యద్యేవైష్యతి సాయాహ్నే యది ప్రాతరథో నిశి। యద్యర్ధరాత్రే భగవాన్న మే కోపం కరిష్యతి
ఆయన సాయంత్రం వచ్చినా, ఉదయం వచ్చినా, రాత్రి వచ్చినా, అర్ధరాత్రి వచ్చినా, ఆయన వల్ల నాకు కోపం రాదు.
లాభో మమైష రాజేన్ద్ర యద్వైపూజయితుం ద్విజాన్। ఆదేశే తవ తిష్ఠన్తీ హితం కుర్యాం నరోత్తమ
రాజేంద్రా! బ్రాహ్మణులను పూజించడం నాకు గొప్ప అదృష్టం. నీ ఆజ్ఞను పాటిస్తూ, నీకు మేలు చేసే పనులు చేస్తాను, మహానుభావుడవు నీవు.
విస్రబ్ధో భవరాజేన్ద్ర న వ్యలీకం ద్విజోత్తమః। వసన్ప్రాప్స్యతి తే గేహే సత్యమేతద్బ్రవీమి తే
నీవు ధైర్యంగా ఉండు, రాజేంద్రా! ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు నీ ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు ఎలాంటి తప్పు చేయడు. నిజంగా ఇదే నేను చెబుతున్నాను.
యత్ప్రియం చ ద్విజస్యాస్య హితం చైవ తవానఘ। యతిష్యామి తథా రాజన్వ్యేతు తే మానసో జ్వరః
ఈ బ్రాహ్మణునికి ఇష్టమైనదీ, నీకు మేలు కలిగించేదీ ఏదైనా, దానికోసం నేను శ్రమిస్తాను, పాపరహితుడవు నీవు. నీ మనసులో ఎలాంటి ఆందోళన ఉండకూడదు, రాజా!
బ్రాహ్మణా హి మహాభాగాః పూజితాః పృథివీపతే। తారణాయ సమర్థాః స్యుర్విపరీతే వధాయ చ
రాజా! బ్రాహ్మణులు గౌరవించబడితే, వారు రక్షణనిచ్చే శక్తివంతులు. అలానే, అవమానించబడితే, నాశనం కూడా చేయగలరు.
రసాఽహమేతద్విజానన్తీ తోషయిష్యే ద్విజోత్తమమ్। న మత్కృతేవ్యథాం రాజన్ప్రాప్స్యసి ద్విజసత్తమాత్
ఇది తెలుసుకొని, రాజా! నేను ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడిని సంతృప్తిపరిచేలా చూస్తాను. నా వల్ల నీకు బ్రాహ్మణుల వల్ల ఎలాంటి బాధ రాదు.
అపరాధేఽపి రాజేన్ద్ర రాజ్ఞామశ్రేయసే ద్విజాః। భవన్తి చ్యవనో యద్వత్సుకన్యాయాః కృతే పురా
రాజేంద్రా! తప్పు జరిగినా కూడా, బ్రాహ్మణులు రాజులకు అనర్థాన్ని కలిగిస్తారు. గతంలో చ్యవనుడు సుకన్య కోసం చేసినట్లు.
నియమేన పరేణాహముపస్థాస్యే ద్విజోత్తమమ్। యథా త్వయా నరేన్ద్రేదం భాపితం బ్రాహ్మణం ప్రతి
పూర్తి నియమంతో, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడిని నేను సేవిస్తాను. నీవు కోరినట్లు, రాజా, నేను ఆ బ్రాహ్మణుని పట్ల ప్రవర్తిస్తాను.
ఏవం బ్రువన్తీం బహుశః పరిష్వజ్య సమర్థ్య చ। ఇతిచేతి చ క్రతవ్యం రాజా సర్వమథాదిశత్
ఆమె ఇలా పదే పదే చెప్పగా, రాజా ఆమెను ఆలింగనం చేసి, సమ్మతిచ్చి, ఆమె చెప్పినట్లు అన్నీ చేయమని ఆదేశించాడు.
ఏవమేతత్త్వయా భద్రే కర్తవ్యమవిశఙ్కయా। మద్ధితార్థం తథాఽఽత్మార్థంకులార్థం చాప్యనిన్దితే
ఇలా నీవు నిర్భయంగా చేయాలి, భద్రురాలా! నా మేలు కోసం, నీ మేలు కోసం, వంశానికి మేలు కోసం, నిందలేని వాడివి నీవు.
ఏవముక్త్వా తు తాం కన్యాం కున్తిభోజో మహాయశాః। పృథాం పరిదదౌ తస్మై ద్విజాయ ద్విజవత్సలః
అలా చెప్పిన తర్వాత, మహా కీర్తిశాలి కుంతిభోజుడు, బ్రాహ్మణులను ఎంతో ప్రేమించే వాడు, తన కుమార్తె పృథను ఆ బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చాడు.
ఇయం బ్రహ్మన్మమ సుతా బాలా సుఖవివర్ధితా। అపరాధ్యేత యత్కించిన్న కార్యం హృది తత్త్వయా
బ్రాహ్మణా! ఈమె నా కుమార్తె, ఇంకా చిన్నదానే, ఎంతో సుఖంగా పెంచినవారు. ఈమె ఏదైనా తప్పు చేసినా, దయచేసి మనసులో పెట్టుకోకూడదు.
ద్విజాతయో మహాభాగా వృద్ధబాలతపస్విషు। భవన్త్యక్రోధనాః ప్రాయో హ్యపరాద్ధేషు నిత్యదా
బ్రాహ్మణులారా! మీరు వృద్ధులైనా, బాలులైనా, తపస్సు చేసే వారైనా, తప్పు చేసినవారిని క్షమించే గుణం మీలో ఎప్పుడూ ఎక్కువగా ఉంటుంది.
సుమహత్యపరాధేఽపి క్షాన్తిః కార్యా ద్విజాతిభిః। యథాశక్తి యథోత్సాహం పూజా గ్రాహ్యా ద్విజోత్తమ
బ్రాహ్మణులు ఎంత పెద్ద తప్పు జరిగినా కూడా క్షమించాలి. తమ శక్తికి తగినంతగా, ప్రయత్నంతో, గౌరవాన్ని స్వీకరించాలి, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా!
తథేతి బ్రాహ్మణేనోక్తే స రాజా ప్రీతమానసః। హంసచన్ద్రాంశుసంకాశం గృహమస్మై న్యవేదయత్
అలా బ్రాహ్మణుడు 'అలాగే' అన్న తర్వాత, రాజు హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, చంద్రుని కాంతిలా, హంసల వలె ప్రకాశించే ఇల్లు అతనికి కట్టజేశాడు.
తత్రాగ్నిశరణే క్లృప్తమాసనం తస్య భానుమత్। ఆహారాది చ సర్వం తత్తథైవ ప్రత్యవేదయత్
అక్కడ, అగ్నిస్థలంలో అతనికి సూర్యుడిలా మెరిసే ఆసనం ఏర్పాటు చేశారు. అన్నం మొదలైన అవసరమైన అన్నీ విషయాలు కూడా సమర్పించారు.
నిక్షిప్య రాజపుత్రీ తు తన్ద్రీం మానం తథైవ చ। ఆతస్థే పరమం యత్నం బ్రాహ్మణస్యాభిరాధనే
రాజకుమార్తె నిద్రను, గర్వాన్ని పక్కన పెట్టి, బ్రాహ్మణుని సంతోషపెట్టేందుకు పరమ శ్రద్ధతో ప్రయత్నించింది.
తత్రసా బ్రాహ్మణం గత్వా పృథా శౌచపరా సతీ। విధివత్పరిచారార్హం దేవవత్పర్యతోషయత్
అక్కడ, పవిత్రతకు ప్రాధాన్యం ఇచ్చే పృథ, ఆ బ్రాహ్మణుని దగ్గరకు వెళ్లి, యథావిధిగా దేవుడిలా గౌరవించి సేవ చేసింది.
సా తు కన్యా మహారాజ బ్రాహ్మణం సంశితవ్రతమ్। తోషయామాస శుద్ధేన మనసా సంశితవ్రతా
ఓ రాజా! ఆ కన్యక, తను తీసుకున్న వ్రతంలో స్థిరంగా ఉండి, శుద్ధమైన మనసుతో, ఆ వ్రతనిష్ఠుడైన బ్రాహ్మణుని సంతోషపరిచింది.
ప్రాతరేష్యామ్యథేత్యుక్త్వా కదాచిద్ద్విజసత్తమః। తత ఆయాతి రాజేన్ద్ర సాయం రాత్రావథో పునః
ఒకసారి, 'ఉదయాన్నే వెళ్తాను' అని చెప్పి, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు, రాజా! మళ్లీ సాయంత్రం, రాత్రి, మరలా వచ్చేవాడు.
తం చ సర్వాసు వేలాసు భక్ష్యభోజ్యప్రతిశ్రయైః। పూజయామాస సా కన్యా వర్ధమానైస్తు సర్వదా
ఆమె అన్ని సమయాల్లో, ఆ బ్రాహ్మణునికి ఎప్పటికప్పుడు పెరుగుతున్న భోజనం, తినుబండారాలు, నివాసంతో గౌరవంగా ఆహ్వానించింది.
అన్నాదిసముదాచారః శయ్యాసనకృతస్తథా। దివసేదివసే తస్య వర్ధతే న తు హీయతే
ఆమె అన్నపానాదుల వ్యవహారం, మంచం, కూర్చోవడానికి ఏర్పాట్లు ప్రతీ రోజూ పెరుగుతూనే ఉండేవి, ఎప్పుడూ తగ్గేవి కావు.
నిర్భర్త్సనాపవాదైశ్చ తథైవాప్రియయా గిరా। బ్రాహ్మణస్య పృథా రాజన్న చకారాప్రియం తదా
ఓ రాజా! పృథ ఆ బ్రాహ్మణునికి ఎప్పుడూ దుర్వాక్యాలు, అపవాదాలు, కఠినమైన మాటలు చెప్పలేదు, ఏ విధంగా అయినా బాధ కలిగించలేదు.
స్వప్నకాలే పునశ్చైతి న చైతి బహుశో ద్విజః। సుదుర్లభమపి హ్యన్నం దీయతామితి సోఽబ్రవీత్
కొన్నిసార్లు ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆమె నిద్రలో ఉన్నప్పుడు వచ్చేవాడు, లేదా రాకపోవచ్చు. అయినా, 'ఎంత కష్టమైనా కావాల్సిన అన్నం ఇవ్వాలి' అని చెప్పేవాడు.
కృతమేవ చ తత్సర్వం యథా తస్మై న్యవేదయత్। శిష్యవత్పుత్రవచ్చైవ స్వసృవచ్చ సుసంయతా
ఆమె అతను చెప్పినట్టు అన్నీ చేసింది, చేయడమైన తర్వాత అతనికి వివరంగా చెప్పేది. గురువుని, కుమారుని, సోదరిని గౌరవించినట్టు ఆచరించింది.
యథోపజోషం రాజేన్ద్ర ద్విజాతిప్రవరస్య సా। ప్రీతిముత్పాదయామాస కన్యారత్నమనిన్దితా
ఓ రాజా! ఆ నిందలేని కన్యారత్నం, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడికి అతనికి ఇష్టమైనంత వరకు సంతోషాన్ని కలిగించింది.
తస్యాస్తు శీలవృత్తేన తుతోప ద్విజసత్తమః। అవధానేన భూయోఽస్యాః పరం యత్నమథాకరోత్
ఆమె స్వభావం, ప్రవర్తన చూసి ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు మనసులో కలవరపడ్డాడు. మరింత శ్రద్ధతో ఆమె కోసం గొప్ప ప్రయత్నం చేశాడు.
తాం ప్రభాతే చ సాయం చ పితా పప్రచ్ఛ భారత। అపితుష్యతితే పుత్రి బ్రాహ్మణః పరిచర్యయా
ఉదయం, సాయంత్రం ఆమె తండ్రి అడిగేవాడు: 'కుమార్తె! బ్రాహ్మణుడు నీ సేవతో సంతృప్తిపడుతున్నాడా?' అని.
తం సా పరమమిత్యేవప్రత్యువాచ యశస్వినీ। తతః ప్రీతిమవాపాగ్ర్యాం కున్తిభోజో మహామనాః
ఆ మహిమాన్వితురాలు, "అలా జరగాలి మహారాజా" అని సమాధానం చెప్పింది. అప్పుడు గొప్ప హృదయమున్న కుంతిభోజుడు అపారమైన ఆనందాన్ని పొందాడు.
తతః సంవత్సరే పూర్ణే యదాఽసౌ జపతాంవరః। నాపశ్యద్దుష్కృతంకించిత్పృథాయాః సౌహృదే రతః
ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, జపంలో ప్రావీణ్యం గలవాడు, పృథకు పట్ల మిత్రభావంతో ఉన్నవాడు, ఆమె ప్రవర్తనలో ఎలాంటి తప్పు కనుగొనలేదు.