన్ని చూసింది.
తత్ర బద్ధమనోదృష్టిరభవత్సా సుమధ్యమా। న చాతప్యత రూపేణ భానోః సన్ధ్యాగతస్య సా
అక్కడ, తన మనసును ఒకేచోట కేంద్రీకరించిన ఆ సన్నని నడుము కలిగిన యువతి, ఉదయ సమయంలో వచ్చిన సూర్యుని రూపం వల్ల ఎలాంటి వేడి అనుభవించలేదు.
తస్యా దృష్టిరభూద్దివ్యా సాఽపశ్యద్దివ్యదర్శనమ్। ఆముక్తకవచం దేవం కుణ్డలాభ్యాం విభూషితమ్
ఆమె చూపు దేవతల చూపులా మారింది. ఆమె ఆకాశంలో ఒక దేవుడిని చూచింది. అతను కవచాన్ని ధరించి, మెరిసే కుండలాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
తస్యాః కౌతూహరలం త్వాసీన్మన్త్రం ప్రతి నరాధిప। ఆహ్వానమకరోత్సాఽథ తస్య దేవస్య భామినీ
ఆ మంత్రం గురించి ఆమెకు చాలా ఆసక్తి కలిగింది, రాజా. ఆ ప్రకాశవంతమైన యువతి ఆ దేవుడిని పిలిచింది.
ప్రాణానుపస్పృశ్య తదా హ్యాజుహావ దివాకరమ్। ఆజగామ తతో రాజంస్త్వరమాణో దివాకరః
ఆమె తన శక్తిని స్పర్శించి, సూర్యునిని పిలిచింది. వెంటనే, రాజా, సూర్యుడు త్వరగా వచ్చాడు.
మధుపిఙ్గో మహాబాహుః కమ్బుగ్రీవో హసన్నివ। అఙ్గదీ బద్ధముకుటో దిశః ప్రజ్వాలయన్నివ
అతను తేనె రంగులో మెరిసే వర్ణంతో, బలమైన భుజాలతో, శంఖం లాంటి మెడతో, చిరునవ్వుతో, చేతులకు కంకణాలు, తలపై కిరీటం ధరించి, అన్ని దిక్కులను ప్రకాశింపజేసేలా కనిపించాడు.