తస్య సర్వమభిప్రాయమితికర్తవ్యతాం చ తామ్। సత్యవన్తం సముద్దిశ్య సర్వమేవ న్యవేదయత్
రాజు తన మనసులోని ఉద్దేశాన్ని, చేయవలసిన పనిని, సత్యవంతుని గురించి అన్నీ వివరంగా చెప్పాడు.
సావిత్రీ నామ రాజర్షే కన్యేయం మమ శోభనా। తాం స్వధర్మేణ ధర్మజ్ఞ స్నుషార్థే త్వం గృహాణ మే
రాజర్షీ, సావిత్రి అనే ఈ అందమైన అమ్మాయి నా కుమార్తె. నీ ధర్మాన్ని అనుసరించి, ఆమెను నా కోడలిగా అంగీకరించు.
చ్యుతాః స్మ రాజ్యాద్వనవాసమాశ్రితా- శ్చరామ ధర్మం నియతాస్తపస్వినః। కథం త్వనర్హా వనవాసమాశ్రమే సహిష్యతి క్లేశమిమం సుతా తవ
మేము రాజ్యాన్ని కోల్పోయి, అరణ్యంలో నివసిస్తూ తపస్సు చేసి ధర్మాన్ని పాటిస్తున్నాము. నీ కుమార్తె ఇలాంటి కష్టాలకు అలవాటు లేని వాడు. ఆమె ఈ అరణ్య జీవన కష్టాన్ని ఎలా భరిస్తుంది?
సుఖం చ దుఃఖం చ భవాభవాత్మకం యదా విజానాతి సుతాఽహమేవ చ। న మద్విధే యుజ్యతేవాక్యమీదృశం వినిశ్చయేనాభిగతోస్మి తే నృప
నా కుమార్తె కూడా నేను కూడా సుఖం, దుఃఖం, జననం, మరణం అన్నీ ఎలా ఉంటాయో తెలుసు. ఇలాంటి మాటలు నా వంటి వాడికి తగవు రాజా. నేను పక్కా నిర్ణయంతోనే వచ్చాను.
ఆశాం నార్హసి మే హన్తుం సౌహృదాత్ప్రణతస్య చ। అభితశ్చాగతం ప్రేమ్ణా ప్రత్యాఖ్యాతుం న మాఽర్హసి
స్నేహంతో, నమ్రతతో వచ్చిన నన్ను నిరాశపరచకూడదు. ప్రేమతో దగ్గరికి వచ్చిన నన్ను తిరస్కరించకూడదు.
అనురూపో హి యుక్తశ్చ త్వం మమాహం తవాపి చ। స్నుషాం ప్రతీచ్ఛ మే కన్యాం భార్యాం సత్యవతస్తతః
నీవు నాకు తగినవాడివి, నేనూ నీకు తగినవాడిని. అందుకే నా కుమార్తెను సత్యవంతుని భార్యగా, నీ కోడలిగా అంగీకరించు.
పూర్వమేవాభిలవితః సంబన్ధో మే త్వయా సహ। భ్రష్టరాజ్యస్త్వహమితి తత ఏతద్విచారితమ్
ఈ సంబంధాన్ని నేను ముందే కోరుకున్నాను. నేను రాజ్యాన్ని కోల్పోయినా, అందుకే ఈ విషయాన్ని ఆలోచించాను.
అభిప్రాయస్త్వయం యో మే పూర్వమేవాభికాఙ్క్షితః। స నిర్వర్తతు మేఽద్యైవ కాఙ్క్షితో హ్యసి మేఽతిథిః
నేను ముందే కోరుకున్న ఈ సంకల్పం నేడు నెరవేరాలి. నిన్ను అతిథిగా ఎదురుచూసి ఎంతో ఆశతో ఉన్నాను.
తతః సర్వాన్సమానాయ్య ద్విజానాశ్రమవాసినః। యథావిధి సముద్వాహం కారయామాసతుర్నృపౌ
ఆ తర్వాత ఇద్దరు రాజులు ఆశ్రమంలో ఉన్న అందరు బ్రాహ్మణులను పిలిపించి, విధిగా పెళ్లి కార్యాన్ని నిర్వహించించారు.
దత్త్వా సోఽశ్వపతిః కన్యాం యథార్హం సపరిచ్ఛదమ్। యయౌ స్వమేవ భవనం యుక్తః పరమయా ముదా
అశ్వపతి తన కుమార్తెను ఆభరణాలతో, సేవకులతో కలిపి యోగ్యంగా ఇచ్చి, పరమానందంతో తన రాజమందిరానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
సత్యవానపి తాం భార్యాం లబ్ధ్వా సర్వగుణాన్వితామ్। ముముదే సా రచ రతం లబ్ధ్వా భర్తారం మనసేప్సితమ్
సత్యవాన్ అన్ని గుణాలతో ఉన్న భార్యను పొందిన ఆనందంతో, తన మనసులో కోరుకున్న భర్తను పొందిన సావిత్రి కూడా ఎంతో సంతోషించింది.
గతే పితరి సర్వాణి సంన్యస్యాభరణాని సా। జగృహేవల్కలాన్యేవ వస్త్రం కాషాయమేవ చ
తండ్రి వెళ్ళిన తర్వాత, సావిత్రి తన ఆభరణాలన్నీ విడిచిపెట్టి, వల్కలాలు మరియు గోధుమ రంగు వస్త్రాలు మాత్రమే ధరించింది.
పరిచారైర్గుణైశ్చైవ ప్రశ్రయేణ దమేన చ। సర్వకామక్రియాభిశ్చ సర్వేషాం తుష్టిమాదధే
తన సేవ, మంచి లక్షణాలు, వినయం, ఆత్మనిగ్రహం, అందరి కోరికలను తీర్చడం ద్వారా, ఆమె అందరినీ సంతృప్తిపర్చింది.
శ్వశ్రూం శరీరసత్కారైః సర్వైరాచ్ఛాదనాదిభిః। శ్వశురం దేవసత్కారైర్వాచః సంయమనేన చ
తల్లి మామను అన్ని రకాల శరీర సేవలతో, వస్త్రాదులతో సత్కరించి, మామయ్యను దేవునిలా గౌరవించి, మాటల్లో నియమంతో ఆదరించింది.
తథైవ ప్రియవాదేన నైషుణేన శమేన చ। రహశ్చైవోపచారేణ భర్తారం పర్యతోషయత్
అలాగే, మృదువైన మాటలతో, అపవాదం లేకుండా, శాంతంగా, ఒంటరిగా సేవచేసి భర్తను సంతోషపరిచింది.
ఏవం తత్రాశ్రమే తేషాం తదా నివసతాం సతామ్। కాలస్తపస్యతాం కశ్చిదపాక్రామత భారత
అలా, ఆ సద్గుణులు ఆశ్రమంలో నివసిస్తూ తపస్సు చేస్తుండగా, కొంత కాలం గడిచిపోయింది, ఓ భారత.
సావిత్ర్యాగ్లాయమానాయాస్తిష్ఠన్త్యాస్తు దివానిశమ। నారదేన యదుక్తం తద్వాక్యం మనసి వర్తతే
సావిత్రి అలసిపోయి, రాత్రింబవళ్ళు ఉండగా, నారదుడు చెప్పిన మాటలు ఆమె మనసులో ఎప్పుడూ తిరుగుతూనే ఉన్నాయి.
తతః కాలే బహుతిథే వ్యతిక్రాన్తే కదాచన। ప్రాప్తః స కాలో మర్వ్యం యత్రసత్యవతా నృప
అనేక రోజులు గడిచిన తర్వాత, ఓ రాజా, సత్యవాన్ మరణించాల్సిన నిర్ణీత సమయం చేరింది.
గణయన్త్యాశ్చ సావిత్ర్యా దివసదివసే గతే। యద్వాక్యం నారదేనోక్తం వర్తతే హృది నిత్యశః
సావిత్రి రోజుకో రోజు లెక్కపెట్టుకుంటూ ఉండగా, నారదుడు చెప్పిన మాటలు ఆమె హృదయంలో ఎప్పుడూ నిలిచిపోయాయి.
చతుర్థేఽహని మర్తవ్యమితి సంచిన్త్య భామినీ। వ్రతం త్రిరాత్రముద్దిశ్య దివారాత్రం స్థితాఽభవత్
నాల్గవ రోజున భర్త మరణిస్తాడని ఆలోచించి, ఆ ప్రకాశవతి మూడు రాత్రుల వ్రతాన్ని చేపట్టి, పగలు రాత్రి నిరంతరం నిలిచింది.
త్రయోదశ్యాం చోపవాసం ప్రతిపత్సు చ పారణమ్। ఆయుష్యం వర్ధతే భర్తుర్వ్రతేనాని భారత
పదమూడవ రోజున ఉపవాసం చేసి, నిర్ణీత రోజుల్లో భోజనం చేసి, ఆ వ్రతంతో భర్త ఆయుష్షు పెరిగింది, ఓ భారత.
తం శ్రుత్వా రకనియమం తస్యా భృశం దుఃఖాన్వితో నృపః। ఉత్థాయ వాక్యం సావిత్రీమబ్రవీత్పరిసాన్త్వయన్
ఆమె కఠిన నియమాన్ని విని, రాజు చాలా బాధపడి, లేచి సావిత్రిని ఓదార్చుతూ ఇలా అన్నాడు.
అతితీవ్రోఽయమారమ్భస్త్వయాఽఽరబ్ధో నృపాత్మజే। తిసృణాం వసతీనాం హి స్తానం పరమదుశ్చరమ్
ఈ వ్రతం నీవు ప్రారంభించినది చాలా కఠినమైనది, రాజకుమారీ. లోకంలో ఉన్న స్త్రీలకు ఇది చేయడం చాలా కష్టం.
న కార్యస్తాత సంతాపః పారయిష్యామ్యహం వ్రతమ్। వ్యసంసాయకృతం హీదం వ్యవసాయశ్చ కారణమ్
నాన్నగారు, మీరు బాధపడకండి. నేను ఈ వ్రతాన్ని పూర్తిచేస్తాను. సంకల్పమే కారణం, సంకల్పమే సాధనం.
వ్రతం భిన్ధీతి వక్తుం త్వాం నాస్మి శక్తః కథంచన। పారయస్వేతి వచనం యుక్తమస్మద్విధో వదేత్
నీ వ్రతాన్ని విరమించు అని చెప్పడానికి నేను ఎప్పుడూ సిద్ధంగా లేను. నీకు పూర్తిచేయాలని ఆశీర్వదించడం నా వంతు.
ఏవముక్త్వా ద్యుమత్సేనో విరరామ మహామనాః। తిష్ఠన్తీ చైవ సావిత్రీ కాణ్ఠభూతేవ లక్ష్యతే
ఇలా చెప్పి, ధ్యూమత్సేనుడు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. సావిత్రి మాత్రం అచలంగా నిలబడి, శిల్పంలా కనిపించింది.
శ్వోభూతే భర్తృమరణే సావిత్ర్యా భరతర్షభ। దుఃఖాన్వితాయాస్తిష్ఠన్త్యాః సా రాత్రిర్వ్యత్యవర్తత
భారత వంశశ్రేష్ఠా, భర్త మరణం రేపు సంభవించబోతుందని తెలుసుకొని, దుఃఖంతో Savitri ఆ రాత్రిని ఎదురు చూస్తూ గడిపింది.
అద్య తద్దివసం చేతి హుత్వా దీప్తం హుతాశనమ్। యుగమాత్రోదితే సూర్యేకృత్వా పౌర్వాఙ్ణికీః క్రియాః
ఆ రోజు ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించగానే, Savitri అగ్నికి హోమం చేసి, కావలసిన పూజా కార్యక్రమాలు అన్నీ పూర్తిచేసింది.
వ్రతం సమాప్యసావిత్రీ స్నాత్వా శుద్ధా యశస్వినీ'। తతః సర్వాన్ద్విజాన్వృద్ధాఞ్శ్వశ్రూం శ్వశురమేవ చ। అభివాద్యానుపూర్వ్యేణ ప్రాఞ్జలిర్నియతా స్థితా
వ్రతం ముగించాక, యశస్సుతో ఉన్న Savitri స్నానం చేసి, చేతులు జోడించి, నియమంగా, ముందుగా ద్విజులను, పెద్దలను, అత్తను, మామను గౌరవంగా నమస్కరించింది.
అవైధవ్యాశిషస్తే తు సావిత్ర్యర్థం హితాః శుభాః। ఊచుస్తపస్వినః సర్వే తపోవననివాసినః
అప్పుడు అరణ్యంలో నివసించే తపస్వులు అందరూ Savitri కోసం మంగళకరమైన ఆశీర్వచనాలు పలికి, ఆమెకు విధవత్వం రాకుండా ఉండాలని కోరుకున్నారు.