తతోఽన్తరిక్షే వాగారీత్సుభగా లోకసాక్షిణీ। పుణ్యాసంహర్షణీ తేషాం వానరాణాం మహాత్మనామ్
ఆ సమయంలో, ఆకాశంలో, అన్ని లోకాలకు సాక్షిగా, పవిత్రమైన, మంగళకరమైన వాణి వినిపించి, ఆ గొప్ప వానరులకు ఆనందాన్ని కలిగించింది.
బోభో రాఘవ సత్యం వై వాయురస్మి సదాగతిః। అపాపా మైథిలీ రాజన్సంగచ్ఛసహభార్యయా
రాఘవా! నిజంగా నేనే వాయువు, ఎప్పుడూ సంచరించే వాడిని. మైథిలీకి ఎలాంటి పాపం లేదు రాజా, నీవు భార్యతో కలిసి ముందుకు సాగు.
అహమన్తఃశరీరస్థో భూతానాం రఘునన్దన। సుసూక్ష్మమపి కాకుత్స్థ మైథిలీనాపరాధ్యతి
రఘునందనా! నేను ప్రాణులందరి లోపల ఉంటాను. కకుత్థ్సా! మైథిలీకి అతి సూక్ష్మమైన తప్పు కూడా లేదు.
రసావై మత్ప్రసూతా హి భూతదేహేషు రాఘవ। అహంవై త్వాం ప్రబ్రవీమి మైథిలీ ప్రతిగృహ్యతామ్
రాఘవా! ప్రాణుల శరీరాల్లోని రసాలు నన్నుంచి పుట్టినవే. నేను నిజంగా చెబుతున్నాను—మైథిలీని స్వీకరించు.
ధర్మోఽహమస్మి కాకుత్స్థ సాక్షీ లోకస్య కర్మణామ్। శుభాశుభానాం సీతేయమపాపా ప్రతిగృహ్యతామ్
కాకుత్స్థా, నేను ధర్మమే, లోకంలోని అన్ని కార్యాలకు సాక్షిని. పాపం లేని సీతను స్వీకరించు.
పుత్ర నైతదిహాశ్చర్యం త్వయి రాజర్షిధర్మణి। సాధో సద్వృత్త కాకుత్స్థ శృణు చేదం వచో మమ
నా కుమారా, నీలో రాజర్షి ధర్మం ఉన్నందున ఇది ఆశ్చర్యం కాదు. సద్గుణసంపన్నుడవు కాకుత్స్థా, నా మాట విను.
శత్రురేష త్వయా వీర దేవగనధర్వభోగినామ్। యక్షాణాం దానవానాం చ మహర్షీణాం చ పాతితః
వీరా, దేవతలు, గంధర్వులు, పాము, యక్షులు, దానవులు, మహర్షులు — వీరందరికీ శత్రువైనవాడిని నీవు సంహరించావు.
అవధ్యః సర్వభూతానాం మత్ప్రసాదాత్పురాఽభవత్। కస్మాచ్చిత్కారణాత్పాపః కంచిత్కాలముపేక్షితః
నా అనుగ్రహంతో అతడు ఒకప్పుడు అన్ని జీవులకు అందని వాడయ్యాడు. ఏదో కారణంతో ఆ పాపిని కొంతకాలం నిర్లక్ష్యం చేశారు.
వధార్థమాత్మనస్తేన హృతా సీతా దురాత్మనా। నలకూబరశాపేన రక్షా చాస్యాః కృతా మయా
తన నాశనార్థమే ఆ దుర్మార్గుడు సీతను అపహరించాడు. నలకూబరుడి శాపంతో ఆమెకు నేను రక్షణ కల్పించాను.
యది హ్యకామామాసేవేత్స్తరియమన్యామపి ధ్రువమ్। శతధాఽస్య ఫలేన్మూర్ధా ఇత్యుక్తః సోభవత్పురా
అతడు ఆమెను లేదా మరెవరినైనా ఆమె ఇష్టానికి విరుద్ధంగా చేరుకున్నట్లయితే, అతని తల నూరు ముక్కలయ్యేది అని పూర్వం చెప్పబడింది.
నాత్రశఙ్కా త్వయా కార్యా ప్రతీచ్ఛేమాం మహామతే। కృతం త్వయా మహత్కార్యం దేవానామమితప్రభ
ఇక్కడ నీకు ఎలాంటి సందేహం అవసరం లేదు, మహామతి. ఆమెను అంగీకరించు. నీవు దేవతల కోసం గొప్ప కార్యాన్ని సాధించావు, అపారమైన తేజస్సు కలవాడవు.
ప్రీతోస్మి వత్స భద్రం తే పితా దశరథోస్మి తే। అనుజానామి రాజ్యం చ ప్రశాధి పురుషోత్తమ
నా బిడ్డా, నేను సంతోషించాను, నీకు మంగళం కలుగనీ. నేను నీ తండ్రి దశరథుడిని. రాజ్యాన్ని నీకు అనుమతిస్తున్నాను — పరిపాలించు, మానవుల్లో శ్రేష్ఠుడా.
అభివాదయేత్వాం రాజేన్ద్ర యది త్వం జనకో మమ। గమిష్యామి పురీం రమ్యామయోధ్యాం శాసనాత్తవ
రాజేంద్రా, నీవు నా మామగారు జనకుడవు. నీవు అనుమతిస్తే, నీ ఆజ్ఞతో నేను ఆహ్లాదకరమైన అయోధ్య నగరానికి వెళ్తాను.
తమువాచ పితా భూయః ప్రహృష్టో భరతర్షభ। గచ్ఛాయోధ్యాం ప్రశాధి త్వంరామ రక్తాన్తలోచన। సంపూర్ణానీహవర్షాణి చతుర్దశ మహాద్యుతే
ఆపుడు అతని తండ్రి ఆనందంతో మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, రామా, ఎర్ర కళ్లవాడా, అయోధ్యకు వెళ్లి, నీవు పూర్తిగా పద్నాలుగు సంవత్సరాలు పరిపాలించు.'
తతో దేవాన్నమస్కృత్య ముహృద్భిరభినన్దితః। మహేన్ద్రఇవ పౌలోమ్యా భార్యయా స సమేయివాన్
తర్వాత దేవతలకు నమస్కరించి, కొంతసేపు సత్కారం పొందినవాడు, మహేంద్రుడు తన భార్య పౌలోమితో వెళ్ళినట్లే, తిరిగి వెళ్లాడు.
తతో వరం దదౌ తస్మై హ్యవిన్ధ్యాయ పరంతపః। త్రిజటాం చార్థమానాభ్యాం యోజయామాస రాక్షసీమ్
తర్వాత శత్రువులను సంహరించేవాడు అవింద్యుడికి వరం ఇచ్చాడు. త్రిజట అనే రాక్షసిని కోరిన ఇద్దరికి కలిపాడు.
తమువాచ తతో బ్రహ్మా దేవైః శక్రషురోగమైః। కౌసల్యామాతరిష్టాంస్తే వరానద్య దదాని కాన్
తర్వాత బ్రహ్మ, దేవతలు, ఇంద్రుడు, అమరగణాలతో కలిసి ఇలా అన్నాడు: 'కౌసల్యా కుమారుడా, నీవు కోరిన వరాలు ఇప్పుడు నేను ఇస్తాను.'
వవ్రేరామః స్థితిం ధర్మే శత్రుభిశ్చాపరాజయమ్। రాక్షసైర్నిహతానాం చ వానరాణాం సముద్భవమ్
రాముడు ధర్మంలో స్థిరత, శత్రువులపై అపరాజితత్వం, రాక్షసుల చేత చనిపోయిన వానరులకు పునర్జన్మ కోరాడు.
తతస్తే బ్రహ్మణా ప్రోక్తే తథేతివచనే తదా। సముత్తస్థుర్మహారాజ వానరా లబ్ధచేతసః
అప్పుడు బ్రహ్మ చెప్పిన తరువాత, వారు 'అలా కావాలి' అని సమ్మతించినప్పుడు, మహారాజా, వానరులు మళ్లీ సంతోషంగా లేచారు.
సీతా చాపి మహాభాగా వరం హనుమతే దదౌ। రామకీర్త్యా సమం పుత్ర జీవితం తే భవిష్యతి
మహాభాగ్యవంతురాలైన సీత హనుమంతుడికి వరమిచ్చింది: 'బిడ్డా, రాముని కీర్తి ఉన్నంతకాలం నీకు ఆయుష్షు ఉంటుంది.'
దివ్యాస్త్వాముపభోగాశ్చ మత్ప్రసాదకృతాః సదా। ఉపస్థాస్యన్తి హనుమన్నితి స్మ హరిలోచన
నా అనుగ్రహంతో, దివ్యమైన సుఖాలు ఎప్పుడూ నీకు లభిస్తాయి, హనుమంతా,' అని కమలనేత్రుడు అన్నాడు.
తతస్తే ప్రేక్షమాణానాం తేపామక్లిష్టకర్మణామ్। అన్తర్ధానం యయుర్దేవాః సర్వే శక్రపురోగమాః
అప్పుడు ఆ పాపరహితులు చూస్తుండగా, ఇంద్రుడు ముందుండి అన్ని దేవతలు కనబడకుండా పోయారు.
దృష్ట్వా రామం తు జానక్యా సంగతం శక్రసారథిః। ఉవాచ పరమప్రీతసుహృన్మధ్య ఇదం వచః
రాముడు జానకితో కలిసిన దృష్టిని చూసి, ఇంద్రుని రథసారథి, ప్రియమైన మిత్రుల మధ్యలో ఎంతో ఆనందంతో ఇలా అన్నాడు.
దేవగన్ధర్వయక్షాణాం మానుషాసురభోగినామ్। అపనీతం త్వయా దుఃఖమిదం సత్యపరాక్రమ
నిజమైన పరాక్రమశాలి, నీవు దేవతలు, గంధర్వులు, యక్షులు, మనుషులు, అసురులు, పాము వంశీయుల బాధను తొలగించావు.
సదేవాసురగనధర్వా యక్షరాక్షసపన్నగాః। కథయిష్యన్తి లోకాస్త్వాం యావద్భూమిర్ధరిష్యతి
ఈ భూమి ఉన్నంత కాలం, దేవతలు, అసురులు, గంధర్వులు, యక్షులు, రాక్షసులు, పాములు—ఈ లోకాలు నీ కీర్తిని చెబుతూనే ఉంటాయి.
ఇత్యేవముక్త్వాఽనుజ్ఞాప్యరామం శస్త్రభృతాంవరమ్। సంపూజ్యాపాక్రమత్తేన రథేనాదిత్యవర్చసా
ఇలా చెప్పి, ఆయుధధారులలో శ్రేష్ఠుడైన రాముని అనుమతి తీసుకుని, అతన్ని సత్కరించి, ఆ ప్రకాశవంతమైన రథంలో వెళ్లిపోయాడు.
తతఃసీతాం పురస్కృత్య రామః సౌమిత్రిణా సహ। సుగ్రీవప్రముఖైశ్చైవ సహితః సర్వవానరైః
ఆ తరువాత, సీతను ముందుగా ఉంచుకుని, లక్ష్మణునితో పాటు, సుగ్రీవుడు ముందుండగా, అన్ని వానరులతో కలిసి రాముడు ప్రయాణం ప్రారంభించాడు.
విధాయ రక్షాం లఙ్కాయాం విభీషణపురస్కృతః। సంతతార పునస్తేన సేతునా మకరాలయమ్
లంకలో రక్షణ ఏర్పాటు చేసి, విభీషణుడు ముందుండగా, మకరాల నివాసమైన ఆ సముద్రాన్ని మళ్లీ ఆ సేతువుతో దాటి వెళ్లాడు.
పుష్పకేణ విసానన ఖేచరేణ విరాజతా। కామగేన యథాముఖ్యైరమాత్యైః సంవృతో వసీ
తర్వాత, తన ముఖ్యమంత్రులతో చుట్టూ ఉండగా, రాముడు తాను కోరినట్లు వెళ్ళే, ఆకాశంలో ప్రకాశించే పుష్పక విమానంలో ఎక్కాడు.
తతస్తీరే సముద్రస్యం యత్రశిశ్య స పార్థివః। తత్రైవోవాస ధర్మాత్మా సహితః సర్వవానరైః
ఆ రాజు ఆగిన సముద్ర తీరంలోనే, ధర్మాత్ముడైన రాముడు అన్ని వానరులతో కలిసి అక్కడే నివసించాడు.