ఏవముక్త్వా తు తాం కన్యాం కున్తిభోజో మహాయశాః। పృథాం పరిదదౌ తస్మై ద్విజాయ ద్విజవత్సలః
అలా చెప్పిన తర్వాత, మహా కీర్తిశాలి కుంతిభోజుడు, బ్రాహ్మణులను ఎంతో ప్రేమించే వాడు, తన కుమార్తె పృథను ఆ బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చాడు.
ఇయం బ్రహ్మన్మమ సుతా బాలా సుఖవివర్ధితా। అపరాధ్యేత యత్కించిన్న కార్యం హృది తత్త్వయా
బ్రాహ్మణా! ఈమె నా కుమార్తె, ఇంకా చిన్నదానే, ఎంతో సుఖంగా పెంచినవారు. ఈమె ఏదైనా తప్పు చేసినా, దయచేసి మనసులో పెట్టుకోకూడదు.
ద్విజాతయో మహాభాగా వృద్ధబాలతపస్విషు। భవన్త్యక్రోధనాః ప్రాయో హ్యపరాద్ధేషు నిత్యదా
బ్రాహ్మణులారా! మీరు వృద్ధులైనా, బాలులైనా, తపస్సు చేసే వారైనా, తప్పు చేసినవారిని క్షమించే గుణం మీలో ఎప్పుడూ ఎక్కువగా ఉంటుంది.
సుమహత్యపరాధేఽపి క్షాన్తిః కార్యా ద్విజాతిభిః। యథాశక్తి యథోత్సాహం పూజా గ్రాహ్యా ద్విజోత్తమ
బ్రాహ్మణులు ఎంత పెద్ద తప్పు జరిగినా కూడా క్షమించాలి. తమ శక్తికి తగినంతగా, ప్రయత్నంతో, గౌరవాన్ని స్వీకరించాలి, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా!
తథేతి బ్రాహ్మణేనోక్తే స రాజా ప్రీతమానసః। హంసచన్ద్రాంశుసంకాశం గృహమస్మై న్యవేదయత్
అలా బ్రాహ్మణుడు 'అలాగే' అన్న తర్వాత, రాజు హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, చంద్రుని కాంతిలా, హంసల వలె ప్రకాశించే ఇల్లు అతనికి కట్టజేశాడు.
తత్రాగ్నిశరణే క్లృప్తమాసనం తస్య భానుమత్। ఆహారాది చ సర్వం తత్తథైవ ప్రత్యవేదయత్
అక్కడ, అగ్నిస్థలంలో అతనికి సూర్యుడిలా మెరిసే ఆసనం ఏర్పాటు చేశారు. అన్నం మొదలైన అవసరమైన అన్నీ విషయాలు కూడా సమర్పించారు.
నిక్షిప్య రాజపుత్రీ తు తన్ద్రీం మానం తథైవ చ। ఆతస్థే పరమం యత్నం బ్రాహ్మణస్యాభిరాధనే
రాజకుమార్తె నిద్రను, గర్వాన్ని పక్కన పెట్టి, బ్రాహ్మణుని సంతోషపెట్టేందుకు పరమ శ్రద్ధతో ప్రయత్నించింది.
తత్రసా బ్రాహ్మణం గత్వా పృథా శౌచపరా సతీ। విధివత్పరిచారార్హం దేవవత్పర్యతోషయత్
అక్కడ, పవిత్రతకు ప్రాధాన్యం ఇచ్చే పృథ, ఆ బ్రాహ్మణుని దగ్గరకు వెళ్లి, యథావిధిగా దేవుడిలా గౌరవించి సేవ చేసింది.
సా తు కన్యా మహారాజ బ్రాహ్మణం సంశితవ్రతమ్। తోషయామాస శుద్ధేన మనసా సంశితవ్రతా
ఓ రాజా! ఆ కన్యక, తను తీసుకున్న వ్రతంలో స్థిరంగా ఉండి, శుద్ధమైన మనసుతో, ఆ వ్రతనిష్ఠుడైన బ్రాహ్మణుని సంతోషపరిచింది.
ప్రాతరేష్యామ్యథేత్యుక్త్వా కదాచిద్ద్విజసత్తమః। తత ఆయాతి రాజేన్ద్ర సాయం రాత్రావథో పునః
ఒకసారి, 'ఉదయాన్నే వెళ్తాను' అని చెప్పి, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు, రాజా! మళ్లీ సాయంత్రం, రాత్రి, మరలా వచ్చేవాడు.
తం చ సర్వాసు వేలాసు భక్ష్యభోజ్యప్రతిశ్రయైః। పూజయామాస సా కన్యా వర్ధమానైస్తు సర్వదా
ఆమె అన్ని సమయాల్లో, ఆ బ్రాహ్మణునికి ఎప్పటికప్పుడు పెరుగుతున్న భోజనం, తినుబండారాలు, నివాసంతో గౌరవంగా ఆహ్వానించింది.
అన్నాదిసముదాచారః శయ్యాసనకృతస్తథా। దివసేదివసే తస్య వర్ధతే న తు హీయతే
ఆమె అన్నపానాదుల వ్యవహారం, మంచం, కూర్చోవడానికి ఏర్పాట్లు ప్రతీ రోజూ పెరుగుతూనే ఉండేవి, ఎప్పుడూ తగ్గేవి కావు.
నిర్భర్త్సనాపవాదైశ్చ తథైవాప్రియయా గిరా। బ్రాహ్మణస్య పృథా రాజన్న చకారాప్రియం తదా
ఓ రాజా! పృథ ఆ బ్రాహ్మణునికి ఎప్పుడూ దుర్వాక్యాలు, అపవాదాలు, కఠినమైన మాటలు చెప్పలేదు, ఏ విధంగా అయినా బాధ కలిగించలేదు.
స్వప్నకాలే పునశ్చైతి న చైతి బహుశో ద్విజః। సుదుర్లభమపి హ్యన్నం దీయతామితి సోఽబ్రవీత్
కొన్నిసార్లు ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆమె నిద్రలో ఉన్నప్పుడు వచ్చేవాడు, లేదా రాకపోవచ్చు. అయినా, 'ఎంత కష్టమైనా కావాల్సిన అన్నం ఇవ్వాలి' అని చెప్పేవాడు.
కృతమేవ చ తత్సర్వం యథా తస్మై న్యవేదయత్। శిష్యవత్పుత్రవచ్చైవ స్వసృవచ్చ సుసంయతా
ఆమె అతను చెప్పినట్టు అన్నీ చేసింది, చేయడమైన తర్వాత అతనికి వివరంగా చెప్పేది. గురువుని, కుమారుని, సోదరిని గౌరవించినట్టు ఆచరించింది.
యథోపజోషం రాజేన్ద్ర ద్విజాతిప్రవరస్య సా। ప్రీతిముత్పాదయామాస కన్యారత్నమనిన్దితా
ఓ రాజా! ఆ నిందలేని కన్యారత్నం, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడికి అతనికి ఇష్టమైనంత వరకు సంతోషాన్ని కలిగించింది.
తస్యాస్తు శీలవృత్తేన తుతోప ద్విజసత్తమః। అవధానేన భూయోఽస్యాః పరం యత్నమథాకరోత్
ఆమె స్వభావం, ప్రవర్తన చూసి ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు మనసులో కలవరపడ్డాడు. మరింత శ్రద్ధతో ఆమె కోసం గొప్ప ప్రయత్నం చేశాడు.
తాం ప్రభాతే చ సాయం చ పితా పప్రచ్ఛ భారత। అపితుష్యతితే పుత్రి బ్రాహ్మణః పరిచర్యయా
ఉదయం, సాయంత్రం ఆమె తండ్రి అడిగేవాడు: 'కుమార్తె! బ్రాహ్మణుడు నీ సేవతో సంతృప్తిపడుతున్నాడా?' అని.
తం సా పరమమిత్యేవప్రత్యువాచ యశస్వినీ। తతః ప్రీతిమవాపాగ్ర్యాం కున్తిభోజో మహామనాః
ఆ మహిమాన్వితురాలు, "అలా జరగాలి మహారాజా" అని సమాధానం చెప్పింది. అప్పుడు గొప్ప హృదయమున్న కుంతిభోజుడు అపారమైన ఆనందాన్ని పొందాడు.
తతః సంవత్సరే పూర్ణే యదాఽసౌ జపతాంవరః। నాపశ్యద్దుష్కృతంకించిత్పృథాయాః సౌహృదే రతః
ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, జపంలో ప్రావీణ్యం గలవాడు, పృథకు పట్ల మిత్రభావంతో ఉన్నవాడు, ఆమె ప్రవర్తనలో ఎలాంటి తప్పు కనుగొనలేదు.
తతః ప్రీతమనా భూత్వా స ఏనాం బ్రాహ్మణోఽబ్రవీత్। ప్రీతోస్మి పరమం భద్రే పరిచారేణ తే శుభే
ఆ తర్వాత హృదయం ఆనందంతో నిండిన బ్రాహ్మణుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: "మంగళకరమైనదీ, నీ సేవచేత నేను ఎంతో సంతోషించాను, సద్గుణాల కలవాడివి."
వరాన్వృణీష్వ క్రల్యాణి దూరాపాన్మానుపైరిహ। యైస్త్వం సీమన్తినీః సర్వాయశసాఽభిమవిష్యసి
"ఓ శుభలక్షణా! మానవులకు కూడా దొరకని వరాలు కోరుకో. వాటివల్ల నువ్వు అన్ని గొప్ప స్త్రీలకంటే ఎక్కువ కీర్తిని పొందుతావు."
కృతాని మమ సర్వాణి సస్యా మే వేదవిత్తమ। త్వం ప్రసన్నః పితా చైవ కృతం విప్ర వరైర్మమ
"వేదాలను తెలిసినవాడా, నా కోరికలన్నీ నెరవేరాయి. మీరు దయచూపారు, నా తండ్రి కూడా సంతోషించారు. బ్రాహ్మణుడా, నాకు కావలసినవి లభించాయి."
యది నేచ్ఛసి మత్తస్త్వం వరం భద్రే శుచిస్మితే। ఇమం మన్త్రం గృహాణ త్వమాహ్రానాయ దివౌకసామ్
"ఓ మృదువైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా, నువ్వు నన్ను వరం కోరుకోకపోతే, ఈ మంత్రాన్ని స్వీకరించు. ఇది దేవతలను పిలవడానికి ఉపయోగపడుతుంది."
యంయం దేవం త్వమేతేన మన్త్రేణావాహయిష్యసి। తేనతేన వశే భద్రే స్థాతవ్యం తే భవిష్యతి
"ఈ మంత్రంతో నువ్వు ఎవరిని పిలిచినా, ఆ దేవుడు నీ ఆధీనంలోకి వస్తాడు, ఓ శుభలక్షణా."
అకామో వా సకామో వా స సమేష్యతి తే వశే। విబుధో మన్త్రసంభ్రాన్తో వాక్యైర్భృత్య ఇవానతః
"ఆ దేవుడు ఇష్టపడ్డా, ఇష్టపడకపోయినా, ఈ మంత్ర ప్రభావంతో నీకు వశుడవుతాడు. నీ మాటలకు విధేయుడై, సేవకుడిలా ఉంటాడు."
న శశక ద్వితీయం సా ప్రత్యాఖ్యాతుమనిన్దితా। తం వై ద్విజాతిప్రవరం తదా శాపభయాన్నృప
ఆ నిందలేని యువతి, ఆ సమయంలో ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడైన వాడిని శాపభయంతో తిరస్కరించలేకపోయింది, ఓ రాజా.
తతస్తామనవద్యాఙ్గీం గ్రాహయామాస స ద్విజః। మన్త్రగ్రామం తదా రాజన్నథర్వశిరసి శ్రుతమ్
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు, నిందలేని రూపం కలిగిన ఆమెకు, అథర్వశిరస్సులో చెప్పిన మంత్ర సమాహారాన్ని నేర్పించాడు, ఓ రాజా.
తం ప్రదాయ తు రాజేన్ద్ర కున్తిభోజమువాచ హ। ఉపితోస్మి సుఖం రాజన్కన్యయా పరితోపితః
ఆ మంత్రాన్ని ఇచ్చిన తరువాత, బ్రాహ్మణుడు కుంతిభోజునితో ఇలా అన్నాడు: "నీ కుమార్తె నాకు ఎంతో గౌరవంగా, సంతోషంగా సేవ చేసింది."
తవగేహే సువిహితః సదా సుప్రతిపూజితః। సాధయిష్యామహే తావదిత్యుక్త్వాఽన్తరధీయత
"నీ ఇంట్లో నేను ఎప్పుడూ మంచి ఆదరణ, గౌరవం పొందాను. నా కార్యం పూర్తయింది. ఇప్పుడు నేను వెళ్ళిపోతాను" అని చెప్పి, అదృశ్యమయ్యాడు.